چه كساني دست بسته و چه كساني دست باز نماز مي خوانند ؟

قرار دادن دست راست بر روي دست چپ در نماز (دست بسته نماز خواندن) از اموري است كه استحباب آن بين فقهاي سه مذهب از مذاهب چهارگانة اهل سنّت مشهور است:

برادران حنفي‌ معتقدند كه :روي هم گذاشتن دست‌ها در نماز، سنّت است وواجب نيست، و براي مرد بهتر است كه كف دست راستش را بر پشت دست چپ، زير ناف قرار دهد، و زن دست‌ها را بر سينه‌اش بگذارد.

برادران شافعي‌ها معتقدند كه : گذاشتن دست روي يكديگر، در نماز، براي مرد و زن سنّت است و بهتر است كه كف دست راست را بر پشت دست چپ زير سينه و بالاي ناف به سمت چپ قرار دهد.

برادران حنبلي‌ معتقدند كه : گذاشتن دست‌ها روي هم، سنّت است و بهتر است كه كف دست راست را بر پشت دست چپ نهاده، زير ناف قرار دهند.

برادران مالكي بر خلاف سه مذهب فوق معتقدند كه : آويختنِ دست‌ها در نمازهاي واجب ، مستحب است.

قبل از برادران مالكي‌ ، برخي نيزهمين قول را گفته‌اند كه از آن جمله‌اند: عبداللّه بن زبير، سعيد بن مسيّب، سعيد بن جبير، عطاء، ابن جريح، نخعي، حسن بصري، ابن سيرين و جماعتي از فقها.

از امام اوزاعي منقول است كه نمازگزار، بين آويختن دست‌ها يا روي هم قرار دادن آنها مخير است.[1[

امّا مشهور بين شيعه اماميّه آن است كه قرار دادن دست‌ها روي يكديگر در نماز، حرام، و موجب بطلان نماز است و به ندرت از فقهاي شيعه كسي قائل به كراهت شده، مانند ابو الصلاح حلبي در كافي.[2[

------------------------------------------------------------------------------

[1] . محمّد جواد مغنيه: الفقه علي المذاهب الخمسه، ص 110، وملاحظه شود «رسالة مختصرة السدل» ا از دكتر عبدالحميد، ص 5.

[2] . محمد حسن نجفي، جواهر الكلام:11/15ـ16.

مطابق آموزه های ائمه (ع) مقاطع مختلف حیات آدمی به عنوان سرمایه عمر است و باید با برنامه ریزی صحیح و دقت و مراقبت از این سرمایه حد اکثر بهره برداری را نمود. از این رو یکی از مسائلی که در اسلام به آن بسیار سفارش و تأکید شده ، داشتن نظم و برنامه در تمام طول زندگی می باشد که در قرآن کریم و روایات ائمه معصومین (علیهم السلام) به صورت های گوناگون به آن اشاره شده است.

امام رضا علیه السلام پیش از هر چیز ما را به تدبر و حسن برنامه ریزی در زندگی سفارش کرده اند. ، ایشان می فرمایند:

"لا یستَکمِلُ عَبدٌ حقیقةَ الایمانِ حَتَّی تَکونَ فیهِ خِصالُ ثَلاثٍ: اَلتَّفقُّهُ فِی الدّینِ وَ حُسنُ التَّقدیرِ فِی المَعیشَةِ، وَ الصَّبرُ عَلَی الرَّزایا "؛ "هیچ بنده ای حقیقت ایمانش را کامل نمی کند مگر این که در او سه خصلت باشد:دین شناسی، تدبر نیکو در زندگی و شکیبایی در مصیبت ها و بلاها."(1)

امام رضا (ع) درباره ارزش سرمایه عمر و لزوم مواظبت از آن به نقل از پیامبر اکرم (ص) می فرماید:

"کُنْ عَلَى عُمُرِکَ أَشَحَّ مِنْکَ عَلَى دِرْهَمِکَ وَ دِینَارِک‏"؛ "نسبت به حفظ عمرت حریص تر باش تا پول و اموالت. (2)"

امام رضا علیه السلام همچنین درباره برنامه ریزی برای اوقات روزانه هر فرد می فرماید:

