Şia Allah’ın kitabına ve Peygamber’in (s.a.a) sünnetine uyarak şer’i hükümleri istinbat etmek için aşağıdaki şu dört temel kaynaktan istifade etmektedir:

1- Allah’ın Kitabı

2- Sünnet

3- İcma

4- Akıl

Bu adı geçen kaynaklar arasında da Allah’ın kitabı ve Peygamber’in sünneti şia fıkhının en temel kaynağı konumundadır ve bu ikisi hakkında kısaca bir söz etmek istiyoruz:

 Allah’ın Kitabı; Kur’an

Şia mektenin takipçileri Kur’an’ı kendi fıkıhlarının en temel ve sağlam kaynağı ve ilahi hükümleri tanıma ölçüsü olarak kabul etmektedirler. Zira şia imamları İslam’ın semavi kitabı olan Kur’an’ı fıkhi hükümlerini elde etmek için en yüce kaynak olarak tanıtmışlardır. Böylece her görüş Kur’an’ın sözüyle değerlendirilmeli ve Kur’an ile örtüştüğü ve uyuştuğu taktirde kabul edilmelidir. Aksi taktirde de ondan yüz çevrilmelidir.

Şianın altıncı önderi olan İmam Sadık (a.s) bu konuda şöyle buyurmuştur: “Kur’an ile uyumlu olmayan her söz temelsiz bir sözdür” [1]

Hakeza İmam Sadık (a.s) da Peygamber-i Ekrem’den şöyle nakletmektedir: “Ey insanlar! Bana isnat ettikleri her söz eğer Allah’ın kitabıyla uyum içindeyse bendendir ve eğer onunla uyum içinde değilse benden değildir.” [2]

Bu iki hadis de Müslümanların semavi kitabının şia önderleri nezdinde şer’i hükümleri istinbat için en temel kaynak sayıldığını ortaya koymaktadır.

Sünnet

Sünnet de Allah Resulü’nün (s.a.a) sözleri, davranışları ve teyidi anlamında şia fıkhının ikinci berrak kaynağı mesabesindedir ve Peygamber’in (s.a.a) Ehl-i Beyt’i olan imamlar bağımsız olarak Peygamber’in sünnetini ve ilim hazinesini nakleden kimseler olarak gösterilmektedir. Elbette Peygamber-i Ekrem’in sözleri de diğer muteber yollardan elde edildiği taktirde yine de şia tarafından kabul görmektedir.

Burada iki alanda tartışmak ve incelemek gerekir:

Peygamber’in (s.a.a) Sünnetine Sarılmanın Delilleri

Şia İmamları, takipçilerine Kur’an’ı tavsiye etmenin yanısıra onlara Peygamber’in (s.a.a) sünnetini de tavsiye etmişlerdir. Kitap ve sünnetini birlikte övmüşlerdir. Nitekim İmam Sadık (a.s) şöyle buyurmuştur: “Size bir söz ulaştığında, eğer Allah’ın kitabında ve Peygamber’in sözlerinde onun bir kanıtını bulursanız kabul edin. Aksi taktirde o söz getiren kimseye daha layıktır.” [3]

Hakeza İmam Muhammed-i Bakır (a.s) da Peygamber’in sünnetine sarılmayı, tüm şartları haiz bir fakihin temel şartı saymış ve şöyle buyurmuştur: “Gerçek fakih, dünyadan yüz çeviren, ahirete rağbet eden ve Peygamber’in (s.a.a) sünnetine sarılan kimsedir.” [4]

Şianın büyük önderleri, Peygamber’in sünneti hakkında öyle bir dereceye erişmişlerdir ki Allah’ın kitabı ve Peygamber’in sünnetine muhalefeti küfür sebebi olarak kabul etmişlerdir. İmam Sadık (a.s) bu konuda şöyle buyurmuştur: “Herkim Allah’ın kitabına ve Muhammed’in (s.a.a) sünnetine muhalefet ederse şüphesiz kafirdir” [5]

Bu beyan üzere açıkça anlaşıldığı gibi şia diğer islami gruplardan daha çok Peygamber-i Ekrem’in sünnetine değer vermiştir ve böylece de Şia’yı Peygamber’in sünnetine itina göstermemekle itham eden kimselerin sözlerinin temelsiz olduğu ispat edilmiş olmaktadır.

Ehl-i Beytin (a.s) Hadislerine Sarılmanın Delilleri

Şia’nın, Peygamber’in (s.a.a) Ehl-i Beyt’in (a.s) hadisleri hakkındaki sözünün açıklığa kavuşması için şu iki konuyu incelememiz gerekir:

a-Masum önderlerin hadislerinin mahiyeti

b-Peygamber’in Ehl-i Beytine sarılmanın lüzumunun ve itibarının delilleri

Şimdi de apaçık deliller ışığında sözü fazla uzatmadan her iki konuyu incelemeye geçelim.

Allah Resulü’nün (s.a.a) hadislerinin mahiyeti

Şia açısından sadece alemlerin rabbi olan Allah insanlık toplumu için kanun koyma ve yasama hakkına sahiptir. Allah mukaddes şeriatın hüküm ve kanunlarını Peygamberi vesilesiyle tüm insanlara ulaştırmıştır. Açıkça bilindiği gibi Allah Resulü insanlar ile Allah arasında yegane vahiy ve yasama aracıdır. Bu beyan üzere anlaşıldığı gibi eğer şia Ehl-i Beyt’in hadislerini de kendi fıkhının kaynaklarından biri kabul etmişse bu Peygamber-i Ekrem’in sünneti karşısında onlara bir asalet ve bağımsız bir değer atfettiği anlamında değildir. Ehl-i Beyt’in hadislerinin itibarı da Allah Resulü’nün (s.a.a) sünnetini beyan ettiği sebebiyledir.

O halde şianın masum imamları da kendiliğinden bir söze sahip değildir ve dedikleri her şey Peygamber-i Ekrem’in sünnetinin ta kendisidir.

Burada bu sözü ispat etmek için Ehl-i Beyt’in bazı rivayetlerini aktarmayı uygun görüyoruz:

1- İmam Sadık (a.s) kendisine soru soran birine şöyle buyurmuştur: “Sana vereceğim her cevap Peygamber-i Ekrem’dendir ve biz kendi görüşümüz üzere konuşmayız.”[6]

Başka bir yerde ise şöyle buyurmuştur: “Benim sözüm babamın (İmam Bakır’ın), babamın sözü ise dedemin (İmam Ali b. Hüseyin’in) sözüdür. Dedemin sözü de Hüseyin b. Ali’nin ve Hüseyin’in sözü de Hasan b. Ali’nin ve İmam Hasan’ın sözü de Müminlerin Emiri’nin ve onun sözü de Allah Resulü’nün ve Allah Resulünün sözü de Aziz ve celil olan Allah’ın sözüdür.” [7]

İmam Muhammed Bakır (a.s) Cabir’e şöyle buyurmuştur: “Babam dedemden, o da Allah Resulü’nden (s.a.a) o da Cebrail’den (a.s), o da aziz ve celil olan Allah’dan bana nakletmiştir. Benim sana rivayet ettiğim de bu isnat iledir.” [8]

Söz konusu rivayetler ışığında Peygamber-i Ekrem’in sünnetinden ibaret olan şia imamlarının hadislerinin mahiyeti de açılığa kavuşmuş oldu.

Peygamber’in Ehl-i Beytine Sarılmanın Lüzumunun ve İtibarının Delilleri

Şii ve Sünni muhaddisler kendinden sonra iki değerli mirası emanet olarak bıraktığına, bütün Müslümanları bu iki emanete uymaya davet ettiğine ve insanların hidayet ve saadetinin sadece bu iki emanete sarılmalarıyla mümkün olduğuna ve bu iki emanetten birinin Allah’ın kitabı Kur’an, diğeri de Peygamber’in Ehl-i Beyti ve itreti olduğuna inanmaktadırlar.

Burada örnek olarak bu rivayetlerden bazılarını nakledelim.

1- Tirmizi Kendi Sahih’inde Cabir b. Abdullah Ensari’den ve o da Allah Resulü’nden şöyle rivayet etmiştir: “Ey insanlar, şüphesiz ben sizlere sarıldığınız müddetçe asla sapmayacağınız bir şey bırakıyorum. Bu Allah’ın kitabı ve benim itretim olan Ehl-i Beytimdir.” [9]

2- Hakeza Tirmizi adı geçen kitabında şöyle yazmaktadır: “Allah Resulü (s.a.a) şöyle buyurmuştur: “Ben sizlere, benden sonra sarıldığınız müddetçe asla sapmayacağınız bir şey bırakıyorum. Bunlardan biri diğerinden daha büyük olan ve gök ile yer arasında sarkıtılmış bir ip olan Allah’ın kitabıdır ve diğeri ise itretim olan Ehl-i Beytimdir. Bunlar havuzda yanıma gelinceye kadar asla birbirinden ayrılmazlar. Benden sonra bu ikisine nasıl davrandığınıza iyi bakın.” [10]

3- Müslim b. Haccac Sahih’inde Peygamber-i Ekrem’in şöyle buyurduğunu nakletmektedir: “Ey insanlar! Ben de bir beşerim. Yakında Allah’ın elçisi (Azrail) bana da gelecek ve ben ona icabet edeceğim. Ben sizlere iki değerli şey bırakıyorum. Onların birincisi Allah’ın kitabıdır. Onda hidayet ve nur vardır. O halde Allah’ın kitabına sarılın.” Peygamber daha sonra insanları Kur’an’a teşvik etti ve şöyle buyurdu: “ve Ehl-i Beytim! Ben Ehl-i Beyt’im hakkında sizlere Allah’ı hatırlatıyorum, ben Ehl-i Beyt’im hakkında sizlere Allah’ı hatırlatıyorum, ben Ehl-i Beyt’im hakkında sizlere Allah’ı hatırlatıyorum.” [11]

4- Bir grup Muhaddis Peygamber-i Ekrem’den şöyle buyurduğunu rivayet etmiştir: “Şüphesiz ben sizlere iki değerli emanet bırakıyorum. Bunlar Allah’ın kitabı ve Ehl-i Beytimdir. Şüphesiz onlar havuzda yanıma gelinceye kadar asla birbirinden ayrılmazlar.” [12]

Hatırlatmak gerekir ki bu konudaki hadisler burada zikredilemeyecek kadar çoktur. Büyük araştırmacı Seyyid Mir Hamid Hüseyin, bu hadisin senetlerini Abakat’ul-Envar adlı altı ciltlik kitabında bir araya toplamıştır.

Allah’ın kitabı ve Peygamber-i Ekrem’in sünnetinin yanısıra adı geçen rivayetler ışığında açıkça anlaşıldığı üzere Peygamber’in Ehl-i Beytine sarılmak ve onlara uymak İslam’ın zaruri hükümlerinden biridir. Onların sözlerini terk etmek ise insanın sapmasına ve delalete düşmesine sebep olur.

