سخنگوي صندوق کودکان سازمان ملل -يونيسف- در بيت المقدس گفت: کودکان غزه متحمل ضربه روحي سنگيني شده اند و کمک به آنان جزو مهمترين اولويت هاست.

کاترين وبل در گفتگو با شبکه تلويزيوني فرانس بيست و چهار تصريح کرد: يکي از اولويت هاي ما در حال حاضر کمک به کودکاني است که در حالت شوک به سر مي برند. بيش از چهارصد کودک کشته و حدود سه هزار نفر نيز زخمي شده اند. اما آنچه موجب دغدغه خاطر ماست، کودکاني است که متحمل ضربه روحي شده اند. حدود چهارصد هزار کودک در غزه نيازمند کمک هاي رواني فوري هستند.

او در ادامه تصريح کرد: کودکان زيادي نيز زخمي شده اند. جراحت برخي از آنان بسيار شديد است. برخي از آنان همه اعضاي خانواده خود را از دست داده اند. بنابراين کودکان زخمي، هم از لحاظ بدني بايد مداوا شوند هم از لحاظ رواني. متاسفانه وضع برخي از اين کودکان بسيار وخيم است.

وي افزود: حدود صد و پنجاه مدرسه در غزه آسيب ديده است. به احتمال زياد بازگشايي مدارس به تعويق خواهد افتاد. مشکل ديگر اين است که مردم به آب آشاميدني دسترسي ندارند. به علت درگيري ها محله هاي زيادي ويران شده است. در برخي از آنها بقاياي مواد منفجره جنگ هنوز وجود دارد. در نتيجه پيش بيني نمي شود جمعيتي که خانه هاي خود را ترک کرده و به پناهگاه هايي همچون مدارس رفته اند، در آينده اي نزديک به خانه هايشان بازگردند. نيمي از اين جمعيت را کودکان تشکيل مي دهند.

صدها نفر سه شنبه در تظاهراتي نزديک ساختمان نخست وزيري اردن در امان در حمايت از غزه شرکت کردند و از دولت اردن حمايت از مقاومت و قطع رابطه با رژيم صهيونيستي را خواستار شدند.

شرکت کنندگان در اين تظاهرات پارچه نوشته هايي در حمايت از مقاومت و غزه در دست داشتند.

تظاهرکنندگان تحت تدابير شديد امنيتي شعارهاي «ملت آزادسازي فلسطين را خواستار است» و « ما سفارت صهيونيستي در اردن را نمي خواهيم» سردادند.

به گزارش خبرگزاري فرانسه از امان ، عبدالله النسور نخست وزير اردن دوشنبه حمله اسرائيل به نوار غزه را که بيش از 1850 کشته برجا گذاشت «وحشيانه ، غيرعادلانه و بي سابقه» توصيف کرده بود.

النسور درباره درخواست مردم و نمايندگان پارلمان در خصوص فراخواندن سفير اردن از اسرائيل گفت :« سفير اردن براي خدمت به برادران فلسطيني و خدمت به مسجد الاقصي در آنجا حضور دارد.»

اردن در سال 1994 معاهده صلح با اسرائيل امضا کرده است.

هزاران اردني جمعه در مناطق مختلف اين کشور تظاهرات و لغو معاهده صلح با اسرائيل را در همبستگي با نوار غزه خواستار شده بودند.

خطیب نماز جمعه تهران، بحرانی کنونی در باریکه غزه را مهمترین مسئله جهان اسلام اعلام کرد.

حجت الاسلام و المسلمین "کاظم صدیقی" در خطبه های نماز جمعه تهران ضمن محکوم کردن حملات و تجاوزهای رژیم صهیونیستی ضد فلسطینیان ساکن غزه در یکماه گذشته تاکید کرد: جنایتهای این رژیم ضد مردم بیگناه غزه هیچگونه توجیه منطقی،‌ قانونی و بین‌المللی ندارد.

خطیب نماز جمعه تهران با بیان اینکه اسراییل از هیچ فرصتی برای اعمال جنایت رویگردان نیست افزود:قتل عام حدود 2 هزار فلسطینی در غزه و آواره کردن دهها هزار تن دیگر در تاریخ منطقه کم سابقه است.

حجت الاسلام والمسلمین صدیقی با ابراز تعجب از سکوت نهادهای رسمی بین‌المللی از فجایع غزه تصریح کرد: این نهادها به ظاهر برای حمایت از کشورهای مظلوم ایجاد شده اما درمواجه ظالم (رژیم صهیونیستی) با مظلوم (مردم غزه) دم برنزدند و با سکوت خود از جنایات رژیم صهیونیستی حمایت کردند.

خطیب نماز جمعه تهران با انتقاد از اظهارات اخیر "بان کی مون" سرمنشی سازمان ملل مبنی بر ضرورت آزادی یک نظامی اسراییلی از سوی فلسطینیان گفت:باعث تاسف است که تاکنون صدها کودک فلسطینی در جنگ غزه قتل عام شده اند ولی سازمان ملل تاکنون اقدامی جدی برای توقف این جنایات به عمل نیاورده است .

حجت الاسلام و المسلمین صدیقی با اشاره به حمایتهای آشکار سیاسی ،تبلیغاتی و تسلیحاتی آمریکا و برخی کشورها از رژیم صهیونیستی افزود: سکوت برخی کشورهای منطقه در برابر جنایات ضد مردم غزه نیز رسوایی بزرگی برای آنها در تاریخ رقم خواهد زد.

خطیب نماز جمعه تهران همچنین مقاومت مردم غزه در برابر حملات رژیم صهیونیستی را مثال زدنی و قابل ستایش خواند.

رییس جمهور افغانستان بر اعلام نتایج نهایی انتخابات ریاست جمهوری این کشور، تا پایان ماه جاری میلادی تاکید کرد.

به گزارش واحد مرکزی خبر صداوسیما، دفتر مطبوعاتی ریاست جمهوری افغانستان با انتشار بیانیه ای اعلام کرد؛ حامد کرزی با «یان کوبیش» نماینده ویژه سازمان ملل در افغانستان درباره روند بازشماری آرای دور دوم انتخابات ریاست جمهوری در کابل دیدار و گفتگو کردند.

کرزی در این دیدار گفت؛ مردم افغانستان از ماهها پیش تاکنون در انتظار اعلام نتایج انتخابات و معرفی رییس جمهور جدید هستند و تاخیر در اعلام نتایج و طولانی شدن این روند بر اوضاع اقتصادی و امنیتی این کشور تاثیرات منفی گذاشته است.

سخنگوی کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان نیز در نشست خبری در کابل از تلاش برای تسریع در روند بازشماری آرا خبر داد و گفت؛ این کمیسیون با تیم های فنی دو نامزد و ناظران بین المللی مذاکراتی داشته است تا روند بازشماری آرا سرعت یابد.

«نور محمد نور» افزود؛ تاکنون آرای 4 هزار و 300 صندوق رای گیری بازشماری شده است و این روند در دفتر مرکزی کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان ادامه دارد.

کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان، شمار کل صندوق های اخذ رای را 22 هزار و 800 صندوق اعلام کرده است.

تبیین بیانات رهبر فرزانه‌ی انقلاب اسلامی؛

برای جلوگیری از این خطر عظیم و تهی شدن ساخت درونی نظام اسلامی، لازم است که انسان چشم تیزبین و ذهن جوال خود را به یک منبع لایزال و تمام‌نشدنی متصل نماید که آن منبع نوبه‌نو انسان را سیراب کرده و راه را به او نشان دهد.

فرصت انس با قرآن؛ برای رسیدن به حقیقت قرآن و فراگرفتن معارف والای این هدیه‌ی بزرگ الهی، نباید فقط به تلاوت آن بسنده نمود، ‌بلکه این حاکمیت روح قرآن و فرهنگ قرآنی است که چاره‌ساز و برطرف‌کننده‌ی مشکلات است.

در سایه‌ی حاکمیت قرآن در جوامع بشری، سعادت دنیوی و علو معنوی دست‌یافتنی خواهد شد؛ چراکه قرآن برای همه‌ی انسان‌ها راه سلامت، امنیت مادی و امنیت روانی را به‌خوبی و به‌روشنی تبیین نموده است. قرآن کریم راه به دست آوردن عزت واقعی، راه زندگی در سمت و سبک زندگی سعادت‌آمیز را به مؤمنان آموزش داده است، ولی اشکال عمده‌ای که وجود دارد، دوری و مهجور بودن ما از آموزه‌های قرآن است.

اگر بتوانیم خود و سیره و روش زندگی فردی و اجتماعی‌مان را با قرآن منطبق نموده و به تعالیم آن حیات بدهیم، هم راه را روشن‌تر خواهیم دید و هم حرکت ما به‌سوی قله‌های پیشرفت سریع‌تر خواهد شد.

اثرات فردی و اجتماعی انس با حکمت‌های قرآن:

انس با قرآن، از هر واعظ و رفیق ناصحی و از هر درسی برای رشد معنوی انسان سودمندتر است. حکمت‌های پراکنده‌ی قرآنی، خاصیتش این است که عقده‌های درونی انسان را باز می‌کند، به انسان شرح صدر می‌دهد و باعث تابش نور امید در درون انسان می‌گردد و به او عزم راسخ برای حرکت در صراط مستقیم می‌بخشد.

این بیداری اسلامی که در اقصی نقاط دنیا و در کشورهای اسلامی بروز و ظهور نموده است، در اثر بازگشت و رجوع به دریای بیکران قرآن است. دریای مواجی که دشمنان اسلام به‌خوبی عمق بی‌نیازی و سازندگی آن را درک نموده‌ و از بصیرت و وظیفه‌شناسی که قرآن به امت‌های مسلمان می‌دهد بیمناک هستند و به همین خاطر، درصدد آن هستند که این حرکات عظیم اسلامی و قرآنی را از مسیر خود منحرف نمایند.

حکمت‌های قرآن، هم دارای اثرات فردی و هم سرشار از فواید اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و... است. در عرصه‌ی مسائل فردی، تصفیه‌ی روح، ساختن درون، درک عمیق و ارتفاع درجات، اساسی‌ترین دستاورد انس با قرآن است و در عرصه‌های اجتماعی می‌توان کاربرد و ثمرات متعددی را برای الفت گرفتن با قرآن احصا نمود.