"کوشش نمائید اوقات روز شما چهار ساعت باشد. ساعتی برای عبادت و خلوت با خدا ، ساعتی برای تأمین معاش، ساعتی برای "همفکری و همدلی و مشورت و گفتگو با برادران مورد اعتماد و کسانی که شما را به عیوبتان واقف می سازند و در باطن نسبت به شما خلوص و صفا دارند و ساعتی را به تفریحات و لذائذ خود اختصاص دهید و از مسرت و نشاط ساعت تفریح ،نیروی انجام وظائف ساعات دیگر را تأمین نمائید. (3)

امام رضا (ع) درباره لزوم بهره مندی از لذات حلال و تفریحات سالم می فرماید:

"از لذایذ دنیوی نصیبی برای کامیابی خویش قرار دهید و تمنیات دل را از راه های مشروع بر آورید ، مراقبت کنید در این راه به مردانگی و شرافت تان آسیب نرسد و دچار اسراف و تند روی نشوید . تفریح و سر گرمی های لذت بخش شما را در اداره زندگی یاری می کند و با کمک آن بهتر با امور دنیای خویش موفق خواهید شد .(4)

در همین زمینه امام رضا (ع) می فرمایند:

"خود را با کار مداوم خسته نکنید و برای خود تفریح و تنوع قرار دهید ولی از کاری که در آن اسراف باشد یا شما را در اجتماع سبک کند پرهیز کنید.( 5)

امام رضا (ع) همچنین سحرخیزی را عامل مهمی در بهره مندی از مواهب الهی دانسته می فرماید:

"الْمَلائِکَهُ تُقَسِّمُ اءرْزاقَ بَنی آدَمِ ما بَیْنَ طُلُوعِ الْفَجْرِ إ لی طُلُوعِ الشَّمْسِ، فَمَنْ نامَ فیما بَیْنَهُما نامَ عَنْ رِزْقِهِ"؛ "مابین طلوع سپیده صبح تا طلوع خورشید ملائکه الهی ارزاق انسان ها را سهمیه بندی می نمایند، هرکس در این زمان بخوابد غافل و محروم خواهد شد. (6)

و در پایان امام رضا (ع) توصیه می کنند در برنامه ریزی خود سهمی هم برای صله رحم و مردمداری در نظر بگیرید و فرمود:

"وقتی را برای دیدار و هم نشینی با برادرانتان قرار بدهید که شما را از (مشکلات ) باطنی رهایی بخشند.(7)

*****************

1. تحف العقول ص324

2. بحارالانوار/ج74/ص78

3. بحارالانوار ، ج 75، ص 346

4. بحارالانوار 17 ، ص208

5. بحار الانوار، ج 78، ص 346

6. وسائل الشیعه، ج6، ص 497، ح 6533

7. بحار الانوار ، ج 17 ، ص 208

مسلمانان نیویورک علیه تاکتیکهای اف بی آی برای استفاده از آنها برای جاسوسی شکایت کردند.

دانشگاه نیویورک و مرکز حقوق اساسی با همکاری یکدیگر شکایتی علیه اف بی آی تنظیم کردند.

این شکایتنامه از طرف 4 مسلمان تهیه شده است که اف بی آی نام آنها را در فهرست افراد پرواز ممنوع قرار داده است. این افراد دیگر نمی توانند از طریق هوایی در آمریکا مسافرت کنند.

«سیروس مک گولدریکم از ائتلاف ملی دفاع از آزادیهای مدنی در آمریکا گفت در این شکایتنامه تاکید شده است اف بی آی با این اقدامات از جمله قرار دادن در فهرست پرواز ممنوع می خواهد این افراد را تحت فشار قرار دهد تا برای اف بی آی از دیگر مسلمانان جاسوسی کنند.

در واقع این افراد به علت اینکه حاضر نمی شوند با اف بی آی در جاسوسی از مسلمانان همکاری کنند به این شکل مجازات می شوند.

مک گولدریک بر این باور است این کار بخشی از الگوی رایج دستگاههای مجری قانون در آمریکا برای آزار و اذیت مسلمانان است.

گولدریک گفت در سال 2011 آسوشیتدپرس اسنادی از اداره پلیس نیویورک منتشر کرد که مربوط به واحد اطلاعاتی پلیس بود. این اسناد نشان می داد اف بی آی با استفاده از برنامه های سیا از مسلمانان آمریکا جاسوسی می کند.

