ایزد منان بار دیگر بر زمینیان منت نهاده و آنان را موفق به درک ضیافت آسمانی خود کرده است تا با بریدن از نان، به جانان برسند؛ اندرون جسم‌ را از طعام خالی کنند، ذهن و زبان را از شبهات بپیرایند و خانه دل، از غیر بپردازند. اما کلمه «روزه» به چه معناست و از چه زمانی بر مسلمانان واجب شده است؟

«روزه» یعنی چه؟

گروه واژه‌گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی در فضای مجازی همزمان با آغاز ماه میهمانی خدا، ماه مبارک رمضان، به بررسی ریشه‌شناسی کلمه «روزه» در زبان فارسی پرداخته است. در این نوشتار آمده است: درباره ریشه این واژه(روزه) آراء متنوعی وجود دارد. برخی واژه «روزه» را ترکیبی از «روز» و پسوند نسبت «ه» دانسته‌اند، زیرا زمان اجرای این فریضه در طول روز است.

در ادامه این مطلب که برگرفته از مدخل «روزه» در فرهنگ ریشه‌شناختی زبان فارسی است، آمده است: بعضی از ریشه‌شناسان می‌گویند «روزه» و «روز» در منابع فارسی میانه گاه به‌جای یکدیگر به‌کار رفته‌اند؛ همچنین این اصطلاح برای مراسمی مذهبی در میان زرتشتیان ایران به‌کار می‌رفته و شاید با ورود اسلام، رنگ و مفهومی اسلامی به خود گرفته‌است.

از سوی دیگر، برخی از متخصصان می‌گویند این فریضه در ادیان دیگر نیز به‌صورت‌های مختلف وجود دارد. واژه‌هایی که مثلاً در زبان‌های سنسکریت، یونانی و ایرلندی برای این فریضه به‌کار می‌رود، به‌معنای پرهیز از خوردن یا آشامیدن است؛ بنابراین، احتمال می‌دهند «روزه» فارسی نیز با «روزی» به‌معنی خوراک هم‌ریشه باشد. در زبان فارسی میانه مانوی، ترکیبی به‌معنی «پاییدن خود از خوراک، پرهیز از خوراک» به‌کار رفته‌است. احتمالاً جزئی از این ترکیب، یعنی فعلی که معنای پاییدن دارد، حذف شده و کل معنا به یک جزء انتقال یافته‌است. مشابه این تحول معنایی در برخی زبان‌های دیگر نیز رخ داده‌است. مثلاً fast انگلیسی در اصل به‌معنی «گرفتن» است و «صیام» عربی از «صوم» به‌معنای پرهیز کردن و حفظ کردن آمده‌است.

روزه‌داری در ادیان ابراهیمی

درباره آداب روزه‌داری، ریشه تاریخی آن، وجود رسم روزه‌داری در دیگر ادیان و آیین‌ها و ... نیز مقالات و منابع متعددی منتشر شده است. از جمله منابعی که به این موضوع به صورت مختصر و مفید پرداخته، «دانشنامه جهان اسلام» است. در مدخل روزه این دانشنامه، ضمن نگاهی گذرا به وجود رسم روزه‌داری در میان ادیان مختلف آمده است: 

 روزه گرفتن برای پالایش روح و تهذیب نفس در بسیاری از ادیان و آیین‌های پیشین مانند آیین مایاها، هندو، بودا، جَین و مانویت رواج داشته است. در جوامع و تمدن‌های باستان، روزه گرفتن یا پرهیز از خوردن برخی غذاها مانند گوشت، بر پایه اصولی خاص، تمهیدی برای نزدیک شدن به خدایان تلقی می‌شد و در مناسک یا جشن‌های خاصی متداول بود. روزه گرفتن همچنین کفاره ارتکاب گناه یا وسیله‌ای برای فرونشاندن خشم خدایان به شمار می‌رفت.

در ادیان ابراهیمی از جمله دین یهود نیز روزه‌های واجب و مستحب متعددی مقرر شده است، مانند روزه روز «کیپور»(دهمین روز از ماه تشرین) که یهودیان در آن روز برای بخشش گناهانشان روزه می‌گیرند. به تصریح تورات، موسی(ع) پیش از دریافت الواح، 40 شبانه‌روز در کوه سینا روزه گرفت و از خودرن و آشامیدن پرهیز کرد. در انجیل لوقا نیز اشاره شده است که عیسی(ع) پس از نزول جبرئیل بر وی، 40 روز روزه گرفت... .

روزه گرفتن از چه زمانی بر مسلمانان واجب شد؟

برخی تشریع وجوب روزه ماه رمضان را در سال دوم هجری و پس از تغییر قبله دانسته‌اند. به نظر شماری از مفسران، روزه ماه رمضان با نزول فقره «فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ» در آیه 185 سوره بقره واجب شد؛ زیرا ظاهر تعبیر «و انْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ» در آیه 184 سوره بقره، که پیشتر نازل شده بود، تخییر میان روزه گرفتن و دادن فدیه را برای همه جایز می‌دانست و آیه 185 ناسخ آن بود. اما به نظر بسیاری از مفسران، آیه 184 سوره بقره با تعبیر «کُتب علیکم الصیام» دالّ بر وجوب تعیینی روزه است و مراد از این فقره، نه افاده حکم تخییری بلکه بیان ارزش روزه برای مسلمانان است و این شیوه بیان در دیگر آیات قرآن هم دیده می‌شود. پس نَسخ مطرح نیست.

... بر پایه برخی منابع، تشریع روزه در اسلام، اعم از روزه ماه رمضان و روزه‌های دیگر، به پیش از هجرت پیامبر(ص) به مدینه بازمی‌گردد و آن حضرت در برخی از روزهای سال مانند عاشورا روزه می‌گرفت. همچنین گفته شده با توجه به آنکه روزه عبادتی دشوار و مشتمل بر نظارت جدی بر تمایلات غریزی است، به تدریج در سه مرحله تشریع شده است. به این ترتیب که در مرحله اول، فقط روزه روز عاشورا و سه روز در هر ماه بر مسلمان‌ها واجب شد؛ در مرحله دوم، آنان میان روزه گرفتن و فدیه دادن مخیر شدند، و در مرحله آخر، با برداشته شدن حکم تخییری، روزه بر همگان واجب شد. گفتنی است بر روایات راجع به آغاز روزه‌داری مسلمانان در روز عاشورا از نظر تطبیق تاریخی خدشه وارد و نادرستی آن تبیین شده است(ابوریحان بیرونی...).

آیا پیامبر اکرم(ص) در روز عاشورا روزه می‌گرفتند؟

در این مدخل دانشنامه بر پایه منابع مختلف از جمله منابع اهل سنت، بر روزه گرفتن پیامبر اکرم(ص) در روز عاشورا اشاره شده است. ممکن است این سؤال مطرح شود که چطور رسول خدا(ص) در روزی که در نظر برخی از فقها مکروه اعلام شده، روزه می‌گرفته‌اند؟ طرح این پرسش در حالی است که برخی از منابع بر استحباب روزه گرفتن در این روز از نظر رسول خدا(ص) تأکید دارند. گفته می‌شود در منابع روایی معتبر شیعه، حدیثی با این مضمون وجود ندارد که رسول خدا(ص) روزه گرفتن در روز عاشورا را مستحب اعلام کرده باشند.

البته، از برخی روایات نقل شده در منابع حدیثی سنی و شیعه، برمی‌آید که عاشورا از زمان حضرت موسی(ع) تا بعثت رسول خدا(ص) و از بعثت تا هنگام وجوب روزه‌ ماه رمضان، مورد تعظیم بود،ولی پس از حادثۀ عاشورا و سوء استفاده بنی‌امیّه از روایات مربوط به روزه و بزرگداشت عاشورا، روایات مختلفی در این مورد وارد شده است، برخی از این روایات بر کراهت و برخی بر حرمت دلالت دارند. همچنین در بعضی از احادیث اهل سنت، ذکر شده است که روزه روز عاشورا، بعد از حکم روزه ماه رمضان، ترک و نسخ شد.

گفته می‌شود چون روزه‌ روز عاشورا وسیله‌ تبلیغاتی بنی‌امیّه است، از دیدگاه بیشتر فقها حکم به کراهت داده شده است؛ یعنی روزه داشتن در این‌ روز ناپسند است؛ چنانچه برخی دیگر از فقها گفته‌اند: روزه‌ روز عاشورا بنابر احتیاط واجب جایز نیست.

استحباب روزه‌ روز عاشورا یک حکم صد در صد انحرافی است که میان گروهی از مسلمانان ظاهری نفوذ کرده است و این همان است که در زیارت عاشورا بدان اشاره شده است: «و هذا یوم تبرّکت‏ به بنو امیّة».

 کارشناسان تغذیه اهمیت رعایت رژیم‌های غذایی را توصیه می‌کنند که هر از چندگاهی بدن را از سموم پاک می‌کنند و می‌توانیم در ماه مبارک رمضان با وارد کردن انواع غذا‌ها به وعده‌های غذایی خود، برخی از این رژیم‌ها را رعایت کنیم.

۱) گریپ فروت‌

می‌توانید در وعده افطاری یک لیوان آب گریپ فروت میل کنید؛ زیرا برای تمیز کردن دستگاه گوارش، سیستم گردش خون و کبد مناسب است. چرا که سرشار از آنتی اکسیدان‌ها و ویتامین C است. بنابراین، خوردن گریپ فروت نه تنها به حفظ اندامی باریک کمک می‌کند، بلکه بدن را از سموم پاک می‌کند.

۲) اسفناج

علاوه بر فواید فراوان اسفناج که شامل درمان کم خونی، تقویت سیستم ایمنی، افزایش متابولیسم و ​​تقویت استخوان‌ها می‌شود، اسفناج می‌تواند کل بدن را از سموم پاکسازی کند؛ زیرا اسفناج مانند یک «جارو» عمل می‌کند که تمام سموم را از بدن خارج می‌کند. می‌توان آن را به صورت پخته خورد یا به غذای سالاد اضافه کرد و یا به شکل آب میوه مصرف کرد.

۳) پرتقال

برای افطار حتما یک پرتقال یا یک لیوان آب پرتقال تازه بخورید؛ زیرا می‌تواند تفاوت زیادی در سلامت بدن شما ایجاد کند. پرتقال سرشار از ویتامین C است که ایمنی را تقویت کرده و از بدن در برابر بیماری‌ها محافظت می‌کند. میکروب‌ها را از بین می‌برد و بدن را از شر سموم به طور بسیار موثری رها می‌کند.

۴) سیر

دانه‌های سیر توانایی فوق العاده‌ای برای دفع سموم بدن دارند؛ زیرا حاوی ماده‌ای به نام «آلیسین» هستند که سموم را به‌ویژه از سیستم گوارشی «فیلتر» می‌کنند و بدن را در بهترین وضعیت سلامتی خود قرار می‌دهند. پس حتما در وعده افطار سیر را به غذا‌های خود اضافه کنید.

۵) کلم بروکلی

کلم بروکلی سرشار از فواید تغذیه‌ای است و از جمله فواید طلایی آن، پاکسازی بدن از سموم است؛ زیرا حاوی آنتی اکسیدان است. اضافه کردن کلم بروکلی به وعده افطاری، به خصوص به شکل سوپ، برای اطمینان از بهره مندی کامل از فواید فراوان آن، ضرری ندارد.

۶) چای سبز

نوشیدن یک فنجان چای سبز کمی بعد از افطاری در ماه مبارک عادت خوبی است. چای سبز سرشار از آنتی اکسیدان‌هایی است که متابولیسم را بهبود می‌بخشند و به حفظ وزن ایده آل کمک می‌کنند. یکی از فواید چای سبز این است که به روشی طبیعی بدن را از شر سموم دفع می‌کند.

۷) تخمه آفتابگردان

تخمه آفتابگردان حاوی فیبر و فولات است که فواید طلایی برای بدن دارد؛ زیرا سلامت بدن را حفظ کرده و آن را از سموم و باقی مانده‌های مضر پاک می‌کند.

۸) آووکادو

آووکادو یکی از غذا‌های غنی از مواد مغذی مفید برای بدن است. آووکادو سرشار از اسید‌های چرب امگا ۳ است که به بدن کمک می‌کند تا از شر سموم مضر خلاص شوند. پس حتما در ماه رمضان چه در افطار و چه در سحری آووکادو را به غذا‌های خود اضافه کنید.

۹) زردچوبه

زردچوبه با خواص ضد میکروبی آن شناخته می‌شود؛ بنابراین یکی از مواد موثری است که بدن را از شر سموم دفع می‌کند. افزودن زردچوبه به وعده‌های غذایی خود در ماه رمضان باعث می‌شود بدن شما از شر سموم مضر در ماه مبارک خلاص شود.

با افزایش سن خطر بروز بیماری‌های مختلف در انسان افزایش می‌یابد. از این رو، داشتن یک رژیم غذایی غنی از مواد مغذی و ویتامین‌های مختلف برای افراد کهنسال ضروری است. تحقیقات متعدد نشان داده است افراد با افزایش سن در خطر بیشتری برای ابتلا به امراض متعدد دارند.

در این مطلب به ضروری‌ترین مواد مغذی که افراد با افزایش سن به آن احتیاج بیشتری دارند می‌پردازیم:

۱- کلسیم:

متاسفانه با افزایش سن کهنسالان کلسیم بیشتری نسبت به آنچه دریافت می‌کنند، از دست می‌دهند. از این رو، کهنسالان در خطر بیشتری برای پوکی استخوان قرار دارند. این موضوع به ویژه در زنان پس از دوره یائسگی رایج است. کلسیم به کارکرد مناسب ماهیچه‌ها، اعصاب، سلول‌ها، و عروق خونی کمک می‌کند.