استحکام ساخت درونی جامعه‌ی اسلامی در سایه‌ی انس با قرآن:

از مهم‌ترین دستاوردهای اجتماعی انس با قرآن می‌توان به استحکام درونی جامعه‌ی اسلامی اشاره نمود. استحکام درونی آن چیزی است که جوامع را در راه‌های مطلوب خود قادر و توانمند می‌سازد و قدرت و نیروی برخورد با چالش‌ها را به ملت می‌دهد. (8 تیر 93، بیانات معظم‌له در محفل انس با قرآن)

عاملی که می‌تواند کشوری را در مقابل هر نوع افزون‌طلبی، انحصارخواهی و هرگونه تجاوز، ماجراجویی و بحران‌سازی حفظ نماید، استحکام ساخت درونی است. استحکام درونی برای هر ملتی از ضروری‌ترین امور برای پیشبرد اهداف یک ملت به‌شمار می‌آید.

وقتی ملتی ساخت درونی و داخلی‌اش مستحکم باشد، اختلاف سلیقه، افراد آن جامعه را به دشمنان یکدیگر تبدیل نمی‌نماید و اگر هم کسی نظری و حرفی برای بیان نمودن داشته باشد، آن را با نیت خالصانه و صادقانه برای اصلاح امور جامعه و مردم مطرح می‌کند و دیگران هم در رابطه با ادعای او، بحث کارشناسی و مخلصانه انجام می‌دهند. در یک جامعه‌ی مستحکم، نخبگان جامعه به دلیل نظرات مخالف خود، فضای آرام جامعه را دچار تشنج، تفرقه و تشتت نمی‌نمایند تا بتوانند در راه جامعه‌ی آرمانی قرآن و حیات قرآنی، که همان «حیات طیبه» باشد، گام بردارند.

حیات طیبه آن نوع از زندگی است که در ذیل آن، مؤمنان به کمال‌های وعده‌داده‌شده‌ی خود در قرآن بسیار نزدیک می‌گردند و با ادامه‌ی حیات طیبه و زندگی فردی و اجتماعی، لاجرم امت اسلامی به‌سوی ایجاد تمدن اسلامی در سایه‌ی آموزه‌های قرآنی پیش خواهد رفت.

انس با قرآن و ایجاد تمدن اسلامی:

برای رسیدن به تمدن اسلامی و اوج گرفتن دوباره‌ی امت اسلام، لازم و ضروری است که ساخت درونی نظام اسلامی را در سایه‌ی انس با قرآن مستحکم و قوی‌تر نماییم. نظام اسلامی دارای دو ساختار و پیکرواره‌ی عمده است: یک ساختار حقیقی و درونی و یک ساختار حقوقی و شکلی. ساختار حقوقی این نظام توسط قانون اساسی و در ضمن تشکیل دولت و مجلس شکل می‌گیرد، ولی آنچه مهم است ساختار حقیقی و درونی نظام است.

این هویت و ساخت حقیقی و درونی، در حکم روح، معنا و مضمون برای نظام اسلامی است که اگر این معنا و مفهوم تغییر کند و دچار تزلزل گردد و در نتیجه از نظام اسلامی فقط یک شکل ظاهری و حقوقی باقی بماند، فایده‌ای نخواهد داشت و به هیچ عنوان نمی‌توان به دوام چنین نظامی دلخوش نمود. در این شرایط، دقیقاً نظام اسلامی، مانند دندان پوکی خواهد بود که ظاهرش سالم است، ولی در اولین برخورد با یک جسم سخت، در هم خواهد شکست و فروخواهد ریخت. از این رو، باید به این مطلب ایمان آورد که ساخت درونی و حقیقی و معنوی برای نظام اسلامی از نان شب هم واجب‌تر است.

شاید این سؤال در ذهن ایجاد گردد که منظور از ساخت معنوی و استحکام درونی که به‌واسطه‌ی انس با قرآن برای نظام اسلامی به ارمغان خواهد آمد چیست؟

مفهوم ساخت درونی و حراست از آن:

مفهوم ساخت درونی یک کلمه‌ی پیچیده، گنگ و نامعلوم که نتوان آن را فهمید نیست، بلکه اگر بر روی آرمان‌های جمهوری اسلامی کمی بیشتر دقت و تأمل نماییم، درخواهیم یافت که آرمان‌های جمهوری اسلامی تشکیل‌دهنده‌ی ساخت درونی این نظام است.

عدالت، کرامت انسان، حفظ ارزش‌ها، سعی برای ایجاد برابری و برادری، اخلاق و ایستادگی در مقابل نفوذ دشمن، این‌ها همه باعث مستحکم شدن بنیان‌های مرصوص نظام اسلامی خواهد شد.

با شناخت عوامل مستحکم نمودن ساخت درونی نظام، لازم است که مرحله‌ی بعدی کار را پیش ببریم که همانا مراقبت و حراست از دستاوردهاست. اگر مراقب نباشیم و از اخلاق قرآنی فاصله بگیریم، اگر مردمی بودن مسئولان کشور را دست کم گرفته و به مسئولیت به‌عنوان یک وسیله و یک مرکز ثروت نگاه کردیم و ایستادگی و وحدت مردم و مسئولین را در مقابل تجاوز‌طلبی‌های دشمنان فراموش کردیم، همه‌ی این‌ها باعث تضعیف ساخت درونی و معنوی نظام اسلامی خواهد شد و آن وقت دیگر ساخت ظاهری و حقوقی نظام به صرف یک پسوند اسلامی بعد از دولت و مجلس، کاری را از پیش نخواهد برد و مشکلی را برطرف نخواهد نمود.

نکته‌‌ی بسیار حساس و مهمی که باید به آن توجه داشت این است که این تغییر و تبدل ساخت درونی و ماهوی در نظام‌ها، بسیار نرم، آرام و تدریجی رخ خواهد داد و ممکن است زمانی این تغییرات در ساخت درونی را متوجه شویم که دیر شده باشد و کار از کار گذشته باشد که دیگر این ضرر و خسران به‌سختی قابل جبران خواهد بود.

برای جلوگیری از این خطر عظیم و تهی شدن ساخت درونی نظام اسلامی، لازم است که انسان چشم تیزبین و ذهن جوال خود را به یک منبع لایزال و تمام‌نشدنی متصل نماید که آن منبع نوبه‌نو انسان را سیراب کند و راه را به او نشان دهد. هرچه انسان خود را بیشتر در مسیر جویبار زلال قرآن قرار دهد، مجهولات و مشکلات بیشتری از او برطرف خواهد شد و در نتیجه، انسان خواهد توانست به خاطر این انس با قرآن و دمخور بودن با آن، از این شکست بزرگ و اضمحلال نظام اسلامی جلوگیری نماید.

عوامل اصلی استحکام ساخت درونی از منظر قرآن:

از میان تمام عواملی که قرآن برای استحکام درونی جامعه اسلامی معرفی نموده است، دو عامل اصلی و اساسی هستند که این دو عامل در همه‌جا کلید فتح و فرج برای نظام اسلامی خواهند بود:

1. ایستادگی بر سر اصول

2. حضور در صحنه‌ی مردم (بیانات در اجلاس جهانی علما و بیداری اسلامی، 9 اردیبهشت 92)

عامل اول استحکام ساخت درونی در سایه‌ی ایمان صادقانه به وعده‌های الهی و عامل دوم آن به برکت تلاش خالصانه و تبیین صادقانه، دست‌یافتنی خواهد شد. لازم به ذکر است که در این مقاله صرفاً به بررسی عامل اول خواهیم پرداخت:

عامل اول از مهم‌ترین و اساسی‌ترین آموزه‌های قرآنی است. وعده‌ی نصرت الهی، وعده‌ی غلبه و پیروزی، ‌وعده‌ی ارث بردن زمین و وعده‌ی تحقق کلمه‌الله از وعده‌های مهم الهی در قرآن به‌شمار می‌آید. به این معنا که اگر ملتی بخواهد به پیروزی دست یابد و ساخت درونی خود را مستحکم‌تر از قبل نماید، باید با ایمان عمیق قلبی، حسن ظن به وعده‌های الهی را در خود تقویت نماید.

اعتماد و حسن‌ظن به وعده‌های خداوند متعال، ثمرات بسیاری را در پی خواهد داشت:

- کم نمودن ترس و خوف از مشکلات مادی

- تقویت روح انسان و بارور شدن توکل

- مستحکم شدن ساخت درونی نظام اسلامی

از این رو، خداوند متعال کسانی را که به او و به وعده‌هایش سوءظن داشته باشند و با حسن‌ظن با وعده‌های الهی روبه‌رو نمی‌شوند را ملامت نموده و می‌فرماید:

«وَیُعَذِّبَ الْمُنَافِقِینَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِکِینَ وَالْمُشْرِکَاتِ الظَّانِّینَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ ۚ عَلَیْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ ۖ وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ ۖ وَسَاءَتْ مَصِیرًا» (فتح: 6)

این ملامت‌ها و وعده‌های عذاب الیم برای کسانی است که از حسن‌ظن به خدای متعال و وعده‌هایش چشم پوشانده و با ناامیدی و یأس و با چشم حقارت به وعده‌های الهی خیره شده‌‌اند.

«إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ» (محمد: 7)،‌« إِن یَنصُرْکُمُ اللَّهُ فَلَا غَالِبَ لَکُمْ » (آل‌عمران: 160)، «وَلا تَهِنُوا وَلا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمْ الأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنِینَ» (آل‌عمران: 139)، «إِنَّ الَّذِینَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَیْهِمُالْمَلَائِکَةُ» (فصلت: 30)

آیات ذکرشده بخشی از وعده‌های الهی به امت‌ها و ملت‌ها در سراسر تاریخ است. این‌ها سنت‌ها و قانون‌های الهی است که اگر مبارزه کنید، استقامت کنید، صبر داشته باشید و به خدای متعال توکل کنید، در جاهایی که گمان آن را نمی‌برید و امیدی ندارید، خداوند به شما قدرت خواهد داد.

