emamian

emamian

به مناسبت هفته‌ی کارگر(۱)

بسم الله الرّحمن الرّحیم
و الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین سیّما بقیّة ‌الله فی‌ الارضین.

 برنامه‌ای که امروز دوستان ترتیب دادند، بسیار برنامه‌ی شیرین و جذّابی بود. بنده، هم از کسانی که برنامه را تنظیم کردند و زحماتش را به عهده گرفتند و هم از مدیران محترم و دیگر عزیزانی که گزارش دادند، تشکّر میکنم. گزارشها بسیار خوب بود و من اصرار دارم بر اینکه این گزارشها منتشر بشود. من خواهش میکنم فقط به انتشار عرایض ما اکتفا نشود و آنچه را دوستان، مدیران محترم، کارگران محترم، مسئولان دستگاه‌های اجرائی و مجریان بیان کردند، همه پخش بشود، در اختیار مردم قرار بگیرد تا مردم استفاده کنند؛ که حتماً در نگاه عمومی مردم نسبت به آینده‌ی کار و تلاش کشور تأثیر خواهد گذاشت.

اهتمام به رفع مشکلات قشر زحمت‌کش کارگر
 اوّلاً هفته‌ی کارگر را تبریک عرض میکنم به همه‌ی کارگران و امیدوارم با مطالبی که گفته شد و اقدامهایی که در این هفته و در این روزها انجام گرفته و انجام میگیرد، بخشی از مشکلات قشر زحمت‌کش کارگر ان‌شاءالله برطرف بشود؛ [چون] مشکلاتی هست و یکی از مسائل مهمّ ما، رفع مشکلات جامعه‌ی کارگری است که بایستی [به آن] اهتمام کنیم. دو مطلب را من در اینجا عرض میکنم: چند جمله‌ای راجع به مسائل کارگر و کارگری؛ و یک مقدار هم راجع به بحث «جهش تولید» که شعار امسال بود و هست، عرض میکنم.

 مفهوم «کار» در اسلام: به معنای عام، و به معنای خاصّ اقتصادی
 کار در اسلام به دو معنا، یک مفهوم شناخته شده است: هم کار به معنای عام، یعنی شامل کار معنوی، دنیایی، اخروی، اقتصادی، فکری، جسمی، بدنی و در مجموع کار، [یعنی] عمل؛ هم کار به معنای خاصّ اقتصادی که امروز، مسئله‌ی کار و کارگر به معنای ویژه‌ی خود در دنیا مطرح است؛ کار به هر دو معنا در اسلام مطرح است.

 امّا در آن معنای اوّل که معنای عمومی است که «لَیسَ لِلاِنسانِ اِلّا ما سَعیٰ»،(۲) درآیه‌ای که تلاوت کردند در اوّلِ همین محفل شریف، یا اینکه امیرالمؤمنین فرمود: العَمَلَ العَمَلَ ثُمَ‌ النِّهایَةَ النِّهایَة.(۳) کار، کار؛ این شعار است، این شعار دادن امیرالمؤمنین است: کار، کار؛ و آنگاه «اَلنِّهایَة»؛ یعنی به سرانجام رساندن کار. یکی از مشکلات ما این است که کار را گاهی شروع میکنیم ولی نیمه‌کاره میماند. امروز در کشور، یکی از مسائل ما، مشکلات ما، طرحهای نیمه‌تمام ما است؛ کار را به نهایت نرساندن، یکی از عیوب کار ما است. اینجا امیرالمؤمنین میفرماید کار و به سرانجام رساندن کار. بنابراین، این معنای عمومی کار است، این مخصوص کار به معنای اقتصادی آن نیست؛ کارِ عملی است، کارِ دینی است، کارِ دنیایی است، کارِ دسته‌جمعی است، کارِ سیاسی است، کارِ جهادی است؛ این عمل، همه‌ جور کاری را شامل میشود؛ که در قرآن هم شما ملاحظه میکنید «عَمِلُوا الصّالِحٰت» چقدر تکرار شده؛ الَّذینَءامَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحٰت؛(۴) وَ عَمِلَ صالِحًا. راجع به «عمل» در قرآن تکرار شده و بحث عمل در قرآن به طور مکرّر آمده است.

مطالبه‌گری نتیجه‌ی کار و پرهیز از مفت‌خواری
 خب، اینجا تکیه‌ی بر روی این معنای از کار، نقطه‌ی مقابل مفت‌خواری است. یعنی توجّه بکنیم به اینکه انتظار نداشته باشیم به طور مفت چیزی گیر ما بیاید؛ چه در زمینه‌ی مسائل دینی و پاداش اخروی، چه در زمینه‌ی مسائل دنیایی، چه در مقوله‌ی مسائل مهمّ کشوری، مسائل سیاسی، مسائل اجتماعی، باید کار کرد، دنبال کار باید بود، نتیجه‌ی کار را باید مطالبه کرد؛ مفت‌خواری و مفت‌جویی غلط است؛ پس تکیه‌ی بر عملِ به این معنا به خاطر این خصوصیّت است.

 و امّا تکیه‌ی به کار به معنای دوّم -که معنای اقتصادی است- هم در اسلام مطرح است. اینکه پیغمبر اکرم دست کارگر را میگیرد و میبوسد، این خیلی چیز مهمّی است. یا پیغمبر اکرم میفرماید که «وَ لَکِنَّ اللهَ یُحِبُّ عَبداً اِذا عَمِلَ عَمَلاً اَحکَمَه»؛(۵) خدای متعال آن کسی را که عمل انجام میدهد، کار انجام میدهد و آن کار را به طور محکم و متقن انجام میدهد، با احساس مسئولیّت انجام میدهد، دوست میدارد. بنابراین در اسلام مقوله‌ی کار به هر دو معنا مطرح است، منتها من امروز راجع به این معنای دوّم چند جمله‌ای را عرض میکنم.

هدف اقتصاد کشور؛ تولید ثروت و تقسیم عادلانه‌ی آن بین آحاد مردم
 خب هدف اقتصاد کشور چیست؟ هدف اقتصاد عبارت است از تولید ثروت و تقسیم عادلانه‌ی آن. یک اقتصاد سالم این ‌جور اقتصادی است که بتواند ثروت را در کشور تولید کند و آن را به نحو عادلانه، به نحو صحیح بین آحاد مردم کشور تقسیم کند؛ این اقتصاد، اقتصاد سالمی است.

کارگر؛ یکی از عوامل درجه‌ی اوّل در تولید ثروت
برای رسیدن به این اقتصاد سالم دو سه ستون اصلی وجود دارد؛ یک ستون اصلی عبارت است از ستون کارگر؛ بنابراین یکی از عاملهای درجه‌ی اوّلِ تولید ثروت در کشور عبارت است از کارگر؛ البتّه کارگر هر چه ماهر باشد، نوآور باشد، خلّاق باشد -همچنان که امروز در این گزارش دیده شد که کارگرها از خودشان خلّاقیّت و نوآوری و مهارت نشان میدهند- طبعاً نتیجه‌ی کار برتر و بالاتر است. لذاست که یکی از وظایف ما در زمینه‌ی مسائل کارگری این است که بتوانیم دانش و مهارت نیروی انسانی‌مان را ارتقا بدهیم ؛ این یکی از وظایف است که حالا دیدم بعضی از بنگاه‌های اقتصادی به این نکته توجّه دارند و در گزارششان بود. یکی از وظایف بنگاه‌های اقتصادی این است که بتوانند دانش و مهارت نیروی کار را، نیروی انسانی موجود را افزایش بدهند و ارتقا بدهند؛ این میتواند نتیجه‌ی مطلوبی ببخشد.

 در نقطه‌ی مقابل هم کارگر است که طبعاً با مهارت بیشتر، با احساس مسئولیّت بیشتر -که آن احساس مسئولیّت، همان «فَاَحکَمَه» یا «فَاَتقَنَه» در روایت است- کار را محکم‌کاری کند، متقن انجام بدهد، درست انجام بدهد، سهل‌انگاری نکند؛ این وظیفه‌ی مشترکی است بین کارگر و کارفرما.

افزایش تولید؛ منوط به همکاری دوجانبه‌ی واقعی میان نیروی کار و سرمایه‌گذار
 یک همکاری دوجانبه‌ی واقعی میان نیروی کار، و سرمایه‌گذار که اصطلاحاً به او کارفرما گفته میشود میتواند تولید و ارزش افزوده را افزایش بدهد؛ یک همکاری مشترک از سوی کارگر و از سوی کارفرما یا سرمایه‌گذار. نیروی کار و کارگر مهارتش را، احساس مسئولیّتش را افزایش بدهد، دقّتش را افزایش بدهد و با مسئولیّت بیشتر کار بکند، کارفرما [هم] سهم نیروی کار را از عواید بنگاه اقتصادی افزایش بدهد؛ این یکی از چیزهایی است که لازم است.

 دیدم دوستانی شکایت میکنند از بعضی از مصوّباتی که نظرات کارگر در آنها ملاحظه نشده. خیلی خب، این مقرّرات بایستی حتماً با نگاه عادلانه تنظیم بشود و مسئولین بنگاه‌ها هم به این نکته توجّه بکنند. بنابراین ما در سیاستهای اقتصاد مقاومتی همین را گفتیم، یعنی همکاریِ این دو را؛ که آن وقت در این صورت این دو، یعنی هم کارگر و هم کارفرما مشترکاً ستون اصلیِ ایجاد رشد اقتصادی و پیشرفت اقتصادی را تشکیل میدهند.

 یکی از نکاتی که در باب کارگران و به مناسبت هفته‌ی کارگر خوب است روی آن تکیه بشود، مسئله‌ی رعایت حقّ نیروی کار است. حقوق طبیعی نیروی کار باید رعایت بشود؛ یعنی دستمزد عادلانه، پرداخت منظّم و بدون تأخیر، ثبات اشتغال یعنی امنیّت شغلی که بنده روی این امنیّت شغلی هم سالهای قبل تأکید کرده‌ام که این یکی از مسائل بسیار مهم است. بعضی از آقایانی که صحبت کردند، اشاره کردند که هیچ نیروی کاری را در این مدّت از کار منفک نکردند؛ این بسیار کار خوبی است، بسیار روش خوبی است؛ امنیّت شغلی. مسئله‌ی بیمه، مسئله‌ی آموزش، مسئله‌ی خدمات رفاهی، مسئله‌ی بهداشت و درمان، اینها چیزهایی است که جزو حقوق کارگران است و این وظایف طبیعی کارفرما است. البتّه اگر اهتمام بیشتری نسبت به کارگر انجام بگیرد مثل اینکه نیازهای خانواده مورد مراعات قرار بگیرد یا آموزش فرزندان یا ازدواج و امثال اینها، طبعاً تأثیر بیشتری در ارتباط و التیام بین کارگر و کارفرما خواهد داشت که امر مبارک و خوبی است.

آموزش؛ یکی از ضرورتهای بنگاه‌های صنعتی، کشاورزی و اقتصادی
 به همین مناسبت این تذکّر را من عرض بکنم که در دنیای کنونی تحوّلات فنّاوری لحظه‌ای است -حالا اگر تعبیر مبالغه‌آمیز نباشد- یعنی بسرعت این تحوّلات دارد انجام میگیرد؛ بنابراین چون این تحوّلات پی‌درپی فنّاوری هست، یکی از ضرورتها برای بنگاه‌های صنعتی و کشاورزی و بنگاه‌های اقتصادی یادگیری مداوم است؛ حالا این یادگیری هم به معنای یادگیری آموزشی، و هم به معنای یادگیری تجربه است. گاهی هست که کسانی که تجربه‌ی کار دارند، فواید اینها برای نسل بعدِ خودشان از آموزشهای جدید هم بیشتر است. فرض بفرمایید حالا همین خانواده‌ی کشاورزی که اینجا گزارش دادند از خراسان، یقیناً سودی که آن نسل سوّم از دانش جدید و معلومات جدید برده، بیشتر نیست از سودی که از تجربه‌ی پدران خودش و تجربه‌ی دو نسل قبل از خود برده. بنابر‌این، هم از دانش استفاده بشود، هم از تجربه‌ی نیروهای مجرّب استفاده بشود.

ارتقای کیفیّت کار و رونق اقتصادی، در گرو ارتقای بهره‌وریِ نیروی کار
 یک نکته‌ی دیگر هم این است که اگر بهره‌وریِ نیروی کار ارتقا پیدا کند، کیفیّت کار ارتقا پیدا خواهد کرد. همین مسئله‌ی آموزشی که عرض کردیم، اگر چنانچه تحقّق پیدا کند -که قهراً نیروی کار بهره‌وریِ بیشتری خواهد داشت- قیمت تمام‌شده یا هزینه‌ی کار کمتر خواهد شد، این طبعاً کیفیّت را ارتقا میدهد؛ کیفیّت وقتی ارتقا پیدا بکند، قدرت رقابت بیشتر میشود و رواج و رونق اقتصادی به وجود می‌آید، بخصوص در زمینه‌ی صادرات.

پیوند دائمی میان نظام جمهوری اسلامی و کارگران
 یک نکته‌ی دیگر در مورد کارگران این است که در دو قرنِ گذشته کارگران در عرصه‌ی سیاسی تأثیرگذار بودند. در همه‌ جای دنیا؛ هم در اروپا، هم در کشورهای دیگر، در عرصه‌ی سیاسی کارگران تأثیرگذار بودند. در کشور ما هم کارگران تأثیرگذار بودند به معنای واقعی کلمه. در پیروزی انقلاب -همان طور که اشاره کردند در اوّل این جلسه- کارگرها، کارگرهای شرکت نفت و بعضی مناطق دیگر، حقیقتاً تأثیر گذاشتند در وضع پیشرفت انقلاب.

 بعد هم در دوران جمهوری اسلامی یکی از برترین قشرها در همراهی با اهداف جمهوری اسلامی کارگرها بودند؛ چه در دوران دفاع مقدّس، چه در دورانهای بعد و در حوادث گوناگون همواره کارگرها جلو بودند، تلاش کردند، کار کردند به نفع نظام، و در خدمت نظام قرار داشتند. بنابراین پیوند میان نظام جمهوری اسلامی و کارگران یک پیوند دائمی است و امیدواریم ان‌شاءالله این پیوند ادامه پیدا کند؛ و این البتّه وظایف مسئولان نظام را نسبت به کارگران افزایش میدهد؛ و وظایف فراوانی همه نسبت به جامعه‌ی کارگری دارند؛ از مسئولین گوناگون در سه قوّه و آحاد مردم تا کارفرمایان و صاحبان صنایع و مناطق کشاورزی.

فرصت مناسب برای عمل به شعار «جهش تولید»
 راجع به جهش تولید؛ خب ما امسال را اعلام کردیم به عنوان سال «جهش تولید»؛ الان هم در اردیبهشت ماه هستیم، هنوز اوّل سال هستیم، یعنی فرصت و امکان برای اینکه به معنای واقعی کلمه در امسال جهش تولید انجام بگیرد هست؛ یعنی ما در ضیق وقت قرار نداریم. الان فرصت خیلی خوبی هست -ده یازده ماه مجال هست- دستگاه‌های مختلف میتوانند به وظایفی که به جهش تولید منتهی میشود، ان‌َشاءالله عمل بکنند. لذا من چند نکته را در باب جهش تولید عرض میکنم:

تولید؛ به مثابه‌ی سیستم دفاعی و امنیّت‌بخشِ اقتصاد
 اوّلاً درباره‌ی تولید خیلی صحبت کردیم؛ بنده هم زیاد صحبت کرده‌ام، مسئولینی هم که دلسوز بودند، علاقه‌مند بودند گفته‌اند. من میخواهم این را بگویم که تولید را میتوان به سیستم ایمنی و دفاعی بدن تشبیه کرد؛ این روزها که مسئله‌ی کرونا هم مطرح است، نقش سیستم دفاعی بدن در مواجهه‌ی با ویروس‌ها، با میکروب‌ها و مهاجمهای ضدّسلامت نقش خیلی مهمّی است. همین ویروس کرونا بلاشک وارد خیلی از بدنها شد، لکن آنها مریض نشدند؛ چرا؟ به خاطر اینکه یک سیستم دفاعی سالمِ خوبی داشتند که توانست دفاع کند و امنیّت بدن را تأمین بکند. اگر ما در اقتصاد کشور، اقتصاد را به یک بدن انسان تشبیه بکنیم، سیستم دفاعی و امنیّت‌ّبخشِ اقتصاد عبارت از تولید است؛ یعنی آن چیزی که میتواند ویروس‌های مهاجم و میکروب‌های مهاجم به اقتصاد را خنثیٰ بکند و آن را سالم نگه دارد تولید در کشور است. اگر ما همواره تولید خوب و مناسب و شایسته و رو به ‌رشد در کشور داشته باشیم، در مقابل این ویروس‌هایی که طبیعتاً وجود دارند -که البتّه اقتصاد ما متأسّفانه دچار میکروب‌ها و ویروس‌های طبیعیِ متعدّدی است؛ ویروس‌های دست‌ساز هم هستند، مثل تحریم، مثل همین مسئله‌ی قیمت نفت؛ اینها حوادثی هستند که به اقتصاد ضربه میزنند- میتوانیم مقاومت بکنیم.

 مسئله‌ی تولید یک نقش تأثیرگذار عجیبی به این شکل دارد، که طبعاً بایستی آن را مهم شمرد و به آن توجّه کرد. اگر ما بتوانیم این سیستم دفاعی و ایمنیِ پیکره‌ی اقتصاد کشور را تأمین کنیم و از همه جهت، آن را آماده نگه بداریم، بلاشک این مشکلات، این تکانه‌های گوناگون بین‌المللی و تکانه‌های مختلف اقتصادی نخواهد توانست به کشور صدمه‌ی اساسی و مهمّی وارد کند.

نقش حیاتی تولید در اقتصاد و اعتماد به نفْس عمومی
 خب، تولید میتواند یک اقتصاد ملّی قوی را در کشور تشکیل بدهد؛ یعنی در ساخت یک اقتصاد قوی، تولید نقش اوّل را دارد؛ یک تأثیر حیاتیِ غیر قابل انکاری را در اداره‌ی کشور دارد. آن [طور] که من تصوّر میکنم، به اعتقاد بنده مسئله‌ی تولید فقط مسئله‌ی اقتصاد هم نیست؛ البتّه تولید برای اقتصاد، حیاتی است؛ تولید داخلی برای اقتصاد کشور و اقتصاد سالم، حیاتی است، لکن فقط این نیست. تولید از لحاظ سیاسی، یک کشور را دارای اعتماد به نفْس میکند، ملّت را دارای احساس عزّت میکند. اینکه ملّت احساس کنند که نیازهایشان در داخل کشورِ خودشان به وسیله‌ی خودشان تأمین میشود، برای یک ملّت خیلی مایه‌ی عزّت و افتخار است؛ تا اینکه ببینند هر چه لازم دارند، بایستی از دیگران بگیرند؛ بایستی از دیگران آن را التماس بکنند؛ [دیگران هم] گاهی بدهند، گاهی هم ندهند؛ و انواع و اقسامش را بدهند؛ یعنی گاهی خوبش را بدهند، گاهی بدش را بدهند؛ اینکه خود یک ملّت بتواند تولیدکننده و تأمین‌کننده‌ی نیازهای خودش باشد، به او اعتماد به ‌نفْس میدهد، به او احساس عزّت میدهد؛ پس می‌بینید مسئله‌ی تولید، ابعادی فراتر از ابعاد اقتصادی محض دارد. علاوه بر اینکه تولید میتواند بر روی کلّیّه‌ی شاخصهای اقتصادی کشور اثر بگذارد؛ یعنی تولید میتواند در شاخصهای گوناگون مثل تولید ناخالص داخلی، مسئله‌ی اشتغال -که بسیار مسئله‌ی مهمّی است- مسئله‌ی عرضه‌ی کالا و خدمات، مسئله‌ی رفاه عمومی جامعه، مسئله‌ی صادرات و تأثیرگذاری فکری و فرهنگی‌ای که صادرات میتواند بکند، اثر بگذارد. بعلاوه همان طور که عرض کردیم، تولید داخلی مایه‌ی افتخار ملّی است، به افراد جامعه اعتماد به نفْس میدهد و مانند اینها. بنابراین بیش از این، انسان در باب اهمّیّت تولید چه بگوید؟ تولید داخلی واقعاً حیاتی است برای کشور.