۲- ویتامین B۱۲:

این ویتامین به طور مستقیم در ساخت سلول‌های خونی و عصبی نقش ایفا می‌کند. افراد می‌توانند به طور طبیعی از محصولات حیوانی همانند گوشت، ماهی، تخم مرغ و محصولات لبنی نیاز بدن خود به این ویتامین را تامین کنند. گیاهخواران به شدت در معرض کمبود ویتامین B۱۲ قرار دارند.

۳- ویتامین D:

این ویتامین برای جذب کلسیم ضروری است. از این رو، افراد باید برای جلوگیری از پوکی استخوان به مصرف ویتامین D اهمیت ویژه‌ای دهند. این ویتامین همچنین در کارکرد درست سیستم ایمنی، عصبی، و ماهیچه‌ها نقش دارد.

۴- ویتامین B۶:

بدن از این ویتامین برای مبارزه با میکروب‌ها و نیز تولید انرژی استفاده می‌کند. ویتامین B۶ همچنین به رشد مغز نوزاد کمک می‌کند. با افزایش سن نیاز بدن به مصرف این ویتامین افزایش می‌یابد. مطالعات نشان داده اند افراد بزرگسالی که دارای سطح بالای ویتامین B۶ بودند عملکرد مغزی بهتری داشتند.

۵- منزیم

۶- پروبیوتیک

۷- اسید چرب امگا3

۸- روی

۹- سلنیوم

۱۰- پتاسیم

۱۱- فولات

۱۲- فیبر

۱۳- مولتی ویتامین

افراد کهنسال بهتر است رژیم غذایی غنی و متنوعی داشته باشند. متاسفانه با افزایش سن میزان جذب مواد مغذی در دستگاه گوارش نیز کاهش می‌یابد. به همین دلیل توجه به میزان مصرف مواد مغذی در افراد کهنسال اهمیت زیادی دارد. این افراد بهتر است به طور سالیانه اقدام به سنجش میزان کمبود‌های بدن خود کنند.

با افزایش سن خطر کاهش توانمندی مغز و بروز بیماری‌هایی همچون دمانس (زوال عقلی) افزایش می‌یابد. از این رو، متخصصان همواره تاکید دارند افراد همان طور که به سلامت جسمانی خود اهمیت می‌دهند، باید توجه ویژه‌ای به سلامت ذهنی خود داشته باشند.

بدین منظور انجام برخی اقدامات و تغییر سبک زندگی می‌تواند به شادابی مغز کمک کند.

در این مطلب به ساده‌ترین راهکار‌ها در این زمینه می‌پردازیم:

۱- دوست جدید پیدا کنید:

تلاش کنید بخشی از زندگی روزمره خود را به شناخت افراد جدید اختصاص دهید. تعامل با اشخاص جدید همانند حل جدول برای مغز می‌ماند و می‌تواند باعث تقویت ذهن شود. این امر حافظه کوتاه مدت و نیز قدرت تمرکز را درگیر می‌کند. تعامل با دیگران راهکار‌های جدیدی برای نواندیشی به شما خواهد آموخت.

۲- بخندید:

استرس یکی از مخرب‌ترین حالاتی است که می‌تواند ذهن شما را ویران کند. زمانی که فرد از استرس رنج می‌برد مغز اقدام به ترشح هورمونی به نام کورتیزول می‌کند. در حضور هورمون کورتیزول تفکر دشوار شده و فرد نمی‌تواند تفکر روشنی داشته باشد. یکی از راهکار‌های ساده برای خلاصی از استرس خندیدن است. خندیدن باعث کاهش سطح هورمون کورتیزول شده و به سلامت مغز کمک می‌کند.

۳- به گشت و گذار بروید:

طبیعت تاثیری آرامش بخش بر ذهن دارد و استرس را از بین می‌برد. زمانی که شما به گشت و گذار می‌پردازید ذهن خود را از روند‌های عادی زندگی و نیز طوفان اطلاعاتی که در معرض آن قرار دارید خلاصی می‌دهید.

۴- دوباره دانشجو شوید:

این امر بدان معنا نیست که بار دیگر وارد دانشگاه شوید بلکه بکوشید همواره چیز‌های جدیدی بیاموزید. زمانی که اقدام به یادگیری یک مهارت می‌کنید، مغز راه‌های جدیدی میان سلول‌ها ایجاد می‌کند. این موضوع می‌تواند شامل یادگیری مهارت‌های تفریحی مانند نوشتن یا نواختن و هر آنچه که شما به آن علاقه دارید شود.

۵- تمرکز بر یک موضوع:

این که شما فردی هستید که می‌تواند به طور همزمان چندکار را انجام دهد لزوماً معنا و مفهوم خوبی ندارد. چنین افرادی به طور معمول تمرکز کمتری نسبت به افراد دیگر دارند. بهتر است برای آن که قدرت تمرکز خود را ارتقا دهید و از فرسایش ذهنی جلوگیری کنید بر یک موضوع تمرکز داشته باشید.

از دیگر مواردی که می‌تواند به جوان ماندن مغز کمک کند می‌توان به داشتن خواب کافی و مناسب، ورزش کردن، انجام تمرین‌های تمرکزی، داشتن تناسب اندام، رژیم غذایی سالم، ترک استعمال دخانیات، توجه به سلامت قلب و جلوگیری و درمان بیماری‌های ذهنی همانند افسردگی اشاره کرد.

داده‌کاوی و رصد تحرکات غربی‌ها به‌ویژه آمریکا در ماه‌های منتهی به خروج اشغالگران از خاک افغانستان نشان می‌دهد که طرح اصلی و کلان آنها، خروج یک‌باره و از قبل اعلام‌نشده از افغانستان بود؛ این پندار و تحلیل در غربی‌ها وجود داشت که اگر این چنین برخورد کنند افغانستان به‌سرعت به‌سمت یک جنگ داخلی حرکت خواهد کرد و این نزاع و آشوب در کوتاه‌مدت به‌سمت فروکش نخواهد رفت و دود آتش این ناامنی بیش از افغانستان به چشم همسایگان از جمله ایران، چین و روسیه خواهد رفت.

با این حال به‌نظر می‌رسید غربی‌ها در تحلیل میدانی دچار اشتباه شده بودند و تصور عدم مقاومت را نمی‌کردند و همگان شاهد بودند که این کشور بدون اندک مقاومتی سقوط کرد و طرح اولیه غربی‌ها با شکست مواجه گردید.

اقدامات رسانه‌ای گسترده برای ایجاد تفرقه

در ماه‌های بعد آنچه آشکار شد این بود که غربی‌ها تمام تلاش و وقت خود را به‌سمت طرح جدید بردند؛ اقدام رسانه‌ای گسترده برای ایجاد جنگ میان ایران و افغانستان تحت حاکمیت طالبان. شاهد آن بودیم که شبکه ایران اینترنشنال با همین مأموریت بلافاصله بعد از خروج خارجی‌ها به‌سرعت کار خود را آغاز کرد و تمام وقت خود را صرف این کرد که مسئولان در جمهوری اسلامی ایران و افغانستان را در تصمیم‌سازی و تصمیم‌گیری دچار انحراف و اشتباه و فضا را غبارآلود کنند.

بی‌بی‌سی فارسی و صدای آمریکا و صدها رسانه‌ دیگر نیز عملیات مشترک با همین مأموریت را در دستور کار خود قرار داده با همین دست‌فرمان پیش رفتند. در ایران و افغانستان نیز پادوهای رسانه‌ای غرب با صرف هزینه‌های گزاف فعال شدند و در این راستا با مأموریت فشار بر مسئولان ایرانی و افغانستانی وارد میدان شدند تا با جنگی شناختی فضا را به‌نفع غرب تغییر دهند.

در همین زمینه رصد اکانت‌های مختلف در فضای مجازی نیز نشان می‌داد که «آلبانی‌نشینان» برای این مأموریت وارد عرصه شدند و حجم انبوهی از سم‌پاشی رسانه‌ای آغاز گردید با این حال با تدبیر هر دو طرف تا این لحظه این طرح غربی نیز خنثی گردیده است.

انتشار اخبار کذب با موضوع مهاجرین

غرب هنگامی که با شکست در این طرح نیز مواجه شد، طرح سوم را روی میز گذاشت و آن هم درگیر کردن دو ملت ایران و افغانستان و به‌تبع آن درگیر کردن حکومت‌ها بود.

از حدود سه هفته قبل، شاهد آن هستیم که اخبار کذب زیادی با موضوع مهاجرین افغانستانی و لزوم درگیری میان دو ملت در فضای مجازی دست به دست می‌شود.

تجاوز 25 جوان افغانستانی به یک دختر جوان در جزیره قشم، حمله اهالی استان یزد به خودروهای حامل مهاجرین افغانستانی، هجوم صدهاهزارنفری افغانستانی‌ها به مرزهای کشور، انتقال تجهیزات سنگین و نیمه‌سنگین از خاک افغانستان به داخل ایران تنها نمونه‌ای از ده‌ها مورد اخبار و تولیدات کذب فضای مجازی است که با پول هنگفت جبهه غربی ـ عبری ـ عربی با وسعت زیاد در فضای مجازی دو کشور دست به دست می‌شود تا آستانه صبر ملت‌ها را پر کند و فضا را برای پس‌زدن و هموار کردن مسیر درگیری و نزاع آماده سازد.

شبیه این فضا را دو ملت در دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد آن‌جایی که دولت‌های غربگرا و لیبرال سر کار بوده‌اند تجربه کرده‌اند و هنوز زخم‌های خاطرات تلخ آن دوران بهبود و التیام نیافته است.

اکنون نیز فاز جدید اقدامات غرب شروع شده است؛ در حرم مطهر سه طلبه مورد هجوم یک فرد قرار می‌گیرند و متأسفانه یکی از این عزیزان به شهادت می‌رسد؛ جریان رسانه‌ای غرب فعال می‌شود و هنوز ابعاد ماجرا روشن نیست این‌گونه تیتر می‌زند؛ «ضارب طلاب در حرم مطهر رضوی افغانستانی است».

هم‌زمان چند کلیپ منتشر می‌شود که افرادی با خونسردی کنار طلاب غرق در خون ایستاده‌اند و فقط این جمله را تکرار می‌کنند که ضارب افغانستانی است.

جریان رسانه‌ای غرب با کاربلدی این بار در حال تدارک ضربه نهایی است؛ یک فرد افغانستانی به طلاب شیعه در محل امن شیعیان یعنی حرم مطهر رضوی(ع) حمله می‌کند و یک فرد را که نماد شیعیان است به شهادت می‌رساند.

حتماً بلافاصله خواهند گفت این فرد افغانستانی وهابی است و با‌ فضای جدید به‌وجودآمده در افغانستان شرایط را فراهم دیده و وارد ایران شده است.

غرب با این اقدام و آتش رسانه‌ای قبل و بعد آن چند هدف را دنبال می‌کند:

1 ـ به مسئولان ایرانی می‌خواهد یادآور شود که "همسایه شرقی و حکومت جدیدش فضا را برای وهابیت آماده کرده است پس به‌سمت نزاع حرکت کن و تمام تلاشت برای برقراری صلح و امنیت در افغانستان را کنار بگذار."، سنگ بزرگ را برداشته‌اند که قدرت تصمیم‌گیری را بگیرند و فضا را به‌سمت خواسته‌های خود هدایت کنند.

2 ـ به مردم ایران این پیام را می‌دهد که "به‌سمت درگیری با مهاجرین افغانستانی حرکت کنید و فضای مسلمانی و مهمان‌پذیری را کنار بگذارید."، در واقع غرب به این سمت حرکت می‌کند که فرصت حضور چندمیلیونی مهاجرین افغانستانی را تبدیل به یک تهدید جدی کند. این اقدام ابتدا از سوی چند فرد به‌اصطلاح نخبه افغانستانی و ایرانی دنبال شد اما نتوانست فضای جدی را ایجاد کند و غرب شکست‌خورده در افغانستان این بار میدانی وارد عمل شد و احساسات را جریحه‌دار کرد تا نزاع میان ایرانی‌ها و افغانستانی‌ها را کلید بزند.

در این شرایط و با توجه به حساسیت موقعیت زمانی کنونی باید هوشیار بود و اجازه نداد غرب در دقیقه نود گل بزند. پایان تلخ و همراه با ناکامی حضور بیست‌ساله غرب در افغانستان و بی‌آبرویی حاصل از این اخراج باعث شده است آمریکا و غرب در پی اعاده حیثیت و آبروی ازدست‌رفته‌شان باشند و در این بین نباید اجازه دهیم دو ملت و دو کشور ایران و افغانستان قربانی بازی جدید غرب و غرب‌گرایان شوند.

شماری از علما و فعالان فرهنگی اهل سنت افغانستان در پی حمله تروریستی در صحن حرم رضوی (ع)، این رویداد را محکوم کردند و خواستار مجازات عوامل آن شدند.

این علما و فعالان فرهنگی اهل سنت افغانستان در بیانیه‌ای تصریح کردند که دشمنان اسلام، آرمان ایجاد اختلاف و تفرقه میان مسلمین را به گور خواهند برد.

 این بیانیه از سوی «مولوی تاج محمد» و «مولوی گل احمد بهیج» به نمایندگی از علما، «سید اکرام الدین معصومی»، رئیس «انسجام جمعیت اسلامی افغانستان»، ـاسدالله عمرخیل» والی سابق قندوز و نماینده «دعوت اسلامی افغانستان»، «الحاج حفیظ الله سلطانی» نماینده بخشی از مهاجرین افغانستانی مقیم جمهوری اسلامی ایران و «عبدالله آرزو» به نمایندگی از روشنفکران اهل سنت صادر شده است.