Burada ortaya çıkan soru şudur: İtaatleri Allah Resulü’nün emriyle bizlere farz olan Peygamber’in Ehl-i Beyti kimlerdir. Bu konunun anlaşılması için rivayetlere istinat ederek Peygamber’in (s.a.a) Ehl-i Beytinin anlamını incelemeye çalışalım:

Peygamber’in (s.a.a) Ehl-i Beyt’i Kimlerdir?

Adı geçen rivayetlerden açıkça anlaşıldığı üzere Peygamber-i Ekrem bütün Müslümanları Ehl-i Beytine uymaya davet etmiş ve onları Allah’ın kitabının yanısıra kendisinden sonra insanların baş vuracağı kaynak olarak göstermiş ve büyük bir açıklıkla şöyle buyurmuştur: “Kur’an ve itret asla birbirinden ayrılmazlar.” Bu esas üzere Peygamber’in (s.a.a) Ehl-i Beyti Allah Resulü’nün kendilerini Kur’an’ın dengi olarak tanıttığı hükmünce ismet makamına sahip olan ve İslami öğretilerin berrak çeşmesinden içen kimselerdir. Zira aksi taktirde onlar da Allah’ın kitabının ayrılmış olurlardı. Oysa Peygamber-i Ekrem şöyle buyurmuştur: “Kur’an ve Ehl-i Beyt, havuzda yanıma gelinceye kadar asla birbirinden ayrılmayacaktır.

Böylece Ehl-i Beyti dakik olarak tanımanın zarureti ve sadece tümü Peygamber’in itretinden olan şia İmamlara uyarlanabilen sıfatları tanımanın gereği ispat edilmiş olmaktadır.

Şimdi de büyük İslam muhaddislerinin rivayetleri ışığında bu konudaki delillerimizi beyan edelim:

1- Müslim b. Haccac Sakaleyn hadisini beyan ettikten sonra şöyle demiştir: “Yezid b. Heyyan, Zeyd b. Erkam’a şöyle sordu: “Peygamber’in (s.a.a) Ehl-i Beyti kimlerdir? Onlar Peygamber’in eşleri midir?” Zeyd b. Erkam cevap olarak şöyle dedi: “Hayır (böyle değildir)! Allah’a yemin olsun ki kadın belli bir zaman erkek ile birliktedir. Daha sonra o şahıs babasının evine geri dönsün diye karısını boşar. Peygamber’in Ehl-i Beytinden maksat Peygamber’in aslı ve bağlısı olduğu kimselerdir. Yani aralarında derin bir yakınlık ilişkisi bulunan ve Peygamber’den sonra kendilerine sadakanın haram olduğu kimselerdir.” Bu rivayet de açık bir şekilde kendilerine sarılmanın tıpkı Allah’ın kitabına sarılmak gibi farz olduğu, Peygamber’in Ehl-i Beytinden maksadın Peygamber’in eşleri olmadığına tanıklık etmektedir. Aksine Peygamber’in Ehl-i Beyti cismani isnadın yanısıra Peygamber’e manevi bağlılık hususunda da özel bir liyakate sahip olan kimseler olmalıdır ki böylece onları Allah’ın kitabının yanısıra dünya Müslümanları için bir kaynak olarak göstermek mümkün olsun.

2- Peygamber-i Ekrem Ehl-i Beyt’in sadece sıfatlarını beyan etmekle kalmamış, onların sayısının  da on iki kişi olduğunu beyan etmiştir. Nitekim Müslim, Cabir b. Semere’den şöyle rivayet etmektedir: “Peygamber-i Ekrem’in (s.a.a) şöyle buyurduğunu işittim: “İslam, on iki halifeyle aziz kalacaktır.” Daha sonra bir şey söyledi ki ben anlamadım. Babama Peygamber’in ne buyurduğunu sordum. Bana Peygamber’in şöyle buyurduğunu cevap verdi: “Onların tümü Kureyş’tendir.” [13]

Müslim b. Haccac aynı şekilde Allah Resulü’nden (s.a.a) şöyle buyurduğunu rivayet etmektedir: “İnsanların işleri kendilerine on iki imam hakim olduğu müddetçe bir düzen içinde olacaktır.” Bu iki rivayet şianın, “Şianın on iki imamı Peygamber-i Ekrem’den sonra insanların gerçek önderleridir” sözünün apaçık bir kanıtıdır. Zira İslam’da Allah Resulü’nden hemen sonra Müslümanların işlerinin merkezi konumunda olan ve İslam’ın izzet ve şevket sebebi bulunan on iki halife Peygamber’in Ehl-i Beytinden olan on iki imam dışında bir anlam ifade etmemektedir. Zira Müslümanların literatüründe raşit halifeler diye bilinen dört halifeden geçecek olursak Ümeyye oğulları ve Abbas oğullarından olan diğer yöneticiler tarihin de tanıklık ettiği kötü davranışlarıyla İslam ve Müslümanlar için bir utanç sebebi olmuştur.

Bu esas üzere Peygamber-i Ekrem’in Kur’an’ın dengi ve dünya Müslümanlarının merci makamı olarak tanıttığı Ehl-i Beytten maksat Peygamber’in itretinden olan on iki imamların bizzat kendisidir ve bu İmamlar Allah Resulü’nün sünnetinin koruyucusu ve ilminin taşıyıcılarıdır.

3- Müminlerin Emiri Ali b. Ebi Talib (a.s) da Müslümanların önderlerinin Haşimoğullarından olduğunu söylemiştir. Bu da şianın Ehl-i Beyti tanıma hususunda söylemiş olduğu sözün doğruluğunun apaçık bir kanıtıdır. Nitekim Hz. Ali şöyle buyurmuştur: “İmamlar Kureyş’ten, Kureyş’in Haşimi soyun­dandır. Onlardan başkasına rehberlik yakışmaz, velayete onlardan başkası layık değildir.” [14]

Sonuç:

Bütün bu sözü edilen rivayetlerin genelinden şu iki hakikat ortaya çıkmaktadır:

1- Peygamber’in Ehl-i Beytine sarılmak ve onlara tabi olmak Allah’ın kitabına itaat gibi farzdır.

2- Kur’an’ı Kerim’in dengi ve dünya Müslümanlarının merci makamı olarak tanıtılan Allah Resulü’nün Ehl-i Beyti aşağıdaki özelliklere sahiptir:

a-Hepsi de Kureyş’ten ve Haşim oğulları boyundandır.

b-Onların hepsi de Allah Resulü ile öyle bir yakınlığa sahiptir ki onlara sadaka haramdır.

c-Ehl-i Beyt imamlarının tümü ismet makamına sahiptir. Aksi taktirde pratik olarak Kur’an-ı Kerim’den ayrı olmaları gerekirdi. Oysa Peygamber-i Ekrem şöyle buyurmuştur: “Bu Kur’an ve itretim Kevser havuzunun kenarında yanıma gelinceye kadar birbirinden asla ayrılmazlar.”

d-Ehl-i Beyt imamları on iki kişidir ve Allah Resulünden sonra birbiri ardında Müslümanların önderi ve velisi konumundadır.

e-Peygamberin (s.a.a) bu on iki halifesi İslam’ın gittikçe artan izzet ve şevketinin sebebidir.

Rivayetlerden elde edilen bu sıfatlar göz önünde bulundurulduğu taktirde, Peygamber’in Müslümanlara uymaya tavsiye ettiği Ehl-i Beyt imamlarından maksadının şianın fıkhi hükümlerini tanımada kendilerine uymak ve tabi olmakla övündüğü Peygamber-i Ekrem’in itretinden olan on iki İmam olduğu gerçeği gün gibi ortaya çıkacaktır.

Ayetullah Cafer Subhani

ABNA.İR

--------------------------------------------------------------------------------

[1] Usul-i Kafi, c. 1, Kitab-u Fezl’il-İlm, Bab’ul-Ehz bi’l-Sünneti ve Şevahid’il-Kitap, 3. hadis

[2] a. g. e. 5. hadis

[3] Usul-i Kafi, c. 1, Kitab-u Fezl’il-İlm, Bab’ul-Ehz bi’l-Sünne ve Şevahid’il-Kitap, 3. hadis

[4] a. g. e. 8. hadis

[5] a. g. e. 6. hadis

[6] Cami-u Ehadis’iş-Şia, c. 1, s. 129

[7] a. g. e. s. 127

[8] a. g. e. s. 128

[9] Sahih-i Tirmizi, Kitab’ul-Menakıb, Bab-u Menakıb-ı Ehl-i Beyt’in-Nebi, c. 5, Beyrut baskısı, s. 662, 3786. hadis

[10] a. g. e. s. 63, 3788. hadis

[11] Sahih-i Müslim, c. 7, Bab-u Fezail-i Ali b. Ebi Talib, Mısır Baskısı, s. 122 ve 123

[12] Müstedrek-i Hakim, c. 3, s. 148; Es-Sevaik’ul-Muhrika, 11. bab, 1. fasıl, s. 149. Aşağıda zikredilen kitaplarda da buna yakın sözler yer almıştır: Müsned-i Ahmet, c. 5, s. 182 ve 189; Kenz’ul-Ummal, c. 1, Bab’ul-İ’tisam bi’l-Kitab-i ve’s-Sünne, s. 44

[13] Sahih-i Müslim, c. 6, s. 3, Mısır Baskısı

[14] Nehc’ül-Belağa, 144. hutbe

Şehit Hz. Hucr b. Adiyy’nin (r.a) kabrini açıp, cesedini bilinmeyen yere götürenlere ait resimler  internette yayınlanmıştı. Ancak fotoğrafları yayınlayan Özgür Suriye Ordusu mensupları Facebook hesaplarından fotoğrafların altında bazı açıklamalarda bulundular. O açıklamaların birinde şunları yazdılar: “Bakanız, Rafızilerin (Şiaların) kabirlerinin başına ne belalar getirdik. Humeyni’nin çocukları ve İranlılar şu anda ne haldeler? Ama bilmiyorlar ki yakında bunun aynısını onların başka kabirlerine de yapacağız. Ve en kısa zamanda Seyyide Zeyneb ve Rukayye’nin de kabirlerine doğru gideceğiz. Onların cesetlerini topraktan çıkarıp, onların putlarının başını parçalayacak ve ortadan kaldıracağız.”

Başka bir fotoğrafın altına ise şunları yazılmakta: “Bizler şu ana kadar Ayşe’yi savunmaktan bile korkuyorduk, ancak bugünlerde o kadar güçlendik ki artık onların mezarlarını bile yıkıyor ve onların tağutlarının kabirlerini ortadan kaldırıyoruz. Ve görüyorsunuz ki bize de hiçbir şey olmuyor.”