برای روشن‌تر شدن بحث، می‌توان حالات معتقدین به وعده‌های الهی و مأیوسان از پیمان‌های الهی را مورد بررسی قرار داد.

با کمی دقت در تاریخ، خواهیم دید حالِ کسانی که دلبسته به معارف بلند قرآنی و وعده‌های استوار الهی نیستند، پس از یک شکست کوچک، چگونه است. این افراد اگر در مبارزه‌ای وارد شوند و به دنبال رسیدن به اهدافی باشند، با احساس کوچک‌ترین ناملایمتی‌ها و سختی‌ها و پس از اولین شکست، مسیر و میدان را رها می‌کنند؛ چراکه آینده و اهداف خود را به‌خاطر ایمان نداشتن به وعده‌های الهی تاریک می‌بینند و به همین خاطر، پای رفتن‌شان را از دست می‌دهند.

حسن‌ظن داشتن به وعده‌های الهی و دلخوش بودن به حمایت‌های پروردگار متعال از مجربات 35ساله‌ی نظام اسلامی است که بارها مردم و مسئولین، آن را به‌خوبی تجربه کرده‌اند.

ملت ایران در سال‌های خفقان نظام ستم‌شاهی، با مبارزه و صبری که از خود بروز داد و جان‌نثاری‌هایی که در راه اهدافش نمود، در نهایت به جایی رسید که هیچ‌کس و هیچ‌گونه از محاسبات انسانی تصور آن را نمی‌کرد. هیچ‌کسی در مخیله‌ی خود نمی‌توانست بگنجاند که در این منطقه‌ی حساس و بسیار مهم در مقابله با رژیم به‌شدت حمایت‌شونده از سوی قدرت‌های بین‌المللی، انقلابی براساس قرآن، اسلام و آموزه‌های اهل‌بیت (ع) به پیروزی برسد. باید دائماً این را به خاطر داشته باشیم که انقلاب اسلامی یکی از موارد تحقق وعده‌های خداوند است که براساس بارور شدن ساخت درونی و تقویت ساختار حقیقی نظام اسلامی به وقوع پیوست و باید از این به بعد نیز این ماهیت و هویت درونی را با انس بیشتر با قرآن، بیش از پیش تقویت نمود.

این‌ها وعده‌های الهی و ناموس طبیعت است که خداوند آن‌ها را جعل کرده و در آن‌ها تغییری هم نخواهد داد و فقط ملت‌ها باید کاری نمایند که مورد توجه نظر الهی قرار بگیرند. در مسئله‌ی جلب نظر الهی و محقق شدن وعده‌های الهی آنچه اساسی و بنیادین است، خواست مردم و ملت‌هاست. اگر ملتی بتواند توانایی‌ها و قدرت‌های خود را کشف نماید و به خود متکی باشد و با آن قدرت در راه خدا جهاد کند، آن وقت است که باران رحمت الهی بر آن مردم نازل خواهد شد؛ چراکه خداوند متعال می‌فرماید:

«وَالَّذِینَ جَاهَدُوا فِینَا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنَا» (عنکبوت: 69)

باید در درون خود به این اعتقاد برسیم که اگر ما یک قدم برداریم، خداوند ده قدم به سمت ما خواهد برداشت. آن قدمی که می‌خواهیم برداریم از خودمان و در خودمان شروع می‌شود: «إِنَّ اللَّهَ لا یُغَیِّرُ مَا بِقَوْمٍحَتَّى یُغَیِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ» (رعد: 11)

باید عزت ملی خود را دوباره و با قوای کامل تجدید نماییم، به دلیل آنکه عزت ملی منشأ همه‌‌ی خیرات و برکات برای امت‌ها و تحکیم ساخت درونی آن‌ها خواهد بود.

عزت ملی یعنی شناخت استعدادها، توانمندی‌ها و ظرفیت‌های ممتاز یک ملت در دنیا. عزت ملی یعنی یک ملت به داشته‌های خود، آداب و سنن و الفبای خود به تاریخ و مفاخر خود به چشم حقارت نظاره نکند و اگر ملتی خدای‌ناخواسته از این آموزش بلندمرتبه‌ی قرآن چشم بپوشد و به آن نرسد، از دو جهت مغبون خواهد شد. از طرفی دچار تطاول و سلطه‌ی بیگانگان قرار می‌گیرد و زیر چکمه‌های استکبار پست و حقیر خواهد شد و از طرف دیگر، خداوند درهای رحمت خودش را به سمت آن ملت خواهد بست و برکاتش را از آنان مسخ خواهد کرد: «وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَی آمَنُواْ وَاتَّقَواْ لَفَتَحْنَا عَلَیْهِم بَرَکَاتٍ مِّنَ السَّمَاء» (اعراف: 96)

بدون شک در راه رسیدن به تمدن اسلامی و استحکام ساخت درونی نظام اسلامی، راه‌های سخت و دشواری را پیموده‌ایم و گردنه‌های مهمی را پشت سر گذاشته‌ایم، ولی باید این را بدانیم که هنوز در ابتدای راه هستیم و در سراسر این راه و لحظه لحظه‌ی این مسیر، نباید از یاد الهی و انس با معارف قرآنی غافل شد که غفلت جز پشیمانی سودی نخواهد داشت. در پایان اشاره‌ای خواهم داشت به نص فرمایش قرآنی، قرآن‌شناس متفرد حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای که در رابطه با استحکام ساخت درونی جامعه‌ی اسلامی و تحقق وعده‌های الهی فصل‌الخطابی را فرموده‌اند:

من با اطمینان کامل می‌گویم این هنوز آغاز کار است و تحقق کامل وعده‌ی الهی، یعنی پیروزی حق بر باطل و بازسازی امت قرآن و تمدن نوین اسلامی، در راه است: «وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الأرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَلَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضَى لَهُمْ» (نور: 55) نشانه‌ی این وعده‌ی تخلف‌ناپذیر در اولین و مهم‌ترین مرحله، پیروزی انقلاب اسلام در ایران و بنای بلندآوازه‌ی نظام اسلامی بود که ایران را به پایگاه مستحکمی برای اندیشه‌ی حاکمیت و تمدن اسلامی تبدیل کرد... که مشاهده می‌کنید که خاورمیانه و کشورهای مسلمان آسیا و آفریقا صحنه‌ی این هماوردی پیروزمندانه است، اما این هنوز اول راه است و مسلمانان هنوز گردنه‌های دشواری را بر سر راه دارند و عبور از آن‌ها جز با ایمان و اخلاص و امید و جهاد و بصیرت (استحکام ساخت درونی)، میسر نخواهد شد. (پیام به کنگره‌ی عظیم حج، 17 آذر 87)

نام كشور: جمهوري يمن

پايتخت: صنعا

مساحت: 427968 كيلو متر مربع

جمعيت: نزديك به 24 ميليون نفر

دين و مذهب: مسلمان شافعي مذهب و زيديه مذهب

زبان و خط رسمي: زبان و خط رسمي كشور عربي است.

به دنبال توافق حاصله در دسامبر 1989، براي وحدت بين دو يمن، در تاريخ 22 ماه مه 1990 جمهوري عربي يمن (شمالي) و جمهوري دموكراتيك خلق يمن (جنوبي) با يكديگر متحد و نام «جمهوري يمن» را براي خود برگزيدند.

موقعيت جغرافيايي

امروزه يمن ، از مناطق جنوب غربي عربستان سعودي و مناطق كوهستاني، نوار ساحلي درياي سرخ، مناطق تحت الحماية جنوب عربستان ، جزاير «كاماران»در نزديكي مرز غربي «پريم»در چند كيلومتري غرب و در منتهي اليه جنوب درياي سرخ، جزيرة «سوكوترا»در منتهي اليه شرقي درياي سرخ و در خليج عدن و جزاير «كورياموريا»در نزديكي سواحل عمان تشكيل شده است. اين كشور از شمال به عربستان سعودي و از مشرق به عمان، از جنوب به خليج عدن و از مغرب به درياي سرخ محدود است.

يمن يكي از حاصل‌خيزترين مناطق شبه جزيره عربي به شمار رفته و به علّت دارا بودن موقعيّت خاصّ جغرافيايي و بنادر و جزاير مهم، در طول تاريخ مورد طمع استعمارگران بوده و صفحات تاريخ اين كشور را حوادث گوناگون پر كرده است. اين كشور از لحاظ استراتژيكي داراي اهميّت ويژه‌اي است، زيرا يمن جنوبي در بخش شمال غربي و شامل شرقي «باب المندب» قرار گرفته و اين تنگه بين درياي سرخ و اقيانوس هند واقع شده و نزديك‌ترين آبراه بين شرق و غرب مي‌باشد. اين كشور يكي از نقاط حساس استراتژيكي مورد نظر شرق و غرب است. يمن با تسلط بر تنگة «باب‌المندب» قادر به كنترل درياي سرخ بوده و حتّي مي‌تواند آنجا را با دارا بودن جزيرة مهم و استراتژيكي «بريم» ببندد. اين جزيره، تنگه «باب‌المندب» را به 2 بخش آبراه شرقي به نام «باب‌الاسكندر» و آبراه غربي به نام «ميون» تقسيم كرده است.

وجود بعضي جزاير با ويژگي‌هاي استراتژيكي بر اهميّت آنها مي‌افزايد. علاوه بر جزيرة «بريم»، جزيرة «زقر» كه در فاصلة 29 كيلومتري يمن قرار دارد و بلندترين نقطة آن 652 متر از سطح دريا ارتفاع دارد، امكان كنترل و مراقبت فعاليت‌هاي دريايي آن نقطه را ميسر مي‌سازد. جزيرة «كمران» نيز از اهميّت استراتژيكي برخوردار مي‌باشد. جزيرة «جبل‌الطير» به خاطر اشراف بر آبراه منطقه داراي اهميّت ويژه‌اي است. جزاير ديگري نيز هستند كه داراي اهميّت استراتژيكي مي‌باشند. به طور كلّي با توجّه به موقعيت تاكتيكي و استراتژيكي اين جزاير مي‌توان از آنها براي مقاصد نظامي و جهت كنترل كشتيراني در درياي سرخ استفاده نمود.