آنها در این بیانیه تاکید کردند که «با اظهار تاسف و ناباوری ما امروز از رویداد خونین و دلخراشی اطلاع یافتیم که در حرم مطهر امام رضا(ع) به وقوع پیوست که منجر به شهادت یکی از شخصیت‌های برجسته و جید اهل تشیع گردید. این ضایعه بزرگ قلب تمام مسلمانان را جریحه دار کرده است.»

در این بیانیه ضمن ابراز همدردی با خانواده روحانی شهید و ملت بزرگ ایران آمده است: «ما مردم افغانستان و مهاجرین اهل سنت... چنین رویدادی را اصلا غیرانسانی و غیراسلامی می دانیم و این حادثه المناک را به شدیدترین الفاظ تقبیح نموده و خود را در این غم بزرگ با مردم کشور دوست و برادر جمهوری اسلامی ایران شریک می‌دانیم.»

امضاکنندگان این بیانیه تاکید کردند: «ایجاد تفرقه یکی از اهداف شوم دشمنان قسم خورده مسلمانان است و البته این آرمان  را به گور خواهند برد که بتوانند با چنین اعمال ناپسند و شومی در صفوف مسلمانان اختلاف ایجاد کنند. بنابراین تمام ملت مسلمان و جامعه فهیم و نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران را به صبر و شکیبایی، اخوت و برادری دعوت نموده و خواهان مجازات هرچه عاجل عاملین این قضیه از سوی مراجع مربوطه هستیم.»

رویداد تروریستی روز سه شنبه 16 فروردین در صحن حرم امام رضا (ع) در مشهد مقدس، واکنش‌هایی را در دو کشور همسایه در پی داشت و علما و مجامع سیاسی، فرهنگی و علمی دو کشور بر لزوم حفظ هوشیاری، وحدت در برابر دشمنان و مقابله با توطئه‌های بیگانگان تاکید کردند.

«آنتونی بلینکن» وزیر امور خارجه آمریکا بامداد پنجشنبه در دیدار با «لیز تراس» وزیر خارجه انگلیس، «ژان ایو لودریان» وزیر خارجه فرانسه و «آنالنا بائربوک» وزیر خارجه آلمان درباره مسائل مختلفی از جمله ایران و اوکراین گفتگو کرد.

وزارت خارجه آمریکا با اعلام این خبر، گفت: «بلینکن و همتایانش در تروئیکای اروپایی، آمادگی خود را برای سناریوهای دیگر در مورد ایران، در صورت لزوم اعلام کردند».

در این بیانیه آمده است: «بلینکن و وزرای خارجه انگلیس، فرانسه و آلمان توافق کردند که راه حل دیپلماتیک بهترین نتیجه برای مذاکرات هسته‌ای ایران است».

بر این اساس، وزرای خارجه چهار کشور مذکور همچنین در مورد تضمین عدم دستیابی ایران به سلاح اتمی گفتگو کرد.

وزارت خارجه آمریکا همچنین خبر داد که  بلینکن در دیدار با تراس، لودریان و بائربوک، اقدامات روسیه در اوکراین را محکوم کرد و خواستار پاسخگویی شد.

وی با وزرای خارجه فرانسه، آلمان، ایتالیا و بریتانیا درباره کمک به اوکراین و راه‌های منزوی کردن روسیه در سطح بین‌المللی گفتگو کرد.

پیش از این نیز «ند پرایس» سخنگوی وزارت خارجه آمریکا گفته بود بازگشت متقابل به توافق هسته‌ای، بهترین راه برای مهار برنامه هسته‌ای ایران است. (جزئیات بیشتر)

حدود دو هفته پیش طرف‌های مذاکره‌کننده در وین اعلام کردند که مذاکرات وین درباره برجام دچار وقفه شده و هیأت‌های مذاکره کننده برای رایزنی به پایتخت‌های خود بازمی‌گردند. روز گذشته، «میخائیل اولیانوف» نماینده روسیه در سازمان‌های بین‌المللی در وین اتریش گفت که دور هشتم گفت‌وگوهای وین درباره برنامه هسته‌ای ایران هنوز تکمیل نشده است. نماینده روسیه اضافه کرد: معتقدم زمانی که اختلافات نهایی میان ایران و آمریکا حل شود، شرکت‌کنندگان کنونی برجام به وین باز خواهند گشت تا توافق را نهایی کنند.

وزیر خارجه جمهوری اسلامی ایران در دیداری که با «انریکه مورا» معاون مسؤول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و هماهنگ ‌کننده مذاکرات وین در تهران داشت، گفت: فقدان تصمیم سیاسی آمریکا برای رفع تحریم‌ها مانع کنونی رسیدن به نتایج نهایی بوده و برای ما برخوردار شدن از منافع کامل اقتصادی و رفع موثر تحریم‌ها اولویت اساسی است.

شناخت، فهم و فضیلت ماه رمضان مهم تر از شناخت زمان و مسایل صوری آن است. یکی از دعاهای امام سجاد(ع) این است: «اللَّهُمَّ وَ أَلْهِمْنَا معْرِفَةَ فَضْلِهِ وَ إِجْلَالَ حُرْمَتِهِ؛[1] خدایا! به ما توفیق معرفت فضیلت ماه رمضان و تکریم و تجلیل از این ماه را عنایت کن!»؛ گرچه آغاز و پایان احکام ماه رمضان مهم است و ماه رمضان استوار بر این احکام است؛ امّا شناخت فضیلت و حرمت این ماه کم تر از شناخت اصل احکام و آداب آن نیست.

در این ماه رمضان 7 فرصت استثنایی وجود دارد که از آنها به عنوان رمضان و فرصتهای استثنایی، فرصتهای طلایی، رمضان و زمینه های نورانی و... می توان یاد کرد.

اول: فرصت تقویت اراده و تصمیم گیری

یکی از مشکلاتی که در جامعه امروز وجود دارد، ضعف اراده و تصمیم گیری است؛ خیلیها می گویند: من می دانم بد اخلاق هستم، اما نمی توانم بر بد اخلاقیم غلبه کنم، من نباید اعتیاد داشته باشم، نباید ناسزا بگویم، نمی توانم و نمی شود. گاهی افراد به گرفتاریهای مختلف اظهار ضعف اراده می کنند.

ماه رمضان، ماه تقویت اراده است؛ خیلی علاقه مند به غذا هستید، اما غذا نمی خورید و یا علاقه مند به آب هستید و آب نمی خورید و نزدیک؟ 14 یا 15 ساعت تحمّل می کنید؛ این تقویت اراده است و اولین فرصت طلایی و زمینه ای است که در اختیار ماست، به شرط اینکه انسان خود را بشناسد.

نبی مکرم اسلام حضرت محمد(ص) به همراه اصحابشان از بیابانی عبور می کردند، پیامبر به اصحاب فرمود: «توقّف کنید»، توقّف کردند. سپس حضرت(ص) فرمودند: «الان یک کسی به ما می رسد، از کنار ما عبور می کند، که سه روز است شیطان بر او نفوذ نکرده و بر او راه نیافته است.» تمام چشمها به بیابان دوخته شد. یک وقت دیدند، یک عرب لاغر اندام، چشمها به گودی افتاده، دارد با یک شتر نحیفی می آید، وقتی نزدیک اصحاب رسید، پرسید: پیغمبر کیست؟ گفتند: ایشان، و حضرت را به او معرفی کردند. عرض کرد: یا رسول الله! سه روز است تصمیم گرفته ام بیایم مسلمان شوم، سه روز است تصمیم گرفته ام، همۀ آن عوارض و پیرایه، و بت پرستیها را کنار بگذارم، لذا در به در دنبال شما می گردم تا بیایم مدینه، حالا شما را توی این بیابانها پیدا کردم. شهادتین گفت و عرض کرد: آقا جان! چه کنم؟ فرمود: نمازت را بخوان، ماه رمضان روزه بگیر، حج بیت الله را یکبار در عمرت اگر مستطیع شدی به جای آور، زکات اموالت را بده، مالت را پاک نگهدار. اینها وظایفی است که به گردن تو است.

عرض کرد: یا رسول الله(ص)! همینها من را بس، خداحافظی کرد و رفت. پیامبر(ص) هم به راهشان ادامه دادند. بعد از مدتی که راه رفتند، پیامبر ایستاد و فرمود: «بر گردید، این شخص از دنیا رفت.» اصحاب علّت آن را پرسیدند، حضرت فرمود: «شترش توی یک چاله و گودالی گیرد کرد و او از روی شتر سقوط کرد، به سنگ بزرگی برخورد کرد و در دم جان داد.»

نبی مکرم اسلام(ص) اصحاب را آوردند، کنار بدن این شخص خیمه زدند و فرمودند: «کسی وارد نشود.» بدن را داخل خیمه بردند، غسل دادند و کفن کردند. آن شخص می گوید: وقتی پیامبر آمد بیرون، دیدیم از تمام پیشانی اش عرق می ریزد.

سؤال کردیم یا رسول الله(ص)! چه شده است؟ فرمود: «آنقدر فرشته آمده بود تا با او سلام و درود بدهد و با یک دنیا سلام و تحیت وارد بهشت شد.»[2]

این تصمیم و ارادۀ واقعی است که در این ماه رمضان تقویت می شود.

دوم: فرصت آشتی با خداست

در ما مبارک رمضانی، فرصت آشتی با خدا وجود دارد، هرکس قهر بوده، خدا زمینه و سراشیبی گذاشته تا در این فرصت با خدا آشتی کند.

حضرت عیسی بن مریم(ع) از جایی عبور می کرد، گروه اول را دید که گریه می کنند. گفت: گریۀ شما از چیست؟ گفتند: ما از آتش جهنم می ترسیم. فرمود: بدانید کسی که اینطور از خوف خدا اشک می ریزد، خدا او را از آتش می رهاند، امید داشته باشید، آتش جهنم بر بدن شما برخورد نکند. گروه دوّم را دید که ناله می زنند! پرسید شما چرا اشک می ریزید و تضرع می کنید؟ گفتند: عیسی! ما عشق بهشت داریم، جایی که در آن لغو، گناه، دروغ و خلاف نیست؛ جایی که فرشته ها و انبیا در آن هستند. فرمود: امید داشته باشید خدا به شما بهشت بدهد. رسید به گروه سوّم و از آنها پرسید شما چرا اشک می ریزید؟ گفتند: ما خدا را دوست داریم! فقط همین. فرمود: «اَنتُمُ المَقَرِّبُونُ؛ شما مقرّبترید.» آن دو گروه هم خوب بودند، اما شما مقربید و بالاترید و این نتیجۀ حبّ خداست.[3]

امیرالمؤمنین(ع) می فرماید: «دوازده نکته در تورات است که من آنها را به عربی ترجمه کردم و روزی سه بار به آنها نگاه می کنم.

یکی از آنها این است: «یَابنَ آدَمَ! اُحِبُّکَ فَأَنْتَ اَحْبِبْنِی؛ ای انسان! من تو را دوست دارم، تو بندۀ منی، تو هم من را دوست داشته باش.»

آری ماه رمضان، ماه آشتی با خدا است و اگر کسی به هر دلیلی ارتباطش با خدا کم رنگ شده، در ماه رمضان این فرصت طلایی را از دست ندهد.

فرصت سوم: فرصت برنامه ریزی و نظم است

یکی از مشکلاتی که درزندگی همۀ ما وجود دارد، مشکل عدم برنامه ریزی و نظم است؛ ماه رمضان، دو ورود و خروج منظّم دارد که همه، آن را رعایت می کنند. ورود به ماه و خروج از ماه و این نظم ماه رمضان است. به طور مثال داری غذا می خوری، یک دفعه کنار می گذاری، می گویی اذان شد، و یا از تشنگی به خودت می پیچی، اما آب نمی خوری و می گویی باید افطار شود.

اول ماه آغاز می کنی، عید فطر افطار می کنی ما چه خوب است که بقیۀ زندگیمان هم همین گونه باشد؛ نماز اول وقتمنان روی نظم باشد. برنامۀ خانوادگیمان هم روی نظم باشد.

در رمضان با این فرصت طلایی می توان برنامه ریزی و نظم را در زندگی گسترش داد.

چهارم: فرصت رفع کدورت

در این ماه، باید اختلافها و کدورتها را کنار بگذاریم و در مقابل رفت و آمدها و دید و بازدیدها را زیاد کنیم.

«ثَلَاثَةٌ لَا تُقْبَلُ لَهُمْ صَلَاةً عَبْدٌ آبِقٌ مِنْ مَوَالِیهِ حَتَّی یرْجِعَ إِلَیهِمْ فَیضَعَ یدَهُ فِی أَیدِیهِمْ وَ رَجُلٌ أَم قوْماً وَ هُمْ لَهُ کارِهُونَ وَ امْرَأَةٌ تَبِیتُ وَ زَوْجَهَا عَلَیْهَا سُاخِطٌ؛[4] سه گروه هستند که نماز آنها قبول نمی شود: 1. عبدی که از مولای خود قهر کرده که باید به نزد او برگردد [و با او آشتی کند] و دست او در دست مولای خود قرار گیرد و دیگری مردی که بر قومی حکمفرمایی می کند و آن قوم او را نمی خواهند و سوم زنی که شب بخوابد و شوهرش بر او خشمناک باشد.»

یکی از زمینه های قبول نشدن نماز، کدورت و قهر است که در ماه رمضان فرصتی است برای از بین بردن این کدورتها.

پنجم: فرصت صبر در ماه رمضان

ماه رمضان ماه صبر و تحمّل است. ماه صبر در برابر گناه، معصیت، روزه خواری و... است. آدم صبور تا اذان مغرب نشده، افطار نمی کند. این صبر را باید در سایر ایام هم تعمیم داد.

ششم: فرصت قناعت در ماه رمضان

در ماه رمضان، مؤمنان با مناعت طبع و قناعت، زندگی می کنند، حال این را می شود تعمیم داد. و در سایر روزهای سال و در همۀ مراحل زندگی قناعت را سر لوحۀ همۀ امور قرار داد.

