ويژگيهاي دوست از نظر امام علي (ع)

امتیاز بدهید
(0 امتیاز)
ويژگيهاي دوست از نظر امام علي (ع)

روزي امام علي ـ عليه السلام ـ درباره برادر و دوست خود (به عنوان مثال) سخن مي گفت و مي خواست به ياران بگويد که برادر و دوست من کسي است که با من پيوند مکتبي داشته باشد و چنين فردي بايد داراي ويژگيهايي باشد. ياران گوش فراداده بودند تا بنگرند آن ويژگيها چيست آيا آن ويژگيها در آنها وجود دارد تا برادر و دوست علي ـ عليه السلام ـ به شمار آيند يا نه؟!
به هر حال، در اين زمان نيز علاقمندان به علي ـ عليه السلام ـ بايد با دقت در اين تابلو بيانديشند که آيا برادر و دوست علي ـ عليه السلام ـ هستند يا نه؟ آنحضرت «سيزده ويژگي» براي برادر و دوست حقيقي خود به اين ترتيب برشمرد:
من در گذشته، برادري داشتم. برادر ديني که داراي اين ويژگيها بود:
1. دنيا در نظرش حقير و کوچک بود.
2. به خوردن و آشاميدن دل نبسته بود و اسير شکم خويش نبود.
3. خاموش بود و پرچانگي نمي کرد.
4. اگر سخن مي گفت، سخن او حق و مفيد بود و عطش پرسش کنندگان را فرو مي نشاند.
5. در ظاهرانساني ضعيف و مستضعف (فروتن) بود.
6. هنگام پيکار و جهاد يکّه تاز ميدان بود و چون شير مي خروشيد و چون مار بياباني حرکت مي کرد.
7. قبل از حضور در دادگاه ، اقامه دليل نمي کرد.
8. هيچکس را در مورد کارش (در صورت امکان پذيرفتن عذر) قبل از شنيدن عذرش، ملامت نمي کرد.
9. از هيچ دردي جز هنگام بهبودي، گله نمي کرد.
10. آنچه مي گفت، به آن عمل مي کرد و چيزي را که عمل نمي کرد، نمي گفت.
11. وقتي با شخص ديگري سخن مي گفت همين که از او سخن حق مي شنويد، سکوت مي کرد (و تسليم حق مي شد).
12. بر شنيدن، حريصتر بود تا گفتن و نظر ديگران را در توجه به گفتار واعظان جلب مي نمود.
13. هر گاه دو کار برايش پيش مي آمد، مي انديشيد که کدام به هوسهاي نفساني نزديکتر است آن را که از هوي و هوس دورتر و به عقل و هدايت نزديکتر بود، انتخاب مي نمود[1] سپس فرمود:
فعليکم بهذه الخلائق فالزموها و تنافسوا فيها، فان لم تستطيعوها فاعلموا انّ اخذ القليل خيرٌ من ترک الکثير
: بر شما باد به داشتن اين گونه اخلاق نيک و در داشتن اين ويژگيها از همديگر سبقت بگيريد و اگر قدرت اجراي همه آنها را نداريد، بدانيد که انجام اندکي از آنها بهتر از ترک بسيار است[2] به قول مولوي:
آب دريا را اگر نتوان کشيد پس به قدر تشنگي بايد چشيد


[1] . بعضي مي گويند: منظور امام از اين برادر، پيامبر ـ صلي الله عليه و آله و سلم ـ يا ابوذر يا مقداد بوده است ولي علامه خوئي در شرح خود بر نهج البلاغه اين قول را به «عنوان مثال» پسنديده است. (شرح خوئي، ج 21، ص 379)
[2] . نهج البلاغه ، حکمت 289.

خوانده شده 378 مرتبه

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید