«احکام منتظر» نوشته‌ی محسن احمدی است؛ این مطلب پیش‌تر در نشریه افق خانواده منتشر شده است. این نوشتار با رویکردی فقهی و اعتقادی، به برخی از احکام شرعی مرتبط با ائمه اطهار(ع) و به‌ویژه امام زمان(عج) می‌پردازد و جایگاه تولی و تبری را در سبک زندگی دینی یادآور می‌شود.

تولی و تبری مثل نماز و روزه

همه می دانیم که احکام دینی به دو دسته اصول و فروع تقسیم شده است

اصول مواردی را شامل می شود که در صورت عدم اعتقاد به آنها از دین خارج می شویم و فروع هم دستورات داخل دینی و پس از پذیرفتن اسلام است. دو فرع مهم دینی در کنار نماز و روزه و حج و خمس و زکات و....

مسئله تولی و تبری است؛ تولی یعنی دوست داشتن و تبری هم یعنی دوری جستن از مهمترین مصادیق تولی و تبری هم امامان هستند که باید نسبت به آنها تولی داشته و از دشمنان آنها تبری جست بر همین اساس باید ضمن ایجاد محبت و علاقه به امام زمان درباره بدعت کنندگان و خدای نکرده توهین کنندگان به حضرت نیز کاملا تبری داشته باشیم.

چند حکم عمومی نسبت به ائمه اطهار

اعتقاد به ائمه معصومین به عنوان شرط در برخی احکام شرعی آمده است. برای مثال در مرجع تقلید یا امام جماعت شرط شده که شیعه دوازده امامی باشند. در این دو صفحه هم به برخی از احکام و دستورات عمومی درباره ائمه معصومین اشاره میکنیم و هم به چند حکم اختصاصی درباره امام زمان همچنین مس تماس بدنی اسامی ائمه اطهار بدون وضو و به ویژه وقتی که بی احترامی به ایشان تلقی شود، بنابر احتیاط واجب حرام است؛ البته از این قاعده اسم شهرهایی که به نام مبارک حضرت قائم مزین شده اند خارج است و برای مثال لمس نام قائم شهر نیاز به وضو ندارد.

از احکام دیگری که درباره همه معصومین جاری است حکم کفر خروج از دین و نجس بودن برای فردی است که خدای نکرده به یکی از ائمه دشنام بدهد یا با یکی از آنان دشمنی داشته باشد.

در مسائل روزه هم دانستیم که اگر روزه دار با گفتن یا نوشتن یا اشاره ... به خدا یا پیامبر یا جانشینانش عمدا نسبت دروغ بدهد روزه اش باطل است، حتی اگر بعد از آن فورا بگوید دروغ گفتم یا توبه کند.

درباره ائمه چند دستور مستحبی هم وارد شده است؛ یکی از این دستورات زیارت کردن و همچنین نفس سفر زیارتی است. غسل زیارت نیز از اعمال مستحبی پیش از داخل شدن در مشاهد مشرفه ائمه معصومین (ع) است.