 خب حالا ما گفتیم جهش تولید؛ چرا میگوییم جهش تولید؟ به خاطر اینکه ما از لحاظ تولید عقبیم. این کارهایی که دوستان اشاره کردند که انجام گرفته، کارهای بسیار برجسته و خوبی است، منتها اینها کافی نیست و ما نیاز به توسعه‌ی بیشتر تولید و تقویت بیشتر تولید و پیشرفت بیشتر تولید داریم که حالا من نکاتی را در این زمینه عرض میکنم.

حرکت موتور اقتصاد کشور، در گرو مشارکت مردم
 نکته‌ی اوّل این است که این را بدانیم که قوی‌ترین دولتها هم قادر نیست بدون مشارکت مردم موتور اقتصاد جامعه را به راه بیندازد؛ هیچ دولتی بدون مشارکت مردم نمیتواند اقتصاد کشور را سامان بدهد. بعضی از ساز و کارهای فکری، سیاسی، اقتصادی، مثل نوعی از سوسیالیسم‌ها -البتّه نه همه‌ی انواع سوسیالیسم- این فکرها را کردند که بتوانند دولتها را متصّدی کار اقتصاد کنند [امّا] شکست خوردند. امکان ندارد و بدون مشارکت مردم هیچ دولتی نخواهد توانست اقتصاد کشور را سامان بدهد و موتور اقتصاد را [راه بیندازد]. بنابراین یکی از مسائل مهمّ ما باید این باشد که استعدادهای مردم، ابتکارهای مردم، ظرفیّتهای گوناگون مردم را وارد میدان اقتصاد کشور بکنیم.

وظایف دولت در جهش تولید: ۱) حمایت و رفع موانع
 خب، در عین حال که این کار، کار مردم است، دولت هم وظایف مهمّی دارد. دولت که میگوییم، منظور سه قوّه است، نه فقط قوّه‌ی مجریّه؛ یعنی هم قوّه‌ی مجریّه، هم قوّه‌ی مقنّنه، و هم قوّه‌ی قضائیّه، به عنوان دولت جمهوری اسلامی، اینها وظایفی دارند که وظایف مهمّی است؛ از جمله‌ی این وظایف -که اگر این وظایف را دولت عمل نکند و مسئولین کشور عمل نکنند، جهش تولید صورت نخواهد گرفت- این است که دولت بایستی از تولید و تولیدکننده حمایت بکند.

 در یک جمله میتوان این طور خلاصه کرد: حمایت دولت. خب این حمایت به چه معنا است؟ بعضی تا میگوییم «حمایت»، خیال میکنند باید تزریق نقدینگی کرد. خب بله، یک جاهایی ممکن است تزریق منابع مالی هم لازم باشد [امّا] یک جاهایی هم مضر است. منظور از حمایت، تزریق منابع مالی صرفاً نیست بلکه میدان را باز کردن است. اگر نیروی کار مردمی را، سرمایه‌گذار را، مهندس را، صاحب‌فکر را، کارگر را به عنوان یک دونده‌ی پُرشتابی فرض کنیم، شما لازم نیست به او یاد بدهید چه کار کند، او خودش شوق و میل حرکت دارد. شما میدان را باز کنید، موانع را بردارید، زمین را صاف کنید، اجازه بدهید او حرکت خودش را انجام بدهد. اگر چنانچه این کار از سوی دولت انجام بگیرد -که بسیار کار مهمّی است و حالا من به بعضی از نمونه‌هایش هم اشاره خواهم کرد- آن وقت این حرکت به صورت صحیحی انجام خواهد گرفت. بنابراین حمایت که میگوییم، یعنی برداشتن موانع. برداشتن موانع مثل چه؟ مثل برداشتن مقرّرات دست‌وپاگیر. بعضی از مقرّرات هست که هیچ فایده‌ای ندارد و ضرر هم دارد؛ وجود این مقرّرات مانع از این است که دستگاه تولیدکننده و دستگاه اقتصادیِ فعّال و مفید بتواند کار خودش را انجام بدهد.

۲ و ۳) مبارزه با قاچاق و منع جدّی واردات بی‌رویه
 یکی از حمایتها که بسیار مهم است، مبارزه با قاچاق است؛ یعنی واقعاً قاچاق یک آفتی است برای کشور که باید به معنای حقیقی کلمه با این آفت مبارزه کرد.

 یکی از کارهای لازم ،منع جدّی واردات بی‌رویه است. این همه بنده تأکید کردم بر روی مسئله‌ی واردات؛ باز هم انسان میبیند به بهانه‌های مختلف یک جاهایی واردات [صورت میگیرد]. به ما نامه مینویسند و شکایت میکنند؛ یک دستگاهی میگوید که ما مثلاً این وسیله را با زحمت زیادی درست کردیم به نصف قیمت، به یک سوّم قیمت، [امّا] فلان دستگاه دولتی که به این وسیله احتیاج دارد، میرود با تولیدکننده‌ی خارجی قرارداد میبندد، وارد میکند؛ خب این کار نباید بشود. اگر چنانچه این کار در یک موارد مهمّی انجام بگیرد، باید اسمش را گذاشت جنایت، خیانت. البتّه همیشه این جور نیست، و از روی غفلت گاهی انجام میگیرد، امّا گاهی هم واقعاً جنایت و خیانت است.

۴) مبارزه با فساد اداری و مالی
 یکی از حمایتها مبارزه‌ی جدّی با فساد مالی است. ببینید این دستگاه‌هایی که امروز گزارش دادند -و صدها دستگاه از قبیل اینها- در کشور دارند با سلامت، کار اقتصادی انجام میدهند. اگر شما بخواهید این کسانی که دارند کار سالم اقتصادی انجام میدهند، بتوانند به مقصود برسند، بایستی با آن کسی که از راه فساد، از راه رشوه، از راه اختلاس کار را پیش میبرد، مبارزه‌ی جدّی بکنید. با فساد باید مبارزه کرد؛ هم فساد اداری، یعنی فساد کسی که در دستگاه دولتی و مرتبط با مسائل اقتصادی است و هم فساد آن کسی که در کار تولید و در کار فعّالیّت اقتصادی است.

 یکی از مسائل، مقابله‌ی جدّی با کارشکنی‌های اداری است. بنده سراغ دارم؛ در طول این سالهای متمادی، مکرّر این را مشاهده کرده‌ایم که مسئول دستگاه، مدیر عالی دستگاه، با کمال علاقه و اخلاص دنبال یک چیزی است، یک کاری را میخواهد انجام بدهد امّا آن کار انجام نمیگیرد؛ دستور هم داده میشود، جلسه هم برگزار میکنند، اقدام هم میکنند امّا خروجی صفر است؛ علّت این است که آن وسط کارشکنی صورت میگیرد. همین که امیرالمؤمنین فرمود «ثُمَّ النِّهایَةَ النِّهایة»، معنایش این است؛ یعنی صرف اینکه شما مدیر دستگاه هستید و علاقه‌مندید کافی نیست؛ باید کار را دنبال کنید تا از این کارشکنی‌های میانه‌ی راه حتماً جلوگیری بشود.

۵ و ۶ و ۷) رعایت حقوق مالکیّت، پرهیز از سوداگری‌های زیان‌بخش، معافیت یا وضع مالیات
 یک مسئله‌ی مهم، رعایت حقوق مالکیّت است که این از وظایف قوّه‌ی قضائیّه است. یک مسئله‌ی مهم پرهیز از کمک به سفته‌بازی و سوداگری‌های زیان‌بخش است که این، قانون لازم دارد و مربوط به مجلس شورای اسلامی است؛ بایستی در قوانینی که وضع میکنند، مراقبت بکنند که به این گونه سوداگری‌ها کمک نشود، بلکه در نقطه‌ی مقابل به فعّالیّتهای صحیح کمک بشود. در یک مواردی معافیتهای مالیاتی لازم است، همچنان که در نقطه‌ی مقابل، در یک مواردی وضع مالیات لازم است؛ مثل ثروتهای بادآورده. حالا من البتّه نمیخواهم اینجا بشمرم؛ موارد زیادی وجود دارد و مشاغلی وجود دارد که اینها ثروتهای بادآورده‌ای را به دست می‌آورند، مالیات هم نمیدهند؛ باید بر اینها مالیات معیّن کرد. متقابلاً در مواردی باید مالیات را حذف کرد یا کم کرد. در خیلی از مواردِ تولیدی باید از این قبیل به اینها کمک کرد. بنابراین حمایت واقعی از تولید، که گفتیم دولت باید حمایت بکند، این چیزها و امثال اینها است.

 و خب مشاهده کردید در همین قضیّه‌ی کرونا خوشبختانه دولت حمایت کرد از مردم، یعنی میدان را باز کردند. اگر دولت میگفت که «هر کس میخواهد مثلاً از این ماسک تولید کند، باید بیاید از ما اجازه بگیرد»، همین یک کار کوچک را اگر انجام میدادند، کافی بود برای اینکه ماسک در کشور تولید نشود؛ [امّا] میدان را باز کردند، گفتند هر کس میتواند ماسک تولید کند، تولید کند. [لذا] دستگاه‌ها تولید کردند، کارخانه‌ها تولید کردند، ستاد اجرائی تولید کرد، بنیاد مستضعفان تولید کرد، در خانه‌ها مردم تولید کردند، در مساجد تولید کردند؛ جوری شده که ما الان ماسک زیادتر از اندازه‌ی نیاز در کشور داریم و میتوانیم به دیگران بدهیم؛ این به خاطر آن بود که دولت مانع را برطرف کرد. اگر از این قبیل کارها در بخشهای مختلف انجام بگیرد، بلاشک کمک خواهد کرد.

بهبود فضای کسب و کار
 نکته‌ی سوّم، مسئله‌ی بهبود فضای کسب و کار است؛ که بنده‌ روی این مسئله‌ی بهبود فضای کسب و کار بارها تأکید کرده‌ام(۷) و همین چیزهایی هم که الان در این بخش دوّم عرض کردم [راجع به] حمایت، کم کردن قوانین و مانند اینها، اینها در واقع مصداقهای بهبود فضای کسب و کار است. من دیدم بررسی‌های کارشناسی‌ای را که برای من نقل کردند که از وزارت اقتصاد برای دفتر ما فرستادند؛ با بررسی‌های کارشناسی که کردند، آنها میگویند که اگر دو اقدام در زمینه‌ی مسائل اقتصادی انجام بگیرد، جایگاه کشور از لحاظ شاخص کسب و کار چهل رتبه تا پنجاه رتبه ارتقا پیدا خواهد کرد؛ این را کارشناسان وزارت اقتصاد میگویند.

 یکی از این دو کار عبارت است از «ایجاد پنجره‌ی واحد صدور مجوّز»؛ یک وقتهایی بنده در جلسه‌ی با دوستان در همین دولت، دو سه سال پیش گفتم -الان درست یادم نیست- که کسی که میخواهد مجوّز برای یک کار اقتصادی به دست بیاورد، به نظرم حدود سی چهل جا بایستی مراجعه بکند تا بتواند یک مجوّز بگیرد؛ آن وقت کاری که باید در ظرف یک روز انجام بگیرد، شش ماه طول میکشد یا گاهی هم تا آخر اصلاً انجام نمیگیرد. یکی از دو کار این است: ایجاد پنجره‌ی واحد صدور مجوّزها؛ یعنی همه‌ی دستگاه‌ها بیایند در یک نقطه تجمّع داشته باشند و کسی که [مجوز] میخواهد، در ظرف نصف روز بتواند مجوّز خودش را تحصیل کند و زمان را کوتاه بکند و برود دنبال کارش.

 دوّم، «تشکیل دادگاه‌های تجاری برای رفع اختلافات اقتصادی» که این هم باز مربوط به قوّه‌ی قضائیّه است؛ گفته‌اند اگر همین دو کار انجام بگیرد، رتبه‌ی کشور از لحاظ فضای کسب و کار، چهل رتبه یا پنجاه رتبه به بالا ارتقا پیدا خواهد کرد؛ خب اینها مهم است.

ممنوعیّت واردات بی‌رویّه
 نکته‌ی چهارم مسئله‌ی ممنوعیّت واردات است، که قبلاً اشاره کردم. [البتّه] ما با واردات مخالف نیستیم، این را خب همه میدانند، میفهمند؛ مراد [مخالفت با ] آن وارداتی است که [مشابهش] یا در کشور تولید میشود یا در کشور امکان تولیدش هست؛ من این را میخواهم بگویم؛ نه فقط آنهایی که تولید میشود [بلکه] آنهایی [هم] که امکان تولیدش هست. یعنی میتوانیم با جلوگیری از واردات، به نیروی فعّال و مبتکرِ داخل کشور کمک کنیم که او شروع کند این کار را انجام بدهد. اگر چنانچه این کار انجام بگیرد، به نظر من این کمک بسیار زیادی خواهد کرد به اینها.

 گاهی دستگاه‌های اجرائی به بهانه‌هایی راهِ واردات را بی‌مورد باز میکنند؛ فرض بفرمایید مسئله‌ی رقابت. مثلاً فرض کنید که وقتی گفته میشود چرا اجازه دادید خودروهای خارجی به این شکل بیایند، میگویند آقا رقابت. من میگویم خب شما که میخواهید به وسیله‌ی رقابت، کیفیّت را بالا ببرید، تلاش را بگذارید روی بالا بردن کیفیّت از یک راه دیگر؛ وَالّا شما بیایید تولید داخلی را مشمول زیان مضاعف بکنید به خاطر اینکه میخواهید مثلاً کیفیّت را بالا ببرید، این به هیچ وجه درست نیست. جهش تولید، به معنای جهش کمّیّت هم هست، [و البتّه] به معنای جهش کیفیّت هم هست، هر کدام هم راه‌هایی دارد؛ این را از طریق واردات نخواهید تأمین بکنید. بعضی هم البتّه مقاصد دیگری دارند، که واقعاً گاهی اوقات میشود که تولید به خاک سیاه می‌نشیند به خاطر واردات بی‌رویّه‌ای که نمونه‌های فراوانش را ما داریم؛ کسانی هستند که به ما مراجعه میکنند، البتّه ما به دستگاه‌های مختلف اینها را ارجاع میدهیم و دنبال میکنیم که ان‌شاءالله تحقّق پیدا کند. پس بنابراین نکته‌ی بعدی هم مسئله‌ی ممنوعیّت واردات بود در کالاهایی که در کشور تولید میشود، یا امکان تولید دارد.

ملازمه‌ی جهش کمّی همراه با جهش کیفی
 مسئله‌ی بعدی مسئله‌ی جهش کیفیّتی است که اشاره کردیم؛ این هم یک اصل مهم است. اگر ما جهش کمّی داشته باشیم، [امّا] جهش کیفی نداشته باشیم، پیش نخواهیم رفت؛ یعنی اگر جهش کیفی وجود نداشته باشد، در بحث مصرف داخلی هم درمیمانیم؛ یعنی مصرف‌کننده‌ی داخلی وقتی دید که محصول داخلی کیفیّت ندارد، به ‌طور طبیعی کشانده میشود به سمت محصول خارجی؛ وقتی مصرف‌کننده وجود داشت، واردکننده هم لامحاله و بدون تردید وجود خواهد داشت و دولت هم معلوم نیست بتواند جلوگیری کند. باید کاری کنیم که مصرف‌کننده‌ی داخلی قانع بشود به اینکه این کیفیّت، کیفیّت مطلوبی است. خوشبختانه بسیاری از محصولات ما امروز همین ‌جور است؛ یعنی کیفیّت تولید داخلی محصولات صنعتی ما در بخشهای مختلف -که من نمیخواهم حالا اسم بخشها را بیاورم، امّا میدانیم و می‌شناسیم بخشهای مختلف را- از خارجی بهتر است و در عین حال یک مواردی در این [کالاها]، واردات هست. خب پس بنابراین مسئله‌ی جهش در کیفیّت هم خیلی مهم است؛ این در مصرف داخلی تأثیر دارد، در مصرف صادراتی هم تأثیر مضاعف دارد؛ یعنی اگر بخواهیم جنس ما در خارج از کشور رقابت‌پذیر باشد، بایستی کیفیّت را بالا ببریم و این خیلی موضوع مهمّی است. این هم یک نکته.

لزوم افزایشِ امید به کار و تلاش
 نکته‌ی بعدی اینکه ما باید امید به کار و تلاش را در کشور روزبه‌روز افزایش بدهیم. اینکه من عرض میکنم این برنامه پخش بشود تا مردم ببینند، به خاطر این است که یک عدّه‌ای دائم دارند مثل زمزمه‌های خطرناک و مضر به گوش مردم میخوانند که فایده‌ای ندارد، نمیتوانیم، امکان ندارد؛ در حالی که امکان دارد، ما خیلی کارهای بزرگ را میتوانیم انجام بدهیم. ببینید، من این را میخواهم عرض بکنم که ما وقتی میتوانیم یک ماهواره‌بر با این کیفیّت درست کنیم که بتواند با این سرعت، یعنی ۷۵۰۰ متر بر ثانیه حرکت بکند -یعنی در یک ثانیه هفت‌ونیم کیلومتر- وقتی میتوانیم ماهواره‌ی خودمان را در مدار مورد نظرمان قرار بدهیم، پس باید بتوانیم خیلی از کارهای دیگر را هم انجام بدهیم. آن کسی که امروز این ماهواره‌بر را تولید میکند و این ماهواره را به فضا میرساند، همین آدم، همین نیّت، همین دست خواهد توانست چند صباح دیگر همین ماهواره را به مدار ۳۶ هزار کیلومتری برساند که مورد نظر ما است؛ ما میخواهیم ماهواره به مدار ۳۶ هزار کیلومتری [برسد]؛ این قطعاً خواهد شد، این امکان قطعاً وجود دارد.

