باید دانست که غیبتِ جسم شخص یا اشیای دیگر و مخفی‌ماندن فعل و عمل انسان از انظار حاضرین، در تاریخ معجزات و کرامات انبیاء و اولیاء و خواصّ مؤمنین، بی‌سابقه نیست و مکرّر اتّفاق افتاده است.

از جمله، در تفسیر آیه کریمه:

«وَ إِذَا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنَا بَیْنَکَ وَ بَیْنَ الَّذِینَ لَا یُؤْمِنُونَ بِاْلآخِرَهِ حِجَاباً مَسْتُوراً.» (اسراء/ ۴۵)

و هنگامی که قرآن را قرائت می‌نمایی ما در میان تو و کسانی که ایمان به آخرت نمی‌آورند، پرده‌ی پوشیده و پنهانی قرار می‌دهیم.

علاوه بر آنکه ظاهر آیه دلالت دارد بر اینکه خدای متعال، رسول اعظم صلی‌الله‌علیه‌وآله را در زمانی که قرائت قرآن می‌نمود از کفّاری که قصد آزار آن حضرت را داشتند پنهان و مستور می‌داشت، در برخی از تفاسیر آمده است که خداوند متعال، پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را در هنگام قرائت قرآن از ابوسفیان، نضر بن حارث، ابوجهل، و حمّالة الحطب پنهان می‌داشت. آنان می‌آمدند و از نزد آن حضرت می‌گذشتند و ایشان را نمی‌دیدند. (طبرسی، مجمع البیان، ج۶، ص۶۴۵؛ سیوطی، الدرالمنثور، ج۴، ص۱۸۶)

ابن هشام در سیره، حکایتی از مستورماندن وجود مقدّس پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله از نظر امّ جمیلِ حمّالةالحطب روایت کرده که در پایان آن، این جمله را از پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل نموده است:

«لَقَدْ أَخَذَ اللهُ بِبَصَرِهَا عَنِّی.» (ابن هشام، ج۱، ص۲۳۸؛ و روایاتی دیگر)

خداوند دید او را از من گرفت و مرا از او پنهان نمود.

در وقت هجرت از مکّه به مدینه نیز بر حسب تواریخ معتبر، مشرکین که بر در خانه پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله برای کشتن او اجتماع کرده بودند، آن حضرت را ندیدند. بدین ترتیب که پیغمبر صلی‌الله‌علیه‌وآله بعد از آنکه حضرت علی علیه‌السلام را مأمور فرمود تا در بستر او بخوابد، بیرون آمد و مشتی خاک برداشت و بر سر آنها پاشید و «یس وَ الْقُرْآنِ الْحَکیِمِ» را تا «فَهُمْ لَا یُبْصِرُونَ» قرائت کرد و از آنها گذشت و کسی آن حضرت را ندید. (ابن هشام، ج۲، ص۳۳۳؛ ابن سعد، الطبقات‌الکبری، ج۱، ص۲۲۷ - ۲۲۸؛ ابن اثیرجزری، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۱۰۳)

و در تفسیر الدرالمنثور، حکایتی است طولانی راجع به خبری که حضرت امام جعفر صادق علیه‌السلام آن را از پدر بزرگوارش و آن حضرت از امام زین‌العابدین و او از امیرالمؤمنین علیهم‌السلام روایت کرده است که از شواهد این موضوع است.

و نیز در تفسیر آیه کریمه «وَجَعَلْنَا مِنْ بَیْنِ أَیْدِیهِمْ سَدّاً وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدّاً فَاَغْشَیْنَاهُمْ فَهُمْ لَایُبْصِرُونَ؛ و در مقابل و پشت سر آنها مانعی قرار دادیم و آنها را به وسیله آن مانع، پوشاندیم، پس آنها نمی‌بینند؛ (یس/ ۹)» در کتب تفاسیر، روایاتی است که دلالت بر این موضوع دارند. (طوسی، التبیان، ج۸، ص۴۴۶؛ طبرسی، مجمع‌البیان، ج۸، ص۶۴۹ – ۶۵۰؛ سیوطی، الدرالمنثور، ج۵، ص۲۵۸ – ۲۵۹؛ و تفاسیر دیگر)

در تاریخ زندگی ائمّه علیهم‌السلام نیز بر این موضوع شواهد متعدّدی وجود دارد؛ مانند غایب‌شدن حضرت امام زین‌العابدین علیه‌السلام از نظر مأموران عبدالملک مروان که علاوه بر علمای شیعه، علمای اهل‌سنّت مثل ابن‌حجر نیز آن را روایت کرده‌اند. (ابن‌حجر هیتمی، الصواعق‌المحرقه، ص۲۰۰)

بنابراین مسئله غایب‌شدن شخص، مسئله‌ای واقع‌شده و سابقه‌دار است.

و امّا خفای عنوان و ناشناخته‌ماندن انسان، بدون غایب‌شدن بدن، بسیار بسیط و ساده است و در بسیاری از موارد محتاج به اعجاز و خرق عادات نمی‌باشد و همواره اشخاصی را می‌بینیم که کاملاً در نظرها آشکارند، ولی آنها را نمی‌شناسیم.

پس از این مقدّمه، در جواب سؤال گفته می‌شود:

اگرچه فلسفه و صحّت و فایده غیبت، به هریک از دو نحو (غایب‌شدن جسم و ناشناس‌بودن) حاصل می‌شود و این جهات که امر امام علیه‌السلام مخفی باشد و کسی او را نشناسد، یا نتواند متعرّض ایشان گردد و سایر هدفها و مقاصدی که در غیبت آن حضرت است، در هر دو حال، حاصل است؛ امّا از جمع بین روایات و حکایاتِ تشرّف افراد به خدمت آن حضرت و استفاده تفسیر بعضی از آنها از برخی دیگر، دانسته می‌شود که غیبت آن حضرت به هر دو شکل (ناپیداشدن و ناشناس‌بودن) واقع گردیده و بلکه گاهی در زمانی واحد، هر دو شکل غیبت واقع شده است؛ به این معنا که یک نفر ایشان را دیده و نشناخته است و دیگری در همان حال، اصلاً آن حضرت را ندیده است. چنان که پیغمبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله را در بعضی از وقایعی که به آن اشاره شد، بعضی می‌دیدند و بعضی نمی‌دیدند.