Üçüncü fotoğrafın açıklamasında ise şunları yazılmakta: “Burası (Hz. Hucr b. Adiyy’nin türbesini kast ediyor) Şiaların mekânı olmuştu. Buraya gelirler baş ve sinelerine vururlardı. Bu kabrin sahibinden Allah’tan daha çok çekinirler! Ve Allah yerine ona ibadet ederlerdi!”

 Allah’ın adıyla

Uluslar arası, bölgesel ve yerel odakların, İslam Cumhuriyeti ve İslam İnkılâbını Bölgede gelişen İslami uyanışlar ve özellikle Suriye’deki yıkıcı savaşı Müslümanlar nezdinde “Mezhebi ve Ulusal” argümanlarla itibarsızlaştırmak için sürdürdükleri yoğun propagandaların yaşandığı şu günlerde;

Veliy-i Emr-i Müslimin İmam Seyyid Ali Hamanei’nin “İslami Uyanış ve Ulema Konferansı”nda yaptığı açılış konuşmasında bazı bölümleri siz değerli okuyucular için seçtim.

Umarım işitip icabet ederiz.

Uzak Olmayan gelecek

”…İslami uyanış, Allah'ın izniyle sağlıklı olarak devam ettiği takdirde uzak olmayan bir gelecekte İslam uygarlığının İslam ümmeti ve ardından da beşeriyet dünyası için ihyasını sağlayacak şaşırtıcı bir fenomendir…”

Müjde!

“…inkılapçı olaylar gelecekte kendini gösterecek olan daha büyük hakikatlerin müjdecisidir…”

Büyük Vaadler yakın

“…İlahi vaadlerin daima mucizevi bir biçimde gerçekleşmesi, daha büyük vaadlerin tahakkuku yolunda ümit verici simgeler içermektedir…”

Yeni fetihler hikmet ehlinde

“…İbret ve hikmet ehli olan insanlar, eğer sabır ve basiretle hareket edildiği takdirde yeni fetihlerin birbiri ardı sıra gelip çatacağını algıladılar…”

Şüpheye yer yok!”

“…‘Mutlaka bize yetişecekler' diye söylenip duran zayıf insanların vesveseleri karşısında ‘hayır, şüphe yok ki Rabbim bana yol gösterecek' diye haykırmıştır…”

Yeni kutuplar!

“…Onlar bu yüzden bu fikri öncüleri dini merkezlerden koparmak ve onların yerine yeni kutuplar yerleştirmek istemektedirler…”

En büyük afet

“…Dünya metaının rengarenk sofrasına oturmak, en büyük afetlerden biridir. Servet ve kudret sahiplerinin ihsan ve ayrıcalıklarına bulaşmak ve şehvet ve kudret tağutları karşısında borçlu duruma düşmek, halktan kopma ve onların güveni ve samimiyetini yitirme bağlamındaki en tehlikeli faktördür…”

Kur’an uygarlığı

“…İslam ümmeti milletler ve ülkeler bazında tüm farklılıklarına rağmen, Kur'an'ın benimsediği uygarlık konumuna erişebilmelidir..”

 Yaratılış sünneti

“…Öz becerilerimize kötümserlikle yaklaşmak ilahi nimetin küfranı, ilahi yardımlar karşısında gaflete düşmek ve yaratılış sünnetlerini göz ardı etmek ve Allah'a sui zanla yaklaşmak vartasına yuvarlanmak demektir…”

 Tahakkümden inkılaba dönüş

”..Şu anda Amerika ve bölgedeki bazı yardakçılarının tahakkümü, müdaheleleri ve zorbalıklarını uyanış rüzgarının başkaldırı tufanına ve inkılaba dönüştüğü ülkelerde gözlemlemekteyiz…”

 Doğal ve teorik fark “fitne” değildir

”…İslam ümmeti içerisindeki ihtilafları körüklemeyi şeytani amaçları için en kolay yol olarak görmüşler ve fıkıh, kelam, tarih ve hadisteki doğal ve kaçınılmaz teorik farklılıkları tekfir, kan dökümü, fitne ve fesadları için bir vasıta kılmışlardır…”

Ateşin üzerine benzin döekn siyasi elitler

“…Bu gaddar el, hiç kuşkusuz toplumlarımız arasındaki cehaletler, asabiyetler ve yüzeyselliklerden yararlanmakta ve mevcut ateş üzerine benzin dökmektedir. Dini ve siyasi elitler ve ıslahatçı şahsiyetlerin bu bağlamdaki görevi oldukça ağırdır…”

Şii- Sünni “devlet” değil

“…Batılı propagandalar ve onların bölgedeki uşak medyaları, Suriye'deki yıkıcı savaşı bir Şii ve Sünni çatışması olarak göstermekte ve Suriye ve Lübnan'daki direnişin düşmanları ile siyonistler için güvenli bir ortam oluşturmaktalar. Oysa Suriye'deki kavganın her iki tarafı da Sünni veya Şii olmayıp, anti-siyonist direnişin taraftarları ya da onların muhalifleridir. Ne Suriye devleti Şii bir devlettir ve ne de bu devletin laik ve İslam karşıtı muhalifleri Sünni bir gruptur. Bu faciaya yol açan senaryoyu yönetenlerin tek hüneri, mevcut yıkıcı savaşta kimi safdillerin mezhebi duygularından yararlanmalarıdır…”

 Kavganın aslı

“…Mazlum çoğunluk Şii ve laik devlet de Sünni görünümlü olduğu için, bu çatışmaya Şii ve Sünni kavgası denilebilir mi ?...”

Uyanış hareketi:Filistin sorunu

“..İslami uyanış hareketlerinin izlediği çizginin ne denli doğru olup olmadığını anlamak için onların Filistin sorunu karşısındaki tavırlarını değerlendirmek yerinde olur…”

İlke: savunma ve sahne

“…Onların hilelerini suya düşüren şey, aslında iki temel unsurdur: İslami ilkeleri ısrarla savunmak ve halkın daima sahnede olması…”

YAVUZ KAYA

Yücelik ve kemal yolunda olmayan bir kimse insanlığı kurtaramaz.”

İslami İran Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedi Nejad,  “Uluslar arası Din Âlimleri ve İslami Uyanış Konferansı”nın kapanış töreninde bir konuşma yaptı.

 Konuşmasında İslami uyanışın gerçek manada İslam hakikatine dönüş olduğunu vurgulayan Ahmedi Nejad, “İslami uyanış tabirini telaffuz ettiğimizde, onda İslam hakikatine dönüş, İslam hakikatine doğru hareket manasını bulabiliriz. Çünkü İslam Medeniyeti gerçekte İslam‟ın insanlık âleminde yerleşmesi için bu yönde hareket etmek demektir. İslam hakikatine dönmemiz ve İslam Medeniyetini yeniden diriltmemiz gerekiyorsa, uyanış ve İslam medeniyeti kavramlarını daha çok anlayabilmek için İslam‟ı yeniden tanımamız gerekir… İslam hakikati büyük İslam Peygamberi‟nin (s) varlığında kendini göstermektedir. Öyleyse bizler İslam hakikatinin idrakine varmak için O’nun neyin peşinde olduğuna bakmamız gerekir.” dedi.

Bugün Irak, Afganistan, Pakistan ve diğer bölgelerde Müslümanların durumunun iyi olmadığını, dünyanın maddi servetlerinin hatırı sayılır bir bölümünü ellerinde bulundurmalarına rağmen Müslümanların itibar bulamadıklarını ifade eden Ahmedi Nejad “ Müslümanların yaşadığı bölgelerde her gün yabancı güçlerin müdahalesiyle girişilen katliamlara, bombardımanlara, zulüm ve yağmacılığa tanık oluyoruz. Üstelik uluslar arası sahnede de emperyalistlerin hâkimiyeti var.” şeklinde konuştu. Ahmedi Nejad, konuşmasında dünyadaki ekonomik düzensizliğe de dikkat çekerek, yedi milyar olan dünya nüfusunun çoğunluğunun yoksulluk içinde yaşadığını, geriye kalan azınlığın ise zenginlik ve servet içinde yüzdüklerini ve ulusların servetini sistemli olarak yağmaladıklarını ve bu kaynaklara hükmetmek için savaş çıkarıp katliamlara giriştiğini ifade etti.

Mevcut sorunlardan kurtulmak için üç önemli adımı gündeme almak gerektiğine değinen İran Cumhurbaşkanı Ahmadi Nejad konuşmasını şöyle sürdürdü: “ Bizim öncelikli ve en önemli görevimiz, İslam hakikatini doğru ve tam olarak anlamaktır. Ben İslam‟ın hatta Müslümanlar arasında bile gerektiği şekliyle anlaşılmadığı kanaatindeyim. Çünkü bizler İslam‟ı gerektiği şekilde anlasaydık, Müslümanlar arasında bu kadar görüş ayrılığı olmazdı. Kur‟an okuduğu halde bedenine bomba takıp, camiye giren ve camideki namaz kılıp Kur‟an okuyan insanların çoğunun, patlattığı bombayla ölmesine neden olan bir kişi nasıl Hz. Peygamber‟in (s) takipçisi olduğunu iddia edebilir!? İslam‟ı Peygamber Efendimiz‟in (s) anladığı gibi anlasaydık, hiçbir çekişme ve ihtilaf olmayacaktı. Eğer böyle olsaydı, artık kim Şia kim Sünni gibi sözler anlamsız kalacak emperyalistler bu güne kadar Şia-Sünni bahanesiyle Müslümanlar arasında katliam yapamayacaklardı.”

Mevcut sorunlardan kurtulmak için atılması gereken adımlardan ikincisinin hedeflerde vahdet ve birlik olduğunu belirten Ahmedi Nejad: “ Hedefimiz bir olmalı. Çünkü bugün Müslüman gruplardan her biri bir amaç peşinde. Bu gruplardan bir kısmı diğer grubu kendi mezhebine çekmeye; Şia bir kişiyi Sünni veya Sünni bir kişiyi Şia yapmaya çalışırken, bir kısmı da kendi ülkelerinde ne pahasına olursa olsun iktidara ulaşmayı istiyor. Hâlbuki bizim ortak hedefler tanımlamamız gerekmektedir. Hedef ortak olursa, vahdet, uyum ve yenilmezlik de olacaktır. Ayrı hedefler, nihayetinde ümmet için ayrılığı beraberinde getirecektir.” şeklinde konuştu. “Hedef ne kadar büyük olursa vahdet yaratma kapasitesi de o kadar çok olacak; hedef ne kadar küçük olursa tefrika kapasitesi de o kadar çok olacak” diyen Cumhurbaşkanı Ahmedi Nejad: “Bir Müslümanın hedefi öncelikle kendisini arındırmak, kemale ermek ve Allah‟a ulaşmaktır. Toplumsal boyutta ise Müslümanın amacı, büyük İslam Peygamberi‟nin (s) izinden gitmektir.” dedi.