۱۳۹۳/۰۲/۰۴ - در پی درگذشت آیت الله ملکوتی، رهبر معظم انقلاب اسلامی با صدور پیام تسلیت، فقدان این عالم جلیل القدر را به خاندان و شاگردان و ارادتمندان ایشان و همچنین به عموم مردم آذربایجان تسلیت گفتند.

متن پیام رهبر معظم انقلاب اسلامی به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

رحلت عالم جلیل مرحوم آیةالله آقای حاج شیخ مسلم ملکوتی رضوان‌الله علیه را که از علمای مبرّز حوزه‌های علمیه بوده و مفتخر به سوابق طولانی مجاهدات و خدمات به انقلاب و نظام جمهوری اسلامی میباشند، به خاندان مکرم و معزّز و شاگردان و ارادتمندان ایشان و به عموم مردم عزیز آذربایجان و نیز به مراجع عظام و علمای اعلام حوزه‌ی علمیه‌ی قم تسلیت عرض میکنم.

حضور همیشگی این عالم مجاهد در فعالیتهای سیاسی جامعه‌ی مدرسین قم در دوران اختناق و سپس خدمات ایشان در سنگر امامت جمعه‌ی تبریز قهرمان و همراهی و همگامی با رزمندگان دفاع مقدس، سوابق ثبت شده‌ئی است که از حافظه‌ی تاریخ انقلاب و از دیوان کرام‌الکاتبین محو نخواهد شد انشاءالله. از خداوند متعال رحمت و مغفرت و علو درجات ایشان را مسألت میکنم.

سیدعلی خامنه‌ای

۴ اردیبهشت ۱۳۹۳

حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی با صدور پیامی درگذشت جناب ماموستا مجتهدی نماینده مجلس خبرگان رهبری و امام جمعه‌ی اهل سنت سنندج را تسلیت گفتند.

متن پیام رهبر معظم انقلاب به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم

درگذشت روحانی مُصلح و فاضل، جناب ماموستا حسام الدین مجتهدی از علمای برجسته‌ی شافعی و نماینده‌ی مجلس خبرگان رهبری و امام جمعه‌ی اهل سنت سنندج رحمة الله علیه را به عموم مردم مؤمن و انقلابی کردستان و به خانواده و بازماندگان محترم ایشان تسلیت عرض میکنم.

این شخصیت خدوم و کهنسال که بسیاری از علمای منطقه شاگردان وی به شمار میرفتند، از جمله‌ی وفاداران به پیام انقلابی اتحاد مسلمانان بوده و با روحیّه‌ی تقریب میان فِرَق اسلامی، به وظایف روحانی اشتغال داشت.

رحمت و مغفرت حق متعال را برای ایشان مسألت میکنم.

سیّد علی خامنه‌ای

6 اردیبهشت 1393

يكي از مسجدهاي مهم و با فضيلت كوفه مسجد سهله است. اين مسجد منزل گاه و عبادت گاه بسياري از پيامبران از جمله حضرت ابراهيم عليه السلام ، ادريس عليه السلام ، خضر عليه السلام ، و جايگاه برخي از امامان شيعه از جمله مقام امام صادق عليه السلام ، امام سجاد عليه السلام و... بوده است .

از امام حسين عليه السلام نقل شده است: ”مسجد سهيل خانه ابراهيم (عليه السلام) بوده كه از آن به سوي عمالقه رفته است و آن جا خانه ادريس، صخره خضراء است و در آن مسجد در صور دميده مي شود و ..".

سهله به معناي زمين هموار است . نام‌های دیگر مسجد سهله عبارت است از: مسجد سهیل، بنی‌ظفر، عبدالقیس . مسجد فوق یکی از قديمي ترين و مشهورترین مساجد اسلامی است که در قرن اول هجری توسط قبایل عرب در کوفه در سمت شمال غربی مسجد جامع کوفه ساخته‌شده‌است. مسجد سهله در شرق نجف یعنی در شهر كوفه قدیم قرار دارد، این مسجد در ۱۰ كيلومتري شمال شرقي مقبره امام علی عليه السلام و ۲ كيلومتري شمال غربي مسجد كوفه قرار دارد. در مجموعه روايات ، با تعابير مختلفي از جايگاه معنوي و منزلت مسجد سهله ياد شده است.

