وقتی از «اشتباه محاسباتی دشمن» صحبت میکنیم، منظورمان برآوردها و محاسباتی است که در نهایت به یک تصمیم علیه ما منجر میشود. دشمنان ما در حوزههای مختلف -سیاسی، نظامی، امنیتی و مانند آن- پیش از تصمیمگیری، بر اساس یک سلسله برآوردها تصمیم میگیرند و برای آن تصمیم هم هدف یا اهدافی در نظر میگیرند؛ یعنی تصمیم باید به یک نتیجه مشخص ختم شود.
اگر به مقاطع مختلف نگاه کنیم، از ابتدای پیروزی انقلاب تا امروز بارها این اتفاق رخ داده است. برای نمونه، در ماجرای تسخیر لانه جاسوسی، آنها عملیات معروف خود را برای آزادسازی نیروهایشان طراحی و اجرا کردند که در طبس به آن سرنوشت دچار شد. در آنجا -به تعبیر حضرت امام- «شنهای بیابان» محاسباتشان را به هم ریخت.
در دوران جنگ تحمیلی هم محاسبهشان این بود که با آغاز جنگ، ظرف چند روز میتوانند خوزستان را جدا کنند و سپس تا تهران پیش بیایند؛ اما محاسبهشان غلط از آب درآمد: جنگ هشت سال طول کشید و نهایتاً هم مجبور شدند خاک ایران را ترک کنند و حتی یک سانت از خاک ایران را نتوانستند در تصرف خود نگه دارند.
در همین «جنگ دوازدهروزه اخیر» نیز یکی از نمونههای مهم است؛ بر اساس برخی اطلاعات، نزدیک به بیست سال برای چنین رخدادی برنامهریزی کرده بودند. هدفشان این نبود که صرفاً فرماندهان ما را به شهادت برسانند، تعدادی از دانشمندان را ترور کنند، تعدادی از مردم عزیزمان را شهید کنند یا برخی مقرها و پایگاهها را بزنند و تمام شود. اینها قرار بود مقدمه باشد برای یک نتیجه مهمتر؛ یعنی ساقط شدن نظام.
«هویت»، مجموعه دین و فرهنگ ایرانی و همه اینها در آن وجود دارد. اینکه دشمن اینقدر تلاش میکند جامعه ما را بیهویت کند و برای «انقطاع هویتی» سرمایهگذاری میکند، به همین دلیل است؛ چون میداند تا وقتی این هویت وجود داشته باشد، اجازه نمیدهد آن اتفاقاتی که میخواهند رخ بدهد.
آنها در محاسبات مادی -که درباره همه کشورها انجام دادهاند و نتیجهاش را هم گرفتهاند- روی همان مؤلفهها حساب میکنند. مثلاً توان نظامی ما را برآورد میکنند: میگویند ما چقدر موشک داریم، قدرت موشکها چگونه است، پدافندمان چگونه است. اینها را میتوانند محاسبه کنند و محاسبه هم میکنند و ممکن است از نتایجش هم استفاده کنند.
اما یک بخشهایی را نمیتوانند محاسبه کنند؛ مثل همان مؤلفههایی که مشهود نیست، مانند نصرت و امداد الهی. و بعد، برخی پیامدهای آن را هم درست نمیتوانند محاسبه کنند؛ مثل واکنش مردم. تصورشان این بود مردم واکنش دیگری نشان میدهند، اما دیدند آنطور نشد...
مهدی فضائلی