هفتم: فرصت پیوند با ولایت در ماه رمضان

ماه رمضان شب احیا دارد، مؤمنان در شبهای احیا، اسامی ائمه(ع) را بر زبان جاری می کنند، در مجالس می نشینند، روضه می شنوند و اشک می ریزند؛ این بهترین فرصتی است که می توان خود را به اهل بیت(ع) نزدیک کرد.

شهید مطهری ارادت ویژه ای به مرحوم علامه طباطبایی داشت: وقتی علّت را از او پرسیدند در جواب می گفت:

علامه طباطبایی(ره) صفات برجسته ای دارد، یکی از آنها این است که ایشان هر افطار می آمد، اول ضریح حضرت معصومه(ع) را می بوسید بعد می رفت منزل و افطار می کرد، درتمام روزهای ماه رمضان دیدم، علامه افطارش را با بوسه به ضریح حضرت معصومه(ع) قرار می داد. این همان فرصت پیوند با ولایت است.

اینکه در شب اول ماه رمضان، نیمه ماه رمضان، آخر ماه رمضان و در شبهای قدر زیارت امام حسین(ع) مستحب است و در روایات آمده که هر کس در ماه رمضان به زیارت امام حسین(ع) برود، گویا با همۀ انبیا مصافحه کرده است، این همان پیوند با ولایت است.

والسلام علیکم و رحمۀ الله و برکاته

پی نوشت ها

[1] صحیفۀ سجّادیه، نشر الهادی، قم، 1418 ق، ص188.

[2] جلوه های اعجاز معصومین(ع)، غلامحسن محرمی، نشر دفتر تبلیغات اسلامی، قم، 1378 ش، چ2، ص69.

[3] «وَ یرْوِی أنَّ عِیسَی مرَّ بثَلَاثَةِ نفَرٍ قَدْ نَحِلَتْ أَبدَانَهُمْ وَ تغَیرَتْ أَلْوَانَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ ما الَّذِی بلَغَ بِکمْ مَا أَرَی فَقَالُوا الخَوْفُ مِنَ النَّارِ فَقَالَ حَقًّ عَلَی اللهِ أَنْ یؤْمِنَ الْخَائِفُ ثمَّ جاوَزَهُمْ إلَی ثَلَاثَةٍ آخَرینَ فَإذَا هُمْ أشَدُّ نحُولاً وَ تغَیراً فَقَالَ ما الَّذِی بلَغَ بکمْ مَا أَرَی قَالُوا الشَّوْقُ إلَی الْجنَّةِ فَقَالَ حَقٌّ عَلَی اللهِ أَنْ یعطیکمْ مَا تَرْجُونَ ثُمَّ جَاوَزَهُمْ إِلَی ثَلاَثَةٍ آخَرینَ فَإِذَا هُمْ أُشدُّ نحُولاً وَ تَغَیراً کانَ عَلَی وُجُوهِهِمْ اَلْمَرَایا منَ النورِ فقَالَ ما الَّذِی بلَغَ بِکمْ مَا أَرَی فقَالُوا نحِبُّ الله عَزَّ وَ جَلَّ فَقَالَ أَنْتُمُ الْمُقَرِّبُونَ أَنْتُمُ الْمُقَرِّبُونَ.» تنبیه الخواطر، (مجموعۀ ورام)، ورام بن ابی فراس، مکتبۀ فقهیه، قم، ج1، ص224.

[4] اَمالی، شیخ مفید، نشر کنکرۀ شیخ مفید، قم، 1413ق، چاپ اول، ص173.

برای ماه مبارک رمضان، اعمال و دعاهای مشترکی وجود دارد :

اوّل:

دعایی را که شیخ طوسی و سید ابن طاووس به این صورت نقل کرده‌اند، هر روز بخواند:

اللّٰهُمَّ هٰذَا شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ هُدیً لِلنَّاسِ وَبَیِّناتٍ مِنَ الْهُدیٰ وَالْفُرْقانِ، وَهٰذَا شَهْرُ الصِّیامِ، وَهٰذَا شَهْرُ الْقِیامِ، وَهٰذَا شَهْرُ الْإِنابَةِ، وَهٰذَا شَهْرُ التَّوْبَةِ، وَهٰذَا شَهْرُ الْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ، وَهٰذَا شَهْرُ الْعِتْقِ مِنَ النَّارِ وَالْفَوْزِ بِالْجَنَّةِ، وَهٰذَا شَهْرٌ فِیهِ لَیْلَةُ الْقَدْرِ الَّتِی هِیَ خَیْرٌ مِنَ أَلْفِ شَهْرٍ .

خدایا؛ این ماه رمضان است که قرآن را در آن فرو فرستادی، برای راهنمایی مردم و دلایلی روشن از هدایت و تشخیص بین حق و باطل و این است ماه روزه و این است ماه بپاداری نماز و این است ماه بازگشت و این است ماه توبه و این است ماه آمرزش و رحمت و این است ماه رهایی از آتش دوزخ و رسیدن به بهشت و این ماهی است که شب قدر در آن است؛ شبی که از هزار ماه بهتر است.

اللّٰهُمَّ فَصَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَعِنِّی عَلَیٰ صِیامِهِ وَقِیامِهِ، وَسَلِّمْهُ لِی وَسَلِّمْنِی فِیهِ، وَأَعِنِّی عَلَیْهِ بِأَفْضَلِ عَوْنِکَ، وَ وَفِّقْنِی فِیهِ لِطاعَتِکَ وَطاعَةِ رَسُولِکَ وَ أَوْلِیائِکَ صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِمْ، وَفَرِّغْنِی فِیهِ لِعِبادَتِکَ وَدُعائِکَ وَتِلاوَةِ کِتابِکَ، وَأَعْظِمْ لِی فِیهِ الْبَرَکَةَ، وَأَحْسِنْ لِی فِیهِ الْعافِیَةَ ، وَأَصِحَّ فِیهِ بَدَنِی، وَأَوْسِعْ فِیهِ رِزْقِی، وَاکْفِنِی فِیهِ مَا أَهَمَّنِی، وَاسْتَجِبْ فِیهِ دُعائِی، وَبَلِّغْنِی فِیهِ رَجائِی؛

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا بر روزه و شب‌زنده‌داری در این ماه یاری فرما، آن را برایم سالم بدار و مرا بر آن سلامتی ده و مرا بر آن به بهترین یاری‌ات یاری ده و مرا در آن بر طاعتت و طاعت رسول و اولیایت که درود خدا بر آنان باد، توفیق ده و در آن برای بندگی‌ات و خواندن دعا و تلاوت قرآنت آسودگی‌ام بخش و در این ماه برکت را برایم بزرگ گردان و تندرستی‌ام را در آن نیکو بدار و تنم را در آن قرین سلامت فرما و روزی‌ام را در آن وسعت بخش و آنچه برایم در آن مهم است کفایت کن و دعایم را در آن اجابت فرما و به آرزویم برسان؛

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ‌مُحَمَّدٍ وَأَذْهِبْ عَنِّی فِیهِ النُّعاسَ وَالْکَسَلَ وَالسَّأْمَةَ وَالْفَتْرَةَ وَالْقَسْوَةَ وَالْغَفْلَةَ وَالْغِرَّةَ، وَجَنِّبْنِی فِیهِ الْعِلَلَ وَالْأَسْقامَ وَالْهُمُومَ وَالْأَحْزانَ وَالْأَعْراضَ وَالْأَمْراضَ وَالْخَطایا وَالذُّنُوبَ، وَاصْرِفْ عَنِّی فِیهِ السُّوءَ وَالْفَحْشاءَ وَالْجَهْدَ وَالْبَلاءَ وَالتَّعَبَ وَالْعَناءَ إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ .

خدایا؛ بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و در این ماه این امور را از من برطرف کن، خواب‌آلودگی و کسالت و خستگی و سستی و قساوت و غفلت و غرور را و در این ماه برکنارم دار از دردها و بیماری‌ها و اندوه‌ها و غصّه‌ها و پیش‌آمدها و مریضی‌ها و خطاها و گناهان و در این ماه از من دور کن بدی و زشت‌کاری و رنج و بلا و زحمت و مشقت را، همانا تو شنوای دعایی.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَعِذْنِی فِیهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجِیمِ وَهَمْزِهِ وَلَمْزِهِ وَنَفْثِهِ وَنَفْخِهِ وَوَسْوَسَتِهِ وَتَثْبِیطِهِ وَبَطْشِهِ وَکَیْدِهِ وَمَکْرِهِ وَحَبائِلِهِ وَخُدَعِهِ وَأَمانِیِّهِ وَغُرُورِهِ وَفِتْنَتِهِ وَشَرَکِهِ وَأَحْزابِهِ وَأَتْباعِهِ وَأَشْیاعِهِ وَأَوْلِیائِهِ وَشُرَکائِهِ وَجَمِیعِ مَکائِدِهِ .

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و پناهم ده در این ماه از شیطان رانده شده و طعنه‌زنی و عیب‌جویی و دمیدن زشت او باد انداختن در دماغ به وسیلۀ او و وسوسه‌انگیزی‌اش و بازداشتن و نیرنگش و مکرش و دام‌هایش و فریب‌هایش و آرزوهای بی‌جایش و گول زدن‌هایش و فتنه‌انگیزی‌هایش و دام‌گستری‌هایش و دارو دسته‌اش و پیروان و دنباله‌روهایش و دوستان و شریکانش و تمام حیله‌گری‌هایش؛

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنا قِیامَهُ وَصِیامَهُ وَبُلُوغَ الْأَمَلِ فِیهِ وَفِی قِیامِهِ وَاسْتِکْمالَ مَا یُرْضِیکَ عَنِّی صَبْراً وَاحْتِساباً وَإِیماناً وَیَقِیناً، ثُمَّ تَقَبَّلْ ذٰلِکَ مِنِّی بِالْأَضْعافِ الْکَثِیرَةِ، وَالْأَجْرِ الْعَظِیمِ، یَا رَبَّ الْعالَمِینَ؛

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و روزی ما کن شب‌زنده‌داری و روزه ماه رمضان را و رسیدن به آرزوهایمان را در این ماه و بپاداری نماز و کامل کردن آنچه تو را از من خشنود می‌سازد که آنها همانا صبر و خوش‌خویی و ایمان و باور است، سپس آن را از من بپذیر به چند برابر بیشتر و مزدی بزرگ، ای پروردگار جهانیان؛

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنِی الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ وَالْجِدَّ وَالاجْتِهادَ وَالْقُوَّةَ وَالنَّشاطَ وَالْإِنابَةَ وَالتَّوْبَةَ وَالتَّوْفِیقَ وَالْقُرْبَةَ وَالْخَیْرَ الْمَقْبُولَ وَالرَّغْبَةَ وَالرَّهْبَةَ وَالتَّضَرُّعَ وَالْخُشُوعَ وَالرِّقَّةَ وَالنِّیَّةَ الصّادِقَةَ، وَصِدْقَ اللِّسانِ، وَالْوَجَلَ مِنْکَ، وَالرَّجاءَ لَکَ، وَالتَّوَکُّلَ عَلَیْکَ، وَالثِّقَةَ بِکَ، وَالْوَرَعَ عَنْ مَحارِمِکَ مَعَ صالِحِ الْقَوْلِ، وَمَقْبُولِ السَّعْیِ، وَمَرْفُوعِ الْعَمَلِ، وَمُسْتَجابِ الدَّعْوَةِ،

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و روزی‌ام گردان حج و عمره و کوشش و نیرو و شادابی و بازگشت به‌سوی حق و توبه‌کردن و مقام قرب و خیر پذیرفته و شوق به بهشت و ترس از دوزخ و زاری و خشوع و پاک‌دلی و نیت صادقانه و راستی زبان و بیم از خودت و امید به حضرتت و اعتماد بر وجودت و اطمینان به جنابت و پرهیز از محرمات همراه با گفتار شایسته و سعی پذیرفته و عمل بالارفته و دعای اجابت شده

وَلَا تَحُلْ بَیْنِی وَبَیْنَ شَیْءٍ مِنْ ذٰلِکَ بِعَرَضٍ وَلَا مَرَضٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا غَمٍّ وَلَا سُقْمٍ وَلَا غَفْلَةٍ وَلَا نِسْیانٍ، بَلْ بِالتَّعاهُدِ وَالتَّحَفُّظِ لَکَ وَفِیکَ وَالرِّعایَةِ لِحَقِّکَ وَالْوَفاءِ بِعَهْدِکَ وَوَعْدِکَ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرّاحِمِینَ؛

و میان من و این‌ها فاصله نگذار به حادثه‌ای و مرضی و نه اندوهی و غمی و دردی و غفلتی و فراموشی بلکه توجهی کن که با عهده‌پذیری و خویشتن‌داری برای تو و درباره تو و توجه به حق تو و وفاکردن به پیمان و وعده‌ات، به‌حق رحمتت ای مهربان‌ترین مهربانان؛

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاقْسِمْ لِی فِیهِ أَفْضَلَ مَا تَقْسِمُهُ لِعِبادِکَ الصَّالِحِینَ، وَأَعْطِنِی فِیهِ أَفْضَلَ مَا تُعْطِی أَوْلِیاءَکَ الْمُقَرَّبِینَ مِنَ الرَّحْمَةِ وَالْمَغْفِرَةِ وَالتَّحَنُّنِ وَالْإِجابَةِ وَالْعَفْوِ وَالْمَغْفِرَةِ الدَّائِمَةِ وَالْعافِیَةِ وَالْمُعافاةِ وَالْعِتْقِ مِنَ النَّارِ وَالْفَوْزِ بِالْجَنَّةِ وَخَیْرِ الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ .

خدایا؛ بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و در این ماه روزی من گردان برترین چیزی که آن را نصیب بندگان شایسته‌ات می‌کنی و به من در آن عطا کن برترین چیزی را که عطا می‌کنی به اولیای مقرّبت از رحمت و آمرزش و مهربانی و اجابت دعا و گذشت و امرزش همیشگی و سلامتی کامل و تندرستی دنیا و آخرت و آزادی از آتش دوزخ و رسیدن به بهشت و خیر دنیا و آخرت.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْ دُعائِی فِیهِ إِلَیْکَ واصِلاً، وَرَحْمَتَکَ وَخَیْرَکَ إِلَیَّ فِیهِ نازِلاً، وَعَمَلِی فِیهِ مَقْبُولاً، وَسَعْیِی فِیهِ مَشْکُوراً، وَذَنْبِی فِیهِ مَغْفُوراً، حَتّیٰ یَکُونَ نَصِیبِی فِیهِ الْأَکْثَ‍رُ، وَحَظِّی فِیهِ الْأَوْفَرُ؛

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و دعایم را در این ماه به پیشگاهت برسان و رحمت و خیرت را در این ماه بر من فرو فرست و عملم را در آن مقبول و سعی‌ام را پذیرفته و گناهم را آمرزیده قرار ده تا سهمم در این ماه بیشتر و بهره‌ام کامل‌تر گردد؛

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَوَفِّقْنِی فِیهِ لِلَیْلَةِ الْقَدْرِ عَلَیٰ أَفْضَلِ حالٍ تُحِبُّ أَنْ یَکُونَ عَلَیْها أَحَدٌ مِنْ أَوْ لِیائِکَ وَأَرْضاها لَکَ، ثُمَّ اجْعَلْها لِی خَیْراً مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ، وَارْزُقْنِی فِیها أَفْضَلَ مَا رَزَقْتَ أَحَداً مِمَّنْ بَلَّغْتَهُ إِیَّاها وَأَکْرَمْتَهُ بِها، وَاجْعَلْنِی فِیها مِنْ عُتَقائِکَ مِنْ جَهَنَّمَ، وَطُلَقائِکَ مِنَ النَّارِ، وَسُعَداءِ خَلْقِکَ بِمَغْفِرَتِکَ وَرِضْوانِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ .

خدایا؛ بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا در این ماه برای درک شب قدر توفیق ده، به برترین حالی که دوست داری یکی از اولیایت بر آن حال باشد و پسندیده‌ترین حال برای تو، سپس شب قدر را برای من بهتر از هزار شب قرار ده و در آن شب روزی من کن برترین چیزی که روزی کردی یکی از کسانی که او را به آن روزی رساندی و به آن گرامی‌اش داشتی و در آن شب قرارم ده از آزادشدگانت از دوزخ و رهاشدگانت از آتش و سعادتمندان از بندگانت به آمرزش و خوشنودی‌ات، ای مهربان‌ترین مهربانان.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنا فِی شَهْرِنا هٰذَا الْجِدَّ وَالاجْتِهادَ وَالْقُوَّةَ وَالنَّشاطَ وَمَا تُحِبُّ وَتَرْضیٰ . اللّٰهُمَّ رَبَّ الْفَجْرِ وَلَیالٍ عَشْرٍ وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ، وَرَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ وَمَا أَنْزَلْتَ فِیهِ مِنَ الْقُرْآنِ، وَرَبَّ جَبْرَئِیلَ وَمِیکائِیلَ وَ إِسْرافِیلَ وَعِزْرائِیلَ وَجَمِیعِ الْمَلائِکَةِ الْمُقَرَّبِینَ؛

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و روزی ما کن در این ماه کوشش و تلاش و توانمندی و شادابی و آنچه دوست داری و می‌پسندی. خدایا ای پروردگار سپیده‌دم و شب‌های ده‌گانه و زوج و فرد و پروردگار ماه رمضان و آنچه از قرآن در آن نازل کردی و پروردگار جبرییل و میکائیل و اسرافیل و عزراییل و تمام فرشتگان مقرّب؛

وَرَبَّ إِبْراهِیمَ وَإِسْمٰعِیلَ وَإِسْحٰقَ وَیَعْقُوبَ، وَرَبَّ مُوسیٰ وَعِیسیٰ وَجَمِیعِ النَّبِیِّینَ وَالْمُرْسَلِینَ، وَرَبَّ مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبِیِّینَ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ، وَأَسْأَلُکَ بِحَقِّکَ عَلَیْهِمْ وَبِحَقِّهِمْ عَلَیْکَ وَبِحَقِّکَ الْعَظِیمِ لَمَّا صَلَّیْتَ عَلَیْهِ وَآلِهِ وَعَلَیْهِمْ أَجْمَعِینَ، وَنَظَرْتَ إِلَیَّ نَظْرَةً رَحِیمَةً تَرْضیٰ بِها عَنِّی رِضیً لَاسَخَطَ عَلَیَّ بَعْدَهُ أَبَداً، وَأَعْطَیْتَنِی جَمِیعَ سُؤْلِی وَرَغْبَتِی وَأُمْنِیَتِی وَ إِرادَتِی، وَصَرَفْتَ عَنِّی مَا أَکْرَهُ وَأَحْذَرُ وَأَخافُ عَلَیٰ نَفْسِی وَمَا لَاأَخافُ وَعَنْ أَهْلِی وَمالِی وَإِخْوانِی وَذُرِّیَّتِی .

و پروردگار ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و پروردگار موسی و عیسی و همه پیامبران و رسولان و پروردگار محمّد، خاتم پیامبران، درودهایت بر او و بر همه آنان باد و از تو درخواست می‌کنم به‌حقت بر ایشان و به‌حق ایشان بر تو و به‌حق بزرگت که درود فرستی بر او و خاندان او و بر همه آنان و نظر کنی بر من نظری از روی مهر که به آن نظر از من خشنود شوی، خشنودشدنی که هرگز پس از آن خشمی بر من نباشد و عطا کنی به من همه خواهش و خواسته و آرزو و درخواستم را و از من بگردانی آنچه را ناخوش دارم و از آن پرهیز می‌کنم و بر خود می‌ترسم و نمی‌ترسم و نیز همه آن‌ها را بگردانی از خانواده و مال و برادران و فرزندانم.

اللّٰهُمَّ إِلَیْکَ فَرَرْنا مِنْ ذُنُوبِنا فَآوِنا تائِبِینَ، وَتُبْ عَلَیْنا مُسْتَغْفِرِینَ، وَاغْفِرْ لَنا مُتَعَوِّذِینَ، وَأَعِذْنا مُسْتَجِیرِینَ، وَأَجِرْنا مُسْتَسْلِمِینَ، وَلَا تَخْذُلْنا راهِبِینَ، وَآمِنَّا راغِبِینَ، وَشَفِّعْنا سائِلِینَ، وَأَعْطِنا إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ قرِیبٌ مُجِیبٌ؛

خدایا از گناهانمان به‌ سوی تو گریختیم، ما را درحالی‌که توبه‌کننده‌ایم جای ده و توبه‌مان را درحالی‌که آمرزش می‌طلبیم بپذیر و درحالی‌که پناهنده‌ایم بیامرز و درحالی‌که پناه‌جوییم پناهمان ده و درحالی‌که تسلیمیم نجاتمان بخش و درحالی‌که هراسناکیم وامگذار و درحالی‌که مشتاقیم امانمان ده و درحالی‌که خواهنده‌ایم شفاعتمان را بپذیر و به ما عطا کن که تو شنوای دعایی و نزدیک و اجابت کننده‌ای؛

اللّٰهُمَّ أَنْتَ رَبِّی وَأَنَا عَبْدُکَ وَأَحَقُّ مَنْ سَأَلَ الْعَبْدُ رَبَّهُ وَلَمْ یَسْأَلِ الْعِبادُ مِثْلَکَ کَرَماً وَجُوداً، یَا مَوْضِعَ شَکْوَی السَّائِلِینَ، وَیَا مُنْتَهیٰ حاجَةِ الرَّاغِبِینَ، وَیَا غِیاثَ الْمُسْتَغِیثِینَ، وَیَا مُجِیبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرِّینَ، وَیَا مَلْجَأَ الْهارِبِینَ، وَیَا صَرِیخَ الْمُسْتَصْرِخِینَ، وَیَا رَبَّ الْمُسْتَضْعَفِینَ، وَیَا کاشِفَ کَرْبِ الْمَکْرُوبِینَ، وَیَا فارِجَ هَمِّ الْمَهْمُومِینَ، وَیَا کاشِفَ الْکَرْبِ الْعَظِیمِ،

خدایا؛ تویی پروردگارم و من بنده توأم و شایسته‌ترین کسی که بنده از او بخواهد پروردگار اوست، بندگان درخواست نکردند از کسی که در کرم و جود چون تو باشد، ای جایگاه شکایت درخواست کنندگان، ای نهایت حاجت مشتاقان، ای فریادرس فریادخواهان، ای اجابت کننده دعای بیچارگان، ای پناهگاه گریختگان، ای دادرس دادخواهان، ای پروردگار مستضعفان، ای برطرف کننده نگرانی غم‌زدگان، ای گشاینده اندوه اندوهندگان، ای برطرف کننده ناراحتی بزرگ،

یَا اللّٰهُ یَا رَحْمٰنُ یَا رَحِیمُ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَعُیُوبِی وَإِساءَتِی وَ ظُلْمِی وَ جُرْمِی وَ إِسْرافِی عَلَیٰ نَفْسِی، وَارْزُقْنِی مِنْ فَضْلِکَ وَرَحْمَتِکَ فَإِنَّهُ لَایَمْلِکُها غَیْرُکَ، وَاعْفُ عَنِّی، وَاغْفِرْ لِی کُلَّ مَا سَلَفَ مِنْ ذُنُوبِی؛

ای خدا، ای بخشنده، ای مهربان، ای مهربان‌ترین مهربانان درود فرست بر محمّد و خاندان محمّد و گناهان و عیب‌ها و بدرفتاری و ستم و جرم و زیاده‌روی مرا بر خودم بیامرز و از احسان و رحمتت روزی من کن که آن را کسی جز تو مالک نیست، از من درگذر و همه آنچه از گناهانم گذشته بیامرز؛

وَاعْصِمْنِی فِیما بَقِیَ مِنْ عُمْرِی، وَاسْتُرْ عَلَیَّ وَعَلَیٰ والِدَیَّ وَ وُ َلَدِی وَقَرابَتِی وَأَهْلِ حُزانَتِی وَمَنْ کانَ مِنِّی بِسَبِیلٍ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِناتِ فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ، فَإِنَّ ذٰلِکَ کُلَّهُ بِیَدِکَ وَأَنْتَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ فَلا تُخَیِّبْنِی یَا سَیِّدِی، وَلَا تَرُدَّ دُعائِی وَلَا یَدِی إِلیٰ نَحْرِی حَتّیٰ تَفْعَلَ ذٰلِکَ بِی وَتَسْتَجِیبَ لِی جَمِیعَ مَا سَأَلْتُکَ وَتَزِیدَنِی مِنْ فَضْلِکَ، فَإِنَّکَ عَلَیٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ، وَنَحْنُ إِلَیْکَ راغِبُونَ .

و در باقیمانده عمرم مرا حفظ کن و پرده‌پوشی کن بر من و پدر و مادر و فرزندان و نزدیکان و اهل و عیالم و هرکه به من نسبت داشته از مردان و زنان مؤمن در دنیا و آخرت پرده‌پوشی کن، زیرا همه این امور به دست توست و تو گسترنده آمرزشی‌ ای آقای من، مرا محروم مکن و دعایم را بدون پاسخ و دستم را خالی به‌سوی سینه‌ام بازنگردان تا آن‌که آنچه را خواستم در حقم انجام دهی و همه درخواست‌هایم را اجابت کنی و از احسانت بر من بیفزایی که تو به هر کاری توانایی، مشتاق به‌سوی توییم،

اللّٰهُمَّ لَکَ الْأَسْماءُ الْحُسْنیٰ ، وَالْأَمْثالُ الْعُلْیا، وَالْکِبْرِیَاءُ وَالْآلاءُ، أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ إِنْ کُنْتَ قَضَیْتَ فِی هٰذِهِ اللَّیْلَةِ تَنَزُّلَ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوحِ فِیها أَنْ تُصَلِّیَ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَأَنْ تَجْعَلَ اسْمِی فِی السُّعَداءِ، وَرُوحِی مَعَ الشُّهَداءِ؛

خدایا نام‌های نیکو و نمونه‌های برتر و بزرگ‌منشی و نعمت‌ها برای توست، از تو درخواست می‌کنم به‌حق نامت «بسم الله الرّحمن الرّحیم» اگر در این شب فرود آمدن فرشتگان و روح را حتم کرده باشی، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و قرار دهی نامم را در شمار خوشبختان و روحم را با شهیدان؛

وَإِحْسانِی فِی عِلِّیِّینَ، وَإِسَاءَتِی مَغْفُورَةً، وَأَنْ تَهَبَ لِی یَقِیناً تُباشِرُ بِهِ قَلْبِی، وَإِیماناً لَایَشُوبُهُ شَکٌّ، وَرِضیً بِما قَسَمْتَ لِی، وَآتِنِی فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَفِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنِی عَذابَ النّارِ، وَ إِنْ لَمْ تَکُنْ قَضَیْتَ فِی هٰذِهِ اللَّیْلَةِ تَنَزُّلَ الْمَلائِکَةِ وَالرُّوْحِ فِیها فَأَخِّرْنِی إِلیٰ ذٰلِکَ، وَارْزُقْنِی فِیها ذِکْرَکَ وَشُکْرَکَ وَطاعَتَکَ وَحُسْنَ عِبادَتِکَ، وَصَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ بِأَ فْضَلِ صَلَواتِکَ یَا أَرْحَمَ الرّاحِمِینَ،