 یعنی همین نیّتی، همّتی، دستی که امروز [ماهواره را] به فاصله‌ی مثلاً فرض کنید ۴۰۰ کیلومتری یا ۴۵۰ کیلومتری میرساند، همین همّت خواهد توانست فردا [آن را] به ۳۶ هزار کیلومتر هم برساند. یعنی وقتی امید بود، وقتی احساس پیشرفت بود، وقتی احساس توانایی بود، این پیش می‌آید؛ عرض من این است. حالا بعضی‌ها میگویند که مثلاً فرض کنید «آقا! اینکه شما اظهار خوشوقتی میکنید که ماهواره پرتاب کردید یا فلان، موجب این نیست که [کشور امنیّت پیدا کند.] ماهواره و سلاح و مانند اینها نمیتواند کشور را امنیّت بدهد و عمده مسائل اقتصادی است.». خب این کارها را، این حرفها را ما میدانیم، اینها را بلدیم، نه اینکه این را ندانیم. حرف من این است: من میگویم وقتی که میتوانیم در بخش نظامی یا فرض کنید در بخش پرتاب ماهواره‌ی فضائی یک چنین حرکت بزرگی را انجام بدهیم، چرا نتوانیم اتومبیلی، خودرویی تولید کنیم که در صد کیلومتر مثلاً پنج لیتر بنزین لازم داشته باشد؟ دائم متوقّف بشویم در اتومبیلی یا خودرویی که مثلاً فرض کنید دوازده لیتر یا ده لیتر یا هشت لیتر مصرف میکند. یعنی این توانایی وقتی در ما وجود دارد، این روحیه‌ی ابتکار وقتی در ما وجود دارد، در همه‌ی بخشهای کشور وجود خواهد داشت؛ هم در بخش صنعتی، هم در بخشهای گوناگون دیگر [نظیر] کشاورزی و خدماتی. حرف ما این است.

اولویّت دادن به بخشهای پیشرو
 نکته‌ی دیگر این است که در این جهش تولید، برخی از بخشها، بخشهای پیشرو هستند، به اینها باید اولویّت داده بشود. من چند بخش را اینجا ذکر کرده‌ام: مثلاً در بخش نفت، توسعه‌ی ظرفیّت پالایشگاهی؛ از قبیل همین پالایشگاه میعاناتی که در بندرعبّاس افتتاح شد و مراحل بعدی هم دارد که این مراحل بعدی طبعاً ثروت بیشتری را نصیب کشور خواهد کرد. یا مجتمع پالایشگاهی سیراف که ذکر کردند که این مجتمع مهمّی است، تأثیرات زیادی خواهد داشت. یا اجرای طرحهای پتروشیمی که گفتند اگر این طرحها انجام بگیرد -آن ‌طور که به من گزارش دادند- محصول ۵۰ میلیون تُن، اوّل به ۱۰۰ میلیون تُن، بعد به ۱۳۰ میلیون تُن ارتقا پیدا خواهد کرد و از لحاظ ارزش به سه برابر افزایش پیدا خواهد کرد؛ که این مسئله‌ی مهمی است. بخصوص در شرایط کنونی کشور و نیازی که به ارز وجود دارد، این طبعاً چیز بسیار با ارزشی خواهد بود. یا در مورد طرحهای کشاورزی برای افزایش خودکفایی در محصولات اساسی؛ یکی از کارهایی که در بخش کشاورزی حتماً بایستی انجام بگیرد، دنبال خودکفایی بودن در محصولات اساسی است؛ بله، گاهی اوقات ممکن است که قیمت خرید گندم [ارزان‌تر باشد]؛ البتّه امروز این جور نیست، امّا یک وقتی بود که قیمت خرید گندم از بیرون ارزان‌تر تمام میشد برای کشور تا تولید؛ امّا در همان شرایط هم تولید اولویّت دارد، کمااینکه در دنیا همین کار را میکنند؛ یعنی نمیگذارند که کشورشان از لحاظ گندم محتاج بیرون از کشور باشد. مثلاً فرض بفرمایید مثلِ امروزِ این عناصر خبیث آمریکا که یک چیزهایی را ممنوع کرده‌اند، آمدیم و طرف مقابل ممنوع کرد؛ خب میکنند دیگر؛ شما باید بتوانید کشور را اداره کنید. پس محصولات اساسی باید در داخل کشور حتماً تولید و خودکفایی بشود. البتّه امروز مشکل آب را نداریم بحمدالله. یک وقتی مدام میگفتند آب نیست و مشکل آب داریم و کم‌آبی داریم؛ خوشبختانه امروز مشکل کم‌آبی را نداریم، هم نسبت به دِیم، هم نسبت به کشت آبی. بنابر‌این، باید دنبال محصولات اساسی باشیم، مثل گندم، مثل دانه‌های روغنی، مثل گیاهان دارویی، مثل علوفه، مثل آبزیان؛ اینها چیزهایی است که بایستی حتماً دنبالشان باشیم؛ همچنین در کشاورزی، آبیاری مدرن، آبخیزداری، آبخوان‌داری و امثال اینها این هم یکی از بخشهای قابل توجّه و جزو بخشهای پیشرو است.

 یکی دیگر از بخشهای پیشرو که توجّه ویژه به آنها لازم است، مسئله‌ی زیرساخت‌ها است. خب بحمدالله کشور امروز از لحاظ زیرساخت‌ها خیلی پیشرفته است بلاشک؛ یعنی امروز از لحاظ زیرساخت‌های کشور، مثل بندر، مثل جادّه، بزرگراه، سد، و امثال اینها، وضع ما اصلاً قابل مقایسه‌ی با قبل از انقلاب نیست و پیشرفتش فوق‌العاده است؛ لکن در عین حال هنوز احتیاج داریم، هنوز نیاز به زیرساخت‌ها هست؛ مثل بندر، مثل برق، مثل حمل و نقل، و مخصوصاً حمل و نقل ریلی که بسیار بسیار مهم است.

 یک بخش دیگر پیشرو، مسئله‌ی قطعه‌سازی است که خوشبختانه در گزارشهای امروز هم بخشهای قطعه‌سازی وجود داشت. گاهی اوقات میشود یک ماشین بزرگ به خاطر یک قطعه‌ی کوچک معطّل میشود که ما آن قطعه را باید از خارج مثلاً فرض کنید که وارد کنیم. ما روی مسئله‌ی قطعه‌سازی در بخشهای مختلف قطعه [باید کار کنیم]. حالا این گزارشی که داده میشد، به نظرم عمده [مربوط به] قطعات خودرو بود، امّا در همه‌ی قطعاتِ همه‌ی ماشین‌آلات و دستگاه‌های بزرگ، قطعه‌سازی یک مسئله‌ی بسیار مهمّی است.

 یا مسئله‌ی بخش معدن، که ما در بخش معدن خیلی عقبیم و یکی از بخشهایی که حتماً نیاز است که به آن توجّه بشود، بخش معدن است؛ یا بخش دارو و واکسن، که شنیدم خوشبختانه کارهای خوبی هم در زمینه‌ی تولید دارو برای این ویروس جدید انجام گرفته یا تحقیقاتی برای واکسن دارد انجام میگیرد. حالا در دنیا تبلیغ میکنند که واکسن تا فلان مدّت -تا یک سال، تا شش ماه، بعضی میگویند تا فلان مدّت- امکان ندارد؛ هیچ معلوم نیست؛ دانشمندان خوب ما، دانشمندان جوان ما، محقّقین کارآمد ما بنشینند، روی مسئله‌ی واکسنِ همین ویروس کرونا و تولید واکسن‌های مختلف کار کنند؛ ای بسا که خیلی زودتر از آنها به واکسن دست پیدا کنند و بتوانند از آن استفاده کنند. یکی از بخشهای مهم، این مسئله‌ است.

 یا زنجیره‌ی پوشاک و کفش و لوازم خانگی که این هم جزو مسائل پیشرو هست، و کشور در این زمینه البتّه خوشبختانه توانایی‌های زیادی دارد امّا در عین حال با وجود اینکه ما در زمینه‌ی پوشاک از خیلی قدیم، جزو کشورهای پیشرو بودیم و توانایی‌های خیلی خوب و زیادی داشتیم، در زمینه‌ی کفش همین جور، در زمینه‌ی لوازم خانگی در طول این سالها پیشرفتهای خیلی زیادی داشتیم، متأسّفانه باز بحث واردات در اینجا چیز مضرّی است؛ به نظر من در این بخشها، جلوی واردات جدّاً باید گرفته بشود و به این بخش هم به عنوان یک بخش پیشرو و مهم توجّه بشود. و خوشبختانه می‌بینیم ما که در همین [یکی دو] سال گذشته، یعنی سال ۹۸ و همچنین سال ۹۷، که احتیاج پیدا کردیم به یک تعدادی کاپشن پسرانه، دخترانه، بچه‌گانه؛ من گفتم اصلاً از بازار نخرید، بدهید درست کنند، تولید کنند، بدوزند. رفتند جنس را تهیه کردند، خیّاط را تهیه کردند، مبالغی تولید کردند؛ قطعاً از انواع خارجی‌اش بهتر بود؛ یعنی زیباتر، محکم‌تر و بهتر. خب در داخل این دارد تولید میشود، وقتی که میتوانیم ما در داخل تولید کنیم چرا از خارج وارد کنیم؟ خود من دو تا کاپشن داشتم که گاهی کوه که میرفتیم استفاده میکردم، اینها خارجی بود و سوغاتی برای من آورده بودند؛ اینها را دادم رد شد و گفتم از این داخلی‌ها تهیّه بشود.

 حالا این را هم من اینجا بگویم، متأسّفانه تولید پوشاک داخلیِ ما که یک تولید سابقه‌دار و قدیمی و ریشه‌داری است در کشور و الحمدلله خیلی خوب است، این عیب بزرگ را دارد که رویش بدروغ مارک‌های خارجی را میزنند؛ این کار غلط است. همین کاپشنی که گفتم برای من خریده بودند، من دیدم که روی آن یک چیزی زده‌اند که این تولید خارجی است که دروغ بود؛ خیّاطش را می‌شناختیم، میدانستیم چه کسی درست کرده و کِی درست کرده، و گفتیم کندند آن را. بنابراین، یکی از بخشهای پیشرو هم همین بخش تولید پوشاک است.

استفاده از جوانان مبتکر و آماده‌به‌کار برای جهش و حرکت مضاعف
 بنابراین حرکت تولید در کشور بحمدالله آغاز شده؛ ولیکن میخواهم این را عرض بکنم: ما با حرکت معمولی به جایی نمیرسیم، جهش لازم است، حرکت مضاعف لازم است؛ و زمینه‌ی این حرکت مضاعف خوشبختانه در کشور وجود دارد. عناصر بسیار خوبِ مبتکر، جوانهای آماده‌ی به کار، جوانها‌ی تشنه‌ی کار در کشور وجود دارند، میتوانیم از وجود اینها استفاده کنیم و تولید را به معنای واقعی کلمه جهش بدهیم، و جهش تولید خواهد توانست اقتصاد کشور را احیا کند.

 من مجدّداً از دوستانی که امروز زحمت کشیدند و این برنامه را تنظیم کردند و کسانی که صحبت کردند و گزارش دادند، و همچنین از همه‌ی کسانی که در بخش مسائل اقتصادی مشغول فعّالیّت هستند تشکّر میکنم. امیدوارم که ان‌شاء‌الله به برکت ادعیه‌ی زاکیه‌ی مردم عزیزمان در ماه مبارک رمضان، تحوّلات اساسی و مهمّی در بخشهای مورد نیاز کشور از جمله بخش اقتصادی انجام بگیرد. و با این وضعی که در قضیّه‌ی این ویروس کرونا پیش آمد و مردم یک تکانی خوردند، یک وضع جدید و فوق‌العاده‌ای به وجود آمد -این تعطیلی‌ها، این نیازها، این تأمین نیازها، این همکاری‌ها که به معنای واقعی کلمه این همکاری‌ها خیلی با ارزش بود- امیدواریم ان‌شاء‌الله این خودش یک مقدّمه‌ای و سرآغازی باشد برای کارهای نو و جدید و تحوّلاتی در زمینه‌های مختلف از جمله در زمینه‌ی اقتصادی؛ و خداوند کمک کند، برکت بدهد، دعاها را مستجاب کند. ما هم دعاگوی همه‌ی مسئولین و متصدّیان و فعّالان بخشهای مختلف کشور، چه بخشهای اقتصادی، چه بخشهای فرهنگی و بخشهای گوناگون دیگر هستیم. امیدواریم ان‌شاء‌الله خداوند به همه‌‌ی آنها توفیق بدهد و همه‌ی آنها را مشمول لطف و رحمت و برکات خودش قرار بدهد. من مجدّداً از همه‌ی شماها تشکّر میکنم و سلام و درود خودم را به روح مطهّر امام بزرگوار و شهدای عزیز اهدا و تقدیم میکنم.

والسّلام علیکم و رحمة ‌الله و برکاته



۱) در ابتدای این برنامه، ارتباط تصویری با هفت مجموعه‌ی تولیدی فعّال برقرار شد که مدیران و کارگران مربوطه، مطالبی را بیان کردند.

۲) سوره‌ی نجم، بخشی از آیه‌ی۳۹؛ « ... براى انسان جز حاصل تلاش او نیست.»
۳) نهج‌البلاغه، خطبه‌ی ۱۷۶
۴) از جمله سوره‌ی مائده، بخشی از آیه‌ی ۹
۵) از جمله سوره‌ی بقره، بخشی از آیه‌ی ۶۲
۶) امالی صدوق، ص۳۸۵
۷) از جمله، بیانات در دیدار جمعی از کارآفرینان کشور (۱۳۸۹/۶/۱۶)

اول رمضان المبارک ۱۴۴۱

بسم الله الرّحمن الرّحیم(۱)
والحمدلله‌ ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین و لعنة الله علی اعدائهم اجمعین.

تبریک حلول ماه رمضان به همه‌ی مسلمانان جهان
 خیلی تشکّر میکنیم از برادران عزیزی که این برنامه را ترتیب دادند و تنظیم کردند و ما را امروز محظوظ کردند از تلاوت آیات کریمه‌ی قرآن؛ و صمیمانه تشکّر میکنم از همه‌ی قرّاء محترمی که امروز تلاوت کردند؛ حقیقتاً لذّت بردیم، استفاده کردیم، بهره‌مند شدیم از این تلاوتها، و همچنین از مجری محترم که جلسه را بخوبی اداره کردند.

 اوّلاً حلول ماه مبارک رمضان را تبریک عرض میکنیم به همه‌ی کسانی که این سخن را می‌شنوند و همه‌ی برادران مسلمان در سرتاسر جهان؛ و امیدواریم که خداوند به ما توفیق بدهد که بتوانیم حقّ این ماه را اداء کنیم. ماه، ماه قرآن است؛ که در آیه‌ی کریمه‌ی قرآن هم وقتی که نام ماه رمضان آورده شده، ذکر میشود «اَلَّذیِ اُنزِلَ فیهِ القُرءان»(۲). این یک خصوصیّت بسیار مهمّ این ماه عزیز و شریف است.

سعادت دنیا و آخرت در گرو عمل به قرآن
 بنده مطالبی را یادداشت کرده‌ام، برای اینکه درباره‌ی قرآن عرض بکنم، منتها وقت نیست، وقت خیلی کم است؛ مختصری را عرض میکنیم. ما درباره‌ی قرآن بارها گفته‌ایم، بارها شنیده‌ایم که قرآن کتاب زندگی است. واقع قضیّه هم همین است: قرآن کتاب زندگی است. اگر آحاد بشر قواعد زندگی را با قرآن تطبیق بکنند، سعادت دنیا و آخرت نصیب آنها خواهد شد. مشکل ما این است که این کار را نمیکنیم؛ مشکل ما این است که ما زندگی را با قواعد قرآن تطبیق نمیکنیم؛ مثل کسی که به پزشک مراجعه میکند و نسخه‌ی پزشک را میگیرد لکن به آن نسخه عمل نمیکند. این مراجعه‌ی به پزشک بدون عمل کردن به نسخه اثری نخواهد داشت؛ امروز وضع ما این جوری است.

قرآن هم کتاب علم و معرفت، و هم دستور زندگی
 قرآن، هم کتاب علم و معرفت است یعنی دل را و اندیشه‌ی انسانی را سیراب میکند -قرآن برای آن کسانی که اهل معرفت‌آموزی هستند یک سرچشمه‌ی تمام‌نشدنی است- لکن علاوه‌ی بر اینها قرآن دستور زندگی هم هست؛ قرآن علاوه‌ی بر جنبه‌ی معرفتی و معرفت‌آموزی دستورات کاربردی دارد برای زندگی؛ یعنی محیط زندگی را آباد میکند، زندگی را از امنیّت و سلامت و آسایش برخوردار میکند. یَهدی بِهِ اللهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضوانَه سُبُلَ السَّلام(۳). راه‌های سلامت را، راه‌های امنیّت را، راه‌های آسایشِ در زندگی را به انسانها نشان میدهد. انسانها در طول تاریخ دست‌‌‌به‌گریبانِ ظلم و تبعیض و جنگ و ناامنی و لگدمال شدن ارزشها بوده‌اند، امروز هم هستند؛ راه علاج اینها قرآن است. اگر به قرآن عمل کنیم همه‌ی این مشکلات برطرف میشود. یعنی جوامع بشری اگر به دستوراتِ کاربردی قرآن -که من حالا تعداد کوتاهی و مختصری [از آنها را]، به قدری که وقت هست عرض خواهم کرد- عمل بکنند، بدون تردید از همه‌ی این مشکلات نجات پیدا خواهند کرد. در همین ظاهرِ قرآن هزاران دستور زندگی وجود دارد. امیرالمؤمنین فرمود: اِنَّ القُرآنَ ظاهِرُهُ اَنیقٌ وَ باطِنُهُ عَمیق؛(۴) انیق یعنی شگفت‌انگیز و زیبا. ظاهر قرآن شگفت‌انگیز و زیبا است؛ برای کسانی که اهل نگاه زیباشناسانه هستند، قرآن بی‌نظیر است در زیبایی و شگفت‌انگیزی؛ امّا باطن او عمیق است.

دستورات کاربردی قرآن برای زندگی: ۱) محور قرار ندادن زندگی دنیا
 این چیزهایی که من عرض میکنم که در قرآن وجود دارد و درس زندگی است، مال همین ظاهر قرآن است؛ مال همین چیزی است که بنده و امثال بنده از قرآن میفهمیم؛ وَالّا آن چیزی که کُمَّلینِ(۵) توحیدی از قرآن میفهمند، راسخین در علم میفهمند، اولیای الهی میفهمند که بواطن قرآن و بحر عمیقِ قرآن است، قرآن از این حرفها خیلی بالاتر است؛ آنچه من عرض میکنم -این هزاران دستور زندگی- همین چیزهایی است که از ظاهر قرآن استفاده میشود. خب حالا این چیزهایی که کاربردی است: بعضی از اینها مربوط به تنظیم قواعد زندگی است؛ مثلاً فرض بفرمایید «فَمِنَ النّاسِ مَن یَقولُ رَبَّنا ءاتِنا فِی الدُّنیا وَ ما لَه فِی الأخِرَةِ مِن خَلاق»؛(۶) بعضی هستند که همه‌ی قواعد زندگی انسانی را، دوستی‌ها را، دشمنی‌ها را، رابطه‌ها را، هدفها را، انگیزه‌ها را در کار دنیا محصور میکنند؛ دنیا یعنی چه؟ یعنی پول، یعنی قدرت، یعنی شهوت؛ مراد از دنیا در اینجا اینها است. دوستی‌شان به خاطر اینها است، دشمنی‌شان به خاطر اینها است، رابطه‌گیری‌شان به خاطر اینها است، تلاششان به خاطر اینها است، هدفهایشان به خاطر اینها است؛ این را خدای متعال رد میکند. این جور قاعده‌ی ‌زندگی‌ ساختن را خدای متعال رد میکند؛ وَ ما لَه فِی الأخِرَةِ مِن خَلاق. اینها در زندگی دنیوی به چیزهایی خواهند رسید -در این زندگی موقّت کوتاه- امّا در زندگی اصلی و واقعی و اخروی که زندگی انسان در آنجا است چیزی ندارند، بی‌نصیبند، بی‌بهره‌اند.