اقوام و نژادها

مردم يمن از اقوام سامي و عرب قحطاني هستند كه عرب قحطاني مادر و ريشه عربيت است كه عرب‌ها را بدان منسوب مي‌دارند. مردمي كه در بخش شمالي (يمن شمالي) زندگي مي‌كنند عرب هستند ولي در بخش جنوبي از سال‌ها قبل اقليّت‌هاي ديگري از كشورهاي هندوستان،‌ پاكستان، سومالي،‌ اريتره و اتيوپي به آنجا مهاجرت نموده‌اند. در حال حاضر گروه‌هاي نژادي بدين ترتيب است:

1. عرب 86 درصد،

2. هندي 3 درصد،

3. سوماليايي 1 درصد،

4. ديگران 10 درصد.

اقتصادي

اين كشور با دارا بودن سواحل طولاني در درياي سرخ و درياي عرب براي صيد ماهي سرمايه عظيمي را در اختيار دارد . علاوه بر اين ، يمن داراي منابعي است كه تاكنون به علّت فقر مالي شديد و جنگ‌هاي طولاني با استعمارگران و سپس جنگ‌هاي ممتد داخلي ، فرصت استفاده و بهره‌برداري از آنها را نيافته و نياز به سرمايه‌گذاري دارد.

كشف نفت نيز در مرزهاي مشترك يمن و عربستان سعودي موجب درگيري‌هايي بين دو كشور شده است .

فرهنگي

يمن سرشار از آثار باستاني و ميراث فرهنگي است كه به بعضي از آنها در قرآن مجيد نيز اشاره شده است و در سال‌هاي اخير، كاوشگران مشغول بيرون آوردن اين آثار از زير خاك مي‌باشند. همچنين وجود كتابخانه‌هايي مملو از كتاب‌هاي با ارزش خطي، بر اهميّت فرهنگي اين كشور مي‌افزايد.

اسلام

دين رسمي مردم يمن اسلام است و ساير اديان كه درصد آنها بسيار اندك است از آزادي كافي برخوردار هستند. اكثريت جمعيّت اين كشور را مسلمانان تشكيل مي‌دهند. مسلمانان زيديّه اكثريت جمعيت را در اين كشور دارا مي‌باشد كه بيشتر در نواحي كوهستاني در يمن شمالي سكونت دارند و مسلمانان شافعي مذهب نيز حدود بيست و پنج درصد از جمعيّت اين كشور را تشكيل مي‌دهند. اكثريت مردم جنوب اين مذهب را دارند و در منطقة ساحلي «تهامه» زندگي مي‌كنند.

يمني‌ها از انصار مي باشند و يكي از افتخارات آنها اين است كه خود را تنها كشوري مي‌دانند كه بدون جنگ و خونريزي و با رسيدن حضرت علي(ع) به عنوان فرستادة ويژة پيامبر اكرم(ص) به اسلام گرويدند.

۵ میلیون نفر از جمعیت یمن از سادات هستند که روی‌هم‌رفته از ۲۰۰ خانواده‌اند. ۹۰٪ آن‌ها سادات حسنی و ۱۰٪ از سادات حسینی هستند. بیشتر سادات یمن از فرزندان «یحیی الامام الهادی بن الحسین بن القاسم الرسی» از نوادگان حسن بن علی هستند که برادرش هم در یمن بود. «یحیی» در سال ۲۶۰ ه.ق. در زمان حکومت عباسی از مدینه به یمن رفت.

حال و هواي ماه مبارك رمضان در يمن

مساجد یمن در ماه مبارک رمضان همچون دیگر کشورهای عربی مملو از جمعیت می شود و روزه داران برای عبادت و نماز به مساجد می روند، برخی مسلمانان مناطق یمن برای شنیدن خبر رویت ماه پیش از نماز مغرب به مسجد می روند و با حلول ماه مبارک رمضان از بلندگوهای مساجد صدای «الله اکبر» پخش می شود و به دعا و شکرگذاری می پردازند و به خانواده های خود اطلاع می دهند.

نمازگزاران یمنی سعی می کنند تا نمازهای یومیه خود را در مساجد اقامه کنند و به قرائت قرآن کریم می پردازند.

کودکان با حلول ماه مبارک رمضان خوشحال می شوند و پدران برای این ماه آذوقه تهیه می کنند و مادران غذاها و شیرینی های محلی می پزند.

در مساجد نیز به روزه داران افطاری داده می شود و مردم روزه خود را با خرما، آب و قهوه باز می کنند و نماز مغرب را در مسجد می خوانند و بعد برای خوردن غذا به منزل می روند.

اکثر خانواده های یمنی غذاهای خود را روی زمین و بر سر سفره میل می کنند.

در ظهرهای ماه مبارک رمضان بازارها خالی است و و ساعات کاری ادارات از 10 صبح تا سه بعد از ظهر است.

دو هزار داماد يمني در مراسم ازدواج همزمان دو هزار زوج

سياست مذهبي حكومت يمن

قبل از وحدت دو يمن در 22 مه 1990 يمن جنوبي يگانه كشور اسلامي بود كه خود را رسماً ماركسيست مي‌ناميد ولي در اجتماعات كشورهاي مسلمان مانند كنفرانس اسلامي شركت می‌کرد. پس از وحدت در سراسر يمن که مذهب رسمي، اسلام اعلام شد، مردم از آزادي مذهب نيز برخوردار هستند.

اوضاع اجتماعي، فرهنگي و آموزشي

دانشگاه جديد صنعا

اجتماعات اكثر مردم يمن را قبايل تشكيل مي‌دهند.

تعدادي از پيروان فرقة اسماعيليه در يمن هستند كه از شاخة بهره ـ مستعلويه هستند و در منطقة كوه حراز نزديك صنعا و منطقة وادي ظهر و منطقة نجران زندگي مي‌كنند. در زمان خلافت مأمون، خليفة عباسي در يمن شورشي رخ داد و وي يكي از سرداران خود به نام محمّدبن عبدالله بن زيد را براي سركوبي اين شورش به يمن اعزام كرد. اين شخص سلسلة زيديه را در يمن تأسيس نمود. اوّلين امام زيدي‌هاي يمن امام الهادي يحيي بن حسين بود و بعد از او نيز 66 امام به حكومت رسيدند كه آخرين آنها «البدر» بود و زيدي‌ها جمعاً 1100 سال در اين كشور حكومت كردند.

جمهوري يمن را مي توان به شرح ذيل به پنج منطقه تقسيم كرد

1- مناطق كوهستانی كه شمال و شمال غربی و قسمتی از جنوب یمن را پوشانده و تقریباً دو پنجم خاك كشور یمن شمالی سابق را كوهستان تشكیل می‌دهد.

كوه هاي شمالي يمن

2- منطقة جلگه‌ای: در شرق و شمال ارتفاعات كوهستانی و به موازات آنها قرار دارد، امّا بیشتر به سمت صحرای "ربع‌الخالی" امتداد پیدا كرده و سپس به تدریج كاهش پیدا می‌كند. منطقة جلگه‌ای شامل نقاط "صعده"، استان "الجوف"، استان "شبوه"، استان حضرموت و استان "المهره" می‌باشد

حضر موت

3- منطقة ساحلی: بخش‌های ساحلی مشرف به دریای سرخ، خلیج عدن و دریای عرب را شامل می‌شود، این مناطق به یكدیگر متصل شده و یك نوار ساحلی را تشكیل می‌دهند كه از مرزهای عمان به سمت جنوب غربی باب‌المندب ادامه یافته است و از این منطقه به سمت شمال و مرزهای عربستان سعودی ادامه پیدا می‌كند.

4- منطقة ربع‌الخالی: از مناطق صحرایی یمن است. در طول تاریخ، این صحرا دارای اسامی متعددی مانند صحرای بزرگ یمن، صحرای احقاف بوده است.

باديه يمن

5-جزایر یمن: كه بیشتر در دریای سرخ پراكنده‌اند.

شهرهاي مهم جمهوري يمن

یمن دارای شهرهای تاریخی و مهمّ زیادی است كه اهمّ آنها عبارتند از:

1- صنعا:

شهر صنعا مركز استانی به همین نام و یكی از قدیمی‌ترین پایتخت‌های دنیا است. این شهر مركز سیاست و تجارت جمهوری یمن است. صنعا در میان اخباریون شهر "سام" و در اشعار "ازال" نامیده می‌شود. مركز آن صنعای قدیمی است كه دارای آثاری از معماری‌های اصیل و اماكن تاریخی می‌باشد.

موزه ملي صنعا

این شهر نه تنها پایتخت دولت متحد، بلكه به معنی گوهری است كه در ازای سال‌ها مبارزه و دادن هزاران شهید و معلول، نصیب مردم یمن شده است. مردم این شهر در جنگ‌های داخلی 1968 بین سلطنت‌طلبان و جمهوری‌خواهان كه به مدّت 70 روز محاصره بودند، مقاومت و استقامت سختی از خود نشان دادند.

نمائي از صنعاء

2-مأرب:

مأرب مشهورترین شهر یمن باستانی است كه در شرق صنعا واقع شده و پایتخت قدیمی حكومت‌های "سبا" و ملكة سبا "بلقیس" بود كه دربارة این سرزمین در قرآن كریم آیات متعددی وجود دارد.

شهر باستاني مأرب

3-صعده:

این شهر مركز استان صعده و یكی از مراكز اصلی است كه نقش مهم و عمده‌ای را در دوران اسلامی ایفا نموده، این شهر همچنین برای حجاج و تجّار عازم مكّه به منزلة توقف‌گاه بوده است. شهر قدیمی این منطقه كه با دیواری احاطه شده، مركز حكومت امام الهادی (اوّلین امام زیدی‌های یمن) بود و مسجدی نیز به همین نام در این شهر وجود دارد كه در شمال صنعا قرار گرفته و دارای ساختمان‌هایی است كه دیوارهای آن از سال‌های بسیار دور از گِل ساخته شده و هنوز هم پابرجاست.

4- شبوه:

یكی دیگر از شهرهای یمن است.

5- ذمار:

این شهر به علّت معماری خاصّ خود و مدارس اسلامی مشهور است. نام این شهر از نام یكی از پادشاهان سبا، یعنی ذمر علی گرفته شده است. مدرسة اسلامی معروف "الشمسیه" در این شهر قرار دارد.