Hegomonya sisteminin planlarının küresel olduğunu vurgulayan İran Cumhurbaşkanı şöyle konuştu: “ Onlar, özgürlük, demokrasi ve insan hakları gibi güzel sözcüklerle küresel düşünüyorlar. Bizler Müslüman olarak emperyalistlerin komplosuna karşı koymak istiyoruz, ama bu iş etnik ve kavmi dar bakışlarla yenilmeye mahkûmdur. Küçük hedefler bizi hakir gösterecek, düşmanları insanlığa musallat edecektir. Bizler dünyada tevhidin ve adaletin sağlanması peşinde olmalıyız. Çünkü bu yüksek hedeflerdir ki vahdeti yaratacaktır. Dünyanın kurtuluşu ve yönetimi için Hz. Peygamber‟in yolunu izlemeliyiz. Aksi takdirde emperyalizm sürekli olarak saldırı halinde olacak, bizler ise pasif halde kalacağız.” İşlerin Allah’ın rızasını kazanmak için yapılmasının mevcut sorunlardan kurtulmak amacıyla atılması gereken üçüncü adım olarak niteleyen Ahmadinejad, “ Yapılan iş Allah için olmazsa, o işte hiçbir kemal ve ilerleme sağlanamayacaktır; zira yücelik ve kemal yolunda olmayan bir kimse insanlığı kurtaramaz.” dedi.

İslami İran Cumhurbaşkanı Ahmedi Nejad, Suriye’deki duruma da değinerek, “Günümüz emperyalistleri Suriye‟yi yıkıp viran etmek istiyorlar.Oysa ki çatışmalarda taraflardan kim ölürse, bu sadece emperyalistlerin yararına olacaktır.” ifadesini kullandı. Ahmedi Nejad, bugün bölgede ulusların servetlerinin ve petrol gelirlerinin Müslümanların katliamı için harcandığına da değinerek konuşmasını şöyle sürdürdü: “ Elbette ben bazı devlet başkanlarını uyardım ve onlara, „sultacı güçler sizi kullandıktan ve emellerine ulaştıktan sonra, Saddam‟a nasıl davranmışlarsa, size de aynı şekilde davranacaklar‟ dedim. Ancak maalesef bugün Müslümanlardan ve dünya halklarından yoksulluğu gidermek için harcanması gereken servetin, katliam için silaha dönüştüğünü görüyoruz. Şuna eminim ki, emperyalizm, yağmacılık, cinayet ve siyonizm dönemi sona erecektir. Onlar çıkmaz bir sokakta hareket ediyorlar ve sorunlarını kendi toplumları dışındaki milletlere yıkma çabasındalar.”

Hz. Peygamber (s.a.a) sahabelerinden ve Hz. Ali (a.s)'ın dostlarından Hucr b. Adiyy'nin cesedini kabrinden çıkardılar.

Hz. Peygamber Efendimizin sahabelerinden ve Hz. Ali’nin has yaranlarından olan Hucr b. Adiyy, Hz. Ali’nin katıldığı Sıffın, Nehrevan ve Cemel savaşlarının her üçüne de katılarak İmamının yanından bir kez dahi olsun ayrılmamıştı. Hicri 51 yılında Muaviye’nin emriyle şehit edildi. Suriyeli teröristler ve hainler tarafından mübarek kabri şerifleri açılarak bilinmeyen yere götürüldü.

Lübnanlı bir haber kaynağının bildirdiğine göre kabri açan teröristler Hucr b. Adiyy’nin mübarek cesedinin sağlam olduğunu görünce onu bilinmeyen bir yere götürdüler. Hucr b. Adiyy’nin mukaddes türbesi Şam’ın Adra bölgesinde bulunuyor.

İran dışişleri bakanlığı sözcüsü Ramin Mihmanperest, Suriye başbakanına yönelik düzenlenen başarısız suikast girişimini kınadı.

Mihmanperest, Suriye başbakanının kurtulduğu ama 6 kişinin ölümüne neden olan terör saldırısını kınadığı açıklamasında, sözkonusu terör girişiminde ölenlerin ailelerine taziyelerini bildirdi.

İran dışişleri bakanlığı sözcüsü, teröristlerin Suriye'de gerçek mahiyetlerinin bir daha ortaya çıktığını belirterek; bu girişimin sorumluluğunun Suriye'de teröristlere destek veren uluslar arası güçler ile onların bölgedeki işbirlikçileri olduğunu söyledi.

Mihmanperest, uluslar arası kuruluşlar ve insani alanda faaliyet gösteren kuruluşlar ve ülkeleri; Suriye sorununun siyasi yolla çözümü konusunda faal olmaya davet ederken, Suriye'de şiddetin durdurulması için herkese görev düştüğünü ve herkesin sorumlulukları çerçevesinde Suriye sorununun çözümü için çaba göstermeleri çağrısında bulundu.

Suriye SANA ajansının bildirdiğine göre, Suriye başbakanının konvoyuna düzenlenen terör saldırısında Suriye başbakanı saldırıdan kurtulurken 6 muhafızı hayatını kaybetti ve 15 kişi de yaralandı.

İslam Devrimi Rehberi’nin İslami Uyanış ve Ulema Konferansı’nda dün yaptığı ve önemli noktalar içeren konuşması... Batılı propagandalar ve onların bölgedeki uşak medyaları, Suriye'deki yıkıcı savaşı bir Şii ve Sünni çatışması olarak göstermekte ve Suriye ve Lübnan'daki direnişin düşmanları ile siyonistler için güvenli bir ortam oluşturmaktalar. Oysa Suriye'deki kavganın her iki tarafı da Sünni veya Şii olmayıp, anti-siyonist direnişin taraftarları ya da onların muhalifleridir. Ne Suriye devleti Şii bir devlettir ve ne de bu devletin laik ve İslam karşıtı muhalifleri Sünni bir gruptur. Bu faciaya yol açan senaryoyu yönetenlerin tek hüneri, mevcut yıkıcı savaşta kimi safdillerin mezhebi duygularından yararlanmalarıdır. Sahneye ve çeşitli düzeylerdeki icracılarına bakıldığında, mesele her insaflı insan tarafından anlaşılacaktır.

Bismillahirrahmanirrahim Hamd Allah'ındır, Salat ve Selam Muhammed Mustafa'ya, Pak Âline ve seçkin sahabelerine ve taa kıyamete dek onları güzellikle takip edenlerin üzerine olsun

Siz değerli misafirlere ‘hoşgeldiniz' diyorum ve Aziz ve Rahim olan Allah'tan bu toplu çalışmaya bereket kazandırmasını ve onu müslümanların daha iyi yaşaması yolunda etkin bir adım kılmasını istiyorum.‘Muhakkak ki O, işitip icabet edendir.'

Sizlerin bu konferansta üzerinde çalışacağınız İslami uyanış konusu, günümüzde İslam dünyası ve İslam ümmetinin gündeminin başında yer almaktadır. İslami uyanış, Allah'ın izniyle sağlıklı olarak devam ettiği takdirde uzak olmayan bir gelecekte İslam uygarlığının İslam ümmeti ve ardından da beşeriyet dünyası için ihyasını sağlayacak şaşırtıcı bir fenomendir.

Bugün gözlerimizin önünde olan ve akıl ve bilinç sahibi hiç bir insanın inkar edemeyeceği gerçek şudur ki, İslam şu anda dünyanın sosyal ve siyasal denklemlerinin kenarından çıkarak dünya olaylarını belirleyen faktörlerin merkezinde seçkin ve gösterişli bir konuma yükselmiş olup hayat, siyaset, devlet ve sosyal gelişmeler alanında yepyeni bir bakış sunmaktadır. Bu durum, komünizm ve liberalizmin, çöküşlerinden sonra derin bir fikri ve teorik boşluğa yuvarlandığı günümüz dünyasında kendini gösteren önemli ve anlamlı bir fenomendir.

Kuzey Afrika ve Arap bölgesinde meydana gelen siyasal ve inkılapçı olaylar ilk kez dünya çapında böylesine büyük yankılar uyandırmıştır ve gelecekte kendini gösterecek olan daha büyük hakikatlerin müjdecisidir.

Emperyalistler ve bağnazların oluşturduğu cephenin sözcülerinin hatta ismini dile getirmekten bile kaçınıp korktukları İslami uyanış, artık yaklaşık olarak İslam dünyasının her yanında etkilerinin görüldüğü önemli bir hakikattir. Bunun en açık örneği, kamuoyu ve özellikle de genç kuşakların İslam'ın azameti ve yüceliğinin yeniden ihyasına olan ilgileri, uluslararası sulta düzeninin mahiyetini algılamaları, iki yüz yılı aşkın bir süredir İslami ve gayri İslami doğuyu kanlı pençeleri altında hırpalayan ve kültür ve uygarlık maskesi altında milletlerin varlığını acımasızca kudret ve tecavüz sevdalarına kurban eden odaklar ve devletlerin zalim, alçak ve müstekbir çehrelerini açığa çıkartma çabalarıdır.

Bu kutlu uyanışın boyutları çok geniş olup, esrarengiz bir biçimde yayılıp durmaktadır. Ancak, bir kaç Afrika ülkesinde bu hareketin sergilediği peşin kazanımlar, büyük ve engin sonuçları açısından gönüllere güven kazandırabilir. İlahi vaadlerin daima mucizevi bir biçimde gerçekleşmesi, daha büyük vaadlerin tahakkuku yolunda ümit verici simgeler içermektedir. Allah'ın Musa'nın annesine verdiği iki vaadi içeren Kur'ani kıssa, rububiyete dayalı bir taktikten izler sunar.

Çocuğun bir sandık içerisinde suya atılmasının buyrulduğu o çetin anda, ilahi hitabda şu vaadlerde bulunuldu: ‘Şüphe yok ki biz, onu sana tekrar veririz ve onu peygamberlere katar, peygamber yaparız.' Daha küçük olan ve anneyi sevindiren ilk vaadin tahakkuku, risalet vaadinin gerçekleşeceğine bir delil oluşturdu. Bu vaad daha büyük ve elbette uzun süreli sabır, çile ve mücahedeyi gerektiren bir vaaddi: ‘Derken, gözü aydın olsun, ışıklansın ve mahzun olmasın ve Allah'ın vaadettiği şeyin, şüphesiz gerçek ve hak olduğunu bilsin diye tekrar anasına verdik onu..' İşte bu gerçek ve hak olan vaad, bir kaç yıl sonra tahakkuk bulan ve tarihin çizgisini değiştiren büyük risalettir.