مطلبی که توجّه به آن لازم است این است که غیبتِ جسم، بدون اعجاز و خرق عادت واقع نمی‌شود، امّا پنهان‌شدن نام و عنوان و ناشناخته‌بودن، به طور عادّی نیز واقع می‌شود، هرچند در بعضی مواقع، استمرار آن یا جلوگیری از التفات اشخاص به استعلام و طلب معرفت، محتاج به خرق عادّت و تصرّف در نفوس است که خداوندِ قادرِ متعال برای تحقق اراده خود و حفظ ولیّ امر علیه‌السلام تمام اسباب عادّی و غیرعادّی آن را توسط خود آن حضرت و یا مستقیماً - هر طور که مصلحت باشد - فراهم می‌سازد.

طیبه محسنی، استاد دانشگاه و کارشناس دینی، با اشاره به اینکه دفاع در منطق قرآن صرفاً یک واکنش در برابر تهدید نیست، بلکه راهی برای ساخت جامعه‌ای عادلانه، مستقل و الهی است، تصریح کرد: اگر نیروی دفاع در جامعه نباشد، نه آزادی معنایی خواهد داشت، نه استقلال پایدار می‌ماند و نه پیشرفت ممکن می‌شود.

او خاطرنشان کرد: قرآن کریم مؤمنان را فرامی‌خواند که در برابر تجاوزها و تهدیدها ساکت ننشینند و با اراده‌ای الهی و آگاهانه به مقابله برخیزند، آن‌جا که می‌فرماید: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا قَاتِلُوا الَّذِینَ یَلُونَكُمْ مِنَ الْكُفَّارِ» ای کسانی که ایمان آورده‌اید، با کسانی از کافران که به شما نزدیک‌ترند بجنگید و بدانید که خدا با پرهیزکاران است.

محسنی با بیان این‌که دفاع مقدس ایران مصداق روشن و تاریخی این آیه شریفه است، گفت: در جنگ تحمیلی، ملت ایران از مرزهای هویتی، فرهنگی و ایمانی خود پاسداری کرد. این دفاع موجب شد انقلاب اسلامی تثبیت شود، اقتدار ملی ارتقا یابد و فرهنگ ایثار و شهادت به‌عنوان یک سرمایه تمدنی در تار و پود جامعه نهادینه شود.

کارشناس دینی دفاع مقدس را مدرسه‌ای بزرگ برای تربیت انسان‌های مسئول و خودآگاه دانست و اظهار داشت: از دل این حماسه تاریخی، نسلی برخاست که معنای حقیقی مسئولیت اجتماعی را درک کرده بود که مفهوم دفاع را محدود به میدان جنگ نمی‌دانست و آن را در عرصه‌های علم، فرهنگ، اقتصاد و سیاست نیز ادامه داد و زمینه‌ساز پیشرفت‌های بعدی کشور شد.

این کارشناس قرآنی با تأکید بر اینکه دفاع از منظر قرآن ابزاری برای تعالی انسان و جامعه است نه صرفاً برای حفظ وضع موجود، تصریح کرد: دفاع از ارزش‌ها و حقوق الهی زمینه‌ساز رشد معنوی انسان و جامعه است و در مسیر دفاع، انسان با مفاهیمی چون صبر، استقامت، ایثار و توکل پیوند می‌خورد. این فضیلت‌ها نه‌تنها قدرت مقابله با دشمن را افزایش می‌دهند، بلکه انسان را به خداوند نزدیک‌تر می‌کند و مسیر رشد و کمال او را هموار می‌کنند.

محسنی با اشاره به آیه 59 سوره نساء که می‌فرماید «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ» تأکید کرد: مشروعیت و قداست دفاع زمانی معنا دارد که در چارچوب فرمان الهی و تحت رهبری الهی صورت گیرد. رزمندگان دفاع مقدس با همین باور قدم به میدان نبرد گذاشتند؛ آنان خدا را سرپرست حقیقی خود می‌دانستند و شهادت را نه پایان زندگی، بلکه آغاز پروازی ابدی می‌دیدند.

او ادامه داد: دفاع مقدس درس بزرگ دیگری نیز برای جامعه ما داشت. این تجربه تاریخی نشان داد که راه رسیدن به تعالی از دل سختی‌ها، رنج‌ها و مقاومت‌ها می‌گذرد. ملت ایران در آن سال‌ها هم از خاک خود دفاع کرد و هم به قله‌های خودباوری، استقلال، عزت و اقتدار رسید. این راه بدون ایستادگی در برابر تجاوز و بدون ایمان به وعده‌های الهی هرگز دست‌یافتنی نبودند.

این پژوهشگر قرآنی در بخش دیگری از سخنانش تصریح کرد: بررسی مبانی نظری دفاع در قرآن نشان می‌دهد که دفاع یک وظیفه است که در همه عرصه‌های زندگی جاری است. دفاع از حق، دفع باطل، ایستادگی در برابر ظلم و تلاش برای حفظ ارزش‌های الهی همه تجلی اراده خداوند در تاریخ هستند و دفاع مقدس ایران یکی از روشن‌ترین مصادیق این سنت الهی بود.

محسنی با تأکید بر اینکه مفهوم دفاع در قرآن محدود به میدان جنگ نیست، خاطرنشان کرد: امروز نیز دفاع ادامه دارد اما میدان‌های آن تغییر کرده است. دفاع از حقیقت، عدالت، آزادی و کرامت انسانی در برابر هجمه‌های فرهنگی، اقتصادی و رسانه‌ای ادامه همان سنت الهی است که قرآن بر آن تأکید می‌کند. ملت ایران با تکیه بر تجربه دفاع مقدس و با الهام از آموزه‌های قرآنی می‌تواند در این میدان‌های نوین نیز سربلند و پیروز باشد.

کم‌خونی می‌تواند شدت‌های مختلفی داشته باشد، به طوری که موارد شدید آن نیاز به بستری شدن در بیمارستان یا حتی منجر به مرگ می‌شود. افراد در دوران قاعدگی و بارداری از جمله آسیب‌پذیرترین افراد در برابر کم‌خونی هستند، اما هر کسی می‌تواند در معرض خطر باشد. نکته نگران‌کننده این است که موارد کم‌خونی در سال‌های اخیر افزایش یافته است. در سال ۲۰۲۱، محققان ۴۲۰ میلیون مورد کم‌خونی بیشتر از موارد گزارش‌شده در سال ۱۹۹۰ گزارش کردند.