اين مسجد در زمينى خالى از سكنه كه اطراف آن پوشيده از ماسه هاى قرمز است ساخته شده است. شكل هندسى آن تقريباً به صورت مستطيل با طول ۱۴۰ متر، عرض ۱۲۵ متر و مساحتى بالغ بر ۱۷۵۰۰ مترمربع است. ارتفاع ديوارهايى كه آن را احاطه كرده حدود ۲۲ متر است كه هر يك از اضلاع چهارگانه آن به وسيله برج هاى نيم دايره اي از طرف خارج و به فاصله هاى مساوى تقويت مى شوند. در ميانه ضلع شرقى ديوار، مناره اى به ارتفاع ۳۰ متر وجود دارد. درب اصلى مسجد در ميانه ضلع شرقى در مجاورت اين مناره قرار دارد.

در بخش هاى مختلف صحن مسجد محرابهايى ساخته شده است كه به نام پيشوایان دینی نامگذارى شده، ازجمله مقام امام صادق عليه السلام ، امام سجاد عليه السلام ، امام زمان عليه السلام ، ابراهيم عليه السلام ، ادريس عليه السلام ، خضر عليه السلام ، يونس عليه السلام ، هود عليه السلام و صالح عليه السلام مي باشد .

از امام صادق(عليه السلام) نقل شده است كه: "هيچ گرفتاري نيست مگر آن كه دو ركعت نماز در اين مسجد گزارد و خداوند گرفتاري او را برطرف خواهد كرد".

مسجد سهله را قبيله بني ظفر ساخته اند. آن ها طايفه اي از انصار بودند و امام علي(عليه السلام) مسجد بني ظفر را همانند مسجد كوفه دانسته است.

واسطه های فیض الهي از نظر اماميه چه كساني هستند ؟

انبياء و ائمه (ع) انسان های کاملی هستند که توانسته اند همه ی ظرفیتهای معنوی خود را تکمیل نموده و به مرتبه ای برسند که با خدای متعال ارتباطی نزدیک داشته باشند و چون از سوی دیگر آنها بشر و انسان هستند، می توانند آنچه را از صعود و رشد معنوی خویش نزد پروردگار بدست آورده اند به بشریت و انسانهای دیگر ارائه و عرصه نمایند. در واقع اماميه معتقد ست امامان (ع) مستقل در حل و عقد امور نیستند بلکه آنها عباد صالح و واسطه های فیض از مبدء فیاض الهی هستند. انسان های کاملی که راه رشد و صعود معنوی و به خدا رسیدن را پیموده اند و اکنون به هدایت و ارشاد سایر مردم می پردازند تا آنها نیز به پیمودن این مسیر موفق شوند.

و رجوع به خلق برای رفع حاجت از باب توسل به اسباب الهی است. زیرا خداوند متعال دنیا را دار اسباب قرار داده است

توسل به ائمه معصومین (ع)

معنای توسل به معصومین (ع) نیز براساس همان نقش واسطه گری ایشان در رسانیدن فیض الهی به خلق بدست می آید. به بیان دیگر توسل به معصومین (ع) به معنای حاجت خواستن و طلب خیر از آنهاست که ایشان از خداوند متعال برای ما طلب نمایند نه آنکه به معنای دیدن آنها به طور مستقل و نقش ایشان به طور مستقل در هستی باشد. به بیان دیگر حاجت خواستن و توسل به هیچ یک از خلق شرک نیست چه رسد به معصومین (ع) اما در جایی شرک معنا می دهد که موثر حقیقی بنگریم. اما در اعتقادات شیعه همواره به مخلوق بودن خود معصومین (ع) و نقش وساطت و واسطه گری ایشان میان خلق و خالق تأکید می شود پس این اتهام بزرگی است که شیعه را به خاطر توسل به معصومین (ع) دچار و مبتلا به شرک تلقی نماییم.