Bir başka örnek, üstün ilahi gücün Beyt-i Şerif'e saldıranların mahvedilişini hatırlatmasıdır ki Allah yüce peygamberi vasıtasıyla muhatablarını teşvik için ‘Artık kulluk edin bu evin Rabbine..' ifadesini kullanıyor ve ‘düzenlerini boşa çıkarmadı mı' diye buyuruyor. Ya da sevgili peygamberinin moralini yükseltmek için ‘Rabbin seni ne terketti, ne de darıldı sana' dedikten sonra, ‘Seni bir yetim olarak bulup da yer-yurt vermedi mi sana ? Ve seni, yol yitirmiş bulup da yol göstermedi mi sana ? 'ifadesiyle mucizevi nimetini hatırlatmaktadır. İşte böyle örnekler Kur'an'da çoktur.

İslam'ın İran'da zafere erdiği ve çok hassas olan bu bölgenin yine en hassas ülkelerinden birinde Amerika ve siyonizmin kalesini fethettiği gün, ibret ve hikmet ehli olan insanlar, eğer sabır ve basiretle hareket edildiği takdirde yeni fetihlerin birbiri ardı sıra gelip çatacağını algıladılar.

Düşmanlarımızın itiraf ettiği gibi İslam Cumhuriyeti'nde kendini gösteren parlak gerçeklerin tümü ilahi vaadlere olan güven, sabır, direniş ve Allah'tan yardım umma sayesinde kazanılmıştır. Halkımız, ızdıraplı zaman kesitlerinde ‘mutlaka bize yetişecekler' diye söylenip duran zayıf insanların vesveseleri karşısında ‘hayır, şüphe yok ki Rabbim bana yol gösterecek' diye haykırmıştır.

Bugün bu değerli tecrübe, emperyalizm ve despotluklar karşısında başkaldırmış ve Amerika'ya bağımlı, kokuşmuş uşak rejimleri devirmiş ya da sarsmış olan milletlerin erişebileceği bir noktadadır. ‘Allah kendisine yardım edene mutlaka yardım eder; şüphe yok ki Allah, kuvvetlidir, üstündür' vaadine güvenerek sabırla dikiliş, bu onurlu yolu İslam uygarlığının zirvesine dek İslam ümmetinin önüne serecektir.

Işte şimdi çeşitli İslam ülkeleri ve mezheblerine mensup ümmet ulemasının bir kısmının yer aldığı bu önemli toplantıda İslami uyanışla ilgili meseleler hakkında bir kaç noktaya değinmenin yerinde olacağına inanmaktayım:

İlk konu şudur ki, sömürgecilerin öncülerinin bu ülkelere girişiyle birlikte yükselen ilk uyanış dalgaları, genellikle din ve dini müceddidler tarafından şekillendirilmiştir. İran, Mısır, Hind ve Irak gibi ülkelere mensup Seyyid Cemaleddin, Muhammed Abduh, Mirza Şirazi, Ahund Horasani, Mahmud El-Hasan, Muhammed Ali, Şeyh Fazlullah, Hac Aga Nurullah, Ebul Ala El-Mevdudi ve daha nice büyük, meşhur, seçkin ve mücahid alim, seçkin şahsiyetler ve liderlerin adları, tarih sayfalarında kaydolunmuştur. Çağdaş dönemlerde ise ulu İmam Humeyni'nin yaldızlı ismi, İslam İnkılabı tarihinin karanlıklarında nurani bir yıldız olarak parlamaktadır. Bu arada yüzlerce tanınmış alimlerin yanısıra binlerce fazla meşhur olmayan alimler de dün ve bugün çeşitli ülkelerde büyük ve küçük reform hareketlerinde rol oynamışlardır. Ulema dışında Hasan El-Benna ve İkbal Lahori gibi dini muslihlerin oluşturduğu fihrist de bir hayli uzun ve ilginçtir.

Hemen hemen her yerde âlimler ve din uzmanı kişiler, halkın fikri mercisi ve ruhi sabır taşları olagelmiş ve büyük gelişmeler sırasında öncü ve yönlendirici olarak halkın saflarının önünde tehlikeler karşısında yürümesini bilmişlerdir. Onlar ve halk arasındaki fikri bağlılık giderek yükselmiş ve parmaklarıyla halka doğru yolu göstermede etkili olmuşlardır. Bu durum, İslami uyanış hareketi için yararlı ve bereketli olduğu kadar, ümmet düşmanları ve İslam'a nefretle bakanlar ile İslami değerlerin hakimiyetine muhalif olanlar için istenmeyen, kaygı verici bir vaziyettir. Onlar bu yüzden bu fikri öncüleri dini merkezlerden koparmak ve onların yerine yeni kutuplar yerleştirmek istemektedirler. Bu tür şahıslarla prensipler ve milli değerleri rahatlıkla harcayabileceklerini daha önce tecrübe etmişlerdir. Oysa takvalı alimler ve sorumluluk duygusu taşıyan dini şahsiyetler hakkında asla böyle bir durum söz konusu değildir.

Bu, din alimlerinin görevini daha da ağırlaştırmaktadır. Onlar büyük bir dikkat içerisinde düşmanın aldatıcı yöntemlerini tanımalı, nüfuz kanallarını tıkamalı ve düşmanın tuzaklarını tersyüz etmelidirler. Dünya metaının rengarenk sofrasına oturmak, en büyük afetlerden biridir. Servet ve kudret sahiplerinin ihsan ve ayrıcalıklarına bulaşmak ve şehvet ve kudret tağutları karşısında borçlu duruma düşmek, halktan kopma ve onların güveni ve samimiyetini yitirme bağlamındaki en tehlikeli faktördür. Gevşek insanları güç kutuplarına yönelişe çağıran kudret düşkünlüğü ve egoizm, fesad ve sapıklığa bulanışa yataklık eder. ‘İşte ahiret yurdu; biz onu, yeryüzünde yücelik ve bozgunculuk dilemiyenlere veririz ve sonuç, takva sahiplerinindir.'

Bugün ümit verici İslami uyanış hareketleri döneminde, bazen öylesine sahneler görülmektedir ki Amerika ve siyonizmin uşaklarının bir yandan güvenilmez fikri liderler oluşturma çabalarını gözler önüne sermekte ve diğer yandan da şehvet düşkünü Karun'ların din ve takva ehlini zehirli ve bulanık sofralarına sürükleme uğraşlarını yansıtmaktadır.

Din uleması ve dindar şahsiyetler, dikkatli davranmak zorundadırlar.

İkinci nokta, müslüman ülkelerdeki İslami uyanış için uzun erimli bir hedef belirlemektir. Milletlerin uyanışına yön veren ve onları o noktaya ulaştıran yüce bir çizgi... Bu noktayı tanıma durumunda bir yol haritasının belirlenmesi de mümkün olacak ve orta ve yakın hedefler somutlaştırılabilecektir. Bu son hedef, ‘parlak İslam uygarlığının oluşumu'ndan daha az olamaz. İslam ümmeti milletler ve ülkeler bazında tüm farklılıklarına rağmen, Kur'an'ın benimsediği uygarlık konumuna erişebilmelidir. Bu uygarlığın genel ve temel göstergesi, insanların, Allah tarafından beşerin saadet ve yücelişi için tabiat aleminde ve onların varlıklarında meydana getirdiği maddi ve manevi kapasitelerin tümünden yararlanmaktır. Bu uygarlığın dış görünümünü halka dayalı devlette, Kur'an'dan yükselen kanunlarda, içtihad ve beşerin yepyeni ihtiyaçlarına cevap yeteneğinde, bağnazlık, bid'at ve sentezcilikten kaçınmada, kamu refahı ve servetinin oluşumunda, adaletin ikame edilmesinde, ayrıcalık sahipleri, faiz yiyicileri ve mal üstüne mal ekleyen unsurlara dayalı ekonomiden kurtuluşta, insani ahlakın yayılmasında, dünya mazlumlarının savunulmasında, çaba, uğraş ve çalışmada görmek mümkündür ve görülmelidir de... Beşeri bilimlerden resmi eğitim ve öğretime, ekonomi ve bankacılıktan teknik üretim ve teknolojiye ve modern medyalardan sanat, sinema, uluslararası ilişkiler ve daha nice dallara kadar çeşitli alanlara ilim ve içtihada dayalı bir bakış bu yeni uygarlığın gereksinimlerindendir.

Tecrübe bütün bunların, olması mümkün ve toplumlarımızın becerebileceği işler olduğunu göstermiştir. Bu manzaraya alelacele ya da kötümserlikle bakmamak gerekir. Öz becerilerimize kötümserlikle yaklaşmak ilahi nimetin küfranı, ilahi yardımlar karşısında gaflete düşmek ve yaratılış sünnetlerini göz ardı etmek ve Allah'a sui zanla yaklaşmak vartasına yuvarlanmak demektir.

Bizler, sultacı güçlerin bilimsel, siyasal ve ekonomik tekellerini kırabilir ve İslam ümmetini, şu anda azınlıktaki emperyalistlerin kölesi durumundaki dünya halklarının çoğunluğunun haklarının geri alınması eylemine öncü kılabiliriz.

İslam uygarlığı iman, bilim, sürekli cihad, ileri düşünce ve yüce ahlak gibi unsurları İslam ümmetine ve tüm beşeriyete hediye edebilir ve günümüz Batı uygarlığının temellerini oluşturan materyalist ve zalim dünya görüşü ile çirkin ahlak anlayışından kurtuluş noktası olabilir.

Üçüncü konu ise İslami uyanış hareketlerinde Batılı siyaset, ahlak, davranış ve yaşama tarzına tabi olmak gibi acı ve dehşet verici bir tecrübeye sürekli olarak dikkat edilmesi gerektiğidir.

Müslüman ülkeler bir asrı aşkın bir süredir emperyalist devletlerin kültür ve siyasetlerine uyarak bağımlılık, siyasi alçalış, ekonomik felaket ve yoksulluk, erdem ve ahlakta düşüş ve utanç verici bilimsel geri kalmışlığa düçar oldular. Oysa, İslam ümmeti bir zamanlar bütün bu alanlarda onurlu bir geçmişe sahipti.

Bu sözleri, Batı'ya düşmanlık olarak algılamamak gerekir. Biz, insanlardan hiç bir grupla coğrafi farklılık nedeniyle düşmanlığa sahip değiliz. Biz, Ali aleyhisselam'dan insanlar hakkında şunu öğrendik: ‘İnsanlar iki gruptur: Ya senin din kardeşlerindir ya da yaratılışta sana eşit olan insanlardır.'