اگرچه برخی معتقدند که این افزایش ممکن است به دلیل رشد جمعیت باشد، اما واضح است که کم‌خونی از بین نرفته و بسیاری از آنها نیاز به درمان دارند. 

کم‌خونی چیست؟

کم‌خونی یک اختلال خونی شایع اما جدی است که می‌تواند زمانی رخ دهد که سطح هموگلوبین فرد برای تأمین نیازهای بدنش بسیار پایین باشد. هموگلوبین پروتئینی در خون است که در گلبول‌های قرمز یافت می‌شود و به حمل اکسیژن در سراسر بدن کمک می‌کند.

داشتن سطح کافی هموگلوبین برای عملکردهای خاصی مانند حفظ انرژی در طول روز، تفکر و توان انجام ورزش مهم است. وقتی افراد کم خون هستند، ممکن است علائمی مانند سرگیجه یا غش کردن را تجربه کنند که می‌تواند به دلیل کمبود اکسیژن در بدن باشد.

علائم و نشانه‌های کم‌خونی

به‌طورکلی، کم‌خونی با رنگ‌پریدگی و احساس سرما همراه است اما تمام کسانی که کم‌خونی را تجربه می‌کنند، این علائم را نشان نمی‌دهند. همچنین کسانی که این علائم را نشان می‌دهند، این علائم فقط بخش کوچکی از علائم برای تشخیص هستند.

خستگی، سبکی سر، تپش قلب در قفسه سینه، تنگی نفس، عدم تحمل سرما، هوس خوردن یا جویدن مواد فاقد ارزش غذایی مانند یخ از دیگر علائم کم‌خونی است.

افراد مبتلا به کم‌خونی نه تنها طیف وسیعی از علائم، بلکه درجات مختلفی از شدت علائم را نیز تجربه می‌کنند. به طور مثال، برخی از افراد مبتلا به کم‌خونی ممکن است مستعد سرگیجه و غش باشند و این در حالی  است که برخی دیگر شاید اصلاً احساس سرگیجه نکنند و ممکن است ماه‌ها تا سال‌ها علائم کمی یا بدون علائم باشند.

اگرچه این ممکن است یک مزیت به نظر برسد، اما علائم خفیف کم‌خونی می‌تواند به خودی خود خطرناک باشد. نکته نگران‌کننده این است که این علائم ممکن است باعث شوند که این بیماری در سکوت و به درستی توسط یک متخصص پزشکی تشخیص داده نشود. کم‌خونی تشخیص داده نشده ممکن است به درستی یا به طور مؤثر درمان نشود و مدت طولانی فرد دچار بیماری شود. در برخی موارد، علائم فقط زمانی شروع می‌شوند که تعداد گلبول‌های خون فرد آنقدر پایین باشد که منجر به بستری شدن فرد در اورژانس شود، بدون اینکه فرد علائم (بدون هشدار) داشته باشد. وقتی کم‌خونی خفیف است، افراد می‌توانند در حال راه رفتن باشند و حتی متوجه کم‌خونی خود نشوند؛ اگر کم‌خونی شدید باشد، ممکن است خسته، ضعیف یا غش کنید و همچنین تا زمانی که کم‌خونی شدید نشود، نمی‌تواند زندگی فرد را تهدید کند.

عوامل خطر کم‌خونی

هر کسی می‌تواند در معرض خطر کم‌خونی باشد اما برخی افراد می‌توانند نسبت به دیگران آسیب‌پذیرتر باشند. در ایالات متحده، به ویژه زنان در سن قاعدگی به دلیل از دست دادن خون در دوره‌های قاعدگی سنگین، می‌توانند در معرض خطر بیشتری برای کم‌خونی فقر آهن باشند.

زنانی که باردار هستند، در صورت ابتلا به کم‌خونی، چه برای خودشان و چه برای نوزاد در حال رشدشان می‌توانند در معرض خطر بیشتری برای عوارض شدید کم خونی قرار گیرند. کم‌خونی همچنین خطر مرگ‌ومیر و عوارض مادران را افزایش می‌دهد. تقریباً از هر دو زن باردار در جهان، یک نفر دچار کم‌خونی است و این موضوع نسل به نسل بر جمعیت تأثیر می‌گذارد.

گروه‌های در معرض خطر کم‌خونی را می‌توان به افرادی که در معرض خطر ابتلا به کم‌خونی هستند و افرادی که در معرض عواقب شدید کم‌خونی هستند، تقسیم کرد.

گروه‌های در معرض خطر ابتلا به کم‌خونی

افرادی که رژیم غذایی مناسبی ندارند در معرض خطر ابتلا به کم‌خونی قرار دارند. این افراد می‌توانند شامل افراد گیاه‌خواری باشند که مواد مغذی از دست رفته را از مکمل دریافت نمی‌کنند، یا افرادی که به اندازه کافی آهن، ویتامین B۱۲ و فولات مصرف نمی‌کنند.

افرادی که سابقه اختلالات روده‌ای دارند نیز در معرض ابتلا به کم‌خونی قرار دارند. برخی از اختلالات روده‌ای، مانند بیماری کرون و بیماری سلیاک، بر جذب مواد مغذی تأثیر می‌گذارند.

افرادی که قاعدگی دارند و دوره‌های قاعدگی سنگینی را تجربه می‌کنند. این می‌تواند به افزایش از دست دادن خون و درنتیجه کم خونی منجر شود.

بارداری می‌تواند خطر ابتلا به کم‌خونی را افزایش دهد، زیرا هم فرد باردار و هم جنین در حال رشد از خون استفاده می‌کنند.

افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن مانند سرطان، نارسایی کلیه یا کبد. این بیماری‌ها ممکن است باعث کاهش گلبول‌های قرمز خون شوند.

افرادی که سابقه خانوادگی کم‌خونی ارثی مانند تالاسمی و کم‌خونی داسی شکل دارند. سابقه خانوادگی کم‌خونی ارثی ممکن است خطر ابتلا به کم‌خونی را افزایش دهد.