۲) مقاصد حقیقی زندگی؛ در جمع دنیا و آخرت
 امّا در مقابلش یک قاعده‌سازی دیگری برای زندگی وجود دارد: وَ مِنهُم مَن یَقولُ رَبَّنا ءاتِنا فِی الدُّنیا حَسَنَةً وَ فِی الأخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النّار؛(۷) این قاعده‌سازی دوّم است. یعنی کسانی که در دنیا هم دنبال حسنه هستند نه دنبال هر چیزی؛ در «ءاتِنا فِی الدُّنیا» نمیگوید چه به ما بده؛ معلوم است که دنیا میخواهد امّا این [میگوید] «ءاتِنا فی الدُّنیا حَسَنَةً»، چیزهای نیکو را در دنیا به ما بده؛ چیزهایی که با فطرت انسان منطبق است، با نیازهای واقعی انسان منطبق است؛ وَ فِی الآخِرَةِ حَسَنَة؛ دنبال آخرت هم هستند؛ وَ قِنا عَذابَ النّار؛(۸) آن وقت کسانی هستند که خدای متعال اینها را به مقاصد حقیقی زندگی میرساند. یک دسته آیات از این قبیل است که قواعد زندگی را مشخّص میکند. یا مثلاً فرض کنید در آیه‌ی مربوط به عُقلای بنی‌اسرائیل که یک عدّه‌ای از آنها به قارون توصیه میکردند، میگفتند: وَ ابتَغِ فیما ءاتاکَ اللهُ الدّارَ الأخِرَةَ وَلا تَنسَ نَصیبَکَ  مِنَ الدُّنیا وَ اَحسِن کَما اَحسَنَ اللهُ اِلَیک؛(۹) به قارون نمیگفتند که هر چه را داری یا نداری دور بریز؛ میگفتند آنچه را داری وسیله قرار بده. پول و ثروت دنیا وسیله است، وسیله‌ی رسیدن به مقامات عالیه‌ی بشری و انسانی است، وسیله‌ی رسیدن به مقامات معنوی است؛ میتواند وسیله باشد. شما میتوانید با پول دنیا را آباد کنید، زندگی‌های انسانها را نجات بدهید، تبعیض را برطرف کنید، فقرا و ضعفا را از حالت فقر و ضعف بیرون بیاورید. وَ ابتَغِ فیما ءاتاکَ اللهُ الدّارَ الأخِرَة؛ اوّلاً آنچه در اختیار تو است، ءاتاکَ الله است، خدا به تو داده؛ ثانیاً راهش این است که این را برای خدا مصرف کنی وَ لا تَنسَ نَصیبَکَ مِنَ الدُّنیا؛ امّا این جور هم نیست که خود تو هم حظّی و سهمی نداشته باشی؛ چرا، تو هم سهمی داری، سهم خودت را هم استفاده کن. وَ اَحسِن کَما اَحسَنَ اللهُ اِلَیک؛ ببینید، این قاعده‌ی زندگی‌ای است که اسلام برای ما معیّن میکند. بر خلاف آنچه خود آن بی‌عقل خیال میکرد؛ آن قارونِ خرپولِ بی‌عقل میگفت: اِنَّما اوتیتُه عَلی عِلمٍ؛(۱۰) من خودم توانستم این را به دست بیاورم، با هنر خودم به دست آوردم؛ در حالی که این‌جور نیست؛ خدای متعال وسایل را فراهم کرده بود، او توانسته بود به دست بیاورد. بنابراین بعضی از آیات در قرآن این جوری است و از این قبیل آیات زیاد داریم که قواعد زندگی را معیّن میکند.

۳) تنظیم مناسبات اجتماعی
 بعضی از آیات هست که مربوط به تنظیم مناسبات اجتماعی است؛ این دستورهای کاربردی مربوط است به مناسبات اجتماعی. فرض بفرمایید: وَلایَغتَب بَعضُکُم بَعضًا؛(۱۱) غیبت نکنید؛ این [دستور]، مناسبات اجتماعی را تنظیم میکند. شما وقتی غیبت میکنید، دل خودتان را چرکین میکنید، دل مخاطبتان را چرکین میکنید، واقعیّت پنهان یک برادر مؤمنی، خواهر مؤمنی را هم بیخودی به رخ این و آن میکشید؛ یک کار غلط و نادرست. او هم نسبت به شما ممکن است که همین کار را بکند. این کار، زندگی را، روابط اجتماعی را از نظم صحیح خارج میکند.

۴) رعایت عدالت و انصاف، حتّی در برابر مخالف و دشمن
 یا فرض بفرمایید که میفرماید: لا یَجرِمَنَّکُم شَنَئانُ قَومٍ عَلی اَلّا تَعدِلُوا؛(۱۲) اگر با کسی مخالفید، با کسی دشمنید، این موجب نشود که درباره‌ی او بی‌انصافی کنید، درباره‌ی او ظلم و بی‌عدالتی به خرج بدهید. ببینید، این یک دستور کاربردی است. بله، شما ممکن است با کسی مخالف باشید امّا [این] موجب نشود که نسبت به او به خاطر مخالفتتان در آنجایی که حق با اوست، آن حق را پنهان بدارید، یا مخفی کنید، یا آن حق را ضایع کنید و بی‌عدالتی و بی‌انصافی نسبت به او به خرج بدهید. شما ملاحظه کنید در اجتماعات، [اصلاً] در اجتماع خود ما -خیلی جای دوری نرویم- اگر چنانچه ما با کسانی که مخالف هستیم، به همین آیه عمل بکنیم، یعنی درباره‌ی آنها بی‌انصافی نکنیم و آنها هم درباره‌ی ما بی‌انصافی نکنند، ببینید چقدر وضع جامعه، وضع روا و خوبی خواهد شد.

۵) پرهیز از شایعه و دروغ‌افکنی
 یا مثلاً فرض کنید «لا تَقفُ مالَیسَ لَکَ بِه عِلم»؛(۱۳) عرض کردم شبیه این -این جور آیات در قرآن- هزاران دستور قرآنی هست؛ لا تَقفُ مالَیسَ لَکَ بِه عِلم؛ دنبال چیزی که به آن یقین نداری راه نیفت؛ به آن چیزی که یقین نداری اعتماد نکن. الان ژورنالیسم رایج دنیا درست عکس این عمل میکنند؛ یعنی آن چیزهایی را که شایعه‌پردازی میکنند، دروغ‌پردازی میکنند، چیزهایی است که از آن اطّلاعی هم ندارند، علمی هم ندارند، بیخودی آنها را پخش میکنند. در داخل جامعه‌ی خود ما هم متأسّفانه از این چیزها وجود دارد. این نقطه‌ی مقابل رفتاری است که امروز در دنیا هست. اگر چنانچه ما همین یک دستور را عمل بکنیم، بخش مهمّی از مشکلات ما حل خواهد شد.

۶) اعتماد نکردن به ستمگر و ظالم
 یا «لا تَرکَنوا اِلَی الَّذینَ ظَلَموا»؛(۱۴) به کسی که ستمگر است، به ظالم اعتماد نکنید، گرایش پیدا نکنید -«رکون» یعنی میل پیدا کردن و گرایش پیدا کردن و اعتماد به او کردن- به آدم ظالم اعتماد نکنید. نتیجه‌ی اعتماد کردن به ظالم همین میشود که شما می‌بینید دولتهای مسلمان، مجموعه‌های اسلامی به ظالم‌ترین و ستمگرترین عناصر عالَم اعتماد میکنند و نتیجه‌اش را دارند مشاهده میکنند و می‌بینند.

۷) خیانت نکردن در امانت
 یا «اَقسِطوا اِنَّ اللهَ یُحِبُّ المُقسِطین»؛(۱۵) عدل به خرج بدهید؛ قسط و عدل و انصاف در همه‌ی امور زندگی را دستور داده‌اند؛ یا «لا تَخونُوا اللهَ وَ الرَّسولَ وَ تَخونوا اَماناتِکُم»؛(۱۶) در امانت خیانت نکنید. امانت فقط پولی نیست که شما دست بنده دارید؛ مقامی هم که، مسئولیّتی هم که به وسیله‌ی شما به من داده شده امانت است. اگر چنانچه این امانت را درست عمل نکنم، خیانت در امانت است. ببینید شما اگر همین یک دستور را ما عمل بکنیم، چه اتّفاقی خواهد افتاد. بنابراین آنچه قرآن برای ما دارد، عبارت است از این دستورات عملیِ کاربردی.

۸) نهراسیدن و ایستادگی در مقابل دشمن
یا مثلاً «فلا تَخافوهُم وَ خافونِ اِن کُنتُم مُؤمِنین»(۱۷) که دنباله‌ی آن آیه‌ی «اِنَّما ذلِکُمُ الشَّیطانُ یُخَوِّفُ اَولِیاءَه»(۱۸) است، که آمدند گفتند «علیه شما دارند توطئه میکنند، بترسید»، [مسلمانان را] میترساندند. قرآن میفرماید که نخیر، از آنها نترسید، از من بترسید؛ خدای متعال را عبادت بکنید، اعتماد به خدا بکنید، در مقابل دشمن محکم بِایستید و میتوانید دشمن را به عقب برانید. خودِ این ترساننده‌ی از افراد ظالم که به انسان  میگوید از این و از آن بترسید، از این قدرتها بترسید و ملاحظه کنید، شیطان است؛ که ما در طول تاریخ هم مشاهده میکنیم کسانی که از این قدرتها ترسیده‌اند، دچار آزمونهای سخت و تلخ زندگی شده‌اند. امروز قدرتهای اسلامی، دولتهای اسلامی ملاحظه‌ی قدرتهای ظالم دنیا را میکنند، از آنها میترسند و قدرت خودشان را ندیده میگیرند؛ نتیجه این میشود که تو سرشان میخورد.

 امام (رضوان الله علیه) این نترسیدن از قدرت را به همه‌ی ما یاد داد که از قدرتهای ظالم و زورگو نترسید. من فراموش نمیکنم در سال ۵۸، آن وقتی که جوانهای ما این جاسوسهای آمریکایی و جاسوس‌خانه‌ی آمریکایی را گرفته بودند، بعضی‌ها فشار می‌آوردند به شورای انقلاب که بگویید اینها را آزاد کنند. بنده و مرحوم آقای هاشمی رفسنجانی و بنی‌صدر، ما سه نفر از شورای انقلاب رفتیم قم؛ آن وقت امام قم بودند؛ رفتیم خدمت امام که از امام بپرسیم که چه کار کنیم. پرسیدیم که آقا این جوری است، فشار می‌آوردند که اینها را هر چه زودتر آزاد کنید؛ امام رو کردند به ما و گفتند که از آمریکا میترسید؟ بنده عرض کردم نخیر نمیترسیم، گفتند پس نمیخواهد آزادشان کنید. واقعش هم همین بود؛ یعنی اگر چنانچه کسی قرار بود از آمریکا بترسد و ملاحظه بکند، نتایج بسیار تلخی را آن روز عاید کشور میکرد. ما دیده‌ایم مواردی را که دولتها و قدرتهای کشورِ خودمان از دشمن میترسیدند و این ترس، آنها را دچار مشکلات فراوانی کرد. قرآن میگوید: فَلا تَخـافوهُم وَ خافون؛(۱۹) «خافون» یعنی ملاحظه‌ی مقرّرات من را بکنید؛ آنجایی که خدای متعال فرموده است مجاهدت کنید، مجاهدت کنید؛ آنجایی که فرموده است دست نگه دارید، دست نگه دارید؛ معنای این «خافون» این است.

۹) اقامه‌ی نماز به عنوان ذکر و یاد الهی
و همچنین «اَقِمِ الصَّلْوةَ لِذِکری»(۲۰)؛ حالا به مناسبت ماه رمضان این را هم توجّه بکنیم به «وَ اَقِمِ الصَّلوةَ لِذِکری»؛این  یکی از دستورات کاربردی است. نماز برای ذکر است، برای یاد است؛ نماز را برای ذکر خدا محفوظ بدارید. امروز ما اگر چنانچه این را در مورد خودمان عمل بکنیم که این را همه‌‌ی ما میتوانیم عمل بکنیم؛ نماز را باتوجّه بخوانیم و در نماز دلمان را به جای دیگری نسپریم و نماز را برای ذکر خدای متعال بخوانیم، این یقیناً تأثیرات فراوانی در اعتلای روحی ما خواهد داشت؛ همچنین «یـاَیُّهَا الَّذینَ ءامَنوا توبوا اِلَی اللهِ تَوبَةً نَصوحًا»(۲۱) که این روزها، روزهای توبه است، روزهای استغفار است، روزهای رجوع به پروردگار است. امیدواریم ان‌شاء‌الله خدای متعال به همه‌ی آحاد ملّت ما و به همه‌ی آحاد مسلمان توفیق بدهد که بتوانند وظایف ماه رمضان را، وظایف اسلامی را انجام بدهند. به قرآن عمل بکنیم؛ این دستورات قرآنی، همه‌ی این هزاران دستور کاربردی قرآنی، عملیّاتی است یعنی قابل عمل شدن است؛ البتّه دولتها مسئولیّت بیشتری دارند، قدرتهای مسلّط بر کشور و مدیران جامعه مسئولیّت بیشتری دارند. 
 
ظاهراً دیگر وقت ما تمام شد؛ گمان میکنم باید حالا اذان باشد؛ لذاست که دیگر عرایض را خاتمه میدهیم. خیلی خوشحالم؛ امروز بسیار جلسه‌ی خوبی بود و مجدّداً از همه‌ی کسانی که دست‌اندرکار بودند تشکّر میکنم.
 
والسّلام علیکم و رحمة ‌الله و برکاته


۱) در ابتدای این مراسم ــ که به صورت ویدئوکنفرانس برگزار شد ــ تعدادی از قرّاء قرآن، آیاتی از قرآن کریم را تلاوت کردند.
۲) سوره‌ی بقره، بخشی از آیه‌ی ۱۸۵؛ «... که در آن، قرآن فرو فرستاده شده است ...»
۳) سوره‌ی مائده، بخشی از آیه‌ی ۱۶؛ «خدا هر که را از خشنودی او پیروی کند، به وسیله‌ی آن [کتاب] به راه‌های سلامت رهنمون میشود ...»
۴) نهج‌البلاغه، خطبه‌ی ۱۸
۵) کاملان، بویژه انسانهای وارسته
۶) سوره‌ی بقره، بخشی از آیه‌ی ۲۰۰؛ « ... و از مردم کسی است که میگوید: «پروردگارا! به ما، در همین دنیا عطا کن» و حال آنکه برای او در آخرت نصیبی نیست.»‌
۷) سوره‌ی بقره، آیه‌ی ۲۰۱؛ «و برخی از آنان می‌گویند: "پروردگارا! در این دنیا به ما نیکی و در آخرت [نیز] نیکی عطا کن، و ما را از عذاب آتش [دور] نگه دار."»‌
۸) سوره‌ی  بقره، بخشی از آیه‌ی ۲۰۱؛ « ... در این دنیا به ما نیکی و در آخرت [نیز] نیکی عطا کن ، و ما را از عذاب آتش [دور] نگه دار.»
۹) سوره‌ی قصص، بخشی از آیه‌ی ۷۷؛ «و با آنچه خدایت داده، سرای آخرت را بجوی و سهم خود را از دنیا فراموش مکن و همچنان که خدا به تو نیکی کرده، نیکی کن ...‌»
۱۰) سوره‌ی قصص، بخشی از آیه‌ی ۷۸
۱۱) سوره‌ی حجرات، بخشی از آیه‌ی ۱۲
۱۲) سوره‌ی مائده، بخشی از آیه‌ی ۸
۱۳) سوره‌ی اسراء، بخشی از آیه‌ی ۳۶
۱۴) سوره‌ی هود، بخشی از آیه‌ی ۱۱۳
۱۵) سوره‌ی حجرات، بخشی از آیه‌ی ۹
۱۶) سوره‌ی انفال، بخشی از آیه‌ی ۲۷؛ «... به خدا و پیامبر او خیانت مکنید و [نیز] در امانتهای خود خیانت نورزید ...»
۱۷) سوره‌ی آل عمران، بخشی از آیه‌ی ۱۷۵؛ «... پس اگر مؤمنید از آنان مترسید و از من بترسید.»
۱۸) سوره‌ی آل عمران، بخشی از آیه‌ی ۱۷۵؛ « در واقع این شیطان است که دوستانش را می‌ترساند ...»
۱۹) سوره‌ی آل‌عمران، بخشی از آیه‌ی ۱۷۵؛ «... پس از آنان مترسید و از من بترسید ...»
۲۰) سوره‌ی طه، بخشی از آیه‌ی ۱۴؛ «... و به یاد من نماز برپا دار.»
۲۱) سوره‌ی تحریم، بخشی از آیه‌ی ۸؛ «ای کسانی که ایمان آورده‌‌اید، به درگاه خدا توبه‌‌ا‌ی راستین کنید ...»

سخنرانی حضرت آیت الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی به مناسبت روز جهانی قدس آغاز شد.

این سخنرانی همزمان به صورت زنده از شبکه های مختلف داخلی و بین المللی رادیویی، تلویزیونی و فضای مجازی در حال پخش است.

متن بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی به شرح زیر در حال به‌روزرسانی است:

بسم‌اللّه‌الرّحمن‌الرّحیم

و الحمد للّه ربّ العالمین و صلّی اللّه علی محمّد و آله الطّاهرین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باحسان الی یوم الدّین.

به همه‌ی برادران و خواهران مسلمان در سراسر جهان درود می‌فرستم و قبولی طاعات آنان در ماه مبارک رمضان را از خداوند مسئلت می‌کنم و پیشاپیش فرا رسیدن عید سعید فطر را به آنان تبریک می‌گویم و پروردگار کریم را بر نعمت حضور در این ماه ضیافت الهی، سپاس می‌گویم.

امروز روز قدس است؛ روزی که با ابتکار هوشمندانه‌ی امام خمینی (رضوان‌الله‌علیه) همچون حلقه‌ی وصلی برای هم‌صداییِ مسلمانان درباره‌ی قدس شریف و فلسطین مظلوم تعیین شد؛ و در این چند دهه، در این ‌باره نقش‌آفرینی کرد و از این پس نیز خواهد کرد ان‌شاءاللّه.