Bizim iddianamemiz, sömürücü ve müstekbir güçlerin halklarımıza dayattığı emperyalizm, tahakküm, tecavüz, ahlaki kokuşma ve düşüş ile bilimsel geri kalmışlık aleyhindedir. Şu anda Amerika ve bölgedeki bazı yardakçılarının tahakkümü, müdaheleleri ve zorbalıklarını uyanış rüzgarının başkaldırı tufanına ve inkılaba dönüştüğü ülkelerde gözlemlemekteyiz. Onların verdikleri vaadler ve sözler, siyasal elitlerin karar ve eylemleri ile büyük halk hareketlerinde etki uyandırmamalıdır. Burada da tecrübelerden ders almalıyız; yıllar boyunca Amerikanın verdiği sözlere kanıp, zalim önünde eğilmeyi politikalarının temeline oturtanlar, milletin sorunlarındaki hiç bir düğümü çözemedi ya da kendileri ve başkaları üzerindeki zulümleri ortadan kaldıramadılar. Onlar Amerika'ya teslimiyetle Filistinlilere ait olan topraklardaki hatta bir evin viran edilmesini bile önleyemediler. Emperyalist cephenin gösterdiği çıkarlara aldanan ya da onların tehditlerinden korkuya kapılarak İslami uyanışın getirdiği büyük fırsatı kaçıran elitler ve politikacılar, şu ilahi tehditten korku duymalıdırlar: ‘Görmedin mi Allah'ın nimetini küfre değişenleri ve kavimlerini de sürükleyip helak yurduna konduranları, cehenneme sokanları ? Hepsi de oraya gider ve orası, karar edilecek ne kötü yerdir.'

Dördüncü noktaya gelince... Bugün İslami uyanış hareketini tehdit etmekte olan en büyük tehlikelerden biri ihtilaflara yol açılması ve bu hareketlerin fırkalar, mezhepler, kavimler ve uluslararası kanlı çatışmalara dönüşmesidir.

Bu entrika şu anda Batılı casusluk servisleri ve siyonizm tarafından petro-dolarlar ve satılmış politikacılar vasıtasıyla Asya'nın doğusundan Afrika'nın kuzeyine kadar ve özellikle de Arap bölgesinde ciddi olarak izlenmektedir. Allah'ın yarattığı halkların hizmetinde olabilecek olan bunca para tehdit, tekfir, terör, patlamalar ve Müslümanların kanlarının dökülmesi ve uzun süreli kin ateşinin tutuşturulması yolunda harcanmaktadır. Bir bütün halindeki İslami gücü, çirkin hedefleri önünde bir engel olarak görenler, İslam ümmeti içerisindeki ihtilafları körüklemeyi şeytani amaçları için en kolay yol olarak görmüşler ve fıkıh, kelam, tarih ve hadisteki doğal ve kaçınılmaz teorik farklılıkları tekfir, kan dökümü, fitne ve fesadları için bir vasıta kılmışlardır.

İç çatışmalar sahnesine dikkatle bakıldığında, düşmanın bu facialar ardındaki eli görülecektir. Bu gaddar el, hiç kuşkusuz toplumlarımız arasındaki cehaletler, asabiyetler ve yüzeyselliklerden yararlanmakta ve mevcut ateş üzerine benzin dökmektedir. Dini ve siyasi elitler ve ıslahatçı şahsiyetlerin bu bağlamdaki görevi oldukça ağırdır.

Şu anda Libya, Mısır, Tunus, Suriye, Pakistan, Irak ve Lübnan çeşitli şekillerde bu tehlikeli alevlerle karşı karşıya bulunmaktadır. Özenle dikkat edilmesi ve gereken ilacın bulunması zorunludur. Bütün bunları ideolojik ya da kavmi amaçlar ve araçlara bağlamak safdillik olur. Batılı propagandalar ve onların bölgedeki uşak medyaları, Suriye'deki yıkıcı savaşı bir Şii ve Sünni çatışması olarak göstermekte ve Suriye ve Lübnan'daki direnişin düşmanları ile siyonistler için güvenli bir ortam oluşturmaktalar. Oysa Suriye'deki kavganın her iki tarafı da Sünni veya Şii olmayıp, anti-siyonist direnişin taraftarları ya da onların muhalifleridir. Ne Suriye devleti Şii bir devlettir ve ne de bu devletin laik ve İslam karşıtı muhalifleri Sünni bir gruptur. Bu faciaya yol açan senaryoyu yönetenlerin tek hüneri, mevcut yıkıcı savaşta kimi safdillerin mezhebi duygularından yararlanmalarıdır. Sahneye ve çeşitli düzeylerdeki icracılarına bakıldığında, mesele her insaflı insan tarafından anlaşılacaktır.

Sürmekte olan propaganda dalgası Bahreyn hakkında da bir başka şekilde yalan ve dolanlarla iç içedir. Bahreyn'de yıllar boyunca oy kullanma hakkı ve bir milletin sahip olması gereken diğer temel haklarından yoksun olan mazlum çoğunluk, haklarını talep için başkaldırmış bulunmaktadır.

Mazlum çoğunluk Şii ve laik devlet de Sünni görünümlü olduğu için, bu çatışmaya Şii ve Sünni kavgası denilebilir mi ?

Avrupa ve Amerikalı sömürücüler ile onların bölgedeki kadeh arkadaşları elbette durumu böyle yansıtmak istemekteler. Ancak, hakikat bu mudur ?

Din uleması ve insaflı muslih insanları düşünmeye, dikkate ve sorumluluk duymaya çağıran ve düşmanların mezhebler, kavimler ve partiler arasındaki ihtilafları büyütme hedeflerini algılamayı herkese farz kılan faktörler, işte bunlardır.

Beşinci nokta ise şudur ki, İslami uyanış hareketlerinin izlediği çizginin ne denli doğru olup olmadığını anlamak için onların Filistin sorunu karşısındaki tavırlarını değerlendirmek yerinde olur. 60 yıldan beri İslam ümmetinin gönlünü Filistin'in gaspı gibi böylesine yaralayan daha büyük bir başka problem yoktur.

Filistin sorunu ilk günden bu yana katliam, terör, yıkım, gasp ve İslami mukaddesata saldırı üzerinde yükselmiştir. Bu gasıp düşman karşısında dikilip mücadele etmenin gerekliliği tüm İslam mezheplerinin ittifak noktası ve sadakatli ve sağlıklı milli akımların da ortak paydasıdır. İslam ülkelerinde bu dini ve milli görevi Amerika'nın tahakkümü yüzünden ya da mantıksız bahanelerle unutulmuşluğa sevk eden her türlü akım, kendisine İslam'a vefalı kaldığına ya da yurtseverlik iddiasında sadakatli davrandığına inanılmasını beklememelidir.

Bu, bir kriterdir. Şerefli Kudüs'ün ve Filistin milleti ile topraklarının kurtarılması ilkesini kabullenmeyen, ya da bu davayı marjinalleştiren ve direniş cephesine sırt çeviren herkes, itham altındadır.

İslam ümmeti her zaman ve her yerde bu açık ve temel kriter ve göstergeyi dikkate almalıdır.

Değerli misafirler ! Kardeşler !

Düşmanın hile ve tuzağını asla unutmayınız. Gafletimiz, düşmanlarımız için fırsatlar oluşturmaktadır. Ali aleyhisselam'ın bize bu bağlamdaki dersi şöyledir: ‘Uyuyan herkes, düşmanın uyumadığını bilmelidir.' Bizim bu konuda İslam Cumhuriyeti'ndeki tecrübemiz de ibret vericidir.

Batılı emperyalist devletler ile Amerika uzun yıllardır İranlı tağutları avuçlarının içine almış olup, ülkemizin siyasal, kültürel ve ekonomik kaderini belirlemekteydiler. Bunlar, toplum içindeki İslami imanın taşıdığı dev gücü hafife alarak, İslam ve Kur'an'ın yönlendirici dinamikleri algılayamamış ve İslam İnkılabı'nın zafere ermesiyle birlikte ansızın gafil avlanmışlardı. Onların istihbarat servisleri, egemenlik mekanizmaları ve kumanda odaları bu yüzden büyük mağlubiyetlerini telafi etmek telaşına kapılmışlardı.

Şu son otuzu aşkın yıldır onların nice komplolarıyla karşılaştık. Onların hilelerini suya düşüren şey, aslında iki temel unsurdur: İslami ilkeleri ısrarla savunmak ve halkın daima sahnede olması.

Bu iki unsur her yerde fetih ve kurtuluşun anahtarıdır. İlk unsur, ilahi vaadlere sadakatle iman ve ikincisi ise ihlaslı çaba ve sadık beyanlarla garanti edilir. Öncülerinin sadakat ve samimiyetine inanan bir millet, sahneyi verimli bir katılımla doldurur. Milletin yılmaz azimle sahnede kalması durumunda hiç bir güç onları mağlup edemez. Bu, katılımlarıyla İslami uyanışı sürdüren tüm müslüman milletler için başarılı bir tecrübe olmuştur.

Allahu tealadan sizlere ve tüm milletlere hidayet, yardım ve rahmetini esirgememesini niyaz etmekteyim.

Allah'ın selam ve rahmeti üzerinize olsun...

KHAMANEİ.İR

  Bismillah,

Bu günlerde Suriye SMDK eski Başkanı Muaz el-Hatib, Hizbullah lideri Hasan Nasrallah'a yönelik mesajı sosyal medyada dolaşmaya başladı. Acaba bu zamanda böyle bir mektubun piyasaya sürülmesi ne anlama geliyor? El–Hatib mektuptaki sözlerinde ne kadar samimidir? Acaba bu mektuptaki iddialar El-Hatip ve akıl hocaları tarafından niye gündeme getirildi?

-El-Hatibmektubunaşöylebaşlıyor."Savaşa inanmıyorum, savaşın bir acziyet olduğunu düşünüyorum. Anlayışlı yaklaşımın, bireyler ve toplumlar arasındaki ihtilaflı meselelerde tek çözüm yolu olduğunu düşünüyorum. Güce güvenilmemelidir, güçle gurur duyulmamalıdır, nice imparatorluklar gurur duydukları güç yüzünden parçalanmıştır. Sünni ve Şii olarak bin yıldır süren bu hısımlık yetmez mi? Dar mezhepçi düşünceyi gömelim ve ümmeti bu karanlık kavgadan çıkaralım."

Şimdi El-Hatibe sormak lazım madem savaşa inanmıyordun ve ihtilaflarda anlayışlı yaklaşımın tek çözüm yolu olduğuna inanıyordun kargaşanın daha başında bu yolu savunan İslami İran, Hizbullah başta olmak üzere çözüm taraftarlarının bu doğrultudaki çağrılarına niye kulaklarınızı tıkadınız? Rejimde yapılmak istenen reformlara destek vererek mücadelenizi niye siyasi mecrada sürdürmeyerek direniş üzerinde şeytani emelleri olan bir takım dış güçlerin oyununa gelerek ülkeyi harabeye çevirdiniz? Madem ki gücün üstünlüğüne inanmıyorsun o zaman akıl babalarınız olan ABD , Batılı emperyalist güçler ve NATO’nun kurtarıcı(!) gücüne her fırsatta sarılmanızın anlamı nedir?