افرادی که سابقه عفونت‌های خاص، بیماری‌های خونی و اختلالات خودایمنی دارند. برخی از بیماری‌ها و عفونت‌های خونی می‌توانند بر خون‌رسانی یا تولید گلبول‌های قرمز تأثیر بگذارند و خطر کم‌خونی را افزایش دهند.

افراد مبتلا به نارسایی کلیه. این افراد نیز می‌توانند دچار کم‌خونی شوند زیرا کلیه‌ها نقش مهمی در کمک به مغز استخوان برای ساخت سلول‌های خونی دارند.

علاوه بر این، افرادی که در معرض مواد شیمیایی سمی قرار دارند یا داروهای خاصی مصرف می‌کنند که بر تولید گلبول‌های قرمز تأثیر می‌گذارند، می‌توانند در معرض خطر بیشتری برای کم‌خونی باشند.

گروه‌های در معرض خطر عواقب شدید کم‌خونی

 کم‌خونی یکی از علل مرگ و میر و عوارض مادران باردار است. از آنجایی که افراد باردار ابتدا از بدن خود برای حمایت از یک نوزاد در حال رشد استفاده می‌کنند، کم‌خونی می‌تواند مادر و نوزاد را از مواد مغذی، انرژی و خون بیشتری محروم کند.

هنگامی که یک زن باردار کم‌خونی دارد، این ممکن است بر رشد نوزادش تأثیر بگذارد. همچنین کم‌خونی می‌تواند بر رشد عصبی در کودکان خردسال تأثیر بگذارد.

حتی در یک بارداری طبیعی، بدن طوری تنظیم شده است که نوزاد خون مورد نیاز برای حفظ خود را دریافت کند. هنگامی که کم‌خونی وجود داشته باشد، سطح هموگلوبین می‌تواند به شدت کاهش یابد. زنانی که در ابتدا کم‌خون هستند، می‌توانند کم‌خون‌تر شوند و این خود خطر مستقلی برای مرگ و میر مادران است.

حتی قبل از تولد، کم‌خونی می‌تواند عواقبی برای نوزاد نیز داشته باشد.

داشتن کم‌خونی در رحم می‌تواند احتمال تولد زودرس یا وزن کم هنگام تولد را افزایش دهد. همچنین، کم‌خونی می‌تواند بر رشد عصبی تأثیر بگذارد.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پیامی به مناسبت هفته دفاع مقدس و روز «مهمانی لاله‌ها»، شهادت را پاداش مجاهدت دانستند و تأکید کردند که ملت‌ها با این مجاهدت‌ها رشد می‌کنند و با این شهادتها جلوه و جلا می‌یابند.

متن این پیام که همزمان با مراسم غبار روبی، عطرافشانی و گلباران مزار شهیدان در سراسر کشور با عنوان «مهمانی لاله‌ها» از سوی حجت‌الاسلام موسوی مقدم نماینده ولی فقیه در بنیاد شهید و امور ایثارگران در گلزار شهدای بهشت زهرای تهران قرائت شد، به این شرح است:

بسم الله الرّحمن الرّحیم

امسال هفته‌ی دفاع مقدس، با شهادت جمعی از برجستگان مسیر مقاومت اسلامی و جوانان شجاع در نقاط گوناگون، جلوه و شکوه دیگری یافته است.

شهادت پاداش مجاهدت است، چه در دفاع ۸ ساله، چه در نبرد قهرمانانه‌ی ۱۲ روزه، و چه در لبنان و غزّه و فلسطین. ملت‌ها با این مجاهدت‌ها رشد می‌کنند و با این شهادتها جلوه و جلا می‌یابند.

مهم آن است که به وعده‌ی الهی درباره‌ی پیروزی حق و زوال باطل یقین کنیم و به وظیفه‌ی خود در نصرت دین خدا پایبند باشیم.

سیّدعلی خامنه‌ای

۲ مهرماه ۱۴۰۴

مسعود پزشکیان رئیس‌جمهور صبح امروز چهارشنبه به وقت محلی، در نخستین برنامه سفر خود به نیویورک، در تشریح مواضع جمهوری اسلامی ایران در هشتادمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، با بیان اینکه کشورهای غربی برای نابودی همان برجامی اقدام کردند که خودشان بزرگترین دستاورد دیپلماسی چندجانبه‌اش می‌دانستند، گفت: این اقدام غیرقانونی که با مخالفت برخی از اعضای شورای امنیت نیز مواجه گردید، مشروعیت بین‌المللی نداشته و با اقبال جامعه بین‌المللی نیز روبرو نخواهد شد؛ یکبار دیگر در این مجمع اعلام می‌کنم که ایران هرگز به دنبال ساخت بمب هسته‌ای نبوده و نخواهد بود.

متن کامل سخنان رئیس جمهور به شرح زیر است؛

بسم الله الرحمن الرحیم

آقای دبیرکل؛
خانم رئیس؛
نمایندگان محترم؛
خانم‌ها و آقایان؛

شعار امسال، «هشتاد سال، و بیشتر برای صلح، توسعه و حقوق بشر» در حقیقت فراخوانی برای همبستگی و نگاهی مشترک به آینده روشن­‌تر است. اعتقاد و باور دینی ما و دعوت همه پیامبران نیز، بر مبنای برابری حقوق همه­‌ی انسان­هاست. آنچه انسان را شایسته‌­تر می‌­سازد، تقواست؛ یعنی راستی، خرَد، پاکی و نوع­‌دوستی.

زیربنای همه ادیان الهی و وجدان بشری این قاعده طلایی است که «هر آنچه بر خود نمی­پسندی بر دیگران نیز نپسند». حضرت مسیح (ع) فرمود: با دیگران چنان رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار شود، پیامبر اسلام (ص) فرمود: هیچ‌یک از شما مؤمن واقعی نیست مگر آنکه برای دیگران همان­ را بخواهد که برای خود می‌­خواهد، حکیم هیلل (Hillel)، عصاره­‌ی تورات را چنین بیان کرد: آنچه بر تو ناپسند است، بر دیگران نیز روا مدار، در سنّت­های مشرق زمین نیز آموزه­‌ی مرکزی، همین اصل است، و مکاتب اخلاقی سکولار نیز با عقلانیت مبتنی بر وجدان، به همین نتیجه رسیده‌­اند.