دار اسباب

اصولاً حاجت خواستن از خلق با شرک منافات دارد. زیرا مثلاً مریض از دکتر تقاضای شفا می کند و یا مثلاً غریق در میان دریا حاجت خود را فریاد می زند و نجات می خواهد و یا در بسیاری از تعاملات میان انسانها نیازهای خویش را بوسیله ی یکدیگر مرتفع می سازند، این مسأله اساساً ربطی به شرک ندارد. زیرا به هر حال موثر حقیقی بودن در همه این احوال خدای تعالی است و رجوع به خلق برای رفع حاجت از باب توسل به اسباب الهی است. زیرا خداوند متعال دنیا را دار اسباب قرار داده است و در روایات است که أبی الله أن یجری الامور إلا بأسبابها، خدای تعالی ابا دارد از آنکه امور را به جز از طریق اسبابشان به جریان بیندازد.

اساساً دار دنیا منافاتی با این موضوع ندارد و بلکه لازمه ی دنیا چنین امری است که اسباب مادی زمینه ساز دفع حاجات انسانی باشند اما معلوم است که خود اسباب را پروردگار متعال قرار داده است و این خود عین توحید و نفی شرک است.

معصومین (ع) و مشکل گشایی

بر همین اساس توسل به معصومین (ع) در مشکلات و در خواست از ایشان برای حاجت امری منطقی و موافق با عقل است که انسان در هنگام نیاز به سوی کسی یا اسبابی برود که بتواند مشکل او را حل نماید. اما همان طور که اشاره شد این هرگز به معنای مستقل دیدن اسباب از موثر حقیقی یعنی پروردگار عالمیان نیست بلکه توسل به اسباب از باب آیات الهی است و در این میان توسل به معصومین (ع) به عنوان انسانهای کاملی که آبرومند نزد خدا هستند امری منطقی است که شفاعت فرد را در نزد پروردگار نمایند و هرگز این مسأله نشانی از شرک را بدنبال نخواهد داشت. اگر شیعیان در مشکلات و گرفتاری ها می گویند: "یا علی ادرکنی" معنای آن این نیست که "یا علی الله ادرکنی"! بلکه ایشان بوسیله ی معصومین (ع) توجه به خدای متعال پیدا کرده و از معصومین (ع) به عنوان اسباب نجات و وسیله ی قرب به پروردگار بهره می برند.

توسل به معصومین (ع) به معنای حاجت خواستن و طلب خیر از آنهاست که ایشان از خداوند متعال برای ما طلب نمایند نه آنکه به معنای دیدن آنها به طور مستقل و نقش ایشان به طور مستقل در هستی باشد

وسایل الهی در خلق

ابن ابی الحدید معتزلی که از اشرف علمای اهل تسنن است در جلد چهارم شرح نهج البلاغه ی خویش خطبه ی حضرت صدیقه کبری فاطمه زهرا (س) را در قضیه فدک در حضور مهاجر و انصار نقل نموده که در اول خطبه حضرت زهرا (س) اشاره به معنای آیه 25 سوره ی مائده می فرماید. در سوره ی مائده خداوند متعال می فرماید: یا ایها الذین امنوا اتقوا الله و ابتغوا إلیه الوسیله، ای اهل ایمان از خدا بترسید و بوسیله توسل جوئید به خدای متعال (یعنی با وسیله به درگاه با عظمت بروید تا به نتیجه ی کامل برسید.) (مائده /35(

حضرت زهرا (س) در خطبه ی فدکیه فرمودند: و الحمد الله الذی لعظمته و نوره یبتغی من فی السموات و الارض إلیه الوسیله و نحن وسیلة فی خلقه، حمد می کنم خدای را که از پرتو نور عظمتش اهل آسمانها و زمین او را بندگی می کنند و هدف تمام وسائل ذات اقدس اوست و مائیم وسیله در میان خلق ." با توجه به فرمایش حضرت زهرا (س) تقرب به عظمت کردگار به واسطه ی وسائل فیضی است که همانا معصومین (ع) هستند که ریسمان میان خلق و خالقند. با توجه به این موضوع که خود معصومین (ع) نیز مخلوقات خدای متعال هستند اما توانسته اند از نظر معنوی رشد و کمالی بسیار بیشتر از سایر مخلوقات داشته باشند.

سخن پایانی ....