6-الحوطه:

این شهر مركز استان لاحج می‌باشد و یكی از مناطق توریستی یمن است و دارای باغ‌های معروفی به نام الحسینی است كه شهرت زیادی دارند.

7-عدن:

عدن مركز استان عدن است و مركز اقتصادی و تجاری یمن محسوب می‌شود. عدن یك شهر باستانی است. این شهر مركز استراتژیك یمن محسوب می‌شد و اكنون مهم‌ترین گذرگاه طبیعی دریای عرب و اقیانوس هند و گذرگاه مهمی برای دریای سرخ است.

ساحل عدن

روابط جمهوري اسلامي ایران و یمن:

در دهه ۱۹۶۰ میلادی شاه مخلوع از جنگجویان یمنی علیه گروه های مارکسیستی حمایت می کرد.  تا پیش از انقلاب اسلامي ،  دو یمن شمالی و جنوبی در سیاست خارجی ایران جایگاه معینی نداشتند. پس از سال ۱۳۵۷ و آغاز جنگ ایران و عراق، یمن شمالی به رهبری علی عبدالله صالح، در کنار کشورهای حوزه خلیج فارس و یمن جنوبی به رهبری علی ناصر محمد در کنار ایران قرار گرفتند. روابط ایران با یمن جنوبی توسعه کافی ا داشت در حالی که روابط با یمن شمالی تحت تأثیر موضع گیری‌های شورای همکاری خلیج فارس قرار داشت.

پس از جنگ ایران و عراق، روابط دو کشور تعریف مشخصی نداشت. با اتحاد دو یمن در سال ۱۹۹۰ میلادی دوره جدیدی از روابط ایران و یمن شروع شد و کم‌کم رو به بهبود گذاشت. تعداد زیادی موافقتنامه در زمینه‌های گوناگون بین دو کشور به امضاء رسید. علی عبدالله صالح در سال ۲۰۰۰ به تهران سفر نمود و در سال ۲۰۰۳  آقای خاتمی رئیس جمهور وقت ایران به صنعاء سفر کرد.

حدود ۴۰ درصد جمعیت از این کشور را مسلمانان زیدی تشکیل می‌دهند که دومین جمعیت بزرگ در یمن به حساب می‌آیند.

تهاجم به یمن

در ۲۵ مارس ۲۰۱۵ میلادی برابر ۶ فروردین ۱۳۹۴ حمله هوایی ائتلافی از کشورهای منطقه به رهبری عربستان سعودی با نام عملیات طوفان قاطعیت و از ۲ اردیبهشت با نام عملیات احیای امید آغاز شد که هزاران کشته غیرنظامی اعم از کودک و زن و سالخورده و غیرنظامی در بر داشته است و همچنان  ادامه دارد.

در اين مدت از سوی انصارلله يمن نيز  بارها به پايگاههاي نظامي عربستان حمله موشكي انجام گرفت که لطمات زيادي وارد گردیده است  .

نام كشور: جمهوري سنگال

پايتخت : داكار

نوع حكومت: جمهوري (Republic of Senegal)

شهرهاي مهم: دیوربل، فاتیک، کاولاک، کولدا، لوگا، سن لوئیس، تامباکوندا و تیس

زبان و خط رسمي: فرانسوي و خط لاتين (زبان رسمی این کشور فرانسه و خط آن لاتین است اما لهجه بومی ولوف و پولار در سنگال رواج دارد).

مساحت: 186723 كيلو متر مربع

واحد پول: فرانك سي اف آي(XOF)

دين رسمي: اسلام ( بيش از 90 درصد مردم اين كشور مسلمان حنبلي مذهب هستند)

جمعيت : بيش از 13 ميليون نفر

موقعيت جغرافيايي

جمهوری سنگال با 196722 کیلومتر مربع مساحت در آفریقای غربی و در حاشیه اقیانوس اطلس، میان گینه بیسائو و موریتانی واقع شده‌است. ۱۹۲ هزار کیلومتر مربع از این سرزمین را خشکی و ۴ هزار و ۱۹۰ کیلومتر مربع از آن را آب فراگرفته‌است.

این کشور از سمت شمال ۸۱۳ کیلومتر با موریتانی، از سمت شرق ۴۱۹ کیلومتر بامالی و از سمت جنوب ۳۳۰ کیلومتر با گینه و ۳۳۸ کیلومتر با گینه بیسائو مرز مشترک دارد. از سوی دیگر کشور گامبیا به طول ۷۴۰ کیلومتر چون زبانه‌ای در داخل سنگال قرار دارد.

سنگال سرزمین کم ارتفاعی است که بخش اعظم آن را علفزارهای ساوان و استپ می‌پوشاند. آب و هوای این سرزمین در سواحل و نواحی مرتفع معتدل ولی در استپ‌ها گرم و خشک است. بلندترین نقطه سنگال در منطقه «نپن دیاخا» حدود ۵۸۱ متر ارتفاع دارد. شمال و شمال شرق این کشور به خاطر نزدیکی با صحرای بزرگ آفریقا نیمه بیابانی است و آب و هوایی گرم و خشک دارد. جنوب غرب سنگال نیز نواحی جنگلی دارد و آب و هوایش گرم و مرطوب است.

گردشگران در سنگال

سنگال به عنوان کشور ملت آفریقایی که بیش از ۹۰ درصد جمعیت آن را مسلمانان تشکیل می‌دهند به نوعی یک پل فرهنگی بین اسلام و آفریقا به‌شمار می‌آید.

موقعيت سياسي

نمایی از شهر داکار پایتخت

سنگال در زمان قدیم زیستگاه قوم توکولئور بود. با نفوذ اعراب مسلمان در آفریقا ، سنگالی‌ها در سده ۱۱ میلادی، به اسلام گرویدند. فرانسوی‌ها نخستین بار در سال ۱۶۵۹ در سنگال بندرگاهی ساختند و نام آن را سن لوئی گذاشتند. برای مدتی بریتانیا در سنگال دخالت می‌کرد، ولی فرانسوی‌ها گوی سبقت را از بریتانیایی‌ها ربودند و توانستند در سال ۱۸۹۵ مالکیت سنگال را به عنوان یکی از مستعمرات غرب آفریقا از آن خود کنند.

سنگال در سال ۱۹۴۶ به عنوان یکی از مستعمرات فرانسه درآمد. در ۴ آوریل ۱۹۶۰ از فرانسه اعلام استقلال کرد و در ۲۰ ژوئن ۱۹۶۰ به عنوان یک جمهوری مستقل با مالی فدراسیونی تشکیل داد که به عنوان «فدراسیون سنگال و مالی» شناخته شد. این فدراسیون چندان دوام نیاورد و چند ماه بعد در ۲۰ اوت ۱۹۶۰ منحل شد. سنگال در سال ۱۹۸۲ با پیوستن به گامبیا، «کنفدراسیون سنگامبیا» را تشکیل داد. این اتحادیه نیز هفت سال بعد در سال ۱۹۸۹ منحل شد.

این کشور در سال ۱۹۶۰ از زیر سلطه فرانسه خارج شد و از آن زمان تاکنون به صورت جمهوری دمکراتیک اداره می‌شود. با این حال اغلب سیستم‌های اداری این کشور هنوز هم به شیوه فرانسوی اداره می‌شوند.

در سنگال رئیس‌جمهور قدرت زیادی دارد. رئیس جمهور بر اساس تغییری که در قانون اساسی سنگال در سال ۲۰۰۱ ایجاد شد، هر پنج سال یک بار انتخاب می‌شود. پیش از آن دوره ریاست جمهوری هفت ساله بود. برای انتخاب رئیس‌جمهور انتخابات عمومی برگزار می‌شود و رای مردم رئیس جمهور را تعیین می‌کند. نخست وزیر در سنگال رئیس کابینه است و وزیران را تعیین می‌کند. خود نخست‌وزیر را رئیس‌جمهور تعیین می‌کند. سنگال بیش از ۸۰ حزب دارد. مجلس این کشور ۱۵۰ کرسی دارد که نمایندگان ۹۰ کرسی آن با رای مستقیم مردم تعیین می‌شوند.

سنگال علاوه بر سازمان ملل متحد (UN)، در سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO)، گروه ۷۷ (G-۷۷)، سازمان بین‌المللی کار (ILO)، صندوق بین‌المللی پول (IMF)، سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO)، سازمان بین‌المللی پلیس جنایی (INTERPOL)، کمیسیون بین دولتی اقیانوس‌شناسی (IOC)، سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM)، جنبش عدم تعهد (NAM)، سازمان وحدت آفریقا (OAU)، سازمان کنفرانس اسلامی (OIC)، سازمان منع سلاحهای شیمیایی (OPCW)، کمیسیون سازمان ملل برای تجارت و توسعه (UNCTAD)، سازمان اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ملل متحد (UNESCO)، سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (UNIDO)، کنفدراسیون جهانی کارگران (WCL)، فدراسیون جهانی اتحادیه کارگری (WFTU)، سازمان بهداشت جهانی (WHO)، سازمان جهانی مالکیت معنوی (WIPO)، سازمان تجارت جهانی (WTO) و بانک جهانی (WB) عضویت دارد.

توزيع ديني، مذهبي و قومي آن

اکثریت مردم سنگال از قوم «ولوف» هستند ولی گروه‌های نژادی فولانی، سرر، پولار و ماندینکا نیز در سنگال زندگی می‌کنند.

۹0 درصد مردم این سرزمین مسلمان حنبلي مذهب هستند. حدود ۲ درصد از آن‌ها نیز مسیحی هستند. شیعیان بومي سنگال بیش از دویست هزار نفر و شیعیان مهاجر لبنانی نیز بیش از چهل هزار نفر مي باشند .

اسلام در سنگال

سنگال در گذشته و حال نقش بسيار مهمي در تاريخ قاره آفريقا و بويژه منطقه غرب آن داشته است. تاريخ اين كشور سراسر از مبارزه عليه استعمار و ميسيونرهاي مسيحي است. در سنگال نسبت افرادي كه با فرهنگ اسلامي و عربي آشنايي دارند از ديگر كشورهاي آفريقايي بيشتر است، همچنانكه عمده ساكنين آن مسلمان هستند و به دين و شعائر آن بسيار پاي بندند و بدان افتخار مي كنند. در سنگال ميراث اسلامي كهن و ريشه داري به چشم مي خورد، بيشترين تأليفات به زبان عربي و يا به حروف آن نگاشته مي شده، بطوري كه زبانهاي بومي و محلي نيز به حروف عربي به كتابت در مي آمد.