عالیجنابان؛

آیا جهان ما چنین است؟ به دو سال گذشته بنگریم: جهان در دو سال گذشته؛ نظاره­‌گر نسل­‌کشی در غزه بود، نظاره­‌گر ویرانی خانه­‌ها و نقض مکرر حاکمیت و تمامیت ارضی در لبنان، نظاره­‌گر تخریب زیرساخت­‌های سوریه، نظاره­‌گر حمله به مردم یمن، نظاره­‌گر گرسنگی اجباری کودکان نحیف در آغوش مادران، نظاره­‌گر شبیخون دزدانه به حق حاکمیت کشورها، تجاوز به تمامیت ارضی دولت­‌ها و هدف‌گیری عریان رهبران ملت­‌ها بود، و همه­‌ی اینها با پشتیبانی تمام­‌عیار مسلح‌ترین حکومت جهان و به بهانه دفاع از خود! آیا این­ها را برای خود می­‌پسندید؟

چه کسی بر هم زننده ثبات منطقه و جهان است؟ چه کسی تهدیدی علیه صلح و امنیت بین­المللی است؟ حملات هوایی رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا به شهرها، خانه‌­ها و زیرساخت­های ایران –آن هم درست در زمانی که در مسیر مذاکرات دیپلماتیک گام برمی‌داشتیم– خیانتی بزرگ به دیپلماسی و تضعیف‌­کننده‌­ی تلاش برای استقرار ثبات و صلح بود.

این تجاوز گستاخانه، علاوه بر به شهادت رساندن تعدادی از فرماندهان، شهروندان، کودکان، زنان، دانشمندان و نخبگان علمی کشور، ضربه‌ای سنگین به اعتماد بین‌المللی و چشم‌­انداز صلح به منطقه وارد کرد. آنچه که از این قتل و جنایت شما می‌توانید ببینید کشتار بچه‌ها، کودکان، زنان و در حقیقت یک کتابی است از کشتاری که اسرائیل در کشور ما از همه انسان‌های زن و مرد و کودک و جوان در کشور ما ایجاد کرد.

یعنی اینها به اسم آرامش و صلح در کشور و در منطقه ایجاد شده، ناآرامی را در کشور آنها ایجاد کردند و با همین روند 35 هزار انسان‌های بیگناه را در غزه به خاک و خون کشیدند، خانه‌های آنها را ویران کردند، بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها و مدارس را، و راه آب و غذا و نان و دارو را بر مردم بستند.

اگر در برابر این هنجار‌شکنی‌های خطرناک نایستیم، این بدعت­ها، دامن جهان را خواهد گرفت؛ حمله به تأسیسات هسته‌­ای تحت پادمان و نظارت بین‌المللی، تلاش علنی برای کشتن رهبران و مقامات رسمی دولت‌های عضو سازمان ملل، هدف گرفتن سیستماتیک خبرنگاران و اهالی رسانه، و کشتن انسان‌هایی که صرفاً به علّت دانش و تخصّص‌‌شان به «اهداف نظامی» تبدیل می‌شوند. آیا اینها را بر خود می‌­پسندید؟

کسانی که مرتکب این جنایات شده‌اند، باید بدانند که ایران، این کهن‌ترین تمدّن پیوسته‌ی جهان، همواره در برابر تندبادهای تاریخ، استوار ایستاده است. این ملّت با روحی سترگ و اراده‌ای جاودان بارها ثابت کرده است که در برابر مهاجمان سر فرود نمی‌آورد و امروز نیز در برابر متجاوزان، با اتّکا به قدرت ایمان و انسجام ملی، سربلند ایستاده‌ایم.

در دفاع 12 روزه، مردم میهن‌­دوست و دلاور ایران، محاسبه وهم‌آلود خودستایان متجاوز را به رخ آنان کشیدند. دشمنان ایران، ناخواسته اتّحاد مقدس ملّی را قوام بخشیدند. مردم ایران با وجود شدیدترین، طولانی­‌ترین و سنگین­‌ترین تحریم­‌های اقتصادی، جنگ روانی و رسانه­‌ای و تلاش­‌های مستمر برای ایجاد تفرقه، به مجرّد شلیک نخستین گلوله به خاکشان، یکپارچه حامی نیروهای مسلح دلیر خود شدند و امروز نیز خون شهدایشان را پاس می­‌دارند.

من در اینجا به نام مردم ایران، از تمام شخصیت­‌ها، ملت­‌ها، دولت­‌ها و سازمان­‌های بین‌المللی و منطقه‌­ای که در این جنگ، با ایران همدل بودند، صمیمانه تشکر می‌کنم.

خانم­‌ها و آقایان؛

امروز پس از نزدیک به 2 سال نسل‌کشی، گرسنگی دادن جمعی و تداوم آپارتاید در داخل سرزمین‌های اشغالی و تجاوز به همسایگان، طرح مضحک و متوّهمانه‌­ی «اسرائیل بزرگ» با وقاحت از سوی بالاترین سطوح این رژیم عنوان می‌شود.

این طرح، بسیاری از سرزمین‌­های منطقه را دربرمی­‌گیرد. این نقشه، نشان‌گر اهداف و مقاصد واقعی رژیم صهیونیستی است که اخیراً مورد تأیید نخست‌وزیر آن نیز قرار گرفته است. هیچ‌کس در جهان، از نیات متجاوزانه‌­ی این رژیم در امان نیست.

مسلّم است که رژیم صهیونیستی و حامیان آن دیگر حتی به عادی‌سازی از راه سیاسی رضایت ندارند؛ حضور خود را با زور عریان تحمیل می‌کنند و آن را «صلح از طریق قدرت» نام‌گذاری کرده‌اند، اما این نه صلح است و نه قدرت؛ بلکه تجاوزگری مبتنی بر زورگویی و قلدری است.