و کار نیکم را در برترین جای بهشت و بدکاری‌ام را آمرزیده و به من عطا کنی باوری که دلم آن را لمس کند و ایمانی که به دودلی آمیخته نشود و خشنودی به آنچه نصیبم کردی و به من در دنیا نیکی و در آخرت نیکی عنایت کن و از شکنجه دوزخ حفظ فرما و اگر نزول فرشتگان و روح را در این شب حتم نکرده باشی، عمر مرا تا آن زمان که نازل شوند به تأخیر انداز و در آن شب ذکر و شکر و طاعت و نیکو بندگی کردنت را روزی من کن و بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست به برترین درودهایت ای مهربان‌ترین مهربانان،

یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ یَا رَبَّ مُحَمَّدٍ اغْضَبِ الْیَوْمَ لِمُحَمَّدٍ وَلاِ َبْرارِ عِتْرَتِهِ، وَاقْتُلْ أَعْداءَهُمْ بَدَداً، وَأَحْصِهِمْ عَدَداً، وَلَا تَدَعْ عَلَیٰ ظَهْرِ الْأَرْضِ مِنْهُمْ أَحَداً، وَلَا تَغْفِرْ لَهُمْ أَبَداً، یَا حَسَنَ الصُّحْبَةِ، یَا خَلِیفَةَ النَّبِیِّینَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ، الْبَدِیءُ الْبَدِیعُ الَّذِی لَیْسَ کَمِثْلِکَ شَیْءٌ وَالدَّائِمُ غَیْرُ الْغافِلِ، وَالْحَیُّ الَّذِی لَایَمُوتُ؛

ای یکتا، ای مقصود نیازمندان، ای پروردگار محمّد، امروز به خاطر محمّد و خوبان از عترتش خشم کن و دشمنانشان را در پریشانی و پراکندگانی به قتل برسان و آنان را یک‌به‌یک [برای عذاب شدن] برشمار و بر روی زمین احدی از آنان را باقی مگذار و آنان را هرگز نیامرز، ای نیکو هم‌نشین، ای جانشین پیامبران در کارهاشان، تو مهربان‌ترین مهربانانی، ای آغازگر آفرینش، ای آفریننده که چیزی مانند تو نیست و جاودان غیر غافل و زنده‌ای که هرگز نمی‌میرد؛

أَنْتَ کُلَّ یَوْمٍ فِی شَأْنٍ، أَنْتَ خَلِیفَةُ مُحَمَّدٍ، وَناصِرُ مُحمَّدٍ، وَمُفَضِّلُ مُحَمَّدٍ، أَسْأَلُکَ أَنْ تَنْصُرَ وَصِیَّ مُحَمَّدٍ وَخَلِیفَةَ مُحَمَّدٍ وَالْقائِمَ بِالْقِسْطِ مِنْ أَوْصِیاءِ مُحَمَّدٍ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ، اعْطِفْ عَلَیْهِمْ نَصْرَکَ، یَا لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ بِحَقِّ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْنِی مَعَهُمْ فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ،

تو هر روز در کاری هستی، تو خلیفه محمّد و یاور محمّد و برتری‌دهنده محمّدی، از تو می‌خواهم که یاری رسانی بر وصی محمّد و جانشین محمّد و قیام کننده به عدالت از جانشینان محمّد، درودت بر او و بر ایشان، یاری‌ات را متوجّه ایشان کن، ای که معبودی جز تو نیست، به‌حق اینکه معبودی جز تو نیست، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا در دنیا و آخرت همراه ایشان قرار ده

وَاجْعَلْ عاقِبَةَ أَمْرِی إِلیٰ غُفْرانِکَ وَرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ، وَکَذٰلِکَ نَسَبْتَ نَفْسَکَ یا سَیِّدِی بِاللَّطِیفِ، بَلَیٰ إِنَّکَ لَطِیفٌ فَصَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَالْطُفْ لِما تَشاءُ، اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنِی الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ فِی عامِنا هٰذَا، وَتَطَوَّلْ عَلَیَّ بِجَمِیعِ حَوائِجِی لِلْآخِرَةِ وَالدُّنْیا؛

و پایان کارم را به آمرزش و رحمتت رسان. ای مهربان‌ترین مهربانان و همچنان‌که ای آقای من خود را به مهربانی و خوبی نسبت دادی، آری همانا مهربان و خوبی، پس بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و به هرچه خواهی بر من مهربانی و خوبی کن. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و در این سال، حج و عمره روزی من فرما و با برآوردن همه حاجات دنیوی و اخروی‌ام بر من منّت گذار؛

پس «سه مرتبه» بگوید:

أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ رَبِّی وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّی قَرِیبٌ مُجِیبٌ، أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ رَبِّی وَأَ تُوبُ إِلَیْهِ إِنَّ رَبِّی رَحِیمٌ وَدُودٌ، أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ رَبِّی وَأَتُوبُ إِلَیْهِ إِنَّهُ کانَ غَفَّاراً . اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِی إِنَّکَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ، رَبِّ إِنِّی عَمِلْتُ سُوءاً وَظَلَمْتُ نَفْسِی فَاغْفِرْ لِی إِنَّهُ لَایَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلّا أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ الَّذِی لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ الْحَلِیمُ الْعَظِیمُ الْکَرِیمُ الْغَفَّارُ لِلذَّنْبِ الْعَظِیمِ وَأَتُوبُ إِلَیْهِ، أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ إِنَّ اللّٰهَ کانَ غَفُوراً رَحِیماً.

از خدای پروردگارم درخواست آمرزش می‌کنم و به‌سوی او باز می‌گردم که پروردگارم نزدیک و اجابت‌کننده است، از خداوند پروردگارم درخواست آمرزش می‌کنم و به‌سوی او باز می‌گردم که او مهربان و با محبّت است، از خدای پروردگارم درخواست آمرزش می‌کنم و به‌سوی او باز می‌گردم که بسیار آمرزنده است، خدایا مرا بیامرز که تو مهربان‌ترین مهربانانی، پروردگارا من بد کردم و به خود ستم نمودم پس مرا بیامرز که کسی جز تو گناهان را نیامرزد، از خدا درخواست آمرزش می‌کنم که معبودی جز او نیست زنده و به خود پاینده است، بردبار و بزرگ و مهمان‌نواز و آمرزنده گناهان بزرگ است و به‌سوی او باز می‌گردم، از خدا درخواست آمرزش می‌کنم که همانا او بسیار آمرزنده و مهربان است.

پس این دعا را بخواند:پخش صوت

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَجْعَلَ فِیما تَقْضِی وَتُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْعَظِیمِ الْمَحْتُومِ فِی لَیْلَةِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضاءِ الَّذِی لَایُرَدُّ وَلَا یُبَدَّلُ أَنْ تَکْتُبَنِی مِنْ حُجَّاجِ بَیْتِکَ الْحَرامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ، الْمَشْکُورِ سَعْیُهُمُ، الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمُ، الْمُکَفَّرِ عَنْهُمْ سَیِّئاتُهُمْ، وَأَنْ تَجْعَلَ فِیما تَقْضِی وَتُقَدِّرُ أَنْ تُطِیلَ عُمْرِی، وَتُوَسِّعَ رِزْقِی، وَتُؤَدِّیَ عَنِّی أَمانَتِی وَدَیْنِی، آمِینَ رَبَّ الْعالَمِینَ .

خدایا؛ از تو می‌خواهم بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و در آنچه حکم می‌کنی و مقدّر می‌نمایی از فرمان بزرگ حتمی در شب قدر، از حکمی که بازگشت و تغییری برای آن نیست، اینکه مرا از زیارت‌کنندگان خانه کعبه بنویسی، آنان‌که حجّشان پذیرفته و تلاششان قبول و گناهانشان آمرزیده و از بدی‌هایشان گذشت شده و در آنچه حکم می‌کنی و مقدّر فرمایی این که عمرم را طولانی کنی و در روزی‌ام وسعت بخشی و امانت و دینم را ادا کنی، آمین ای پروردگار جهانیان.

اللّٰهُمَّ اجْعَلْ لِی مِنْ أَمْرِیَ فَرَجاً وَمَخْرَجَاً، وَارْزُقْنِی مِنْ حَیْثُ أَحْتَسِبُ وَمِنْ حَیْثُ لَاأَحْتَسِبُ، وَاحْرُسْنِی مِنْ حَیْثُ أَحْتَرِسُ وَمِنْ حَیْثُ لَاأَحْتَرِسُ، وَصَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَسَلِّمْ کَثِیراً.

خدایا، در کارم گشایش و راه نجاتی قرار ده و از جایی که گمان می‌برم و از جایی که گمان نمی‌برم، مرا روزی بخش و از جایی که خود را حفظ می‌کنم و از جایی که خود را حفظ نمی‌کنم مرا محافظت کن، بر محمّد و خاندان محمّد درود و سلام بسیار فرست.

دوم:

فرموده‌اند که: این تسبیحات را در همه روزهای ماه مبارک رمضان از اوّل تا آخر ماه بخوان و آن ده بخش است که هر بخش آن مشتمل بر ده «سبحان الله» است:

﴿۱﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِئِ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَایُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ السَّمِیعِ الَّذِی لَیْسَ شَیْءٌ أَسْمَعَ مِنْهُ، یَسْمَعُ مِنْ فَوْقِ عَرْشِهِ مَا تَحْتَ سَبْعِ أَرَضِینَ، وَیَسْمَعُ مَا فِی ظُلُماتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ، وَیَسْمَعُ الْأَنِینَ وَالشَّکْویٰ، وَیَسْمَعُ السِّرَّ وَأَخْفیٰ، وَیَسْمَعُ وَساوِسَ الصُّدُورِ ، وَلَا یُصِمُّ سَمْعَهُ صَوْتٌ.

(۱) منزه است خدای آفریننده‌ی هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورتگر، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای پدیدآورنده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدای شنوا که هیچ‌کس شنواتر از او نیست، از فراز کرسی حکومتش می‌شنود آنچه زیر هفت زمین است و می‌شنود آنچه در تاریکی‌های خشکی و دریاست و می‌شنود ناله‌ها و شکایت‌ها را و می‌شنود پنهان و پنهان‌تر را و می‌شنود وسوسه‌های نهان در سینه‌ها را و شنوایی‌اش را هیچ صدایی کر نکند.

﴿۲﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِئِ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَایُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الْبَصِیرِ الَّذِی لَیْسَ شَیْءٌ أَبْصَرَ مِنْهُ، یُبْصِرُ مِنْ فَوْقِ عَرْشِهِ مَا تَحْتَ سَبْعِ أَرَضِینَ، وَیُبْصِرُ مَا فِی ظُلُماتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ، لَاتُدْرِکُهُ الْأَبْصارُ، وَهُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصارَ، وَهُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ، وَلَا تُغْشِی بَصَرَهُ الظُّلْمَةُ، وَلَا یُسْتَتَرُ مِنْهُ بِسِتْرٍ، وَلَا یُوارِی مِنْهُ جِدارٌ، وَلَا یَغِیبُ عَنْهُ بَرٌّ وَلَا بَحْرٌ، وَلَا یَکُنُّ مِنْهُ جَبَلٌ مَا فِی أَصْلِهِ وَلَا قَلْبٌ مَا فِیهِ، وَلَا جَنْبٌ مَا فِی قَلْبِهِ، وَلَا یَسْتَتِرُ مِنْهُ صَغِیرٌ وَلَا کَبِیرٌ، وَلَا یَسْتَخْفِی مِنْهُ صَغِیرٌ لِصِغَرِهِ، وَلَا یَخْفیٰ عَلَیْهِ شَیْءٌ فِی الْأَرْضِ وَلَا فِی السَّماءِ، هُوَ الَّذِی یُصَوِّرُکُمْ فِی الْأَرْحامِ کَیْفَ یَشاءُ لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ.

(۲) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدای بینا که هیچ‌کس بیناتر از او نیست، از بالای فراز کرسی حکومتش می‌بیند آنچه زیر هفت زمین است و می‌بیند آنچه در تاریکی‌های خشکی و دریاست، دیده‌ها او را درک نمی‌کند و او دیده‌ها را درک می‌کند و او مهربان و آگاه است، دیده‌اش را تاریکی نمی‌پوشاند و چیزی از او با پوشش پوشیده نمی‌شود و دیوار چیزی را از او پنهان نمی‌کند و خشکی و دریا از او غایب نمی‌شود و کوه آنچه را در ریشه دارد از او پنهان نمی‌دارد و نه دلی آنچه را در نهاد خود دارد و نه پهلویی آنچه را در دل دارد و کوچک و بزرگی نمی‌تواند خود را از او پنهان کند و چیز کوچکی به خاطر کوچکی‌اش نمی‌تواند از او پنهان شود، در زمین و آسمان چیزی بر او پنهان نیست، اوست که شما را به هرگونه که بخواهد در رحم‌ها صورت می‌بندد، معبودی جز او نیست، نیرومند و فرزانه و دانا است.

﴿۳﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِئِ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَایُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِی یُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ وَیُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلائِکَةُ مِنْ خِیفَتِهِ، وَیُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَیُصِیبُ بِها مَنْ یَشاءُ، وَیُرْسِلُ الرِّیاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ، وَیُنَزِّلُ الْماءَ مِنَ السَّماءِ بِکَلِمَتِهِ، وَیُنْبِتُ النَّباتَ بِقُدْرَتِهِ، وَیَسْقُطُ الْوَرَقُ بِعِلْمِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الَّذِی لَایَعْزُبُ عَنْهُ مِثْقالُ ذَرَّةٍ فِی الْأَرْضِ وَلَا فِی السَّماءِ وَلَا أَصْغَرُ مِنْ ذٰلِکَ وَلَا أَکْبَرُ إِلّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ.