Sunni ve Şii düşmanlığını körükleyenler Şiiler mi ? Yoksa Suriye kargaşasının başrolündekilerin olaylara mezhebi temelde yaklaşarak varlığını koruyan Suudi Amerika, Katar, Bahreyn ve satılmış diğer körfez diktatörleri ile bölgesel hesaplar güden AKP hükümeti mi? Zalim-mazlum edebiyatı yaparak muhaliflere bu gün maddi ve savaşçı her türlü desteği veren ve Suriye’yi mahveden bu malum Arap diktatörlerinin bu ümmetin yiğitleri olan Hizbullah’ın hatta Sunni direniş cephesi olan Hamas’ın Siyonist İsrail ile olan savaşlarında kimin tarafında olduğunu ve kime silah sağladığını herhalde en iyi El-Hatib’dir! Madem malum ülkeler mazlumun yanındaydılar bugün Suriye’ye akın akın akan bu sözde mücahitler(!) o zaman neredeydiler? Bu sözde küresel cihatçılar acaba bu güne kadar Siyonistlere bir kurşun atmışlar mıdır?

Şii uleması tarih boyunca bir Sunni Müslümanın öldürülmesine yönelik caiz fetvası vermemişken maalesef El–Hatib’in içinde olduğu zihniyet olan Selefi dini önderlerinin Şiilerin katledilmesine, namus ve ırzlarının helal olduğuna dair fetvaları havada uçuşuyor! El-Hatip eğer samimi olsaydı öncelikle bu selefi alimlerinin bu alçakça Şii-Alevi sivil halkın katledilmesi, hertürlü insanlık dışı muameleye tutulmalarının caiz olduğuna dair fetvalarına karşı bir uyarı mektubu yazsaydı daha anlamlı olmaz mıydı? Kendilerine yegane düşman olarak Siyonistleri seçen Hizbullah’ı mezhepçi yaklaşımla itham etmek kelimenin en basitiyle insafsızlıktır. Lübnan Hizbullahı’na onurlu duruşu ve geniş ufuklu görüşünden dolayı dünya genelinde halklar nezdinde olan sevgi ve muhabbet yumağı bu hareketin görüşünün ne kadar evrensel temellere dayandığının en büyük delili değil mi? Bunu artık herkes iyi biliyorki bugünkü mezhep temelli çatışmayı isteyen ve bu doğrultuda emperyalist güçlerin emrinde olan zihniyet maalesef El–Hatip’in bağlı olduğu Selefi-Vahabbi zihniyetidir. Şii uleması tarihi boyunca her zaman Müslümanların kardeşliğine inanmış olup tek düşman olarak İslam düşmanlarını hedef seçmişleridir.

-El-Hatib’in mektubundaki mesajlara geri dönersek,İsrail'in Lübnan saldırısında direnişe kucak açtıklarını hatırlatan Hatib, "Hizbullah bayrakları mahallelerimizde dalgalandı. Çocuklarımızın rızkını sizinle paylaştık, bunun karşılığı böyle mi olmalıydı?" değerlendirmesinde buluyor.

El–Hatib, Hizbullah’ın İsrail ile yaptığı savaşda Lübnanlılara kucak açtıklarını ve mahallelerinde Hizbullah bayrakları dalgalandırdıklarını söyleyerek bununla övünmekte ve minnet koymaktadır. El-Hatib bu ifade ile sivil halka olan yardımlarını Allah rızası için değil bu günler için yaptığını itiraf etmiş olmaktadır. Şunu açıkça söyleyelim ki sizler niçin o gün Hizbullah’ın bayrağı mahallenizde dalgalandırdığınızı bizler çok iyi biliyoruz. Siyonistler geçmişte sizlerin Arap gurunuzu ,onurlarınızı ,namuslarınızı , hasiyetinizi kirletmiş ve yerlere sermişti. Bugünkü akıl babalarınız olan Arap rejimleri birleşmiş olmalarına rağmen Siyonistler karşısında büyük hezimet yaşamıştınız. Hizbullah biiznillah Siyonistleri dize getirerek sizlerin de kirlenmiş onurunuzu, namusunuzu, hasiyetinizi kurtararak gönüllerinizi ferahlandırdığı için o gün o bayrağı dalgalandırdınız!. Peki size sormak gerek, Hizbullah’a yönelik bu alçakça düşmanlık neden? Ayrıca Hizbullah sizlerin sebep olduğu bu kargaşa ve yıkım neticesinde sınır boylarında Lübnan’a sığınan mazlum Suriye halkına gereken maddi ve manevi yardımı fazlasıyla yapmasına rağmen sizler gibi demagoji ve ajitasyon yapma gereği duymuyor.Tabi ki bu da Hizbullah olmanın farkı olsa gerek!..

El-hatip mesajına şöyle devam ediyor

"Sizden, halkımızın akan kanı dursun diye siyasi ve toplumsal ağırlığınızı kullanmanızı bekliyorduk. Halkımızın Scud füzeleri ile uçaklarla bombalanması hoşunuza gidiyor mu? Binlerce kadının tecavüze uğraması, yüzlerce çocuğun işkenceyle öldürülmesi hoşunuza gidiyor mu? Suriye halkının 50 yıl tağut bir partinin baskısı altında olması sizi rahatsız etmiyor mu? Ehli Beyt'in mezhebi hakkın mutlak destekçisi midir, yoksa tağutun mu? Suriye halkı şehit imam Hz. Hüseyin'in yaşadıklarını yaşıyor. Bunun birinci sorumlusu da rejimdir. İslam dünyası Şii-Sünni kavgasına çekilmek isteniyor"

El-Hatip vicdansız ve insafsız bir yaklaşımla edebiyat yapmaya devam ediyor. Adama sormazlar mı, daha gösterilerin yeni başladığı zamanlarda Seyyid Nasrallah defalarca diyalogdan ve uzlaşıdan bahsetmedi mi? Hanginiz o zaman Nasrallah’a kulak kesilip görüşüne değer verdiniz? Suriye’de daha ufak tefek gösterilerin olduğu zamanlar da rejim aleyhine değil de Hizbullah ve İran aleyhtarı gösterilerin düzenlenmesi ve akıl almaz iftiraların havada uçuşmasının ne anlama geldiğini insaflı(!) El-Hatip’in açıklaması gerekir.

Muhalif gurubun izlediği bu kargaşa çıkarma yönteminin yanlış olduğunu insaflı, mezhepçi gözlüğü ile bakmayan ve İslam’ın, Suriye vatandaşlarının maslahatını gözeten emperyalistlerin Suriye üzerinde oynadığı oyunun fark eden bir çok Sunni alim ve siyasilerin uyarılarını niye dikkate almadıklarını El- Hatip ve zihniyetine sormak lazımdır.

Evet, asıl El- Hatibe sormak gerekir ki Şii çoğunluğun yaşadığı köylere girerek orada kendileri gibi düşünmeyen Sunni veya Şii birçok kadının sözde cihatçılar tarafından ırzlarına geçilmesi, onlarca masum insanın başlarının tekbirle kesilmesini, ölülere işkence edilmesini özellikle Şii köylerin muhasara altında alınarak halkın aç ve susuz bırakılarak ölüme terk edilmesi hakkında ne düşünüyor acaba? Ve yine Hz. Peygamberin(s.a.a) evlatlarının mezarlarına yönelik roketli saldırıları ve Hüseyniyelerin tekbirlerle yıkılması ve yakılması hakkında El-Hatip ne düşünüyor?

Evet,Esad rejimi ilahi açıdan bakıldığı zaman ilahi bir rejim değildir. Dolayısıyla haksızlıkların bu rejimde olması gayet doğaldır. Kimse özellikle de Hizbullah’ın Esad rejimine bu sebepten dolayı sahip çıkması söz konusu olmayıp rejimin Siyonist İsrail karşısında direnişe verdiği maddi ve manevi desteğinden dolayı sahip çıktığını dost düşman herkes biliyor.

Şimdi El Hatibe sormak lazım: Esad rejimi tagut rejimi de peki muhalif çetelerin maddi ve manevi destekçisi olan Suudi, Katar, Bahreyn, Ürdün ve diğer körfez ülkelerinin dikta yönetimleri mi ilahi rejimlerdir? Ve yahut kendileriyle iş tuttuğu, ortaklık yaptıkları bundan sonra sadece emirleri bizden alacaksın diyen ABD ve emperyalist güçler mi ilahi rejimdir? Kendi çıkarı için en büyük tağuti rejimler olan Arap rejimleri ve her gün onlarca masum Müslümanı katleden kafir emperyalist güçlerle işbirliği yapmayı kendine ayıp görmeyen El- Hatip ne hikmetse ümmetin en büyük düşmanlarından olan Siyonist rejim karşısında direnişe eşsiz ve hayati desteği olan Esad rejimini Hizbullah’ın savunmasını ümmete hakaret olarak görmesinin izahı var mıdır? Esad rejiminin tağutluğu ABD ve Nato’nun Müslümanlığına tercih edilse kınanılmaz herhalde. Maalesef emperyalist güçlerin bölgesel oyunlarını hesaba katmayan El-Hatip ve onun zihniyetinin mezhepçi yaklaşımlarının, ahmaklıklarının bedelini bugün Suriye’nin Sunni-Şii bütün mazlum halkı ödemektedir.

-El-Hatib, siyasetçilerin tehlikeleri geç fark ettiklerini, savaşların başlamasının en büyük nedenlerinden birinin de onların basiretsizliği olduğunu söyleyerek mesajının sonunda İran-Irak savaşını ve Lübnan iç savaşını örnek vererek Hizbullah liderinden Sünni liderlerle bir araya gelerek meseleye çözüm bulmasını da talep ediyor. Hatib, Nasrallah'tan Suriye'deki militanlarını geri çekmesini ve Şii bölgelerindeki muhaliflerle bölgede güvenliğin sağlanması için irtibat halinde olmasını istedi.