براساس آنچه گذشت اتهام شرک به شیعه به خاطر تقرب و توسل و حاجت خواستن از معصومین (ع) و اعتقاد به نقش واسطه گری ایشان میان خالق و خلق، اتهامی نادرست و غیر منطقی است زیرا در هیچ یک از قسمتهای اعتقادی در این موضوع و در باب اعتقاد به ولایت معنوی ائمه (ع) شرک به معنای صحیح و مصطلح آن که شریک کردن و شریک قرار دادن برای خدای تعالی است به هیچ عنوان وجود ندارد و این بهتان عظیمی است که به شیعه روا دانسته اند

________________________________________

منابع و مآخذ:

1- شبهای پیشاور – سلطان الواعظین شیرازی

2- اسرار الآیات – صدر المتألهین شیرازی

3- جهان بینی توحیدی – شهید مطهری

4- تفسیر المیزان – علامه طباطبایی

5- شرح نهج البلاغه – ابن ابی الحدید – ج4 – ص79

سوال : آياعلماى فرقه هاي مختلف اهل سنت درباره شخصیت امام رضا علیه السلام گفتارى دارند؟

پاسخ : فضائل و مناقب بسیارى از زبان علماى اهل سنت درباره شخصیت والاى امام رضا (علیه السلام)نقل شده که به برخى از آنان اشاره مى گردد:

1 ـ ابن حجر هیتمى

"وکان اولاد موسى بن جعفر حین وفاته سبعة وثلاثین ذکراً وانثى، منهم علىّ الرضا وهو أنبههم ذکراً واجلّهم قدراً" (1)

"اولاد موسى بن جعفر هنگام وفاتش 37 نفر دختر و پسر بود،از آن جمله علىّ الرضا است که مورد توجه عموم بوده و از همه جلیل القدرتر بود".

2 ـ سمهودى

"على الرضا بن موسى الکاظم، کان اوحد زمانه، جلیل القدر، اسلم على یده ابومحفوظ معروف الکرخى"(2)

"على الرضا فرزند موسى کاظم، بهترین فرد زمانش و مردى جلیل القدر بود و «معروف کرخى» به دستش اسلام آورد".

3 ـ ابن حجر عسقلانى

”کان الرضا من اهل العلم والفضل مع شرف النسب"(3)

"رضا (علیه السلام) از اهل علم و فضل بوده و نسبى شریف داشت".

4 ـ ذهبى

"لامام السید ابوالحسن الرضا... وکان من اهل العلم والدین والسؤدد بمکان"(4) "امام ، ابوالحسن على الرضا... داراى مرتبه اى عالى از علم و دین و بزرگى بود".

او همچنین مى نویسد: "وقد کان على الرضا کبیر الشأن، اهلا للخلافة" (5)

"على الرضا مردى بزرگوار بود و براى خلافت اهمیت داشت".

5 ـ خیرالدین زرکلى

"على بن موسى الکاظم بن جعفر الصادق، ابوالحسن الملقب بالرضا، ثامن الأئمة الاثنى عشر عند الامامیة ومن اجلاء السادة اهل البیت وفضلائهم..."(6)

"على فرزند موسى کاظم فرزند جعفر صادق، ابوالحسن، ملقّب به رضا، هشتمین نفر از دوازده امام نزد امامیه است. او از بزرگان سادات اهل بیت و فضلاى آنان است...".

6 ـ شیخ عبدالله شبراوى شافعى

"على الرضا (رضی الله عنه) ـ کانت مناقبه علیّة وصفاته سنیّة... وکراماته اکثر من ان تحصى واشهر من ان تذکر"(7)

"على الرضا (رضی الله عنه) داراى مناقب عالى و صفات ارزشمند بود... کرامات او بیشتر از آن است که شمارش شود و مشهورتر از آن است که ذکر گردد".

7 ـ عبدالله بن اسعد یافعى

"الامام الجلیل المعظم، سلالة السادة الاکارم، ابوالحسن على بن موسى الکاظم بن جعفر الصادق بن محمّد الباقر(علیهم السلام)... احد الأئمة الاثنى عشر، أولى المناقب الذین انتسبت الامامیة إلیهم وقصّروا بناء مذهبهم علیهم"(9)

"امام جلیل معظّم، سلاله سادات مکرّم، ابوالحسن على بن موسى الکاظم فرزند جعفر صادق فرزند محمّد باقر ... یکى از امامان دوازده گانه است. کسانى که داراى مناقب بوده و امامیه به آنان منتسب هستند و مذهب خود را بر کلمات آنان بنا ساخته اند".