شايان ذكر است كه اسلام از طريق بازرگانان مالي به سنگال راه يافت و در واقع دو خط سیر وجود داشت یکی از سرزمین مغرب و مراکز تجارت طلا در مناطق صحرانشین آفریقا مثل حکومت آنیمیست (بت پرست) «سونینکه» در غنای فعلی و دیگری مسیری شرقی که سودان مرکزی شامل حکومتهای «کانیم بورونو» و «هوسا» را به لیبی، تونس و مصر متصل می نمود. در سال 1040 ميلادي نهضت ديني «المرابطون» در اين ناحيه پايه گذاري شد .

همين ريشه دار بودن اسلام در سنگال سبب شد تا استعمارگران فرانسوي از آغاز ورود به اين سرزمين، به مقابله با مظاهر اسلامي بپردازند . به عنوان مثال، زبان فرانسه را به جاي زبان عربي در ادارات و مدارس اجباري كردند و سعي در تثبيت شيوه زندگي غربي در سنگال نمودند. اين در حالي است كه قبل از ورود استعمار، زبان عربي به صورت گسترده در مراكز و محافل سنگال رواج داشت و كودكان در مدارس قرآني و بزرگسالان در مراحل مختلف آموزشي، زبان عربي را فرا مي گرفتند. البته مقاومت و پايداري سنگالي ها سبب گرديد در خيلي از موارد زبان عربي و اشتياق به فراگيري آن همچنان باقي بماند.

مساجد سنگال

نخستین تأثیرات معماری خارجی در مساجد سنگال را می توان در مساجد موجود در درًه رود سنگال مشاهده کرد.

در مناطق مرکزی و ساحلی سنگال حضور الگوی معماری استعماری تأثیر خود را بر طراحی مساجد باقی گذارده است.

در آغاز قرن نوزدهم مساجد «داکار» (پایتخت فعلی) و شهر «سن لویی» (نخستین پایتخت در زمان سلطه استعماری) دارای ساختمانی ساده و با پوشش سفالی بود. نمونه های آن در مساجد طریقه تیجانیه در شمال شهر «سن لویی» و نیز مسجد دیگری در خیابان «لامین گی» در داکار است و تا سال 1994 میلادی جشنهای بزرگ مسلمانان در خیابانها برپا می شد.

مسجد بزرگ شهر«سن لویی»

مسجد بزرگ شهر طوبي

بدین ترتیب مسجد بزرگ طوبی(جماعت مریدیه) که به شکل چهار ضلعی با مناره ای بلند به ارتفاع 87 متر بهمراه چهار مناره و چهار گنبد بصورت نمونه ای در منطقه غرب آفریقا برگرفته از معماری مسجد مدینه منوره است. در عوض گنبدهای بزرگ این مسجد از مدل بیزانس تأثیر پذیرفته است.

مسجد شهر«تیووآن» در سنگال

مسجد بزرگ داکار

مسجد بزرگ داکار که کلنگ افتتاح آن توسط «محمد دیا» مشاور رئیس جمهور در سال 1961 میلادی زده شد و سپس با حضور «حسن دوم» پادشاه مغرب بطور رسمی افتتاح گردید، دارای سبک معماری مغربی است که متأثر از معماری اندلسی است و این مسجد در مساحتی به وسعت پنج هزار مترمربع و با گنجایش ده هزار نفر نمازگزار ،بصورت مجموعه بزرگی با چندین ساختمان منجمله: نمازخانه ها، شبستان، وضوخانه، نمازخانه بانوان، پانزده کلاس درس،سالن کنفرانس پانصد نفره، دو آزمایشگاه زبان، مرکز اسناد، بخشهای سرپوشیده و دو راهرو منتهی به مناره مسجد است.

سبک معماری مختلط و معاصر

در این سبک معماری اختلاطی از سبکهای معماری مختلف بویژه معماری سنّتی وجود دارد.

«مسجد الحاج عمرتال» در داکار

بطور کلی از دهه 1960 میلادی ساخت و ساز مساجد در بسیاری از مناطق و بخشهای غرب آفریقا دچار تغییر و تحول گردید. استعمار اروپایی همانگونه که نظامهای جدید سیاسی را به ارمغان آورد، الگوی جدیدی از روشهای ساختمان سازی را ارائه نمود. معرفی کاربرد سیمان، روشهای سنّتی در ساختمان سازی را به نحو چشمگیری تغییر داد. علاوه برآن پدیده بازگشت بردگان، تأثیرات مهمی در ظهور نوعی معماری گلچین شده از سبکهای مسیحی و ایده های اسلامی را ترکیب و ایجاد نمود که حتی در مناطق دور دست سنگال نیز به چشم می خورد. برای مثال سبک های جدید معماری بصورت استفاده از برج مناره های مربعی شکل، گنبدها و سایر ابزارهای تزئینی از قبیل کنگره ها، طاقها و شیشه های رنگی امروزه در ساخت مساجد کاربرد دارد. البته در ساخت برخی مساجد می توان چنین برداشت نمود که این عناصر جنبه انتقال معماری داشته و نشان از همبستگی روحی با یک طریقت خاص صوفی داشته است نظیر مسجد بزرگ داکار که توسط پادشاه مغرب بوسیله مواد ساختمانی سنّتی و معماران مغربی ساخته شده و به سنگال اهداء گردید.

اکنون آنچه که به عنوان روند رو به تزاید قابل مشاهده است، فرسایش ساختار و سبک اصیل مسجد می باشد و اغلب مهاجران سنگالی که در خارج از وطن بسر می برند با ارسال منابع مالی و یا پس از بازگشت با مشارکت در بازسازی مساجد توسط مصالح سیمان و مطابقت آن با مناره، گنبد استاندارد سبب تغییر شکل در مساجد قدیمی می شوند.

سنگالی ها اصولاً برای ادای فریضه نماز جماعت مقید هستند واگر به مساجد نزدیک محل کار یا منزل دسترسی نداشته باشنددر هنگام شنیدن اذان، با پهن کردن سجاده در بخشی از خیابان و یا حاشیه پیاده رو به نماز جماعت می ایستند. حتی در محله های مختلف سنگال، مکانهای بدون سقفی به ارتفاع دو بلوک سیمانی از سطح زمین، ساخته شده که معمولاً افراد برای اقامه نماز در آن گردهم می آیند.

وضعيت اقتصادی

بازار داد و ستد در كائولاك

۹/۱۷ درصد از تولید ناخالص داخلی سنگال مربوط به بخش کشاورزی، ۳/۲۵ درصد مربوط به بخش صنعت و ۸/۵۶ درصد مربوط به بخش خدمات است. نرخ تورم سنگال در سال 2011 به ۱/۲ درصد و درآمد سرانه ملی آن با اندکی کاهش نسبت به سال 2011 به ۵۱۰ دلار رسید. بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول با پرداخت بخشی از یک کمک ۳۴ میلیارد دلاری به سنگال برای کاهش بدهیهای خارجی این کشور موافقت کردند. با این حال سنگال بیش از ۳ میلیارد دلار بدهی خارجی دارد.

سنگال سالانه نزدیک به ۲/۱ میلیارد کیلووات ساعت توان تولید انرژی الکتریکی دارد که تماماً توسط نیروگاههای حرارتی تأمین می‌شود. تولید فراورده‌های غذایی، محصولات نفتی، مصالح ساختمانی و منسوجات جزو مهمترین فعالیتهای صنعتی سنگال است. همچنین از بین محصولات کشاورزی این سرزمین می‌توان به بادام زمینی، ارزن، ذرت، برنج، پنبه، گوجه فرنگی و سبزیجات اشاره کرد.

سنگال ۴ میلیون نفر نیروی کار دارد و نرخ بیکاری در این کشور به ۴۰ درصد می‌رسد. فسفات و سنگ آهن حجم زیادی از ذخایر معدنی سنگال را تشکیل می‌دهد و بخش قابل توجهی از صادرات سنگال به این کالاها اختصاص دارد.

فرانسه و دیگر کشورهای عضو اتحادیه اروپایی، نیجریه، کامرون، ساحل عاج، الجزایر، آمریکا، چین و ژاپن عمده شرکای وارداتی سنگال هستند. سنگال هم مثل بسیاری از کشورهای غرب آفریقا از فرانک آفریقایی به عنوان واحد رسمی پول استفاده می‌کند.

میزان تولید ناخالص داخلی: ۸/۴ میلیارد دلار

نرخ رشد تولید ناخالص داخلی: ۵ درصد

سهم بخشهای اقتصادی در تولید ناخالص داخلی: کشاورزی ۹/۱۷ درصد، صنعت ۳/۲۵ درصد، خدمات ۸/۵۶ درصد

ظرفیت تولید انرژی الکتریکی: ۲/۱ میلیارد کیلووات ساعت

سهم صادرات کالا و خدمات در تولید ناخالص داخلی: ۸/۳۳ درصد

سهم واردات کالا و خدمات در تولید ناخالص داخلی: ۴۱ درصد

نرخ سرمایه گذاری ناخالص داخلی درتولیدناخالص داخلی: ۳/۲۱ درصد

نرخ رشد سالانه پول و شبه پول: ۱/۱۳ درصد

تعداد نیروی کار: ۴ میلیون نفر

نرخ بیکاری: ۴۰ درصد

شرکای عمده صادراتی: فرانسه، ایتالیا، هند، ساحل عاج، مال

شرکای عمده وارداتی: فرانسه، کشورهای عضواتحادیه اروپایی، نیجریه، کامرون

ذخایر معدنی: فسفات، سنگ آهن تولیدات صنعتی: منسوجات، فراورده‌های غذایی، مصالح ساختمانی محصولات کشاورزی: بادام زمینی، ارزن، ذرت، برنج، پنبه میزان بدهی خارجی: ۳ میلیارد دلار

روابط سياسي و اقتصادي و فرهنگي با جممهوري اسلامي ايران

در حال حاضر سفارت جمهوری اسلامی ایران در داكار در سطح سفير فعال است . سنگال روابط اقتصادی گسترده‌ای با جمهوري اسلامي ايران ندارد. البته در سالهای اخیر گامهای بزرگی برای بهبود روابط بازرگانی دو کشور برداشته شده‌است.