ملّتها از روز قدس استقبال کردند و آن را همچون نخستین کار واجب، یعنی برافراشته نگهداشتن پرچم آزادی فلسطین گرامی داشتند. سیاست عمده‌ی استکبار و صهیونیسم، کمرنگ کردن مسئله‌ی فلسطین در ذهنیّت جوامع مسلمان و به سَمت فراموشی راندن آن است. و فوری‌ترین وظیفه، مبارزه با این خیانتی است که به دست مزدوران سیاسی و فرهنگی دشمن در خودِ کشورهای اسلامی صورت می‌گیرد و حقیقت آن است که مسئله‌ای به عظمت مسئله‌ی فلسطین چیزی نیست که غیرت و اعتماد به نفْس و هوشمندی روزافزون ملّتهای مسلمان، اجازه‌ی فراموش شدن آن را بدهد؛ هر چند آمریکا و دیگر سلطه‌گران و پادوهای منطقه‌ای آنان همه‌ی پول و توان خود را برای آن به کار گیرند.

اوّلین سخن، یادآوری بزرگیِ فاجعه‌ی غصب کشور فلسطین و تشکیل غدّه‌ی سرطانی صهیونیستی در آن است. در میان جنایات بشری دورانهای نزدیک به زمان حاضر، هیچ جنایتی در این حجم و با این شدّت وجود ندارد.

غصب یک کشور و بیرون کردن مردم برای همیشه از خانه و کاشانه و سرزمین اجدادی خود، آن هم با فجیع‌ترین انواع قتل و جنایت و هلاکِ حَرث و نسل و ده‌ها سال تداوم این ستم تاریخی، حقیقتاً یک رکورد جدید از سَبُعیّت و شیطان‌صفتی بشر است.

عامل و مجرم اصلی این فاجعه، دولتهای غربی و سیاستهای شیطانی آنها بود.

آن روزی که دولتهای فاتح جنگ اوّل جهانی، منطقه‌ی غرب آسیا، یعنی قلمرو آسیایی حکومت عثمانی را به عنوان مهم‌ترین غنیمت جنگی، میان خود در کنفرانس پاریس تقسیم میکردند، نیاز به یک پایگاه امن در قلب این منطقه را برای تضمین سلطه‌ی دائمی خود بیش از پیش احساس کردند.

انگلیس از سالها پیش از آن، با طرح بالفور زمینه را آماده کرده و با همفکری زرسالاران یهودی بدعتی به نام صهیونیسم را مهیّای نقش‌آفرینی کرده بود؛ و اکنون زمینه‌های عملی آن فراهم می‌شد.

از همان سالها مقدّمات را بتدریج در کنار هم چیدند و سرانجام پس از دوّمین جنگ جهانی با استفاده از غفلت و گرفتاری‌ دولتهای منطقه، ضربه‌ی خود را وارد آوردند و رژیم جعلی و دولتِ بدون ملّتِ صهیونیست را اعلام کردند. آماج این ضربه در درجه‌ی اوّل ملّت فلسطین و در درجه‌ی بعد همه‌ی ملّتهای این منطقه بودند.

نگاه به حوادث بعدی منطقه‌ نشان میدهد که هدف اصلی و نزدیک غربی‌ها و کمپانی‌داران یهودی از ایجاد دولت صهیونیست، بنای یک پایگاه حضور و نفوذ دائمی برای خود در غرب آسیا و امکان دسترسی نزدیک برای دخالت و تحمیل و تسلّط بر کشورها و دولتهای این منطقه بود.

از این رو رژیم جعلی و غاصب را به انواع امکانات قدرت‌آفرین ــچه نظامی و چه غیر نظامی ــ حتّی تسلیحات اتمی مجهّز کردند و رشد این غدّه‌ی سرطانی را در پهنه‌ی نیل تا فرات در برنامه‌های خود گنجاندند.

متأسّفانه اغلب دولتهای عرب پس از مقاومت‌های نخستین که برخی از آنها تحسین‌برانگیز بود، بتدریج تسلیم شدند و بخصوص پس از ورود ایالات متحدّه‌ی آمریکا به عنوان متولّی مسئله، هم وظیفه‌ی انسانی و اسلامی و سیاسی، و هم غیرت و نخوت عربی خود را به فراموشی سپرده و با امیدهای واهی به هدفهای دشمن کمک کردند. «کمپ دیوید» مثال روشنی از این حقیقت تلخ است.

گروه‌های مبارز نیز پس از برخی مجاهدتهای فداکارانه در سالهای نخست، بتدریج به راه بی‌فرجام مذاکره با اشغالگر و حامیانش کشانده شدند و خطّ سیری را که میتوانست به تحقّق آرمان فلسطین منتهی شود، رها کردند.

مذاکره با آمریکا و دیگر دولتهای غربی و نیز با مجامع بی‌خاصیّت بین‌المللی، تجربه‌ی تلخ و ناموفّق فلسطین است. نشان دادن شاخه‌ی زیتون در مجمع عمومی سازمان ملل، نتیجه‌ای جز قرارداد خسارت‌بار «اُسلو» نداشت و سرانجام هم به سرنوشت عبرت‌انگیز یاسر عرفات منتهی شد.

طلوع انقلاب اسلامی در ایران، فصل جدیدی در مبارزه برای فلسطین گشود. از اوّلین قدمها یعنی بیرون راندن عناصر صهیونیست که ایرانِ دورانِ طاغوت را یکی از پایگاه‌های امن خود می‌شمردند و سپردن محلّ سفارت غیر رسمی رژیم صهیونیست به نمایندگی فلسطین و قطع جریان نفت تا کارهای بزرگ و فعّالیّتهای گسترده‌ی سیاسی، همه موجب پدید آمدن «جبهه‌ی مقاومت» در کلّ منطقه شد و امید به حلّ مسئله در دلها شکفت.

با ظهور جبهه‌ی مقاومت، کار بر رژیم صهیونیستی سخت و سخت‌تر شد ــ و البتّه در آینده بسی سخت‌تر هم خواهد شد ان‌شاءاللّه ــ ولی تلاش حامیان آن رژیم و در رأس آنان آمریکا در دفاع از آن هم بشدّت افزایش یافت.

پیدایش نیروی مؤمن و جوان و فداکار حزب‌اللّه در لبنان و تشکیل گروه‌های پُرانگیزه‌ی حماس و جهاد اسلامی در درون مرزهای فلسطین نه تنها سردمداران صهیونیست بلکه آمریکا و دیگر ستیزه‌گران غربی را هم مضطرب و سراسیمه کرد و یارگیری از درون منطقه و از درون جامعه‌ی عربی را در صدر برنامه‌های آنان پس از پشتیبانی‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری از رژیم غاصب قرار داد.

نتیجه‌ی کار پُرحجم آنان، امروز در رفتار و گفتار بعضی سردمداران دولتهای عربی و برخی فعّالان خائن سیاسی و فرهنگی عرب، آشکار و جلویِ چشم همه است.

امروز از هر دو سو فعّالیّت‌های متنوّعی در صحنه‌ی مبارزه ظهور می‌کند، با این تفاوت که جبهه‌ی مقاومت رو به اقتدار و امیدِ فزاینده و جذب روزافزون عناصر قدرت پیش می‌رود و بعکس جبهه‌ی ظلم و کفر و استکبار روز به روز تهی‌تر و مأیوس‌تر و کم‌توان‌تر می‌شود.

نشانه‌ی روشن این مدّعا آن است که ارتش صهیونیست که یک روز ارتشی شکست‌ناپذیر و برق‌آسا شمرده می‌شد و ارتش‌های بزرگ دو کشور مهاجم را در ظرف چند روز متوقّف می‌کرد، امروز در برابر نیروهای مبارز مردمی در لبنان و غزّه مجبور به عقب‌نشینی و اعتراف به شکست می‌شود.

با این حال عرصه‌ی مبارزه بشدّت خطیر و تغییرپذیر و نیازمند مراقبت دائمی است و موضوع این مبارزه بسی مهم و سرنوشت‌ساز و حیاتی است. هر گونه غفلت و سهل‌اندیشی و خطا در محاسبات اساسی، زیانهای سنگین وارد خواهد کرد.

بر این اساس به همه‌ی کسانی که دل در گرو مسئله‌ی فلسطین دارند چند توصیه می‌کنم:

1ـ مبارزه برای آزادی فلسطین، جهاد فی سبیل اللّه و فریضه و مطلوب اسلامی است. پیروزی در چنین مبارزه‌ای تضمین شده است، زیرا فرد مبارز حتّی در صورت کشته شدن هم به اِحدی الحُسنیین دست یافته است.

بجز این، مسئله‌ی فلسطین یک مسئله‌ی انسانی است، بیرون کردن میلیون‌ها انسان از خانه و مزرعه و محلّ زندگی و کسب خود، آن هم با قتل و جنایت، هر وجدان انسانی را آزرده و متأثّر میکند و در صورت داشتن همّت و شجاعت به مقابله وادار می‌سازد.

پس محدود کردن آن به یک مسئله‌ی صرفاً فلسطینی و حدّاکثر عربی، خطایی فاحش است. آنها که سازش چند عنصر فلسطینی یا حکّام چند کشور عربی را مجوّز عبور از این مسئله‌ی اسلامی و انسانی می‌شمرند، بشدّت دچار خطا در فهم مسئله و احیاناً دچار خیانت در تحریف آنند.

2ـ هدف این مبارزه، آزادی همه‌ی سرزمین فلسطین ــ از بحر تا نهر ــ و بازگشت همه‌ی فلسطینیان به کشور خویش است. فروکاستن آن به تشکیل دولتی در گوشه‌ای از این سرزمین، آن هم به شیوه‌ی تحقیرآمیزی که در ادبیّات صهیونیست‌های بی‌ادب از آن یاد می‌شود، نه نشانه‌ی حق‌جویی است و نه نشانه‌ِی واقع‌بینی است.

واقع آن است که امروز میلیون‌ها فلسطینی به مرتبه‌ای از اندیشه و تجربه و اعتماد به نفْس رسیده‌اند که بتوانند این جهاد بزرگ را وجهه‌ی همّت سازند و البتّه به نصرت الهی و پیروزی نهایی مطمئن باشند، که فرمود: وَ لَیَنصُرَنَّ‌ اللهُ مَن یَن‍ـصُرُه، اِنَّ اللهَ لَقَوِیٌّ عَزیزٌ؛  بی‌شک بسیاری از مسلمانان در سراسر جهان آنها را یاری و با آنان همدردی خواهند کرد ان‌شاءاللّه.

3ـ هر چند بهره‌ گرفتن از هر امکان حلال و مشروع در این مبارزه مُجاز است و از جمله حمایتهای جهانی، ولی مؤکّداً باید از اعتماد به دولتهای غربی و نیز مجامع جهانیِ ظاهراً یا باطناً وابسته به آنها پرهیز کرد.

آنها با هر موجودیّت اثرگذار اسلامی دشمنند؛ آنها به حقوق انسانها و ملّتها بی‌اعتنایند؛ آنها خود عاملِ بیشترین خسارتها و جنایتها به امّت اسلامی‌اند؛ هم اکنون کدام نهاد جهانی یا کدام قدرت جنایت‌کار پاسخگوی ترورها، قتل‌عام‌ها، جنگ‌افروزی‌ها، بمبارانها، و قحطی‌های مصنوعی در چندین کشور اسلامی و عربی است؟

امروز دنیا یک به یک تعداد قربانیان کرونا را در سراسر جهان میشمارد، امّا هیچ کس نپرسیده و نمی‌پرسد قاتل و مسئول صدها هزار شهید و اسیر و مفقود در کشورهایی که آمریکا و اروپا در آن آتش جنگ را روشن کرده‌اند کیست؟ مسئول این همه خون بناحق بر خاک ریخته در افغانستان، یمن، لیبی، عراق، سوریه و دیگر کشورها کیست؟ مسئول این همه جنایت و غصب و تخریب و ظلم در فلسطین کیست؟ چرا هیچ کس این میلیون‌ها کودک و زن و مردِ مظلوم در جهان اسلام را شمارش نکرد؟ چرا کسی قتل‌عام شدن مسلمانان را تسلیت نمیگوید؟ چرا میلیون‌ها فلسطینی باید هفتاد سال از خانه و کاشانه‌ِی خود دور بوده و در تبعید به سر برند؟ و چرا قدس شریف، قبله‌ی اوّل مسلمانان باید مورد اهانت قرار گیرد؟

سازمان به اصطلاح ملل به وظیفه‌ی خود عمل نمی‌کند و نهادهای به اصطلاح حقوق بشری مُرده‌اند. شعار «دفاع از حقوق کودک و زن» شامل کودکان و زنان مظلوم یمن و فلسطین نمی‌شود. این ‌چنین است وضع قدرتهای ظالم غربی و مجامع وابسته‌ی جهانی؛ وضع برخی دولتهای دنباله‌رو آنان در منطقه هم در بی‌آبرویی و رسوایی بدتر از آن است که به بیان آید. پس جامعه‌ی مسلم غیور و دیندار باید به خود و نیروی درونی‌اش تکیه کند؛ دست قدرتمند خود را از آستین بیرون آورد و با توکّل و اعتماد به خداوند از موانع عبور کند.

4ـ نکته‌ی مهمّی که نباید از نظر نخبگان سیاسی و نظامی جهان اسلام دور بماند، سیاست آمریکا و صهیونیست‌ها در انتقال درگیری‌ها به پشت جبهه‌ی مقاومت است.

راه‌اندازی جنگهای داخلی در سوریه، و محاصره‌ی نظامی و کشتار شبانه‌روزی در یمن، و ترور و تخریب، و تولید داعش در عراق، و قضایای مشابه در برخی دیگر از کشورهای منطقه، همگی ترفندهایی برای سرگرم کردن جبهه‌ی مقاومت و فرصت دادن به رژیم صهیونیست است.

برخی سیاستمداران کشورهای مسلمان نادانسته و برخی دانسته در خدمت این ترفندهای دشمن قرار گرفته‌اند. راه جلوگیری از اجرای این سیاست خباثت‌آمیز، عمدتاً خواست و مطالبه‌ِی جدّی جوانان غیرتمند در سراسر جهان اسلام است.

جوانان در همه‌ی کشورهای اسلامی بویژه کشورهای عربی، نباید توصیه‌ی امام خمینی عظیم را از نظر دور بدارند که فرمود: هر چه فریاد دارید بر سر آمریکا ــ و نیز البتّه دشمنِ صهیونیست ــ بکشید.

5ـ سیاست عادّی‌سازی حضور رژیم صهیونیستی در منطقه یکی از عمده‌ترین سیاست‌های ایالات متّحده‌ی آمریکا است. برخی دولتهای عربی منطقه که نقش پادوی آمریکا را ایفا می‌کنند، در این ‌باره به تهیّه‌ی مقدّمات لازم آن، از قبیل ارتباطات اقتصادی و امثال آن پرداخته‌اند؛ این تلاشها یکسره عقیم و بی‌نتیجه است.

رژیم صهیونیستی زائده‌ای مهلک و زیان بخش برای این منطقه است و بیقین ریشه‌کن و ازاله خواهد شد، و بی‌آبرویی و سیه‌رویی برای کسانی خواهد ماند که امکانات خود را در خدمت این سیاست استکباری نهاده‌اند.

برخی برای توجیه این رفتار زشت، استدلال می‌کنند که رژیم صهیونیستی واقعیّتی در منطقه است، بی‌آنکه به یاد آورند که با واقعیّتهای مهلک و زیان‌بخش باید مبارزه کرد و آن را ازاله کرد.

امروز کرونا یک واقعیّت است و همه‌ی انسانهای باشعور، مبارزه با آن را واجب می‌دانند. ویروس دیرپای صهیونیسم بی‌گمان از این پس دیری نمی‌پاید و به همّت و ایمان و غیرت جوانان از این منطقه ریشه‌کن خواهد شد.

6ـ اصلی‌ترین توصیه‌ی اینجانب توصیه به تداوم مبارزه و سامان بخشیدن به سازمانهای جهادی و همکاری آنان با یکدیگر و گسترش عرصه‌ی جهاد در همه‌ی سرزمین‌های فلسطینی است.

همه باید ملّت فلسطین را در این جهاد مقدّس یاری کنند. همه باید دست مبارز فلسطینی را پُر، و پشت او را محکم کنند.

ما با افتخار، هر چه در توان داشته باشیم در این راه انجام خواهیم داد. یک روز تشخیص ما این شد که مبارز فلسطینی، دین و غیرت و شجاعت دارد و تنها مشکل او دستِ تهی از سلاح او است.

به هدایت و مدد الهی برنامه‌ریزی کردیم و نتیجه این است که موازنه‌ی قدرت در فلسطین دگرگون شد و امروز غزّه می‌تواند در برابر تهاجم نظامی دشمن صهیونیست بایستد و بر آن پیروز شود.

این تغییر معادله در بخش موسوم به سرزمین‌های اشغالی خواهد توانست قضیّه‌ی فلسطین را به گامهای نهایی نزدیک کند. تشکیلات خودگردان در این امر تکلیفی بزرگ برعهده دارد.

با دشمن وحشی جز با اقتدار و از موضع قدرت نمی‌توان سخن گفت، و زمینه‌ی این اقتدار بحمداللّه در ملّت شجاع و مقاوم فلسطین آماده است. جوانان فلسطینی امروز تشنه‌ِی دفاع از کرامت خویشند.

حماس و جهاد اسلامی در فلسطین و حزب‌اللّه در لبنان، حجّت را بر همه تمام کرده‌اند. دنیا فراموش نکرده و نخواهد کرد آن روزی را که ارتش صهیونیست مرزهای لبنان را شکست و تا بیروت پیش آمد و آن روزی را که قاتل جنایت‌کاری به نام آریل شارون در صبرا و شتیلا حمّام خون به راه انداخت، و نیز فراموش نکرده و نخواهد کرد آن روزی را که همین ارتش در زیر ضربات کوبنده‌ی حزب‌اللّه چاره‌ای جز این نیافت که با دادن تلفات فراوان و با اعتراف به شکست، از مرزهای لبنان عقب‌نشینی کند و برای آتش‌بس به التماس بیفتد؛ دست پُر و موضع قدرت یعنی این.

حال بگذار فلان دولت اروپایی که باید به خاطر فروش موادّ شیمیایی به رژیم صدّام تا ابد شرمسار باشد، حزب‌اللّهِ مجاهدِ سرافراز را غیر قانونی بداند. غیر قانونی، رژیمی مثل آمریکا است که داعش را تولید میکند و رژیمی مثل آن دولتِ اروپایی است که هزاران نفر در بانه‌ی ایران و حلبچه‌ی عراق بر اثر موادّ شیمیایی‌اش به کام مرگ می روند.

7ـ سخن آخر آن است که فلسطین متعلّق به فلسطینیان است، و باید با اراده‌ی آنان اداره شود. طرح همه‌پرسی از همه‌ی ادیان و اقوام فلسطینی ــ که از نزدیک به دو دهه‌ی پیش از این ارائه کرده‌ایم ــ تنها نتیجه‌ای است که باید بر چالشهای امروز و فردای فلسطین مترتّب شود.

این طرح نشان می‌دهد که ادّعای یهودی ستیزی که غربیان با بوقهای خود آن را تکرار می‌کنند، بکلّی بی‌اساس است. در این طرح، فلسطینیانِ یهودی و مسیحی و مسلمان، در کنار هم در یک همه‌پرسی شرکت و نظام سیاسی کشور فلسطین را تعیین میکنند؛ آنچه قطعاً باید برود نظام صهیونیستی است و صهیونیسم، خود بدعتی در آئین یهود و کاملاً بیگانه از آن است.