8 ـ احمد بن یوسف ابوالعباس قرمانى

او درباره امام رضا(علیه السلام) گفته است: "و کانت مناقبه علیّة وصفاته سنیّة، وکراماته کثیرة ومناقبه شهیرة، وکان قلیل النوم، کثیر الصوم. وکان جلوسه فی الصیف على حصیر وفی الشتاء على جلد شاة"(9)

"مناقب او عالى و صفاتش جلیل و کراماتش بسیار و مناقبش مشهور است. او مردى کم خواب بوده و بسیار روزه مى گرفت. در تابستان بر روى حصیر و در زمستان بر پوست گوسفند مى نشست".

9 ـ یوسف بن اسماعیل نهبانى

"على الرضا بن موسى الکاظم بن جعفر الصادق، احد اکابر الأئمة ومصابیح الأمة من اهل بیت النبوة ومعادن العلم والعرفان والکرم والفتوة، کان عظیم القدر، مشهور الذکر، وله کرامات کثیرة منها انّه قال لرجل صحیح سلیم: استعدّ لما لابدّ منه، فمات بعد ثلاثة ایّام"(10)

"على الرضا فرزند موساى کاظم فرزند جعفر صادق، یکى از بزرگان امامان و چراغان امت از اهل بیت نبوت بود. همانان که معادن علم و عرفان و کرم و مردانگى بودند. او عظیم القدر و مشهور بود. داراى کراماتى بود ، از آن جمله این که به مردى صحیح و سالم فرمود: "آماده آنچه برایش چاره اى نیست باش". او بعد از سه روز از دنیا رفت.

10 ـ ابن ابى الحدید معتزلى

او مى گوید: "و من رجالنا موسى بن جعفر بن محمّد وهو العبد الصالح، جمع من الفقه والدین والنسک والحلم والصبر. وابنه على بن موسى المرشّح للخلافة والمخطوب له بالعهد. کان اعلم الناس واسخى الناس واکرم الناس اخلاقاً"(11)

"و از رجال ما موسى بن جعفر فرزند محمّد معروف به عبد صالح است. او بین فقه و دین و عمل صالح و حلم و صبر را جمع نمود. و فرزندش على بن موسى است، کسى که براى خلافت کاندید شده و براى او به عهد خلافت خطبه خوانده شد. او عالم ترین و سخى ترین و کریم ترین مردم در اخلاق بود".

11 ـ محمّد امین سویدى

"کانت اخلاقه علیّة وصفاته سنیّة... کراماته کثیرة ومناقبه شهیرة لا یسعها مثل هذا الموضع"(12)

"اخلاقش عالى و صفاتش جلیل بود...کراماتش بسیار و مناقبش مشهور است، به حدّى که این کتاب وسعت نقل آن ها را ندارد".

12 ـ محمّد بن وهیب

"و کراماته کثیرة ـ (رضی الله عنه) ـ اذ هو فرید زمانه"(13)

"کرامات او بسیار بود ـ (رضی الله عنه) ـ زیرا او یگانه زمان خود به حساب مى آمد".(14)

1. الصواعق المحرقة، ص 122.

2. جواهر العقدین، ص 353.

3. تهذیب التهذیب.

4. سیر اعلام النبلاء، ج 9، ص 387و388.

5. سیر اعلام النبلاء، ج 9، ص 392.

6. الأعلام، ج 5، ص 26.

7. جامع کرامات الأولیاء، ج 2، ص 312.

8. مرآة الجنان، ج 2، ص 11.

9. اخبار الدول، ص 114.

10. جامع کرامات الاولیاء، ص 311.

11. شرح نهج البلاغه، ج 15، ص 278.

12. سبائک الذهب، ص 75.

13. جوهرة الکلام، ص 143.

14. اهل بیت از دیدگاه اهل سنت، على اصغر رضوانى، ص 138.

آیت‌الله سبحانی به این شبهه که "چرا نام فرزندان خود را "عبدالنبی و عبدالرسول" می‌گذاریم، مگر ما بنده خدا نیستیم ؟" پاسخ داد.