(۳) منزّه است خدای آفریننده هر تنفّس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدای پدیدآورنده ابرهای گران و رعد همراه ستایش او تسبیح می‌گوید و نیز فرشتگان از بیمش و صاعقه‌ها را می‌فرستد و هرکه را بخواهد به آن دچار می‌کند و بادها را مژده‌ای پیشاپیش باران رحمتش می‌فرستد و با فرمانش آب را از آسمان نازل می‌کند و گیاه را با نیرویش می‌رویاند و برگ درخت را به دانشش فرو می‌ریزد، منزّه است خدایی که به اندازه سنگینی غباری در زمین و آسمان از او پنهان نمی‌ماند و نه کوچک‌تر از آن و نه بزرگ‌تر از آن چیزی نیست مگر در کتابی روشن.

﴿۴﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِیَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَا یُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِی یَعْلَمُ مَا تَحْمِلُ کُلُّ أُنْثیٰ وَمَا تَغِیضُ الْأَرْحامُ وَمَا تَزْدادُ وَکُلُّ شَیْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ عالِمُ الْغَیْبِ وَالشَّهادَةِ الْکَبِیرُ الْمُتَعالِ سَواءٌ مِنْکُمْ مَنْ أَسَرَّ الْقَوْلَ وَمَنْ جَهَرَ بِهِ وَمَنْ هُوَ مُسْتَخْفٍ بِاللَّیْلِ وَسارِبٌ بِالنَّهارِ لَهُ مُعَقِّباتٌ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ یَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللّٰهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الَّذِی یُمِیتُ الْأَحْیاءَ وَیُحْیِی الْمَوْتیٰ وَیَعْلَمُ مَا تَنْقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ وَیُقِرُّ فِی الْأَرْحامِ مَا یَشاءُ إِلیٰ أَجَلٍ مُسَمّیً.

(۴) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدایی که می‌داند آنچه را هر مادری باردار است و آنچه را رَحِم‌ها فرو برند و آنچه را بیفزایند و هر چیز نزد او به اندازه است، دانای پنهان و آشکار است، بزرگ والاست، برای او برابر است که کسی از شما آهسته سخن گوید یا بلند و پنهان شونده در شب باشد یا راه رونده آشکار در روز، برای خدا فرشتگان پی‌گیری است پیش روی انسان و پشت سرش که از او به فرمان خدا محافظت می‌کنند، منزّه است خدایی که می‌میراند زنده‌ها را و زنده می‌کند مردگان را و آگاه است آنچه را زمین از ایشان می‌کاهد، خدایی که در رَحِم‌ها قرار می‌دهد آنچه را بخواهد تا زمانی معین.

﴿۵﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِیَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَایُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ مالِکِ الْمُلْکِ، تُؤْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ، وَتَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ، وَتُعِزُّ مَنْ تَشاءُ، وَتُذِلُّ مَنْ تَشاءُ، بِیَدِکَ الْخَیْرُ، إِنَّکَ عَلَیٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ ، تُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ، وَتُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ، تُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ، وَتُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ، وَتَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ.

(۵) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدایی که همه جفت‌ها را آفرید، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزه است خدا، دارنده پادشاهی، به هر که بخواهی پادشاهی می‌بخشی و از هر که بخواهی می‌ستانی و به هر که بخواهی عزت می‌دهی و هر که را بخواهی به خاک ذلت می‌کشانی، خوبی و خیر فقط به دست توست، تو بر هر کاری توانایی، شب را وارد روز می‌کنی و روز را وارد شب می‌نمایی، زنده را از مرده و مرده را از زنده بیرون می‌آوری و به هرکه بخواهی بی‌حساب روزی می‌دهی.

﴿۶﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِیَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَایُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِی عِنْدَهُ مَفاتِحُ الْغَیْبِ لَایَعْلَمُها إِلّا هُوَ وَیَعْلَمُ مَا فِی الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلّا یَعْلَمُها وَلَا حَبَّةٍ فِی ظُلُماتِ الْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَلَا یابِسٍ إِلّا فِی کِتابٍ مُبِینٍ.

(۶) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیزی، منزّه است خدا آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدایی که کلیدهای غیب نزد اوست و آن‌ها را کسی جز او نمی‌داند و به هر چه در خشکی و دریاست آگاهی دارد و برگی از درخت نمی‌افتد مگر آنکه می‌داند و نیست دانه‌ای در تاریکی‌های زمین و نه‌ تر و خشکی مگر اینکه در کتابی روشن است.

﴿۷﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِیَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَا یُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّٰهِ الَّذِی لَا یُحْصِی مِدْحَتَهُ الْقائِلُونَ، وَلَا یَجْزِی بِآلائِهِ الشَّاکِرُونَ الْعابِدُونَ، وَهُوَ کَما قالَ وَفَوْقَ مَا نَقُولُ ، وَاللّٰهُ سُبْحانَهُ کَما أَثْنیٰ عَلَیٰ نَفْسِهِ، وَلَا یُحِیطُونَ بِشَیْءٍ مِنْ عِلْمِهِ إِلّا بِما شاءَ وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَا یَؤُودُهُ حِفْظُهُما وَهُوَ الْعَلِیُّ الْعَظِیمُ.

(۷) منزّه است خدای آفریننده هر تنفس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدایی که مدح‌کنندگان نمی‌توانند مدحش را برشمارند و سپاس‌گویان عبادت کننده توان پرداخت پاداش نعمت‌هایش را ندارند و او چنان است که خود فرموده و برتر از آنچه ما می‌گوییم و خدای پاک چنان است که خودش را ستوده، به چیزی از دانشش احاطه نمی‌یابند مگر به اندازه‌ای که خود خواسته، حکومتش آسمان‌ها و زمین را فراگرفته است و نگهداری آن‌ها، او را به زحمت نمی‌اندازد و او والا و بزرگ است.

﴿۸﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِیَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَا یُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِی یَعْلَمُ مَا یَلِجُ فِی الْأَرْضِ وَمَا یَخْرُجُ مِنْها، وَمَا یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَمَا یَعْرُجُ فِیها، وَلَا یَشْغَلُهُ مَا یَلِجُ فِی الْأَرْضِ وَمَا یَخْرُجُ مِنْها عَمَّا یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَمَا یَعْرُجُ فِیها، وَلَا یَشْغَلُهُ مَا یَنْزِلُ مِنَ السَّماءِ وَمَا یَعْرُجُ فِیها عمَّا یَلِجُ فِی الْأَرْضِ وَمَا یَخْرُجُ مِنْها، وَلَا یَشْغَلُهُ عِلْمُ شَیْءٍ عَنْ عِلْمِ شَیْءٍ، وَلَا یَشْغَلُهُ خَلْقُ شَیْءٍ عَنْ خَلْقِ شَیْءٍ، وَلَا حِفْظُ شَیْءٍ عَنْ حِفْظِ شَیْءٍ، وَلَا یُساوِیهِ شَیْءٌ، وَلَا یَعْدِلُهُ شَیْءٌ، لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیْءٌ، وَهُوَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ.

(۸) منزّه است خدا آفریننده هر تنفّس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده هر چیز، منزّه است خدای آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدا که آنچه را در زمین فرو می‌رود و آنچه را از آن بیرون می‌آید می‌داند و از آنچه از آسمان فرو می‌ریزد و آنچه در آن بالا می‌رود می‌داند و او را سرگرم نکند آنچه در زمین فرو می‌رود و از آن بیرون می‌آید، از آنچه از آسمان فرو می‌ریزد و آنچه در آن بالا می‌رود و او را سرگرم نسازد آنچه از آسمان نازل می‌شود و آنچه در آن بالا می‌رود و آنچه در زمین فرو می‌رود و از آن بیرون می‌آید و او را سرگرم نکند آگاهی به چیزی از آگاهی به چیز دیگر و او را سرگرم نکند آفریدن چیزی از آفریدن چیزی دیگر و نه نگهداری چیزی از نگهداری چیزی دیگر و چیزی برابر او نیست و چیزی همتای او نمی‌باشد، چیزی مانند او نیست و او شنوا و بیناست.

﴿۹﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِیَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّوْرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَایُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ فاطِرِ السَّمَاواتِ وَالْأَرْضِ ﴿جاعِلِ الْمَلائِکَةِ رُسُلاً أُولِی أَجْنِحَةٍ مَثْنیٰ وَثُلاثَ وَرُباعَ یَزِیدُ فِی الْخَلْقِ مَا یَشاءُ إِنَّ اللّٰهَ عَلَیٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ، مَا یَفْتَحِ اللّٰهُ لِلنّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِکَ لَها وَمَا یُمْسِکْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَهُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ﴾.

(۹) منزّه است خدای آفریننده هر تنفّس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدا شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدا آفریننده هر چیز، منزّه است خدا آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدا پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، منزّه است خدایی که «فرشتگان را که دارای بال های دوگانه و سه گانه و چهار گانه اند رسولانی [برای انجام امور تکوینی و تشریعی] قرار داد، آنچه بخواهد در آفرینش می افزاید، مسلّماً خداوند بر هر کاری تواناست؛ هر [نوع] رحمتی که خداوند برای مردم بفرستد کسی نمی تواند از [رسیدن] آن [به مردم] جلوگیری کند و هرچه را [از کسی] بازدارد بعد از او هیچ فرستنده ای برای آن نخواهد بود، فقط او توانای شکست ناپذیر است.»

﴿۱۰﴾ سُبْحانَ اللّٰهِ بارِیَ النَّسَمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ الْمُصَوِّرِ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ الْأَزْواجِ کُلِّها، سُبْحانَ اللّٰهِ جاعِلِ الظُّلُماتِ وَالنُّورِ، سُبْحانَ اللّٰهِ فالِقِ الْحَبِّ وَالنَّویٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ کُلِّ شَیْءٍ، سُبْحانَ اللّٰهِ خالِقِ مَا یُریٰ وَمَا لَایُریٰ، سُبْحانَ اللّٰهِ مِدادَ کَلِماتِهِ، سُبْحانَ اللّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ، سُبْحانَ اللّهِ الَّذِی ﴿یَعْلَمُ مَا فِی السَّماواتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ مَا یَکُونُ مِنْ نَجْویٰ ثَلاثَةٍ إِلّا هُوَ رابِعُهُمْ وَلَا خَمْسَةٍ إِلّا هُوَ سادِسُهُمْ وَلَا أَدْنیٰ مِنْ ذٰلِکَ وَلَا أَکْثَرَ إِلّا هُوَ مَعَهُمْ أَیْنَما کانُوا ثُمَّ یُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّ اللّٰهَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ﴾.

(۱۰) منزّه است خدای آفریننده هر تنفّس کننده، منزّه است خدای صورت‌آفرین، منزّه است خدای آفریننده همه جفت‌ها، منزّه است خدای آفریننده تاریکی‌ها و نور، منزّه است خدای شکافنده دانه و هسته، منزّه است خدای آفریننده‌ی هر چیز، منزّه است خدا آفریننده آنچه دیده می‌شود و آنچه دیده نمی‌شود، منزّه است خدا به امتداد کلمات بی‌پایانش، منزّه است خدا پروردگار جهانیان، منزّه است خدا که « آنچه را در آسمان ها و آنچه را در زمین است می داند، هیچ گفت‌وگوی محرمانه‌ای میان سه نفر نیست مگر آن‌که او چهارمی آنان است و نه میان پنج نفر مگر آن‌که او ششمی آنان است و نه کمتر از آن و نه بیشتر مگر آن‌که او هرجا که باشند با آنان است، سپس روز قیامت ایشان را به اعمالی که انجام داده‌اند آگاه می‌کند؛ زیرا خداوند به هرچیزی داناست‌.»

سوم:

و نیز فرموده‌اند: این صلوات را در هر روز ماه رمضان بخوان:

﴿إِنَّ اللّٰهَ وَمَلائِکَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَی النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِیماً﴾، لَبَّیْکَ یَا رَبِّ وَسَعْدَیْکَ وَسُبْحانَکَ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَبارِکْ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَما صَلَّیْتَ وَبارَکْتَ عَلَیٰ إِبْراهِیمَ وَآلِ إِبْراهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ . اللّٰهُمَّ ارْحَمْ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ کَما رَحِمْتَ إِبْراهِیمَ وَآلَ إِبْراهِیمَ إِنَّکَ حَمِیدٌ مَجِیدٌ .

«همانا خداوند و فرشتگانش بر پیامبر رحمت و درود می‌فرستند، ای مؤمنان! بر او درود بفرستید و آن‌گونه که سزاوار است تسلیم [او] باشید»، ای پروردگار تو را اجابت کردم و سعادت پی‌درپی از تو درخواست می‌کنم، منزّهی تو، خدایا بر محمّد و خاندانِ محمّد درود فرست و بر محمّد و خاندان محمّد برکت ده، همان‌گونه که بر ابراهیم و خاندان ابراهیم درود فرستادی و به آنان برکت دادی، همانا تو ستوده و بزرگواری، خدایا به محمّد و خاندان محمّد رحم کن همانگونه که به ابراهیم و خاندان ابراهیم رحم کردی، همانا تو ستوده و بزرگواری،

اللّٰهُمَّ سَلِّمْ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَما سَلَّمْتَ عَلَیٰ نُوحٍ فِی الْعالَمِینَ . اللّٰهُمَّ امْنُنْ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَما مَنَنْتَ عَلَیٰ مُوسیٰ وَهارُونَ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَما شَرَّفْتَنا بِهِ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ کَما هَدَیْتَنا بِهِ.