اما ما، ایران قدرتمندمان را در کنار همسایگان قدرتمند و در منطقه‌­ای قوی، با آینده­ای روشن می­‌خواهیم. ما در برابر کلان‌پروژه‌­ای که نسل‌کشی، تخریب و بی‌ثباتی را به منطقه تحمیل می‌کند، از چشم‌انداز مشترک و امیدبخش دفاع می‌کنیم؛ چشم‌اندازی که امنیت جمعی را با سازوکارهای واقعی همکاری دفاعی و واکنش مشترک به تهدیدات، تضمین می‌کند، چشم‌اندازی که کرامت انسانی و تنوع فرهنگی را به‌عنوان ارزش بنیادین، پاس می‌دارد، چشم‌اندازی که توسعه­ی جمعی را با سرمایه‌گذاری مشترک در زیرساخت‌ها و دانش‌های نوین به واقعیت بدل می‌سازد، چشم‌اندازی که امنیت انرژی و بهره‌برداری عادلانه از منابع حیاتی را ستون ثبات اقتصادی می‌بیند، چشم‌اندازی که از محیط زیست برای آیندگان محافظت می­‌کند، چشم‌اندازی که حاکمیت ملی و تمامیّت ارضی کشورها را اصول غیرقابل مذاکره قرار می‌دهد، چشم­‌اندازی که نه به دنبال صلح متکی بر زور، بلکه بر پایه‌­ی «قدرت از طریق صلح» است.

در این منطقه­‌ی قوی، کشتار و خون‌ریزی جایی ندارد. به همین خاطر سال­‌هاست کشور من از سرسخت­‌ترین حامیان ایجاد منطقه­‌ی عاری از سلاح­‌های کشتار جمعی بوده است، اما آنها که خود دارای بزرگ‌ترین زرادخانه­‌های هسته­‌ای هستند و در نقض فاحش معاهدهNPT ، سلاح­‌های‌شان را روز به روز، کشنده­‌تر و ویران‌گرتر می­‌کنند، سال­‌هاست با اتّهام­‌های واهی مردم ما را در معرض فشار قرار داده­‌اند.

هفته گذشته، سه کشور اروپایی، پس از آن‌که نتوانستند با بدعهدی 10 ساله و به دنبال آن با حمایت از تجاوز نظامی مردم سربلند ایران را به زانو دربیاورند، به دستور ایالات متحده، با فشار، قلدری، تحمیل و سوءاستفاده آشکار کوشیدند قطعنامه‌های لغو شده شورای امنیت، علیه ایران را بازگردانند.

در این مسیر؛ حسن‌نیت را کنار گذاشتند، الزامات قانونی را دور زدند، اقدامات جبرانی قانون‌مند ایران در برابر خروج آمریکا از برجام و بدعهدی و ناتوانی مطلق اروپا را «نقض‌ فاحش» جلوه دادند، خود را به دروغ «طرف‌های خوش‌سابقه» توافق معرفی کردند و تلاش‌های صادقانه ایران را «ناکافی» خواندند. و این همه، برای نابودی همان برجامی بود که خودشان بزرگترین دستاورد دیپلماسی چندجانبه­‌اش می‌دانستند. این اقدام غیرقانونی که با مخالفت برخی از اعضای شورای امنیت نیز مواجه گردید، مشروعیت  بین‌المللی نداشته و با اقبال جامعه بین‌المللی نیز روبه‌رو نخواهد شد.

یکبار دیگر در این مجمع اعلام می‌کنم که ایران هرگز به دنبال ساخت سلاح هسته‌ای نبوده و نخواهد بود. ما به دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم و این یک باور اعتقادی و فتوای رهبری است در نتیجه به هیچ‌وجه به دنبال آن سلاح‌های کشتار جمعی نبودیم و نخواهیم بود. در جایی که برهم زننده آرامش در منطقه، اسرائیل هست ایران باید تحریم شود ما یک شعری داریم می‌گوید «گنه کرد در بلخ آهنگری/ به شوشتر زدند گردن مسگری». یکی جای دیگری دارد منطقه را به هم می‌زند و کسان دیگری را دارند تحریم می‌کنند.

خانم‌ها، آقایان؛

جمهوری اسلامی ایران از صلح و ثبات استقبال می‌کند. ما باور داریم که آینده منطقه و جهان باید بر پایه همکاری، اعتماد و توسعه مشترک شکل بگیرد و در این چارچوب؛ ایران از روند صلح میان جمهوری آذربایجان و جمهوری ارمنستان حمایت می‌کند، ایران امیدوار است تلاش‌ها برای پایان دادن به جنگ در اوکراین، به توافقی عادلانه و پایدار بین روسیه و اوکراین بینجامد، ایران از پیمان دفاعی میان دو کشور برادر مسلمان، عربستان سعودی و پاکستان، به عنوان آغازی برای نظام امنیت فراگیرمنطقه‌ای با همکاری‌ کشورهای مسلمان غرب آسیا در حوزه‌های سیاسی، امنیتی و دفاعی، استقبال می‌کند و بالاخره تجاوز جنایتکارانه رژیم اسرائیل به قطر که منجر به شهادت تعدادی از اتباع فلسطینی و قطری شد را محکوم می‌کنیم و حمایت و همبستگی خود با دولت و ملت قطر را اعلام می‌کنیم.

خانم‌ها، آقایان؛

امنیت واقعی نه از راه زور، بلکه از طریق اعتمادسازی، احترام متقابل و همگرایی منطقه‌ای و چند‌جانبه‌گرایی مبتنی بر حقوق بین‌الملل به‌دست می‌آید. بر این مبنا، من همگان را دعوت می­‌کنم؛ «شنیدن» یکدیگر به جای بلند کردن صداها ، تمرین کنیم، در مبانی فکری دوقطبی‌سازی و خشونت سیاسی که امروز نه تنها گریبان­گیر جامعه بین‌المللی است، که درون جوامع را نیز به تنش و آشوب کشانده است را‌ بازنگری کنیم، به عنوان فصل مشترک همه باورها و فرهنگ‌ها، و به جای تفسیر مغرضانه مفاهیم و روایت‌ها هر چه را برای خود نمی‌پسندیم، برای دیگران نیز روا نداریم، اعتبار نهادها و ساز و کارهای حقوق بین‌الملل را ترمیم و بازسازی کنیم و برای ایجاد یک نظام امنیت و همکاری منطقه‌­ای در غرب آسیا متعهد شویم.