در پایان، یاد شهیدان قدس، از شیخ احمد یاسین و فتحی شقاقی و سیّد عبّاس موسوی، تا سردار بزرگ اسلام و چهره‌ی فراموش نشدنی مقاومت، شهید قاسم سلیمانی و مجاهد بزرگ عراقی، شهید ابومهدی المهندس و دیگر شهدای قدس را گرامی می‌دارم و به روح امام خمینی عظیم‌الشّأن که راه عزّت و جهاد را به روی ما گشود، درود می‌فرستم، و نیز برای برادر مجاهد، مرحوم حسین شیخ‌الاسلام که سالیانی در این راه تلاش کرد، رحمت الهی را مسئلت می‌کنم.

در پایان به همه بینندگان و شنوندگان عزیز عرض می‌کنم روز قدس امسال اولین روز قدسی است که در آن قاسم سلیمانی عزیز حضور ندارد. برای شادی روح او همه یک حمد و یک قل هو الله بخوانید.

والسّلام علیکم و رحمةاللّه

اسماعیل هنیه رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس طی سخنانی در مراسم جشن رسانه الکترونیکی که توسط کمیته جهانی بزرگداشت روز قدس و با همکاری   IRTVU در حال برگزاری است گفت: در روز جهانی قدس دل‌ها روانه مسجدالاقصی و قدس خواهند شد.

وی با بیان اینکه "قدس پایتخت کشور فلسطین است"، گفت: امروز قدس در خطرناک‌ترین مراحل خود به‌سر می‌برد و با خطرناک‌ترین تهدید موسوم به معامله قرن مواجه هست.

هنیه اظهار داشت: معامله قرن برای به فراموشی سپردن مسئله فلسطین، قدس، آوارگان و سرزمین فلسطین متمرکز است.

رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس گفت: قدس از زمانی که در سال 1948 میلادی اشغال شده است در محاصره به‌سر می‌برد.

وی تصریح کرد: امروز قدس بر اساس معامله قرن از 3 سمت محاصره شده است.

هنیه گفت: مسجدالاقصی در مرکز تهدیدات به‌سر می‌برد و با خطراتی همچون یهودی‌سازی و تلاش‌ها برای تقسیم مکانی و زمانی و تغییر هویت مواجه است.

رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس گفت: ما امروز بعد از اینکه کابینه جدید رژیم صهیونیستی استراتژی الحاق بیش از 40 درصد از سرزمین‌های کرانه باختری به سرزمین‌های اشغالی و تسلط کامل بر قدس را در پیش گرفته است با چالش خطرناکی مواجه شده‌ایم.

هنیه گفت: فلسطینیان و اهالی قدس نوک پیکان دفاع از مسجدالاقصی و قدس به‌شمار می‌روند.

رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس اظهار داشت: ما به صهیونیست‌ها درباره ارتکاب هرگونه حماقت علیه مسجدالاقصی هشدار می‌دهیم.

هنیه افزود: ما فقط برای آزادسازی مسجدالاقصی تلاش نمی‌کنیم بلکه برای آزادسازی کل فلسطین اشغالی تلاش می‌کنیم.

وی گفت: ما امروز به‌عنوان امت اسلامی نیاز به یک استراتژی و طرح فراگیر برای مقابله با خطراتی داریم که مسئله ما و قدس ما با آن مواجه است.

رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس گفت: در دل این استراتژی پروژه مقاومت فراگیر و مقاومت اسلامی مسلحانه وجود دارد.

هنیه اضافه کرد: از همه کسانی که گزینه مقاومت را انتخاب و از مقاومت در سرزمین فلسطین حمایت می‌کنند به‌ویژه از جمهوری اسلامی ایران قدردانی می‌کنیم.

وی تأکید کرد: ایران بر اساس استراتژی ترسیم‌شده از سوی امام خمینی(ره) در حمایت از مقاومت و پشتیبانی مالی و نظامی و فنی از آن لحظه‌ای درنگ نکرده است.

رئیس دفتر سیاسی جنبش حماس گفت: ما در دفاع از سرزمینمان ثابت‌قدم هستیم و می‌توانیم پیروزی را محقق و اشغالگران را بیرون کنیم و همه با هم در مسجدالاقصی نماز بخوانیم.

اموستا نقیبی روحانی اهل سنت با اشاره به نام‌گذاری آخرین جمعه ماه مبارک رمضان از سوی امام راحل به‌عنوان روز قدس گفت: روز قدس روز دفاع از مظلومیت مردم فلسطین در برابر غاصبان و اسرائیل کودک کش است.

وی با بیان این‌که جهان کفر و طاغوت همواره از اتحاد مسلمانان هراس دارد و تلاش کرده با هزینه‌های بسیار صفوف و وحدت بین مسلمانان را بر هم بزند و تفرقه ایجاد کند، افزود: روز قدس، روز همبستگی و تجلی اقتدار مسلمانان در برابر مستکبران عالم است.

روز قدس موجب عصبانیت مستکبران عالم است

ماموستا دکتر نقیبی با اشاره به این‌که هر جا مسلمانان باهم متحد شدند سران کفر و استکبار تلاش می‌کنند در این میان شیطنت کنند، گفت: روز قدس به‌عنوان روز وحدت و همبستگی امت اسلام موجب ناراحتی و عصبانیت دشمنان و مستکبران عالم است.

وی با اشاره به این سخن مقام معظم رهبری که فرمودند هر جا دیدید دشمن ناراحت است و بیشتر ناراحت شد بدانید که کار ما مسلمانان درست است، ادامه داد: حساسیت و ناراحتی دشمنان از بزرگداشت روز قدس نشان‌دهنده آن است که این روز مهم موجب ایجاد وحدت میان امت اسلامی شده است.

وی، روز قدس را روز حمایت از مردم مظلوم فلسطین و دفاع و تقویت مقاومت اسلامی در جهان دانست و خاطرنشان کرد: مقاومت اسلامی نقش بسزایی در بیداری ملت‌های مسلمانان در دنیا داشته است.

رئیس مرکز بزرگ شهرستان سقز در ادامه سخنان خود افزود: با نام‌گذاری روز قدس از سوی امام خمینی (ره) همه مسلمانان جهان در آخرین جمعه ماه مبارک رمضان با حضور در یک بزرگداشت عظیم از اسرائیل غاصب اعلام انزجار می‌کنند و با حضور خود ملت‌های آزادی‌خواه جهان را بیدار می‌کنند که در سرزمین فلسطین به مردمی مظلوم ظلم می‌شود و کودکانی کشته می‌شوند.

وی در ادامه سخنان خود به‌ضرورت و اهمیت حضور پیروان ادیان و مذاهب مختلف در روز قدس اشاره کرد و گفت: این حضور نشانگر این است که همه ادیان و مذاهب جهان از مظلومیت مردم فلسطین و همچنین قدس شریف حمایت می‌کنند.

اتحاد مسلمانان نجات قدس

ماموستا نقیبی، راه نجات قدس را اتحاد مسلمانان دانست و خاطرنشان کرد: همان‌طور که حضرت امام خمینی (ره) تأکید کردند با وحدت امت اسلامی می‌توانیم قدس را نجات دهیم.

وی همچنین با بیان این‌که کشورهای عربی مسلمان اگر با اندیشه‌های حضرت امام خمینی (ره) و بیداری اسلامی همگام بودند امروز رژیم صهیونیستی از جغرافیای جهان حذف می‌شد، ادامه داد: متأسفانه برخی حکومت‌های مرتجع عربی کاملاً در اختیار آمریکا، اسرائیل و منافع آن‌ها هستند و حتی پول می‌دهند که سلاح خریداری کنند و کودکان فلسطینی را بکشند.

ماموستا نقیبی با اشاره به این‌که برخی کشورهای عربی به‌جای حس اسلام‌گرایی، تنها ملیت برایشان مهم است، گفت: این کشورها به‌جای این‌که اتحاد اسلامی تشکیل دهند اتحاد عربی تشکیل می‌دهند که این مسئله نشان‌دهنده آن است که حس ناسیونالیستی آن‌ها قوی‌تر است و بیشتر به فکر منافع خودشان هستند و مسلمانان و امت اسلامی به‌هیچ‌وجه برایشان اهمیتی ندارد.

بزرگداشت روز قدس متناسب با شرایط کرونایی کشور

وی در ادامه سخنان خود با بیان این‌که اگر کشورهای اسلامی باهم متحد بودند آن‌ها نمی‌توانستند ادعای کدخدایی کنند و به ما برچسب دروغین تروریست بودن بزنند، گفت: جریان استکبار در حالی ما را تروریست می‌دانند که خودشان از بدترین تروریست‌های دنیا حمایت می‌کنند که ترور اندیشمندان اسلامی، علمای اهل سنت و تشیع در دنیای اسلام از سوی آمریکا و رژیم صهیونیستی صورت گرفته و از ترور علیه اسلام و امت اسلامی نیز دفاع می‌کنند.

ماموستا نقیبی در ادامه افزود: نظام استکبار در حالی سخن از حقوق بشر و رعایت قوانین بین‌المللی می‌زنند که بر اساس رهنمودهای مقام معظم رهبری جنتلمن‌های دفاع از حقوق بشر امروز همان تروریست‌های فرودگاه بغداد هستند.

وی در بخش پایانی سخنان خود بر ضرورت اقامه و بزرگداشت روز قدس متناسب با شرایط کرونایی تأکید کرد و گفت: بزرگداشت روز قدس ملت‌ها را سرپا نگه می‌دارد و نماد عزت و اتحاد مسلمانان در برابر کفر است و نباید به دلیل ترس از ویروس کرونا این وظیفه شرعی و قانونی را رها کنیم.

دبیرکل حزب‌الله لبنان اقدام امام خمینی (ره) در نام‌گذاری آخرین جمعه رمضان به روز جهانی قدس را اقدامی مبارک و میراث ایشان برای جهان اسلام دانست.

او گفت که امام خمینی با اعلام روز جهانی قدس در ایران نشان داد که این کشور به مسئله فلسطین و جهاد برای آزادسازی آن و عدم فراموشی آن همواره پایبند بوده است.

سید حسن نصرالله گفت که اقدام برخی از کشورها در تلاش برای عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی صورت واقعی امت اسلام نبوده است؛ بلکه این کشورها و افراد پیشتر موضع ضعیفی در این باره داشته و امروز چهره واقعی خود در برابر فلسطین را نشان داده‌اند.

دبیرکل حزب‌الله لبنان گفت که صحنه واقعی در فلسطین اشغالی را مقامات صهیونیست نشان می‌دهند که با شکست متحدان خودشان در چند جبهه منطقه ناامید شده‌اند.

او با بیان اینکه همه فتنه‌ها و توطئه‌ها برای پاره پاره کردن ما مسلمانان به شکست منتهی شده است اظهار داشت که  ارتباط و تماس بین مسلمانان تأکیدی است بر این که تلاش‌ها برای به انزوا کشاندن فلسطین و مسئله آن نیز شکست خورده است.

سید حسن نصرالله گفت که حزب‌الله قاطعانه به آرمان فلسطین ملزم بوده و همواره در کنار مردم فلسطین و گروه‌های مقاومت در این مسیر (آزادسازی فلسطین) حرکت خواهد کرد.

سید حسن نصر الله شهید سپهبد حاج قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه را شهید واقعی قدس خواند و گفت که روز جهانی قدس امسال یکی از حامیان و جهادگران خود را از دست داده است. 

او گفت: «امسال حاج قاسم سلیمانی، شهید قدس که یکی از ارکان مقاومت در منطقه بود، در بین ما نیست. او شهید بزرگ قدس است و ما راه او را ادامه خواهیم داد و به او قول می‌دهیم که آرزوهایش را محقق کنیم و در این مسیر گام خواهیم برداشت و همانند گذشته در جبهه‌ها حضور خواهیم داشت».

سید حسن نصرالله ادامه داد: «ما همه تلاش خود را می‌کنیم، موانع را برمیداریم، با هم متحد می‌شویم، ابراز همبستگی می‌کنیم و شرایط را فراهم می‌کنیم. ما امروز همه زمینه‌ها را برای تحقق آن روز فراهم می‌کنیم؛ روزی که خواهد آمد و ما در آن روز، اگر خدا بخواهد، باهم در قدس و در مسجد الاقصی نماز خواهیم خواند».

دبیر کل حزب‌الله لبنان شهید حاج قاسم سلیمانی را بزرگترین تمهید کننده میدانی برای پیروزی‌های بزرگ مقاومت دانست و گفت که این پیروزی‌ها منجر به آزادسازی قدس خواهد شد.

او گفت: «این شهید شب و روز در طول عمر شریف و پربرکت خود تلاش می‌کرد تا مقاومت در همه کشورهای منطقه مقتدر، آماده و قوی باشد و بتواند از پس چنین روزی برآید؛ روزی که ماه همه به آن چشم دوخته‌ایم».

سید حسن نصر الله با بیان اینکه ما امروز به قدس و آزادسازی آن نزدیکتر هستیم، تأکید کرد که حزب الله قاطعانه به مسئله فلسطین پایبند خواهد بود.

اکنون که در پایان ماه مبارک رمضان و نزدیک شدن به عید فطر و حلول ماه شوال به سر می بریم پیشاپیش  فرارسیدن عید عبادت و بندگی و رهایی از هواهای نفسانی و عذاب الهی، عید سعید فطر را خدمت همه خوانندگان محترم تبریک و تهنیت عرض نموده و آروزی توفیق و سلامتی برای همگان از خدای منان خواستارم.

به مناسبت پایان یافتن ماه مبارک رمضان که سرشار از غفران، رحمت و برکت بود، به نظر رسید مطالبی را جهت حفظ آثار و معنویات این ماه بنویسم که امیداست مورد رضایت حق تعالی و شما خواننده گرامی قرارگیرد.

سفره ماه مبارك رمضان جمع گرديد ولی آثار و بركات آن برجا مي‌ماند سفره‌اي كه با گسترده شدنش دلهاي مشتاق شاد و با برچيدنش حسرتها و دلتنگي‌ها بجاي مي‌ماند.

چه سفره با صفا، ساده و در عین حال رنگين، كه ميزبانش خدا، ميهمانش مردم و غذاي آن، قرآن، دعا و نماز است و بالاخره اين سفره‌اي است كه حتي نشستن كنار آن ثواب دارد، نفس كشيدن كنار آن اجر دارد و عجب سفره پر بركت و درس‌آموزي است که باید درسهاي آن را در طول سال مرور كنيم و استفاده ببريم که در اینجا به برخی از نکات آموزنده آن اشاره می گردد؛ در آغاز اين ميهماني عظيم را به سه بخش:
 1ـ ميزبان 2ـ ميهمان 3ـ محتوا تقسيم كردم و بطور خلاصه براي هر كدام مطالبي را عرض می­نمايم.

 

الف) در ماه مبارک ميزبان خدا است از او چه نكاتي را مي‌آموزيم

  1. از خدا ياد بگيريم كه در برنامه سالیانه خود مهمانی و اطعام دادن را قرار دهیم و از افراد دعوت به عمل آوریم تا در این مهمانی شرکت نمایند همچنان که خداوند از ما در ماه مبارک رمضان دعوت به عمل اورده است پیامبرص می فرمایند :

هُوَ شَهْرٌ دُعِیتُمْ فِیهِ إِلَی ضِیَافَةِ اللَّهِ

ماهی که در آن شما را به مهمانی خدا دعوت کرده‌اند.

کمیت غذا در این مهمانی خیلی ملاک نمی باشد آنچه مهم است کیفیت آن است گرچه غذا كم باشد كه پيامبر(ص) فرمودند : ولو بشق تمرة؛ اگر چه به نصف دانه خرما باشد.

 

  1. ميهماني بايد هدفمند باشد كه خداوند مي‌فرمايد: «لعلكم تتقون» تا به پرهيزكاري برسيد بنابراين ميهماني‌ها بايد در راستاي رشد و تعالي باشد مانند ذكر توسل، صله رحم، آموزشهاي ديني و ...
  2. براي ميهمان احترام قائل شويم و حضورش را مغتنم بشماريم كه حتي خوابش و نفسهايش مي‌شود عبادت.

پیامبر ص می فرمایند:

دُعِیتُمْ فِیهِ إِلَی ضِیَافَةِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِیهِ مِنْ أَهْلِ کَرَامَةِ اللَّهِ أَنْفَاسُکُمْ فِیهِ تَسْبِیحٌ وَ نَوْمُکُمْ فِیهِ عِبَادَةٌ

ماهی که در آن شما را به مهمانی خدا دعوت کرده‌اند و شما در آن از اهل کرامت خدا شده‌اید. نفس‌های شما در آن ثواب تسبیح و ذکر خدا دارد و خواب شما ثواب عبادت.

  1. با ديگران آشتي كنيم و آنها را ببخشيم كه مي‌فرمايد : من صام رمضان ايماناً و احتساباً غفر له ما تقدم من ذنبه،؛ هر كس ماه مبارك رمضان را با ايمان به آن روزه بگيرد گناهان گذشته او آمرزيده مي‌شود.
  2. ميزبان براي معذورين و غاييبين و كساني كه نتوانستند خوب بهره ببرند فرصتي ديگر قرار داده و آن روز عرفه است.

امام صادق علیه السلام می فرمایند: ِ

مَنْ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ لَمْ يُغْفَرْ لَهُ إِلَى قَابِلٍ إِلَّا أَنْ يَشْهَدَ عَرَفَةَ.

کسی که در ماه رمضان بخشیده نشود، تا سال آینده بخشیده نمی‎شود، مگر اینکه [روز] عرفه را درک کند.»

  1. جايزه و هديه دادن به ميهمان كه خداوند جايزه روزه‌داران را آمرزش گناهان و حج قرار داده است .

که در اغلب دعاهای ماه مبارک رمضان این فراز ها به چشم می خورد.

«اللهم ارزقنا حج بیت الحرام»؛ خدايا روزى ما كن حج بيت الحرام را و همچنین «اللهم اجعلنا من عتقائك من النار»؛ خدایا ما را از آزادشدگانت از دوزخ قرار بده.

 

ب) ميهمان

  1. ميهمان بايد با ديگران همدردي و تاسي كند كه در ماه مبارك رمضان با فقرا و نيازمندان يكي مي‌شود.

«إِنَّمَا فَرَضَ اللَّهُ الصِّيَامَ لِيَسْتَوِيَ بِهِ الْغَنِيُّ وَ الْفَقِير» من لا يحضره الفقيه ج 2 ص 73

خداوند روزه را واجب كرده تا بدين وسيله دارا و ندار (غنى و فقير) مساوى گردند.

  1. بفكر سلامتي خود باشد و در زندگي براي سلامتي خود برنامه داشته باشد كه مي‌فرمايد : صوموا تصحوا؛ روزه بگیرید تا سالم بمانید.
  2. ميهمان بايد به زمان اعلام شده برای میهمانی احترام قائل شود آن را رعايت كند كه خداوند در ماه مبارك رمضان از اذان صبح تا مغرب تعیین فرموده این زمان تعيين شده بايد رعايت شود.