Doğrudur siyasetçiler basiretsiz davranmış olabilirler ve Suriye olayının bu hale gelmesinde katkıları büyük olabilir. Peki, El -Hatibe sormak lazım kendisi basiretli(!) bir din adamı olarak geçen bunca zamanda hangi basiretli harekette bulundu. Mesela, ABD, NATO ve onların yerli uşaklarından akıl alacağına niye İslami İran’ın ve Hizbullah’ın bu kargaşanın çözümüne yönelik önerilerine kulaklarını tıkayarak bu konuda İslami İran’ın ve Hizbullah’ın etkin rol oynamasını kabul etmeyerek onlara akıl almaz itham ve iftira atmaktan geri durmadılar. El-Hatib’e sormak gerekir, yoksa ABD ve NATO’dan Suriye’yi bombalamasını istemek ve onlarla toplantı üstüne toplantı düzenleyerek bu küresel emperyalist cepheden kurtuluş beklemek mi basirettir? El-hatibin yeni mi aklı başına geldi. Türkiye, Lübnan, Irakve İran gibi ülkelerde ümmetin geleceğini düşünen bir kısım siyasive dini şahsiyetlerin Suriye meselesinin ümmet içerisinde diyalog ile çözülmesi gerektiğini söylemesine rağmen ısrarla kendilerinin ABD ve NATO bombalarından yardım bekleyerek satılmış Arap rejimlerinden medet umarak çözülmesi sanmak mı basiret oluyor? Ayrıca Ebu Süfyan, Muaviye ,Yezid tugayları kurarak her fırsatta Şii-Alevi ve kendi gibi düşünmeyenleri hunharca katleden ve sivil insanları tekbirlerle boğazlayan muhaliflere güvenerek oradaki masum halk nasıl güvencesiz bırakılır?

Sözün özü şudur: El -Hatibin bu çıkışı bize göre psikolojik savaşın medya boyutu olup aynen dedeleri Muaviye’nin Sıffın savaşını kaybetmeye yakın olduğu bir zamanda hile metoduna baş vurarak yüce Kur’an’ı mızraklarının ucuna takarak, kafaları karıştırarak savaşın seyrini değiştirmeye ve Hizbullah üzerindeki psikolojik baskıyı artırmaya yönelik bir muaviyevari bir hamledir. Bu son hamleyle El-Hatip onun destekçileri ve akıl hocaları kazanmayacakları Suriye savaşında yenilginin faturasını Hizbullah özelinde Şiilere çıkarmaya çalışmaktadırlar. Eğer El-Hatip Suriye meselesinin ümmet içerisinde kardeşçe ve diyalog yöntemiyle çözülmesini isteseydi öncelikle bu mesajı kendi taraftarlarına vererek din adına yapmış oldukları akıl almaz zulümlerini durdurmalarını istemesi gerekmez miydi? Özellikle Selefi alimlerinin kendileri gibi düşünmeyenlere yönelik nerdeyse her gün Müslümanlar için verdikleri akıl almaz insanlık dışı fetvalarının önünün alınması taraftarların yaptıkları vahşeti durdurmaları için bir mektup yazması, beyanat vermesi daha insani ve İslami olmaz mıydı? Şunu El–Hatip ve aynı zihniyettekiler çok biliyor ki, Şiiler için yegane düşman Siyonist ve emperyalist güçlerdir. Başta ümmetin iftiharı olan Hizbullah olmak üzere bütün Şii gruplar İslam ümmetinin kardeşliğinden yana olup ümmetin bütün gücünü tek ve yegane düşman olan müstekbir güçlere karşı kullanılması gerektiğine inanmaktadır.

Vesselam...

MEHMET YETKİN

ABD'nin hazırladığı raporda Türkiye toprakları da 'Kürdistan' olarak gösteriliyor.

Bugün yaşanan gelişmelerin aslında yıllar önce planlandığını ortaya koyan bir rapor ortaya çıktı.

Yurt gazetesi Washington temsilcisi Yılmaz Polat, CIA'nın 1948 yılındaki Kürt Azınlık Sorunu başlıklı 17 sayfalık bir raporuna ulaştı.

Raporda, “Türkiye'nin Güneydoğusu İran'ın kuzeybatısı, Irak'ın kuzeyi ve Suriye'nin kuzeyini” kapsayan “Kürdistan” başlıklı bir harita da yer alıyor.

Türkiye'de 1945 sayımında nüfusun 18 milyon 871 bin 203 olduğu belirtiliyor, Kürt nüfusu bir buçuk milyon olarak gösteriliyor.

İşte Polat'ın CIA ve Kürdistan başlıklı o yazısı...

Amerikan Merkezi Haber Alma Örgütü CIA'nın 1948 yılına ait Kürt Azınlık Sorunu başlıklı 17 sayfalık bir raporu var.

Raporun, Beyaz Saray, Dışişleri, Pentagon, tüm kuvvet komutanlıkları ve Enerji Bakanlığı'nın istihbarat birimlerine gönderildiği belirtiliyor..

Raporun bir süre önce gizlilik derecesi kaldırıldı.

CIA'nın 65 yıl önce bölgedeki Kürt sorununa bakışı konusunda önemli bilgiler var. Bugünkü gelişmeler konusunda fikir vermesi açısından önemli.

Raporda, Türkiye'nin Güneydoğusu İran'ın kuzeybatısı, Irak'ın kuzeyi ve Suriye'nin kuzeyini kapsayan Kürdistan başlıklı bir harita da yer alıyor.

Bölgenin tarihi anlatılırken yaklaşık 150 bin metrekarelik toprak parçasında hiçbir zaman bağımsız bir devlet olmadığına değinilen raporda, toplam yaklaşık 3 milyon Kürt'ün yaşadığı bölgeler birleştirilerek devletmiş gibi harita halinde sunulmuş.

Türkiye'nin Sovyetler Birliği sınırından Kars, Erzurum, Erzincan, Malatya, Maraş ve Gaziantep'ten Suriye sınırına kadar, Kürdistan toprağı olarak işaretlenmiş.

Türkiye'de 1945 sayımında nüfusun 18 milyon 871 bin 203 olduğu belirtiliyor, Kürt nüfusu bir buçuk milyon olarak gösteriliyor.

Irak'ta 500 bin, İran'da 600 bin, Suriye ve büyük çoğunluğu Lübnan'da olmak üzere toplam 200 bin ve Sovyetler Birliği'nde de 50 bin Kürt vatandaşının yaşadığı anlatılıyor.

Emperyalist zihin kontrol araçları veya Noam Chomsky’nin bahsettiği şekliyle “rıza üreticileri”, Amerikan halkının beynini yıkamayı ve dünyanın her yerindeki bu pis ve yasadışı saldırı savaşlarını sürdürmeyi giderek çok daha zor buluyorlar.

Dr. Kevin Barrett: ABD halkı İslam Devrimi Lideri tarafından yapılan açıklamalara güveniyor

 Amerikalı bir yorumcu Amerikalılar giderek artan bir şekilde, İslam İnkılâbı Lideri'nin açıklamaları kendi liderlerininkinden daha doğru ve dürüsttür anlayışına geliyorlar, diyor.

 İmam Hamanei, İslam Cumhuriyeti ABD veya dünyanın herhangi bir yerindeki masumların ölümünü kınar, dedi. İmam Hamanei Çarşamba günü bir grup ordu komutanına, “İslami bakış açısına uygun olarak, İslami İran Amerika'daki, Boston'da veya Pakistan, Afganistan, Irak ya da Suriye'de bombalamalara veya masumların öldürülmesine karşıdır ve bunu kınar.”, dedi. Rehber açıklamasında, “ABD ve diğer sözde insan hakları savunucuları Pakistan, Afganistan, Irak ve Suriye'deki masumların katliamına karşı sessiz kalırlar ama ABD'deki birkaç bombalamadan sonra kıyameti koparırlar”, dedi. İmam Hamanei ABD ve müttefiklerinin insan hakları meseleleri bakımından bu çelişkilerinin altını çizerek onların İslam Cumhuriyetine karşı pozisyonlarını “mantıksız” olarak niteledi.

Press TV Madison'dan Müslüman-Yahudi-Hıristiyan İttifakı'ndan Dr. Kevin Barrett ile meseleyi daha çok aydınlatmak için bir röportaj gerçekleştirdi.

 Aşağıdaki metin bu röportajın yaklaşık bir çözümüdür.

Press TV: Ben, A: Ayetullah Hamanei'nin Boston bombalamalarını kınaması ve B: Amerika Birleşik Devletleri tarafından uygulanan çifte standarda dair bakış açısı hakkında sizin tepkinizi almak istiyorum.

Barrett: Bence Ayetullah Hamanei kesinlikle haklı. Kendim daha iyisini söyleyemezdim.

ABD'nin bütün dünyada terör işlediği doğrudur ve ironik olarak bu terörist saldırıların, insansız hava aracı saldırılarının, bombalamaların, yanlış bayrak olaylarının bazıları Boston'da olan şey ile çok benzerdir.

Doğrusu, Boston'daki korkunç katliamın videosu, ABD tarafından gerçekleştirilen, evlilik merasimleri ve masum insanların diğer toplantılarında Amerikan insansız hava aracı saldırılarından sonra yaşananların videolarına benzedi.

Öyle ki, bazı olaylarda, bu bombalamalar neredeyse aynıdır ve bazı olaylarda failler ABD veya diğer Batılı istihbarat servisleri için çalışan kişilerdir. Raymond Davis, bir CIA ajanı, pazarlara ve camilere karşı, İslamcı aşırıları suçlamak için kullanılacak terörist saldırıları yönettiği için geçen sene Pakistan'da tutuklandı.

Öyleyse, ABD bütün dünya halklarına karşı bir terörist savaş başlatıyor ve sonra Boston'daki gibi böyle şeyler olduğunda medya diğerlerini suçlamak için halkı bir tür yabancı düşmanlığına tahrik etmek üzere büyük bir gürültü çıkarıyor. Bu günlerde bazı karanlık kişilere dair söylentiler var. Suçlanan Suudi birisi vardı ve bunların hepsi propaganda makinesinin bir parçasıdır; asıl olarak bu, dünyayı böl ve yönet teşebbüsüdür.

Press TV: Bay Barrett, bu yolla Amerikalıların kendi hükümetlerinin ikiyüzlülüğünü gördüklerine inanıyor musunuz?

Barret: Gitgide inanıyorlar. Anketler Amerikalıların üçte birinin buna inandığını gösteriyor… Amerikalıların üçte birinden fazlasının 11 Eylül'ün bir iç iş olduğuna inandığını ortaya koyan Scripps anketi bu oranı %36 olarak gösteriyordu.

Bu durumda, en azından ülkenin üçte biri bir saçmalık ve Orwellist moda ile kandırıldığının farkında ve diğer üçte biri de ABD saldırı savaşlarını desteklemiyor.

Amerikan halkının sadece yaklaşık üçte birinin beyni etkili bir biçimde yıkanmıştır.

Şu halde, bence emperyalist zihin kontrol araçları veya Noam Chomsky'nin bahsettiği şekliyle “rıza üreticileri”, Amerikan halkının beynini yıkamayı ve dünyanın her yerindeki bu pis ve yasadışı saldırı savaşlarını sürdürmeyi giderek çok daha zor buluyorlar.

Bana göre, gitgide daha çok Amerikalı İran'ın Dini Lideri'nin, burada, Amerika'da kendi liderlerinden işittiklerinden daha dürüst, doğru ve gerçekçi şeyler söylediğini kabullenme noktasına gelecektir.

medyasafak.com