خانم‌ها، آقایان؛

ما ایرانیان قدرت خود را در جهان گسترده‌ایم؛ نه با تولید و استفاده از سلاح هسته‌ای و کشتار صدها هزار انسان در قرن بیستم و نسل‌کشی و تحمیل گرسنگی به کودکان غزه در قرن بیست و یکم، و حتی نه در امپراطوری‌های تاریخی ایران، بلکه با فرهنگ هم‌نوع دوستی و پیام همدلی جهان‌گشایانی همچون مولوی و حافظ و اشعاری که سعدی در 800 سال پیش فرمود:

بنی‌آدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به‌ درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی‌غمی/ نشاید که نامت نهند آدمی

جنایتکارانی که با کشتن کودکان، قلدری می‌کنند، شایسته نام انسان نیستند و بی‌گمان شرکای مطمئنی نیز نخواهند بود.

ایران با تکیه بر سنت دیرین نوع‌دوستی، شریکی پایدار­ و همراهی مطمئن برای همه کشورهای صلح‌طلب است؛ دوستی و شراکتی که نه بر مصلحت­‌جویی گذرا، بلکه بر پایه عزّت، اعتماد و آینده‌­ای مشترک استوار است. ما راست‌قامتان ایران زمین، با ایستادگی در برابر یاغیان بی‌قانون، بی­‌عدالتی­­‌ها، تبعیض­‌ها و استانداردهای دوگانه را با سربلندی پشت‌سر گذاشته‌ایم و خواهیم‌ گذاشت و امروز با نگاهی فرصت‌محور، این دستاورد تاریخی مردم ایران را به سکویی برای جهش به آینده‌­ای پر امید تبدیل کرده‌ایم.

بیایید با ما از تهدید، فرصت بسازیم.

متشکرم.

امام صادق علیه‌السلام:

سُئِلَ رَسُولُ اللّهِ صلی‌الله‌علیه‌وآله عَنْ اَحَبِ النّاسِ اِلَی اللّهِ؟ قالَ: اَنْفَعُ النّاسِ لِلنّاسِ.

از رسول خدا سؤال شد: محبوب‌ترین مردم نزد خدا کیست؟ فرمودند: کسی که بیشترین سود و خدمت را به مردم برساند.

بحارالأنوار، ج ۷۳، ص ۳۳۹

آیات و روایات متعددی نشان می‌دهند که جن‌ها نیز مانند انسان‌ها دارای اختیار و مسئولیت هستند و در برابر تکالیف الهی پاسخگو خواهند بود.

در قرآن کریم به صراحت آمده است که پیامبران برای هدایت جن‌ها نیز مبعوث شده‌اند (سوره انعام، آیه ۱۳۰) و این موضوع نشان‌دهنده وجود مسئولیت و انتخاب در میان آنان است. همچنین در سوره ذاریات (آیه ۵۶) اشاره شده که جن‌ها نیز مکلف هستند.

در سوره جن (آیات ۱۴ و ۱۵) خود جن‌ها می‌گویند: «و از میان ما گروهی فرمان‌بردار و گروهی منحرف‌اند. پس کسانی که فرمان‌بردارند، در جستجوی راه درستند، ولی منحرفان هیزم جهنم خواهند بود.» این آیات به‌وضوح بیانگر این است که جن‌ها مانند انسان‌ها به دو گروه مؤمن و کافر تقسیم می‌شوند.

یکی از داستان‌های جالب قرآن در این زمینه، اشاره به ایمان آوردن گروهی از جن‌ها به پیامبر اسلام است. وقتی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) پس از مأیوس شدن از دعوت مردم طائف، به وادی جن رسید و شب را در آنجا گذراند، جن‌ها صدای تلاوت قرآن او را شنیدند و نور ایمان در دلشان تابید. پس از پایان تلاوت، به سوی قوم خود بازگشتند و آنان را به ایمان به پیامبر و قرآن دعوت کردند.

در سوره احقاف (آیات ۳۰ و ۳۱) آمده است: «ای قوم ما! ما کتابی را شنیدیم که بعد از موسی نازل شده است... ای قوم ما! دعوت‌کننده الهی را اجابت کنید و به او ایمان بیاورید تا گناهانتان بخشیده شود و از عذابی دردناک در امان باشید.»

بنابراین، همان‌طور که انسان‌ها در برابر ایمان یا کفر خود به پاداش یا کیفر می‌رسند، جن‌ها نیز بر اساس انتخاب و عمل خود در آخرت به بهشت یا جهنم خواهند رفت.

قرآن مرگ انسان را به دو نوع اجل مسمّی و اجل معلّق تقسیم کرده که هر کدام حکمت و معنای خاصی دارد.

فلسفه و حکمت تقسیم اجل به «اجل مسمّی» و «اجل معلّق» در قرآن و روایات

در آموزه‌های قرآن و روایات، اجل یا زمان مرگ انسان به دو نوع اصلی تقسیم شده است: اجل مسمّی و اجل معلّق. این تقسیم‌بندی تنها یک تمایز لفظی یا علمی نیست، بلکه حامل حکمت‌های عمیقی درباره رابطه خدا و انسان، اختیار، عدالت و تربیت است.

اجل مسمّی؛ مرگ قطعی و غیرقابل تغییر

اجل مسمّی، همان مرگ قطعی است که در «لوح محفوظ» ثبت شده و قابل تغییر یا تأخیر نیست. این نوع اجل به پایان طبیعی عمر هر فرد اشاره دارد و در آیات متعددی به آن تصریح شده است

«فَإِذا جاءَ أَجَلُهُم لا یَستَأخِرونَ ساعةً وَ لا یَستَقدِمونَ»

«چون اجلشان فرا رسد، نه ساعتی عقب می‌افتند و نه پیش می‌افتند» (یونس: ۴۹)

این اجل نشان‌دهنده علم مطلق و حاکمیت بی‌چون و چرای خداوند بر سرنوشت انسان است. هیچ قدرتی در عالم نمی‌تواند زمان اجل مسمّی را تغییر دهد؛ چراکه این اجل در نزد خدا محفوظ است و همان «قضای حتمی» الهی به شمار می‌آید.

اجل معلّق؛ مرگ مشروط و تغییرپذیر

در مقابل، اجل معلّق مرگی است که بسته به شرایط، رفتار و اعمال انسان قابل تغییر است. این اجل به «لوح محو و اثبات» تعلق دارد و بر اساس اراده و عملکرد آدمی می‌تواند جلو بیفتد یا عقب بیفتد. اعمال نیک مانند دعا، توبه، صله رحم و تقوا می‌توانند اجل معلّق را به تأخیر اندازند، و اعمال نادرست و گناه می‌توانند آن را جلو بیندازند.