وَکُلُواْ وَاشْرَبُواْ حَتَّى یَتَبَیَّنَ لَکُمُ الْخَیْطُ الأَبْیَضُ مِنَ الْخَیْطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّواْ الصِّیَامَ إِلَى الَّلیْلِ

و بخورید و بیاشامید تا خط سفیدی روز از سیاهی شب در سپیده دم پدیدار گردد، پس از آن روزه را به پایان برسانید تا اول شب

  1. ميهمان بايد داراي اراده قوي و صبور باشد كه خداوند در ماه مبارك رمضان به دنبال تقويت اراده باعامل ترك گناه، انجام واجبات و مستحبات است.

امام علی علیه السلام می فرمایند:

أَقْوَى النَّاسِ مَنْ غَلَبَ هَوَاهُ.

‎‎نيرومندترين مردم كسى است كه بر خواهش نفس خود غلبه كند

  1. ميهمان بايد رعايت قوانين و مقررات صاحبخانه را بنمايد و از كارهايي كه باعث اذيت صاحب‌خانه مي‌شود بپرهيزد و به كارهايي كه موجب خوشحالي او مي‌شود بپردازد؛ لذا در ماه مبارک رمضان انجام واجبات و ترک محرمات و مبطلات روزه باعث خوشنودی پروردگار عالم می شود.

پیامبر ص می فرمایند:

«وَ احْفَظُوا أَلْسِنَتَکُمْ وَ غُضُّوا عَمَّا لَا یَحِلُّ النَّظَرُ إِلَیْهِ أَبْصَارَکُمْ وَ عَمَّا لَا یَحِلُّ الِاسْتِمَاعُ إِلَیْهِ أَسْمَاعَکُمْ وَ تَحَنَّنُوا عَلَی أَیْتَامِ النَّاسِ یُتَحَنَّنْ عَلَی أَیْتَامِکُمْ وَ تُوبُوا إِلَی اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِکُمْ.»

زبان خود را از گفتار ناشایست نگاه دارید. دیدگان خود را از دیدن ناروا و حرام بپوشانید و گوش‌های خود را از شنیدن آنچه نادرست است، باز دارید. با یتیمان مردم مهربانی کنید تا بعد از شما با یتیمان شما مهربانی کنند. از گناهان خود به سوی خدا توبه و بازگشت کنید.

  1. ميهمان باید از اين فرصت پيش آمده خوب استفاده كند زيرا چه بسا تا ميهماني بعدی زنده نباشد.

پیامبر ص می فرمایند:

فَاسْأَلُوا اللَّهَ رَبَّکُمْ بِنِیَّاتٍ صَادِقَةٍ وَ قُلُوبٍ طَاهِرَةٍ أَنْ یُوَفِّقَکُمْ لِصِیَامِهِ وَ تِلَاوَةِ کِتَابِهِ.

از پروردگار خویش با نیت‌های راستین و دل‌های پاک، بخواهید که توفیق روزه این ماه و تلاوت قرآن در آن را به شما عنایت فرماید.

  1. ميهمان در پايان ميهماني بايد از ميزبان تشكر كندكه روزه دار در روز عيد فطر با پرداخت زكات فطره از خداي مهربان تشكر مي‌كند

امام صادق (عليه السلام) فرمود:

إِنَّ مِنْ تَمَامِ الصَّوْمِ إِعْطَاءُ الزَّكَاةِ يَعْنِي الْفِطْرَةَ كَمَا أَنَّ الصَّلَاةَ عَلَى النَّبِيِّ ص مِنْ تَمَامِ الصَّلَاة

وسائل الشيعه، ج 6 ص 221، ح 5

تكميل روزه به پرداخت زكاة يعنى فطره است، همچنان كه صلوات بر پيامبر (صلى الله عليه و آله) كمال نماز است.

 

ج) سفره رحمت

  1. غذاهاي روي سفره داراي تنوع و كيفيت باشد كه خداوند روي سفره ماه مبارك؛ با قرآن، دعا و عبادات پذیرایی می کندكه هر كس از هر كدام بخواهد استفاده نمايد. لذا غذاهاي روي سفره در عين سادگي بايد به گونه‌اي باشد كه باعث تقويت قواي جسمي و روحی شود و نياز ما را برآورده سازد.

قال الرضا (عليه السلام)

من قرا فى شهر رمضان اية من كتاب الله كان كمن ختم القران فى غيره من الشهور.

امام رضا (عليه السلام) فرمود:

هر كس ماه رمضان يك آيه از كتاب خدا را قرائت كند مثل اينست كه درماه هاى ديگر تمام قرآن را بخواند.

بحار الانوار ج 93، ص 346

 

  1. سعي شود از غذاهاي روي سفره، ديگران نیز بويژه فقراي فاميل، و نزديكان و ديگر نيازمندان بهر‌مند شوند كه خداوند در ماه رمضان توصيه فرموده كه: صله رحم انجام داده و زكات فطره را پرداخت كنيد

امام صادق ع: مَنْ فَطَّرَ صَائِماً فَلَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ.

امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس روزه داری را افطار دهد، برای او هم مثل اجر روزه دار است.

 

والسلام عليكم و رحمة الله و بركاته

سید محمدرضا آل ایوب

پس از گذشت 20 سال صهیونیست‌ها به خروج زودهنگام و تحقیرآمیز ارتش خود از کمربند امنیتی در جنوب لبنان اعتراف می‌کنند.

«آوی ایتام» از فرماندهان نیروهای ذخیره ارتش رژیم صهیونیستی و فرمانده نیروهای این رژیم در جنوب لبنان تا سال 1999 می‌گوید که در آن زمان «ایهود باراک» نخست‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی دستور به یک فرار گسترده داد، من بعد از مدتی از منصب خود ساقط شدم اما پیامدهای اتفاقی که در جنوب لبنان افتاد تا امروز برای ما کاملا روشن است و من با قاطعیت آن را می‌گویم. در آن زمان من به همراه دوستم «آرون شاحور» افسر ذخیره، در یک شبکه نه چندان مطرح اما جدید شروع به پخش یک برنامه تلویزیونی در این زمینه کردیم؛ به یاد دارم هیچ یک از افرادی که با آنها دیدار داشتیم از تصمیم عقب‌نشینی از جنوب لبنان حمایت نکردند. مشخص بود که عواقب خروج بدون توافق و یک‌طرفه از این جنگ برای اسرائیل مصیبت‌بار خواهد بود و در نهایت آنچه که درباره آن هشدار داده بودیم حقیقتا اتفاق افتاد.

این افسر صهیونیست ادامه می‌دهد: قبل از هرچیز پیامدهای فرار از جنوب لبنان برای ما در مسئله فلسطین نمایان شد. «یاسر عرفات» (رئیس سابق تشکیلات خودگردان فلسطین) که مذاکرات فلسطینی‌ها با ایهود باراک را مدیریت می‌کرد به سرعت از توافقی که با آن کرده بود کنار کشید. او به اطرافیان خود گفته بود، اگر «سید حسن نصرالله» (دبیر کل حزب الله) موفق شود ارتش اسرائیل را از جنوب لبنان بیرون کند، دلیلی ندارد که ما این موضوع را تجربه کنیم. و این اتفاق هم افتاد. مدتی بعد از فرار ارتش از جنوب لبنان، انتفاضه دوم که در آن ده‌ها نفر از نظامیان ما در هرماه کشته می‌شدند آغاز شد. همین مسئله سبب شد حماس از اقدامات حزب‌الله الگو برداری کرده و به اتوبوس‌ها و رستوران‌ها حمله کند و اسرائیل به وضعیتی رسید که تقریبا نتوانست از شهروندان خود حفاظت کند و ارتش هم اقدامی نکرد.

فرمانده سابق ارتش رژیم صهیونیستی خاطرنشان می‌کند: با آغاز انتفاضه دوم آتش زدن رستوران‌ها و انفجار اتومبیل‌ها توسط فلسطینیان آغاز شد و واقعیت بسیار دشوارتر از چیزی بود که پیش‌بینی می‌شد.

ایتام اشاره می کند که ارتش ما شکست‌خورده و ذلیلانه بعد از عقب نشینی از جنوب لبنان به سختی می‌توانست خودش را پیدا کند. حزب‌الله در برابر چشمان ما بزرگ شد، سید نصرالله درباره جامعه صهیونیستی با حقارت صحبت کرده و آن را به خانه عنکبوت توصیف کرد و البته حقانیت زیادی در کلامش بود. شمار مجروحان ما به شکل قابل توجهی افزایش یافته بود.

مقام سابق صهیونیستی در ادامه اعترافات خود درباره شکست رژیم اشغالگر در جنوب لبنان تصریح می‌کند که حزب‌الله در آن زمان یک سازمان کوچک بود که علاوه بر فراری دادن ارتش بزرگ اسرائیل توانست یک وحشت گسترده در فرماندهی سیاسی ما به وجود بیاورد.

وی ادامه می‌دهد که این جنگ قدرت لبنان را به ما نشان داد، جنگ به شکل کاملا بی‌برنامه و نگران اداره می‌شد. ارتش متزلزل ما که از سالها قبل مشغول آموزش بود، از یک گروه کوچک با چند صد نیرو شکست خورد.

ایتام همچنین به شکست رژیم صهیونیستی در جنگ 2006 با لبنان پرداخته و می‌گوید: در این جنگ فهمیدیم که حزب‌الله همان حزب سابق نیست بلکه یک ارتش مصمم است که می‌جنگند و تمامی اراضی اسرائیل را تهدید می‌کند .

این فرمانده سابق رژیم صهیونیستی در جنوب لبنان گفت: وحشت از باتلاق لبنان ارتش اسرائیل را فلج کرد. فرار از این کشور اشتباه تاکتیکی و استراتژیکی بود که اسرائیل تا به امروز هم از آن رنج می‌برد.

اما در حال حاضر جامعه صهیونیستی که دیگر مصونیت خود را از دست داده، مجبور شده بار دیگر به شکل سخت تری بهای فرار از جنوب لبنان را بپردازد. در عمل، خاورمیانه در مسیر مقاومت و سید حسن نصرالله قرار گرفته و همه نشانه‌ها حاکی از ضعف رژیم اشغالگر است، تا جایی که گروه‌های مقاومت فلسطین در نوار غزه نیز این موضوع را کاملا درک کرده‌اند. از زمان عقب‌نشینی رژیم صهیونیستی از کمربندامنیتی خود، مسیر رویاهای موهوم آن برای پیروزی بسیار دشوار شده و تلاش‌های مکرر آن برای نابودی حماس هربار به شکست انجامیده است.

پنجم خرداد مصادف با 25 مه سال 2000، رژیم اشغالگر صهیونیستی پس از 22 سال اشغال، از مناطق جنوب لبنان ناگزیر به یک عقب‌نشینی تحقیر آمیز شد. این عقب‌نشینی به دلیل حملات سخت از سوی محور مقاومت اسلامی لبنان و حزب‌الله صورت گرفت.

منبع: روزنامه القدس العربی

بررسی اطلاعات مؤسسات رهگیری خطوط کشتیرانی حاکی از آن است که نفتکش فاکسون حامل فرآورده‌های نفتی صادراتی ایرانی ساعاتی پیش از تنگه جبل‌الطارق به مقصد آمریکای لاتین عبور کرد.

پس از فورچون، پتونیا و فارست، این چهارمین نفتکش حامل بنزین یا گازوئیل ایران است که بنا به ادعای رسانه‌های غربی به سمت آمریکای لاتین و به احتمال زیاد ونزوئلا در حرکت است.

مقامات رسمی ایران هنوز خبر حمل این محموله‌های سوخت به سوی ونزوئلا را تایید یا تکذیب نکرده‌اند. با این حال رسانه‌ها و مقامات غربی مدعی هستند پنج نفتکش ایرانی حامل فرآورده‌های نفتی به سوی ونزوئلا در حرکت است. آنها همزمان ادعا می‌کنند محموله‌های بزرگ طلا توسط بعضی خطوط هوایی ایرانی از ونزوئلا به ایران حمل شده است. بعضی تحلیلگران می‌گویند این محموله‌های طلا در واقع بهای سوختی است که قرار است به ونزوئلا تحویل داده شود.

 

به گزارش فارس، پنجمین نفتکش یعنی نفتکش کلاول، هم طی روزهای گذشته از کانال سوئز عبور کرده و در حال رفتن به سمت عبور از جبل‌الطارق و رسیدن به آمریکای لاتین است.

نکته حائز اهمیت این است که هیچ یک از این نفتکش‌ها برخلاف رویه‌های متداول صادرات نفت و فرآورده‌های نفتی در شرایط تحریم،‌ سامانه‌های مکان‌یابی خود را خاموش نکرده‌اند.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی عصر امروز (یکشنبه) در نشستی تصویری با مجموعه‌ای از جوانان دانشجو و تشکلهای دانشگاهی، با اشاره به واقعیت های امیدآفرین کشور در مقابله با جبهه ظلم و کفر و استکبار، جوانان و دانشجویان را به برافراشته نگه داشتن پرچم حقیقی آرمانخواهی و مطالبه گری فراخواندند و به بیان ده توصیه مهم درباره مسائلی نظیر تفکیک مطالبه‌گری با پرخاش و بدگویی، ضرورت گفتمان سازی، تلاش برای گسترش جبهه انقلاب از طریق یارگیری، اصالت ندادن به اختلاف سلیقه‌ها، مرزبندی با تردید افکنان در مبانی انقلاب، تأکید بر پیشرفت علمی، هوشیاری در مقابل سرمایه گذاری دشمن بر روی جوانان و همچنین تبیین مفهوم صحیح دولتِ جوان و انقلابی پرداختند.

رهبر انقلاب اسلامی با سپاس از پروردگار به علت استمرار برگزاری جلسه رمضانی هرساله با دانشجویان آن‌هم در شرایط کرونا، سخنان دانشجویان را خوب، پخته و سنجیده خواندند و گفتند: سطح مباحث در مقایسه با جلسات مشابه قبل بالاتر بود که نشان می دهد روی موضوعات فکر و کار شده است.

ایشان با اشاره به سئوالات و ابهامات دانشجویان در این جلسه از جمله در خصوص منصوبان و یا دستگاههای مرتبط با رهبری افزودند: پاسخ ها و توضیحات روشنی در این زمینه‌ها وجود دارد که طبعاً وقت جلسه، بیان همه آنها را اجازه نمی دهد اما مسئولان نمایندگی رهبری در دانشگاهها و بخشهای مرتبط با دانشجویان و دانشگاهها در دفتر رهبری باید خود را متعهد به پاسخگویی و رفع ابهامات بدانند.

ایشان برخی اشکالات و پیشنهادهای دانشجویان را ناشی از احاطه نداشتن به موضوع مورد بحث خواندند و افزودند: برخی پیشنهادها نیز قابلیت کار بیشتر و تصمیم گیری دارد که دفتر رهبری آنها را جزء به جزء بررسی خواهد کرد.

حضرت آیت الله خامنه‌ای گفت و شنود رودررو را زمینه ساز حل ابهامات و سئوالات دانستند و افزودند: بسیاری از مطالب بیان شده درست بود و طرح آنها در این جلسه به ایجاد گفتمان لازم و عمومی کمک می کند.

ایشان مجموعه جوانان کشور را اعم از دانشجو و غیر دانشجو، مخاطب این جلسه دانستند و تأکید کردند: اصرار مکرر بنده درباره گفت و شنود با جوانان بر این پیش فرض قطعی و تردید ناپذیر استوار است که آینده ایران متعلق به جوانان است و این قشر در آینده کوتاه یا میان مدت بسیاری از مدیریت‌ها و مسئولیت‌ها را برعهده می گیرد، بنابراین هرکس به آینده کشور علاقه مند است، باید جوانان را در ساختن هرچه بهتر آینده کمک کند.

رهبر انقلاب، طبیعت جوانی را بخش دیگری از زیرساخت منطق گفت‌وگو با جوانان برشمردند و گفتند: طبیعت جوان با عناصری همچون امید، ابتکار، صراحت، خطرپذیری و خستگی ناپذیری همراه است که همه این عناصر برای اداره جامعه، ضروری و ذی‌قیمت هستند و برخی از مشکلات کنونی هم ناشی از فقدان برخی از این عناصر است.

رهبر انقلاب اسلامی گفت و شنود با جوانان را در شرایط فعلی کشور دارای اهمیتی مضاعف خواندند و افزودند: برای هرگونه تصمیم گیری و اقدام باید به موقعیت بسیار حساس و مهم کنونی کشور توجه کامل کرد.

ایشان در نگاهی کلی به موقعیت کشور خاطرنشان کردند: واقعیت این است که امروز در مقابل ایران یک جبهه وسیع و عظیم ظلم و کفر و استکبار وجود دارد که در تلاش است با هر وسیله و ترفند و امکانات، نظام اسلامی را وادار به عقب نشینی و تسلیم کند که اگر این هدف محقق شود، برای آینده کشور بسیار گران تمام خواهد شد که البته به فضل الهی و هوشیاری و ایستادگی مردم، جبهه استکبار در این هدف ناکام خواهد ماند.

رهبر انقلاب هدف اصلی دشمنان از مقابله با ملت ایران را جلوگیری از ایجاد یک الگوی جذاب برای ملتها دانستند و افزودند: باید متوجه بود که جمهوری اسلامی در کوران نبرد سیاسی، فکری، جنگ نرم و احیاناً برخوردهای سخت با جبهه مستکبران قرار داشته و دارد.

حضرت آیت الله خامنه‌ای توجه به ظرفیت بسیار بالای کشور برای مقابله و پیروزی بر جبهه قدرتمند ظلم و استکبار را واقعیتی تردیدناپذیر خواندند و گفتند: تجربیات نظامی و غیرنظامی ۴۰ سال اخیر به خوبی ثابت می کند ملت عزیز ایران ظرفیت پیروزی بر دشمنان عنود خود را دارد.

ایشان سرعت افزون‌تر حرکت علمی ایران در قیاس با متوسط جهانی، وجود مجموعه ای عظیم از جوانان پایبند به مبانی دینی، اعتقادی و فرهنگیِ نظام و حضور تحسین برانگیز مردم در هنگام حوادث عمومی و طبیعی از جمله کرونا، زلزله و سیل را نشانه های ظرفیت بالای کشور برای پیروزی در جهاد علمی، فرهنگی و اجتماعی خواندند و افزودند: در جهاد فکری نیز کارهای بسیار خوبی شده که مباحث امروز دانشجویان، گوشه ای از نتایج آن است.

رهبر انقلاب در جمع بندی این بخش از سخنانشان گفتند: مجموعه واقعیاتی که بیان شد نشان می دهد نظام اسلامی در زمینه های فرهنگی، اجتماعی، نظامی و دیگر زمینه ها ظرفیت بسیار بالایی برای پیروزی در مقابل جبهه دشمن دارد و این واقعیت روشن، امیدی حقیقی را در دلها ایجاد می کند.

رهبر انقلاب اسلامی یکی دیگر از ظرفیت های بالای کشور برای مقابله با جبهه وسیع ظلم و کفر و استکبار را احساس قدرت و عزت نهادینه شده در عموم ملت ایران دانستند و گفتند: با وجود برخی منفی‌بافانی که منزوی و در اقلیت هستند و ضعف های خود را به جامعه و نظام اسلامی نسبت می دهند، در کشور یک احساس عمومی و عمیقِ عزت و قدرت وجود دارد.