جمهوري اسلامي ایران یک خط تولید خودروی سمند درسنگال ایجاد کرده است

دهکده ای در نزدیکی شهر داکار

مردم فرانسه در تظاهرات علیه اقدامات جنایتکارانه صهیونیست ها خواستار تحریم محصولات اسرائیل شدند. به نوشته پایگاه اینترنتی روزنامه فرانسوی لوپوان، فرانسوی ها در حمایت از مردم فلسطین در برابر حملات رژیم صهیونیستی به نوار غزه ، در شهرهای مارسی، مونت پولیه و اوینیون تظاهرات کردند. معترضان در این اقدام اعتراض آمیز خواستار تحریم کالاها و محصولات تولید شده در سرزمین های اشغالی شدند. معترضان در شعارهایی کشتار کودکان فلسطینی را با کشتار بشریت برابر دانستند و فرانسوا اولاند رئیس جمهوری سوسیالیست فرانسه را به همدستی در جنایات اسرائیل متهم کردند. برخی از تظاهرکنندگان تابلوهایی در دست داشتند که اسامی کودکان به شهادت رسیده در حملات ارتش اسرائیل روی آن نوشته شده بود. چندین سندیکا و حزب و چند تشکل حامی مردم فلسطینی برگزار کنندگان این تظاهرات بودند.

ساكنين پاریس نيز در اعتراض به جنایات رژیم صهیونیستی در غزه تظاهرات کردند. پلیس پاریس به بهانه جلوگیری از به آشوب کشیده شدن این حرکت اعتراض آمیز، بیش از 50 تن از تظاهرکنندگان را بازداشت کرد.

خبرگزاری آسوشیتد پرس می نويسد که ارتش آمریکا از زمان حمله نظامی به افغانستان در سال 2001 میلادی تاکنون 2 هزار و 197 سربازش را از دست داده که از میان آنها یک هزار و 819 نفر در نتیجه نبرد مستقيم کشته شده اند.

در این میان 135 سرباز آمریکایی دیگر در جریان عملیات برای رهایی 10 تن از نيروهايشان از چنگ مخالفان کشته شده اند.

در همین حال آمار زخمیان ارتش آمریکا در جنگ 13 ساله افغانستان به 19 هزار و 889 تن رسیده است.

این در حالی است که پدیده خودکشی نیز در میان این نظامیان افزایش یافته است.

نام كشور: موريتاني

نوع حكومت: جمهوري اسلامي چند حزبي

پايتخت: نوآکشوت

شهرهاي مهم: بندر نواذیبو

زبان و خط رسمي: عربی و فرانسوی

مذهب : مسلمان مالكي مذهب

جمعيت: بيش از 3 ميليون نفر

واحد پول: اوگیا (یک یورو برابر با دویست و سی و شش اوگیا).

مساحت: ۱٬۰۳۰٬۷۰۰کیلومتر مربع (۲۹ام)

موقعيت جغرافيائي

موریتانی یا جمهوری اسلامی موریتانی (عربی: الجمهوریة الإسلامیة الموریتانیة، فرانسوی: République islamique de Mauritanie) کشوری در شمال غربی آفریقا به پایتختی نوآکشوت است و بندر نواذیبو نیز دومین شهر مهم کشور می‌باشد.

مساحت موریتانی یک میلیون و سی هزار و هفتصد کیلومتر مربع است که نود درصد آن را صحرا پوشانده‌است. جمعیت این کشور 3 ميليون نفر متشکل از عرب از قبایل بنی حسان، هلالی و بنی سلیم، و اقوام آمازیغ (بربر) و سیاهپوست است.

كودكان دبستاني درموريتاني

موریتانی از سوی باختر به اقیانوس اطلس و از شمال با صحرای غربی در شمال شرقی با الجزایر از سوی خاور با مالی و در جنوب با سنگال هم مرز است. بیشتر مساحت موریتانی پوشیده‌است از فلات‌های صحرای بزرگ که بر فرازشان قلّه‌های منفرد قرار دارد.

رود مهم این کشور رود سنگال است و بلندترین نقطه آن کدیه‌الجل، با ۹۱۵ متر است. آب و هوای این کشور خشک و داغ است و فقط در جنوب کشور باران کافی می‌بارد. خشکسالی مداوم گله‌های گاو و گوسفند بادیه‌نشینان را تلف کرده‌است.

موريتاني‌ به‌ طول‌ 463 كيلومتر با الجزاير، 2 هزار و 237 كيلومتر با مالي‌، 813 كيلومتر با سنگال‌ و يكهزار و 561 كيلومتر با صحراي‌ غربي‌ مرز مشترك‌ دارد. طول‌ خطوط‌ ساحلي‌ موريتاني‌ با اقيانوس‌ اطلس‌ به‌ 754 كيلومتر مي‌رسد.

اين‌ سرزمين‌ همچون‌ پل‌ رابط‌ بين‌ شمال‌ و غرب‌ آفريقاست‌ كه‌ متجاوز از 50 درصد خاك‌ آن‌ را شن‌زار تشكيل‌ مي‌دهد. مناطق‌ جنگلي‌ كمتر از 5/2 درصد خاك‌ موريتاني‌ را شامل‌ مي‌شوند، ضمن‌ آنكه‌ پست‌ترين‌ نقطه‌ اين‌ كشور در «سبخانرهامچا » تنها 3 متر از سطح‌ دريا ارتفاع‌ دارد و بلنداي‌ مرتفع‌ترين‌ نقطة‌ اين‌ كشور در منطقه‌ «كديت‌ ايجيل‌ » 910 متر بلندتر از سطح‌ درياست‌. آب‌ و هواي‌ موريتاني‌ گرم‌ و خشك‌ و كم‌ باران‌ است‌ و به‌ دليل‌ برهنه‌ بودن‌ زمين‌ و گرماي‌ زياد و صعود هوا، وزش‌ بادهاي‌ خشن‌ توأم‌ با شن‌ و گردو غبار از پديده‌هاي‌ ‌ موريتاني‌ است‌.

گردش در صحراهاي موريتاني توسط گردشگران خارجي

تاريخ

سرزمین موریتانی در قدیم بنام شنقیط شناخته می‌شد در دوره استعمار فرانسه به موریتانی مشهور گردید. در سال ۷۰۸ میلادی در دوره موسی بن نصیر اسلام وارد این منطقه شد.

در قرن هفدهم فرانسویان بر ساحل این سرزمین پا گذاشتند، ولی تا ۱۹۰۳ امیرنشین‌های دور از ساحل را ضمیمه نکردند. موریتانی در ۱۹۶۰ استقلال یافت.درسال ۱۹۷۶ وقتی اسپانیا از صحرای غربی دست کشید، مراکش و موریتانی این سرزمین را بین خود تقسیم کردند، ولی موریتانی نتوانست چریک‌های پولیساریو را، که برای استقلال صحرای غربی می‌جنگند، شکست دهد و از ادعای خود منصرف شد (۱۹۷۹). در ۱۹۸۹، تنش میان اعراب مسلط شمال و سیاهپوستان افریقای جنوبی به خشونت انجامید. این کشور پس از ۱۹۷۶ تحت حاکمیت نظامیان بود و در ۱۹۷۹ تک‌حزبی گردید. در ۱۹۹۲ انتخابات چندحزبی برگزار شد.

از قرن‌ پانزدهم‌ ميلادي‌ پاي‌ استعمار پرتغال‌ و پس‌ از آن‌ هلنديان‌ ونيز انگليسي‌ها و فرانسويان‌ به‌ موريتاني‌ باز شد.

در سال‌ 1960 فرانسه‌ به‌ دنبال‌ موج‌ استقلال‌ طلبي‌ و آزاديخواهي‌ مسلمانان‌، به‌ اين‌ سرزمين‌ استقلال‌ داد.

ساختار سياسي كشور

در موریتانی رئیس جمهور و ۷۷ عضو مجمع ملی با رأی تمامی افراد بالغ برای شش سال انتخاب می‌شوند. مجلس سنا به طور غیرمستقیم انتخاب می‌گردد. رئیس جمهور، نخست وزیر و شورای وزیران را انتصاب می‌کند. احزاب عمده سیاسی عبارتند از: حزب دموکراتیک و سوسیالیست جمهوریخواه (تنها احزاب قانونی سابق) حزب بازسازی و تجمع برای دموکراسی وحدت ملی.

نمائي از نوآكشوت پايتخت موريتاني

در بهمن‌ماه ۸۹ و پس از روی دادن بيداري اسلامی در بسیاری از کشورهای منطقه، دولت موریتانی در پی تهدید سندیکاهای کارگری و احزاب مخالف دولت به برگزاری تظاهرات اعتراض‌آمیز، قیمت مواد غذایی اساسی را ۳۰درصد کاهش داد.

تقسيمات کشوری موريتانی

موریتانی به ۱۲ استان و ۵۸ شهرستان بخش شده‌است. تقسیمات موریتانی شامل ۱۲ استان افزون بر نواکشوت، ۵۳ شهرستان و ۲۸۰ شهر است.