در قرآن می‌خوانیم:

«وَیَمْحُوا اللَّهُ مَا یَشَاء وَیُثْبِتُ وَعِندَهُ أُمُّ الْکِتَابِ»
«خدا هر چه را بخواهد محو و هر چه را بخواهد اثبات می‌کند» (رعد: ۳۹)

از نظر روایی، امام صادق(ع) درباره این دو اجل فرمودند:

«آنها دو اجل‌اند؛ اجل مشروط که خدا در آن هرچه بخواهد می‌کند و اجل محتوم».۱

به عبارت دیگر، اجل معلّق ابزار خداوند برای تربیت و آزمون انسان است که به وی فرصت می‌دهد با اعمالش در زندگی، سرنوشت خود را رقم بزند.

حکمت تقسیم اجل؛ عدالت و اختیار در کنار علم الهی

یکی از مهم‌ترین حکمت‌های تقسیم اجل، حفظ همزمان عدالت الهی و آزادی اختیار انسان است. اگر تمام مرگ‌ها قطعی و غیرقابل تغییر بودند، نقش تلاش، دعا و اصلاح انسان چه می‌شد؟ و اگر همه اجل‌ها مشروط بودند، چگونه می‌توان از علم قطعی خداوند سخن گفت؟

با تفکیک اجل به مسمّی و معلّق، خداوند به انسان فرصت انتخاب داده و مسئولیت اعمالش را به عهده خود او گذاشته است؛ در عین حال، از قضاوت نهایی و سرنوشت قطعی هر فرد هم خبر دارد.

تاثیر دعا و عمل صالح بر اجل معلّق

در روایات متعدد آمده است که دعا و اعمال صالح می‌تواند اجل معلّق را به تأخیر اندازد یا از وقوع زودرس آن جلوگیری کند:

امام صادق(ع): «دعا، قضای حتمی را هم برمی‌گرداند».[۲]

این بدان معناست که حتی برخی موارد اجل مسمّی (که بسیار نادر است) نیز می‌تواند با اذن خدا تغییر کند، ولی این تغییر عمدتاً درباره اجل معلّق است که محل تعامل بین اراده الهی و تلاش انسانی است.

پنهان بودن زمان اجل مسمّی؛ امتحان و تواضع

قرآن و روایات بیان می‌کنند که زمان اجل مسمّی به انسان اعلام نمی‌شود تا همیشه آماده و مراقب باشد و دچار غرور و سستی نشود. این رازآمیزی زمان مرگ خود نوعی امتحان الهی است:

«انسان را جز به تلاشش چیزی نمی‌دهند» (نجم: ۳۹)

اجل فقط برای فرد نیست؛ سرنوشت امت‌ها و تمدن‌ها

در قرآن تاکید شده که اجل مربوط به همه امتها و ملت‌ها هم هست، نه فقط فرد:

«وَ لِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ...» (اعراف: ۳۴)

این مفهوم باعث شده بسیاری از فقها و مفسران، تحلیل‌های سیاسی، اجتماعی و تاریخی را در چارچوب اجل بررسی کنند؛ یعنی هر زمانی که جامعه‌ای به فساد و انحراف برسد، عمرش به پایان می‌رسد و به جای آن نظام جدیدی ظهور می‌کند.

نتیجه:

خداوند اجل را به دو بخش تقسیم کرده تا نشان دهد برخی مرگ‌ها قطعی و غیرقابل تغییرند (اجل مسمّی)، اما برخی دیگر بسته به رفتار و انتخاب انسان قابل تغییرند (اجل معلّق). این تقسیم‌بندی، نقش اختیار انسان را در سرنوشتش روشن می‌کند.

پی‌نوشت:

۱. بحارالانوار، ج ۷، ص ۳۷۶

۲.کافی، ج ۲، ص ۵۳۷

در ادامه تنش‌های هسته‌ای میان ایران و غرب، مایک والتس، نماینده ایالات متحده در سازمان ملل متحد، پس از دیدار با رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، خواستار اعمال فشار بیشتر بر تهران شد. او تأکید کرد که آژانس باید ایران را وادار به پایبندی به تعهداتش در چارچوب پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای کند و تضمین دهد که این کشور هرگز به سلاح هسته‌ای دست نخواهد یافت.

در همین حال، دیپلمات‌های اروپایی نیز با ابراز نگرانی از وضعیت کنونی، هشدار دادند که زمان برای ایران محدود است. یکی از آن‌ها در گفت‌وگو با رادیو بین‌المللی فرانسه گفت: «توپ در زمین ایران است. اگر در روزهای آینده اقدامات ملموسی انجام ندهد، تحریم‌ها دوباره اعمال خواهند شد.» دیپلمات دیگری نیز با صراحت اعلام کرد: «احتمال موفقیت بسیار کم است.»

 این گزارش حاکیست، نشست مشترک ایران، آلمان، فرانسه، انگلیس و همچنین مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در حاشیه هشتادمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک آغاز شد. ریاست هیئت ایرانی را سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان بر عهده دارد. همچنین مجید تخت روانچی، کاظم غریب آبادی و اسماعیل بقائی، معاونان وزیر امور خارجه ایران نیز در این نشست حضور دارند.

قرار است در این دیدار در خصوص آخرین تحولات مربوط به موضوع هسته‌ای ایران و همچنین مکانیسم ماشه رایزنی شود.

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر معظم انقلاب اسلامی امشب در سخنانی تلویزیونی خطاب به مردم، اتحاد و یکپارچگی مستمر ملت ایران را،‌ مشتی پولادین بر فرق دشمن خواندند و با تشریح علتِ تسلیم نشدنِ ملت غیرتمند ایران در مقابل فشار و تهدید دشمن برای صرف نظر کردن از فناوری پرفایده غنی‌سازی اورانیوم، تاکید کردند: مذاکره‌ای که آمریکا از اول نتیجه آن را مشخص و دیکته کند، ‌بی‌فایده و پرضرر است، چرا که دشمن زورگو را برای تحمیل هدف‌های بعدی به طمع می‌اندازد و هیچ ضرری را هم از ما دفع نمی‌کند و اینگونه مذاکرات را هیچ ملت باشرف و سیاستمدار خردمندی نمی‌پذیرد.