حضرت آیت الله خامنه‌ای با تأکید بر اینکه یکی از شگردهای مهم قدرتهای استعماری و سلطه‌گر ایجاد حس حقارت و بی هویتی در ملتها است، افزودند: پیروزی انقلاب اسلامی این احساس را در جوانان و ملت ایران ایجاد کرد که قادرند یک کار به ظاهر نشدنی یعنی ریشه‌کنی حکومت استبدادی مورد حمایت قدرتهای خارجی بویژه امریکا را انجام دهند و دنیا را متحیر کنند.

رهبر انقلاب اسلامی با اشاره به ایستادگی صریح و قدرتمندانه کشور در برابر زورگویی ها و اقتدار ملی کنونی خاطرنشان کردند: البته این نکته مدنظر باشد که دشمن از تلاش برای تحقیر ملت و مخدوش کردن اعتماد نفس ملی مأیوس نشده است اما با وجود تلاش‌های دشمن، خداوند خلاف آن را تقدیر کرده است.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای خاطرنشان کردند: همین قضایای مربوط به کرونا از جمله نحوه مدیریت این بیماری در کشور در مقایسه با غرب، تلاش‌های علمی برای شناخت این ویروس و نهضت عظیم کمک مؤمنانه و همچنین پرتاب ماهواره، موجب احساس قدرت و عزت بیشتری در ملت ایران شده است.

رهبر انقلاب اسلامی در ادامه سخنانشان با اشاره به تأکیدهای فراوان درباره توجه به مسئله جوان، گفتند: خوشبختانه اکنون توجه ویژه‌ای برای حضور جوان‌ها در بخش‌های مختلف به وجود آمده و به دیدگاههای آنان و حضور جوانان در مدیریت‌های میانی اهتمام به چشم می‌خورد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای به برخی اقدامات خوب در محیطهای دانشجویی و حوزه‌های علمیه نیز اشاره کردند و افزودند: طرح برخی مسائل در قالب مسئله محوری، پرداختن به مسائل متعدد بین‌المللی، و فعالیت‌های جهادیِ شگفت‌انگیز از جمله این اقدامات است.

ایشان همچنین گلایه نماینده گروه‌های جهادی را مبنی بر اینکه دستگاه‌های تصمیم‌گیر از نمایندگان این گروهها دعوت به عمل نمی‌آورند و دیدگاه‌های آنان را لحاظ نمی‌کنند، بجا دانستند و با اشاره به حساسیت مجموعه‌های جوان به موضوع واگذاری‌ها خاطرنشان کردند: اصل این اقدام کار خوبی بود و مسئولان را متوجه مسئولیت‌شان کرد، اما برخی تندروی‌ها هم در این زمینه انجام گرفت.

رهبر انقلاب اسلامی، پیگیری مسائل مربوط به خانواده و حوزه زن را در برخی تشکل‌های خودجوش، از دیگر اقدامات خوب مجموعه‌های جوان برشمردند و تأکید کردند: این موضوع از مسائل مهمی است که حتماً باید به صورت جدی پیگیری شود زیرا در این زمینه یقیناً کم‌کاری‌های جدی صورت گرفته است.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای سپس به بیان ده توصیه کاربردی و عملی به جوانان و مجموعه های فعال دانشجویی پرداختند که خودسازی در ابعاد فردی و جمعی، نخستین توصیه بود.
ایشان گفتند: اگرچه ماه مبارک رمضان به آخرین روزهای خود رسیده اما بهترین فرصت برای خودسازی از طریق انس با قرآن، نماز با حضور و اول وقت و دعا و تضرع است و نباید با اتمام این ماه، ارتباط معنوی قطع شود.

رهبر انقلاب اسلامی با تأکید بر اینکه «ارتقای توانایی‌های فکری، تصمیم‌گیری و عملیاتی در جوانان» و «عبورِ سالم از لغزشگاهها» نیازمند بنیه روحی و معنوی قوی است، افزودند: از جمله این لغزشگاهها، «ترس، تردید، احساس ضعف و انگیزه‌های ناسالم» است.

دومین توصیه حضرت آیت الله خامنه‌ای به جوانان «تقویت مبانی معرفتی» بود.

ایشان با تأکید بر اینکه «انفعال» و «انحراف» دو آسیب بزرگ محیط‌های جوان به‌ویژه دانشگاهها است، گفتند: در ابتدای پیروزی انقلاب برخی جوانان مسلمان که دارای مبانی معرفتی قوی نبودند، جذب گروههای التقاطی شدند و در نهایت هم به روی هم‌میهنان خود اسلحه کشیدند و به زیر پرچم صدام رفتند اما جوانانی که مبانی قوی داشتند، محکم ایستادند.

ایشان به یک نمونه دیگر اشاره کردند و افزودند: برخی افراد در ابتدای انقلاب بسیار انقلابی عمل می‌کردند اما به دلیل مبانی ضعیف معرفتی اکنون جزو پشیمان‌ها هستند که یکی از مسائل انقلاب اکنون همین حضرات پشیمان شده هستند.

رهبر انقلاب اسلامی دعاهای صحیفه سجادیه به ویژه دعای بیستم موسوم به دعای مکارم الاخلاق را برای تقویت مبانی معرفتی بسیار مهم ارزیابی و جوانان را به خواندن این ادعیه‌ی فوق العاده عمیق و تدبر در آنها دعوت کردند.

توصیه سوم رهبر انقلاب به جوانان میهن «برافراشته نگه داشتن پرچم آرمانخواهی و مطالبه گری» بود.

ایشان مباحث امروز دانشجویان را جلوه ای از این آرمانخواهی خواندند و افزودند: ممکن است همه مطالبات قابل اجرا نباشد اما مهم این است که بازگو شود تا اصل بسیار با ارزش آرمانخواهی همچنان زنده و پرنشاط بماند و اجازه ندهد راه انقلاب گم یا منحرف شود.

رهبر انقلاب «عدالتخواهی، رفع فساد و در نهایت ایجاد تمدن اسلامی» را از مظاهر آرمانخواهی دانستند و افزودند: مطالبه گری طبعاً نوعی اعتراض و تأکید بر رفع مشکلات و نقایص موجود است اما باید جداً مراقب و هوشیار بود که نحوه بیان و ارائه مطالبات به گونه ای نباشد که اعتراض به نظام تلقی شود و یا دشمن بتواند آن را اعتراض به نظام القا کند.

حضرت آیت الله خامنه‌ای در بیان نکته ای دیگر در ضرورت آرمانخواهی یادآور شدند: اگر جوانان مؤمن و پاک این پرچم را زمین بگذارند، ممکن است کسانی آن را سردست بگیرند که هدفشان ضربه زدن به نظام است نه حل مشکلات مردم.

ایشان در همین زمینه افزودند: البته جریان چپ مارکسیستی دیگر در دنیا آبرویی ندارد و از فقر اندیشه ورزی، فقر سیاسی و فقر نیروی میدانی کارآمد در رنج است اما به هرحال همیشه ممکن است عده ای با تصاحب شعارهای خوب، سوءاستفاده کنند.

چهارمین توصیه مهم رهبری به جوانان و دانشجویان این بود که مطالبه گری و انتقاد و اعتراض را با پیشنهادهای خوب و قابل اجرا همراه کنید تا فایده جدی و ماندگار داشته باشد همچنان که در اسلام نیز نهی از منکر همراه امر به معروف یعنی بیان پیشنهادهای راهگشا و خوب توصیه شده است.

«ضرورت پرهیز از توأم کردن مطالبه گری با پرخاش و بدگویی» از دیگر توصیه های حضرت آیت الله خامنه‌ای به جوانان بود.

ایشان گفتند: همیشه به مسئولان تأکید کرده ام به دانشگاهها و جمع های جوان بروند اما برخی از آنان می گویند در این اجتماعات، مطالبات با تخریب و بدگویی ارائه می شود بنابراین فایده ای ندارد.

رهبر انقلاب یادآوری کردند: تخریب فضای گفتگو را مسدود می کند، بنابراین مطالبات را با استدلال و منطق و بدونِ پرخاش و اهانت مطرح کنید.

«گفتمان سازی در زمینه مسائل مهم نظام و راه حل های آنها» توصیه بعدی رهبر انقلاب به مجموعه های جوانان بود.

ایشان گفتند: از جمله برکات اینگونه جلسات این است که مطالب بیان شده به تدریج در افکار عمومی ذهنیت و جهت گیری مشخص ایجاد می کند و در نهایت می تواند به گفتمان تبدیل و در پرتو اقبال عمومی، در انتخاب مدیریت‌ها تأثیر گذار شود.

رهبر انقلاب کمک رسانه ملی در این زمینه را ضرورتی تردیدناپذیر دانستند و گفتند: رسانه ملی البته بخش‌های جوان، شاداب و انقلابی هم دارد که در سخنان امروز دانشجویان مورد توجه قرار نگرفته بود اما به هر حال صدا و سیما باید به دیدگاههای جوانان توجه و در عرصه گفتمان‌سازی به آنها کمک کند.

حضرت آیت الله خامنه‌ای در همین زمینه در تبیین معنای حقیقی جوان و «دولت جوان و حزب اللهی» افزودند: مکرر گفته ام که به چنین دولتی معتقد و امیدوارم اما معنای این حرف صرفاً این نیست که یک جوان سی و چند ساله رئیس دولت باشد بلکه معنای دولت جوان و حزب اللهی یک دولت پای کار، آماده و با نشاط است که علاج مشکلات است و می تواند کشور را از راههای دشوار عبور دهد.

ایشان افزودند: برخی در سنین بالا نیز به معنایی جوان و پر تلاش و با نشاط هستند، مانند شهید بزرگوار حاج قاسم سلیمانی که بیشتر از ۶۰ سال داشت اما اگر شهید نمی شد، او را تا ده سال دیگر نیز در همان مسئولیت حفظ می کردم.

ششمین توصیه رهبری به جوانان «یارگیری و گسترش جبهه انقلاب در میان کسانی بود که به مبانی پایبندند».

ایشان افزودند: برخی به مبانی انقلاب معتقدند اما ممکن است در برخی موارد با شما اختلاف سلیقه داشته باشند، آنها را طرد نکنید و هرچه می توانید جبهه انقلاب را با جذب اینگونه افراد وسعت دهید.

توصیه هفتم حضرت آیت الله خامنه‌ای به جوانان و دانشجویان، «مرزبندی صریح و با قدرت و بدون مماشات» در مقابل تردیدافکنان در مبانی انقلاب بود که نشانه‌های پیشرفت کشور را انکار و با تزئین دشمن، راههای غلط را به‌عنوان راه حل مسائل کشور بیان می‌کنند.

ایشان تردیدافکنی را ستون فقرات کار فرهنگی دشمن و اساس کار نرم علیه انقلاب خواندند و با تأکید بر اینکه باید در مقابل کسانی که به این کار دشمن کمک می‌کنند ایستاد، گفتند: با وجود هزینه‌های سنگینی که آمریکایی‌ها در طول سالهای متمادی برای تزیین و القای چهره‌ای جذاب از خود انجام داده‌اند، امروز کشور و نظام آمریکا در بخش مهمی از دنیا منفورند.

رهبر انقلاب اسلامی از آتش زدن پرچم آمریکا در بسیاری از کشورهای دنیا و حتی در داخل خود آمریکا به‌عنوان یکی از مصادیق نفرت ملتها از این رژیم یاد کردند و افزودند: علاوه بر ملتها، حتی رؤسای برخی دولتهای همکار آمریکا نیز وقتی حرف دلشان را بیان می‌کنند از دولتمردان و حکومت آمریکا متنفر و به آن بی‌اعتماد و بی‌اعتنا هستند.

ایشان بخشی از نفرت کنونی از آمریکا را ناشی از رفتار مسئولان فعلی آن از جمله رئیس‌جمهور و وزیر خارجه کم‌مایه، پرحرف، بی‌منطق و مهمل‌گوی این رژیم دانستند و خاطرنشان کردند: البته علت نفرت از آمریکا فقط این مسئله نیست بلکه به عملکرد بلندمدت آمریکا از جمله کشتار، جنایت، بی‌عدالتی، تروریست‌پروری، کمک به دولتهای مستبد و بدنام، حمایت بی‌دریغ از ظلم روزافزون رژیم صهیونیستی و اخیراً مدیریت افتضاح در قضیه کرونا برمی گردد.

حضرت آیت الله خامنه‌ای جنگ‌افروزی در کشورها از جمله افغانستان، عراق و سوریه را از دیگر دلایل منفور بودن آمریکا برشمردند و افزودند: آمریکایی‌ها صریحاً می‌گویند در سوریه نیروی نظامی پیاده کردیم چون آنجا نفت وجود دارد البته آنها نه در عراق نه در سوریه ماندنی نیستند و قطعاً باید از آنجا خارج شوند و بدون تردید اخراج خواهند شد.

رهبر انقلاب اسلامی در هشتمین توصیه خود با تأکید بر ادامه «پیشرفت علمی» و حفظ شتاب علمی کشور، دانشگاهها و محیطهای علمی و تحقیقاتی را به اهمیت علم در اقتدار کشور توجه دادند و گفتند: پیشرفت علمی با هدف سود کوتاه‌مدت شخصی ارزش چندانی ندارد. علم باید در خدمت پیشرفت کشور و گشایش افقهای آینده باشد تا همچنان‌که چند سال قبل گفتیم به نقطه‌ای برسیم که محققان برای استفاده از تازه‌های علمی ناگزیر از یادگیری زبان فارسی باشند.

نهمین توصیه حضرت آیت‌الله خامنه‌ای ناظر به مسئله حجاب و حیاء اسلامی در دانشگاهها بود.

ایشان گفتند: بنده در این زمینه دغدغه دارم و خواهش می کنم که مسئولان و رؤسای دانشگاهها و وزارتخانه‌های مربوط و به‌ویژه خود دانشجویان و دختر خانم‌ها به مسئله حجاب و فاصله‌گذاری بین زن و مرد که مورد تأکید اسلام است اهمیت بدهند و موازین شرعی را در دانشگاهها رعایت کنند.

دهمین و آخرین نکته رهبر انقلاب اسلامی، «مراقبت از جوانان و جلوگیری از سربازگیری دشمن از جامعه جوان کشور» بود.

ایشان افزودند: همه و بویژه مجموعه‌هایی که با مسائل جوانان سر و کار دارند بدانند همچنانکه مسئله جوان برای آینده کشور و نظام اسلامی اهمیت دارد، دشمن نیز برای تخریب و به زانو درآوردن انقلاب به آن اهمیت می‌دهد و برای سوءاستفاده از جوانان کار و برنامه‌ریزی می‌کند که البته در مواردی نیز برای اجرای برنامه‌های خود به عواملی در داخل کشور نیاز دارد.

حضرت آیت الله خامنه‌ای با اشاره به نمونه‌هایی از طراحی دشمن برای سوء استفاده از جوان ایرانی مانند وادار کردن برخی عناصر به پشت کردن به کشور و یا استفاده از افرادی به‌عنوان عناصر تبلیغاتی، سیاسی و تحلیل‌گر تأکید کردند: همه باید مراقب باشند که به سربازگیری دشمن از جامعه جوان کشور کمک نشود.

رهبر انقلاب اسلامی در پایان سخنانشان با اشاره به دعای همیشگی خود برای هدایت و سعادت جوانان و حل مشکلات اشتغال و ازدواج آنان، گفتند: به توفیق الهی و به دعای حضرت ولی‌عصر ارواحنا فداه مطمئناً فردای جامعه جوان ما از امروز آن بهتر خواهد بود.

پیش از سخنان رهبر انقلاب اسلامی هفت تن از نمایندگان تشکلها دانشجویی، دیدگاهها و دغدغه های خود را بیان کردند. آقایان:
محمد زادمهر – دبیر اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان
علی طلوعی – نماینده بسیج دانشجویی سراسر کشور
علی دهقان – دبیر اتحادیه دفتر تحکیم وحدت
علی اسکندری – دبیر اتحادیه جنبش عدالتخواه دانشجویی
محمدحسین حبیبی – مسئول گروه جهادی روح الله دانشگاه صنعتی امیرکبیر
میلاد مفاخری – نماینده نشریات دانشجویی وزارت علوم
و سجاد اسدی – دبیر اتحادیه انجمن های اسلامی دانشجویان مستقل

 بر این نکات و پیشنهادها تأکید کردند:
-    ضرورت گسترش خدمات آموزشی نیمه متمرکز برای تحقق عدالت آموزشی
-    لزوم در نظر گرفتن تدابیر لازم در بازار سرمایه و هدایت نقدینگی به سمت تأمین مالی تولید
-    پیشنهاد تشکیل شورای عالی اطلاع رسانی
-    اهمیت استفاده بیشتر از ظرفیت های مردمی برای نقش آفرینی در عرصه های مختلف از جمله مبارزه با استکبار، نظارت بر مسئولان و مبارزه با فساد
-    لزوم تعریف سازوکار عادلانه و عاقلانه برای جوانگرایی در عرصه‌های مدیریت کشور و پیشگیری از برخی آفات آن
-    ضرورت پاسخگویی مسئولان و بازگشت به نظام ارزشی دوران دفاع مقدس یعنی هرچه مسئولیت بیشتر، شفافیت و پاسخگویی بیشتر اما برخورداری کمتر
-    انتقاد از برخی اقدامات و بیان ابهام درخصوص وظایف و اختیارات شورای عالی هماهنگی اقتصادی
-    تأکید بر اهمیت فراهم کردن سازوکارهای قانونی برای بیان دیدگاهها و اعتراضهای مردم طبق اصل ۲۷ قانون اساسی
-    لزوم تصویب نظام انتخاباتی تناسبی براساس سیاستهای کلی انتخابات
-    پیشنهاد فعال‌تر شدن صدا و سیما در مواجهه با جنگ شناختی دشمن علیه افکار عمومی
-    انتقاد از اهمال و کم کاری مسئولان متولی امور خانواده و جمعیت در عمل به وظایف
-    پیشنهاد تشکیل کارگروهی برای تهیه طرح تحول کیفیت ارتقای سربازی
-    لزوم ارائه مدل مطلوب شفافیت در نهادهای عمومی و انقلابی و چگونگی نظارت بر پیشبرد راهبردهای رهبری در این مجموعه‌ها
-    گسترش فعالیت‌های دانشجویی جهادی از خدمات به مناطق محروم روستایی تا مناطق حاشیه شهرها
-    پیشنهاد حضور نماینده گروههای مردمی و جهادی در ساختارهای رسمی و تصمیم‌گیرِ مقابله با بحران
-    لزوم توسعه ظرفیت شبکه‌های اجتماعی داخلی و گسترش زیرساخت‌های شبکه ملی اطلاعات
-    ضرورت آسیب شناسی عملکرد شوراهای عالی فضای مجازی و انقلاب فرهنگی
-    لزوم تبیین نسبت نظری جمهوری اسلامی با مقولاتی مثل سرمایه و ساختارهای آن، هنر و رسانه، و خصوصی سازی در آموزش و بهداشت
-    انتقاد از گره زدن حل مسائل کشور به سیاست خارجی در سالهای اخیر
-    انتقاد از غافلگیر کردن مردم از جانب دولت در قضیه افزایش قیمت بزین
-    و لزوم الگو قرار دادن مشی سیاسی و مدیریتی شهید سلیمانی به عنوان نمونه اعلای عقلانیت انقلابی برای اداره بخشهای مختلف کشور.

احادیث