عضويت در سازمانهاي بين المللي

جمهوري‌ اسلامي‌ موريتاني‌ علاوه‌ بر سازمان‌ ملل‌ متحد (UN) در بانك‌ توسعه‌ اقتصادي‌ عرب‌ (ABEDA) ، بانك‌ توسعه‌ آفريقا (ADB) ، صندوق‌ توسعه‌ اقتصادي‌ و اجتماعي‌ عرب‌ (AFESD) ، اتحاديه‌ عرب‌ (AL) ، صندوق‌ پول‌ اعراب‌ (AMF) ، اتحاديه‌ مغرب‌ عربي‌ (AMU) ، كميته‌ همكاريهاي‌ اقتصادي‌ آفريقا (ECA) ، سازمان‌ خواروبار و كشاورزي‌ ملل‌ متحد (FAO) ، گروه‌ 77 (G-77) ،آژانس‌ بين‌المللي‌ انرژي‌ اتمي‌ (IAEA) ، بانك‌ بين‌المللي‌ ترميم‌ و توسعه‌ وابسته‌ به‌ بانك‌ جهاني‌ (IBRD) ، سازمان‌ بين‌المللي‌ هواپيمايي‌ كشوري‌ (ICAO) ، جامعه‌ توسعه‌ بين‌المللي‌ وابسته‌ به‌ سازمان‌ ملل‌ متحد (IDA) ، بانك‌ توسعه‌ اسلامي‌ (IDB) ، صندوق‌ توسعه‌ كشاورزي‌ سازمان‌ ملل‌ متحد (IFAD) ، بنگاه‌ مالي‌ بين‌المللي‌ (IFC) ، سازمان‌ بين‌المللي‌ كار (ILO) ، صندوق‌ بين‌المللي‌ پول‌ (IMF) ، سازمان‌ بين‌المللي‌ پليس‌ جنايي‌ (INTERPOL) ، سازمان‌ بين‌المللي‌ استاندارد (ISO) ، جنبش‌ عدم‌ تعهد (NAM) ، سازمان‌ كشورهاي‌ آفريقايي‌ (OAS) ، سازمان‌ وحدت‌ آفريقا (OAU) ، سازمان‌ كنفرانس‌ اسلامي‌ (OIC) ، سازمان‌ منع‌ سلاحهاي‌ شيميايي‌ (OPCW) ، كميسيون‌ سازمان‌ ملل‌ براي‌ تجارت‌ و توسعه‌ (UNCTAD) ، سازمان‌ اقتصادي‌، اجتماعي‌ و فرهنگي‌ ملل‌ متحد (UNESCO) ، سازمان‌ توسعه‌ صنعتي‌ ملل‌ متحد (UNIDO) ، سازمان‌ بهداشت‌ جهاني‌ (WHO) ، سازمان‌ جهاني‌ مالكيت‌ معنوي‌ (WIPO) ، سازمان‌ جهاني‌ هواشناسي‌ (WMO) ، سازمان‌ جهاني‌ توريسم‌ (WTO) و سازمان‌ تجارت‌ جهاني‌ (WTO) عضويت‌ دارد.

اوضاع اقتصادي

اين‌ كشور نيز همانند اغلب‌ جمهوريهاي‌ غرب‌ آفريقا از فقر اقتصادي‌ در رنج‌ است‌. اگرچه‌ موريتاني‌ براساس‌ يك‌ موافقتنامه‌ در نيمه‌ سال‌ 1999 حدود 54 ميليون‌ دلار كمك‌ از صندوق‌ بين‌المللي‌ پول‌ براي‌ بازسازي‌ ساختار اقتصادي‌ خود دريافت‌ كرد، ولي‌ بهبود اوضاع‌ اقتصادي‌ اين‌ جمهوري‌ به‌ كمك‌هاي‌ بيشتري‌ نياز دارد.

توليد ناخالص‌ داخلي‌ موريتاني‌ در دهه‌ 90 روند منفي‌ خود را حفظ‌ كرد و تنزل‌ يافت‌. هم‌ اكنون‌ موريتاني‌ در حدود 960 ميليون‌ دلار توليد ناخالص‌ داخلي‌ دارد و پيش‌بيني‌ مي‌شود توليد ناخالص‌ داخلي‌ اين‌ جمهوري‌ اندكي‌ كاهش‌ يابد. ميزان‌ توليد ناخالص‌ داخلي‌ موريتاني‌ به‌ ترتيب‌ 1/1 ميليارد دلار و 989 ميليون‌ دلار بوده‌ و ميانگين‌ نرخ‌ رشد توليد ناخالص‌ داخلي‌ اين‌ كشورحدود (7/1-) درصد بوده‌ است‌. 25 درصد از توليد ناخالص‌ داخلي‌ موريتاني‌ مربوط‌ به‌ بخش‌ كشاورزي‌، 31 درصد بخش‌ صنعتي‌ و 44 درصد بخش‌ خدمات‌ است‌. درآمد سرانه‌ مردم‌ اين‌ جمهوري‌ در حال‌ حاضر رقمي‌ نزديك‌ به‌ 380 دلار برآورد مي‌شود.

نرخ‌ تورم‌ اقتصادي‌ موريتاني‌ نيز حدود 5 درصد است‌. 47 درصد از نيروي‌ كار موريتاني‌ در بخش‌ كشاورزي‌، 39 درصد در بخش‌ خدمات‌ و 14 درصد در بخش‌ صنعت‌ شاغلند. با اين‌ حال‌ نرخ‌ بيكاري‌ در اين‌ كشور بيش‌ از 20 درصد برآورد مي‌شود.

موريتاني‌ توان‌ توليد 152 ميليون‌ كيلووات‌ ساعت‌ انرژي‌ الكتريكي‌ دارد كه‌ 26/80 درصد از اين‌ توان‌ توسط‌ نيروگاههاي‌ حرارتي‌ و 74/19 درصد از آن‌ توسط‌ نيروگاه‌هاي‌ برق‌ ـ آبي‌ تأمين‌ مي‌شود.

ارزن‌، برنج‌، ذرت‌، گندم‌، جو و خرما جزو مهمترين‌ توليدات‌ كشاورزي‌ موريتاني‌ هستند.

اين‌ جمهوري‌ بالغ‌ بر 90 هزار تن‌ انواع‌ ماهي‌ از اقيانوس‌ اطلس‌ صيد مي كند. ضمناً موريتاني در سال 2012 نزديك‌ به‌ 12 هزار تن‌ انواع‌ سبزيجات‌، 15 هزارتن‌ انواع‌ ميوه‌ و 58 هزارتن‌ انواع‌ مواد پروتئيني‌ توليد كرد.

بازار فروش شتر در موريتاني

اين‌ كشور منابع‌ غني‌ از سنگ‌ آهن‌، مس‌، گچ‌ و فسفات‌ دارد. ناگفته‌ نماند كه‌ صنايعي‌ در زمينه‌ توليد روغن‌ نباتي‌، منسوجات ‌، مواد شيميايي‌ و فرآوري‌ مواد غذايي‌ در موريتاني‌ فعال‌ است‌.

ژاپن‌، ايتاليا، فرانسه‌، اسپانيا، آلمان‌، لوكزامبورگ‌ و بلژيك‌ مهمترين‌ شركاي‌ تجاري‌ موريتاني‌ مي باشند. حجم‌ بدهي هاي‌ خارجي‌ اين‌ كشور در حال‌ حاضر بيش‌ از 2 ميليارد دلار است‌ .

منابع اصلی درآمد ، معادن و صنایع(۳۰ درصد): آهن، سنگ گچ؛. کشاورزی (۲۴ درصد): دامپروری، تولید برنج، ذرت خوشه‌ای و ذرت، ماهیگیری (هشت پا)؛ گردشگری است .

يكي از مراكز داد و شتد در نوآكشوت

مسجد معروف شنقيط

مسجد معروف شنقيط در موريتاني قرار دارد . اين مسجد كه به مسجد جمعه نيز معروف مي باشد از قديمي ترين مساجد اين كشور مي باشد . از مشخصه هاي اين مسجد مربع بودن مناره آن است . در سال 1970 از سوي يونسكو تلاش هائي براي مرمت و حفظ مسجد فوق صورت گرفته است ليكن با توجه به طوفان هاي شديد منطقه اين مسجد دائما در معرض آسيب مي باشد.

روابط سياسي ايران و موريتاني

اولين بار در مرداد سال 1355 براساس درخواست سفارت موريتاني در پاريس و مذاكراتي كه با سفير وقت ايران در پاريس به عمل آمد مستشار درجه يك سفارت موريتاني در پاريس ، پس از اخذ رواديد ورود براي تأسيس سفارت آن كشور عازم ايران شد .

در بهمن 1360 وزير وقت امور خارجه به موريتاني عزيمت نمود و در نتيجه اين سفر و مذاكراتي كه بين دو طرف صورت گرفت سفارت جمهوري اسلامي ايران در نواكيشوت افتتاح شود ولي توافقنامه رسمي بين طرفين به امضاء نرسيد.

عليرغم اعزام يك هيأت ديپلماتيك به نواكيشوت و فعاليت مسؤلان نمايندگي جمهوري اسلامي ايران در نواكيشوت مسئله به رسميت شناختن سفارت ايران در موريتاني تا سال 1364 كما في السابق به قوت خود باقي ماند تا اينكه بالاخره در سال 1985 ميلادي نمايندگي جمهوري اسلامي ايران در نواكيشوت به رسميت شناخته شد .

برغم بهبود روابط ايران و موريتاني ، در تاريخ 1366/4/7 سفارت موريتاني در تهران طي يادداشتي به وزارت امور خارجه متن بيانيه وزارت متبوع خود را مبني بر قطع روابط سياسي با دولت جمهوري اسلامي ايران را اعلام داشت .

در بيانيه صادره توسط دولت موريتاني علت قطع رابطه خود با ايران را به موضوع جنگ تحميلي عنوان نموده بود . پس از تسليم يادداشت مزبور روابط ديپلماتيك دو كشور قطع و سفير موريتاني كه مقدم السفرا در تهران بود در اواسط مرداد سال 1366 تهران را ترك نمود و سفارت جمهوري اسلامي ايران در نواكيشوت نيز تعطيل و كاركنان آن به تهران مراجعت نمودند.

اين كشور فعلا در ايران سفير نداشته و روابط در سطح كاردار مي باشد.

مناسبات‌ اقتصادي‌ جمهوري‌ اسلامي‌ ايران‌ با موريتاني‌

جمهوري‌ اسلامي‌ ايران‌ و موريتاني‌ به‌ دليل‌ عدم‌ شناخت‌ از بازارهاي‌ يكديگر روابط‌ تجاري‌ گسترده‌اي‌ ندارند. البته‌ نبايد نقش‌ بعد مسافت‌ دريايي‌ ميان‌ دو كشور را در عدم‌ برقراري‌ روابط‌ تجاري‌ فراموش‌ كرد.