پاسخ این مرجع تقلید به این شبهه به شرح زیر است:

عبودیت و بندگی، انواع و اقسامی دارد که اضافه برخی از آنها اختصاص به خدا دارد، برخی از آنها به خدا و برخی دیگر به غیر خدا نیز اضافه می‌شوند.

1. بندگی تکوینی که مربوط به آفرینش است این نوع بندگی باید به سوی خدا نسبت داده شود. اگر حضرت مسیح می‌گوید: «انّی عبدالله» و در مورد پیامبر می‌گوییم «عبده و رسوله»، مقصود عبودیت و بندگی است که از آفرینش سرچشمه می‌گیرد یعنی چون خدا آفریدگار ماست، همه ما مخلوق او هستیم، نه مخلوق و بنده کسی دیگر، چنان که می‌فرماید:

( إن کلّ من فی السموات والأرض إلاّ آتی الرحمن عبداً ). مریم/ 93

"هیچ کس در آسمان‌ها و زمین نیست مگر آن که به بندگی خداوند رحمان در می‌آید".

2. بندگی قانونی، از نظر قوانین اسلام هرگاه مسلمانان پس از فرو نشستن جنگ، کافران را اسیر گرفتند، آنان بندگان مسلمانان خواهند شد چنان که قرآن می‌فرماید:

( وأنکحوا الأیامی منکم و الصالحین من عبادکم و امائکم إن یکونوا فقراء یغنهم الله من فضله... ) . ( نور/ 32)

"پس مردان و زنان بی همسر را همسر دهید و همچنین غلامان و کنیزان درستکار خود را اگر فقیر و تنگدست باشند، خداوند آنان را از فضل خود بی نیاز می‌کند، خداوند گشایش دهنده و آگاه است".

در این آیه، برای مسلمانان بندگانی را مطرح می‌کند. این بندگی، بندگی وضعی و قانونی است.

3. عبودیت تشریفی، و آن به خاطر احترامی است که برای طرف قائل است، امیرمؤمنان(علیه السلام) می‌فرماید:

"من علّمنی حرفاً فقد صیّرنی عبداً".

"هر کس سخنی به من بیاموزد مرا بنده خود کرده است".

مسلمانان به عنوان اظهار مهر و مودّت به پیامبران و امامان، خود را بنده آنان معرفی می‌کنند، یعنی همان طوری که بنده قانونی و وضعی، مطیع مولای خود می‌باشد، آنان نیز مطیع آنها هستند.

از این نیز بگذریم، یکی از معانی عبد در لغت به معنای مطیع است بنابراین معنای عبدالرسول، مطیع الرسول و معنی عبدالحسین، مطیع الحسین است و مسلماً قرآن ما را به اطاعت رسول و اولی الأمر دعوت کرده است، چنان که می‌فرماید:

( أطیعوا الله وأطیعوا الرسول وأُولی الأمر منکم ). نساء/ 59

رییس ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز جمهوری اسلامی ایران از احداث خط لوله انتقال سوخت از تایباد در شمال شرق ایران به شهر هرات افغانستان خبر داد.

به گزارش ایرنا،"حبیب الله حقیقی" رییس ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز ایران دیشب ( پنج شنبه شب) گفت: با هدف کاهش معضل قاچاق سوخت، خط انتقال فرآورده های نفتی از انبارهای سوخت منطقه ویژه اقتصادی "دوغارون تایباد " در ولایت خراسان رضوی در شمال شرق ایران به هرات افغانستان کشیده می شود.

حقیقی افزود: مقرر شد مسوولان ذیربط ولایت خراسان رضوی با مسوولان ولایت هرات افغانستان رایزنی ها و مذاکرات لازم جهت احداث این خط لوله را انجام دهند تا در آینده نزدیک شاهد تسریع در اجرای این طرح مهم باشیم.

حقیقی برخورد با قاچاق سوخت و تلاش برای کاهش این معضل از طریق راهکارهای لازم و اصولی را سیاست اصلی ستاد مرکزی مبارزه با قاچاق کالا و ارز ایران ذکر کرد و گفت: سال گذشته بالغ بر 80 میلیون لیتر سوخت قاچاق در ایران کشف شد .