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد سلام فرست همانگونه که بر نوح در بین جهانیان سلام فرستادی. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد نعمت بخش، همانگونه که به موسی و هارون نعمت بخشیدی. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست همانگونه که ما را به او برجستگی و برتری دادی. خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست همانگونه که ما را به او هدایت فرمودی،

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَابْعَثْهُ مَقاماً مَحْمُوداً یَغْبِطُهُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ، عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ السَّلامُ کُلَّما طَلَعَتْ شَمْسٌ أَوْ غَرَبَتْ، عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ السَّلامُ کُلَّما طَرَفَتْ عَیْنٌ أَوْ بَرَقَتْ؛ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ السَّلامُ کُلَّما ذُکِرَ السَّلامُ، عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ السَّلامُ کُلَّما سَبَّحَ اللّٰهَ مَلَکٌ أَوْ قَدَّسَهُ، السَّلامُ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِی الْأَوَّلِینَ، وَالسَّلامُ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِی الْآخِرِینَ، وَالسَّلامُ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِی الدُّنْیا وَالْآخِرَةِ.

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و او را به مقام پسندیده‌ای برانگیز که اولین و آخرین بر آن مقام رشک برند، بر محمّد و خاندانش سلام هر زمان‌که خورشید برآید یا غروب کند، بر محمّد و خاندانش سلام هر زمان‌که چشمی پلک بر هم نهد یا برق زند؛ بر محمّد و خاندانش سلام هر زمان‌که سلام ذکر شود، بر محمّد و خاندانش سلام هر زمان‌که فرشته‌ای خدا را تسبیح یا تقدیس کند، سلام بر محمّد و خاندانش در میان پیشینیان، سلام بر محمّد و خاندانش در میان پسینیان و سلام بر محمّد و خاندانش در دنیا و آخرت.

اللّٰهُمَّ رَبَّ الْبَلَدِ الْحَرامِ، وَرَبَّ الرُّکْنِ وَالْمَقامِ، وَرَبَّ الْحِلِّ وَالْحَرامِ أَبْلِغْ مُحَمَّداً نَبِیَّکَ عَنَّا السَّلامَ . اللّٰهُمَّ أَعْطِ مُحَمَّداً مِنَ الْبَهاءِ وَالنَّضْرَةِ وَالسُّرُورِ وَالْکَرامَةِ وَالْغِبْطَةِ وَالْوَسِیلَةِ وَالْمَنْزِلَةِ وَالْمَقامِ وَالشَّرَفِ وَالرِّفْعَةِ وَالشَّفاعَةِ عِنْدَکَ یَوْمَ الْقِیامَةِ أَفْضَلَ ما تُعْطِی أَحَداً مِنْ خَلْقِکَ، وَأَعْطِ مُحَمَّداً فَوْقَ مَا تُعْطِی الْخَلائِقَ مِنَ الْخَیْرِ أَضْعافاً کَثِیرَةً لَایُحْصِیها غَیْرُکَ؛

خدایا ای پروردگار مکه و پروردگار رکن و مقام و پروردگار حلّ و حرام، به محمّد پیامبرت از سوی ما سلام برسان. خدایا به محمّد عطا کن از زیبایی و شادابی و شادی و بزرگواری و خوشحالی و وسیله و منزلت و مقام و برجستگی و برتری و بلندی مقام و شفاعت در پیشگاهت روز قیامت، برترین چیزی که به یکی از بندگانت عطا می‌کنی و عطا کن به محمّد بالاترین چیزی را که از خیر و خوبی به خلایق عطا می‌کنی، به چندین برابر که آن را غیر تو نتواند به شماره آورد؛

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ أَطْیَبَ وَأَطْهَرَ وَأَزْکیٰ وَأَنْمیٰ وَأَفْضَلَ مَا صَلَّیْتَ عَلَیٰ أَحَدٍ مِنَ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ وَعَلَیٰ أَحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ عَلِیٍّ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ شَرِکَ فِی دَمِهِ .

خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، پاک‌ترین و پاکیزه‌ترین و با نشو و نماترین و برترین درودی که بر یکی از پیشینیان و پسینیان و بر احدی از خلق خود فرستادی ای مهربان‌ترین مهربانان، خدایا بر علی امیر مؤمنان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و عذابت را بر کسی که در ریختن خونش شرکت جست دوچندان کن.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ فاطِمَةَ بِنْتِ نَبِیِّکَ مُحَمَّدٍ عَلَیْهِ وَآلِهِ السَّلامُ، وَ والِ مَنْ وَالاها، وَعادِ مَنْ عَادَاهَا، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ ظَلَمَها، وَالْعَنْ مَنْ آذیٰ نَبِیَّکَ فِیها . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَی الْحَسَنِ وَالْحُسَیْنِ إِمامَیِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ وَالاهُما، وَعادِ مَنْ عَاداهُما، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ شَرِکَ فِی دِمائِهِما؛

خدایا درود فرست بر فاطمه دختر پیامبرت محمّد که سلام بر او و خاندانش باد و لعنت کن کسی را که درباره فاطمه، پیامبرت را آزرد، خدایا بر حسن و حسین دو پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه آن دو پیشوا را دوست دارد و دشمن بدار هرکه آن دو را دشمن بدارد و عذاب کسی را که در ریختن خون آن دو امام شرکت جست دو چندان گردان؛

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ إِمامِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ ظَلَمَهُ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ إِمامِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ ظَلَمَهُ. اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ إِمامِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ ظَلَمَهُ.

خدایا بر علی بن حسین پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و عذاب کسی که بر او ستم ورزید دوچندان گردان. خدایا بر محمّد بن علی پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و عذاب کسی که بر او ستم ورزید دوچندان گردان. خدایا بر جعفر بن محمّد پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و عذاب کسی که بر او ستم ورزید دو چندان گردان.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُوسَیٰ بْنِ جَعْفَرٍ إِمامِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ شَرِکَ فِی دَمِهِ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ عَلِیِّ بْنِ مُوسیٰ إِمامِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ شَرِکَ فِی دَمِهِ؛

خدایا بر موسی بن جعفر پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و عذاب کسی که در ریختن خونش شرکت جست دوچندان گردان. خدایا بر علی بن موسی، پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و عذاب کسی که در ریختن خونش شرکت جست دوچندان گردان.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ إِمامِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ ظَلَمَهُ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ عَلِیِّ بْنِ مُحَمَّدٍ إِمامِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ ظَلَمَهُ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَی الْحَسَنِ‌بْنِ عَلِیٍّ إِمامِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَضاعِفِ الْعَذابَ عَلَیٰ مَنْ ظَلَمَهُ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَی الْخَلَفِ مِنْ بَعْدِهِ إِمامِ الْمُسْلِمِینَ، وَوالِ مَنْ والاهُ، وَعادِ مَنْ عاداهُ، وَعَجِّلْ فَرَجَهُ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ الْقاسِمِ وَالطَّاهِرِ ابْنَیْ نَبِیِّکَ .

خدایا بر محمّد بن علی پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و عذاب کسی که بر او ستم ورزید دوچندان گردان. خدایا بر علی بن محمّد پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و عذاب کسی که بر او ستم ورزید دوچندان گردان. خدایا بر حسن بن علی پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و عذاب کسی که بر او ستم ورزید دوچندان گردان. خدایا بر یادگار پس از او پیشوای مسلمانان درود فرست و دوست بدار هرکه او را دوست دارد و دشمن بدار هرکه او را دشمن دارد و گشایش کارش را سرعت بخش، خدایا بر قاسم و طاهر دو پسر پیامبرت درود فرست.

اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ رُقَیَّةَ بِنْتِ نَبِیِّکَ، وَالْعَنْ مَنْ آذیٰ نَبِیَّکَ فِیها . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ أُمِّ کُلْثُومَ بِنْتِ نَبِیِّکَ، وَالْعَنْ مَنْ آذیٰ نَبِیَّکَ فِیها . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَیٰ ذُرِّیَّةِ نَبِیِّکَ . اللّٰهُمَّ اخْلُفْ نَبِیَّکَ فِی أَهْلِ بَیْتِهِ . اللّٰهُمَّ مَکِّنْ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ . اللّٰهُمَّ اجْعَلْنا مِنْ عَدَدِهِمْ وَمَدَدِهِمْ وَأَنْصارِهِمْ عَلَی الْحَقِّ فِی السِّرِّ وَالْعَلانِیَةِ . اللّٰهُمَّ اطْلُبْ بِذَحْلِهِمْ وَوِتْرِهِمْ وَدِمائِهِمْ، وَکُفَّ عَنّا وَعَنْهُمْ وَعَنْ کُلِّ مُؤْمِنٍ وَمُؤْمِنَةٍ بَأْسَ کُلِّ باغٍ وَطاغٍ وَکُلِّ دابَّةٍ أَنْتَ آخِذٌ بِناصِیَتِها إِنَّکَ أَشَدُّ بَأْساً وَأَشَدُّ تَنْکِیلاً.

خدایا بر رقیه دختر پیامبرت درود فرست و لعنت کن کسی را که درباره او پیامبرت را آزرد. خدایا بر اُمّ کلثوم دختر پیامبرت درود فرست و لعنت کن کسی را که درباره او پیامبرت را آزرد. خدایا بر فرزندان پیامبرت درود فرست. خدایا به جای پیامبرت سرپرستی اهل‌بیتش را بر عهده گیر. خدایا حکومتشان را در زمین پا برجا کن. خدایا ما را از شمار آنان و مددکار و یارشان به‌ پایۀ حق چه پنهان و چه آشکار قرار ده. خدایا خون‌خواهی، انتقام و قصاصشان را پی‌گیر باش و از ما و از ایشان و از هر مرد مؤمن و زن مؤمنه‌ای شرّ هر متجاوز و سرکش و جانوری که مهارش را به دست گرفته‌ای بازدار، همانا تو در سختگیری از همه سخت‌تر و در کیفر نمودن از همه شدیدتری.

سید ابن طاووس فرموده است: و نیز بخوان:پخش صوت

یَا عُدَّتِی فِی کُرْبَتِی، وَیَا صاحِبِی فِی شِدَّتِی، وَیَا وَلِیِّی فِی نِعْمَتِی، وَیَا غایَتِی فِی رَغْبَتِی، أَنْتَ السَّاتِرُ عَوْرَتِی، وَالْمُؤْمِنُ رَوْعَتِی، وَالْمُقِیلُ عَثْرَتِی، فَاغْفِرْ لِی خَطِیئَتِی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ.

ای توشه‌ام در شدت اندوه و ای همدمم در سختی‌ها و ای سرپرستم در نعمت و ای نهایت اشتیاقم، تو پوشاننده زشتی‌ام و ایمنی‌بخش ترسم و نادیده گیرنده لغزشم هستی، پس خطایم را بیامرز، ای مهربان‌ترین مهربانان.

و می‌گویی:پخش صوت

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ لِهَمٍّ لَایُفَرِّجُهُ غَیْرُکَ، وَ لِرَحْمَةٍ لَاتُنالُ إِلّا بِکَ، وَ لِکَرْبٍ لَایَکْشِفُهُ إِلّا أَنْتَ، وَ لِرَغْبَةٍ لَاتُبْلَغُ إِلّا بِکَ، وَ لِحاجَةٍ لَایَقْضِیها إِلّا أَنْتَ . اللّٰهُمَّ فَکَما کانَ مِنْ شَأْنِکَ مَا أَذِنْتَ لِی بِهِ مِنْ مَسْأَلَتِکَ، وَرَحِمْتَنِی بِهِ مِنْ ذِکْرِکَ فَلْیَکُنْ مِنْ شَأْنِکَ سَیِّدِی الْإِجابَةُ لِی فِیما دَعَوْتُکَ، وَعَوائِدُ الْإِفْضالِ فِیما رَجَوْتُکَ، وَالنَّجاةُ مِمَّا فَزِعْتُ إِلَیْکَ فِیهِ،

خدایا تو را می‌خوانم برای اندوهی که کسی جز تو آن را نگشاید و برای رحمتی که جز به عنایت تو حاصل نگردد و دفع بلایی که کسی جز تو برطرف نکند و برای شوقی که جز به لطف تو نمی‌توان به آن رسید و حاجتی که کسی جز تو برآورده نکند. خدایا چنان‌که همواره از قدر و مقامت بوده که درخواست از حضرتت را به من اجازه داده‌ای و به یادت بر من رحم فرمودی، پس باید ای آقای من از قدر و مقامت این باشد که مرا پاسخ گویی در آنچه تو را خواندم و سودهای افزون پذیر در آنچه به تو امید بستم و نجات از آنچه از آن به تو پناه آوردم،

فَإِنْ لَمْ أَکُنْ أَهْلاً أَنْ أَبْلُغَ رَحْمَتَکَ فَإِنَّ رَحْمَتَکَ أَهْلٌ أَنْ تَبْلُغَنِی وَتَسَعَنِی، وَ إِنْ لَمْ أَکُنْ لِلْإِجابَةِ أَهْلاً فَأَنْتَ أَهْلُ الْفَضْلِ، وَرَحْمَتُکَ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ، فَلْتَسَعْنِی رَحْمَتُکَ یَا إِلٰهِی یَا کَرِیمُ أَسْأَلُکَ بِوَجْهِکَ الْکَرِیمِ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَیْتِهِ، وَأَنْ تُفَرِّجَ هَمِّی، وَتَکْشِفَ کَرْبِی وَغَمِّی، وَتَرْحَمَنِی بِرَحْمَتِکَ، وَتَرْزُقَنِی مِنْ فَضْلِکَ، إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعاءِ قَرِیبٌ مُجِیبٌ.

اگر من شایسته رسیدن به رحمتت نبودم همانا رحمت تو شایسته است که به من برسد و مرا فراگیرد و اگر من سزاوار پاسخ دعا نبودم، تو سزاوار احسان بر بندگانی و رحمت تو هر چیز را فرا گرفته پس باید رحمتت مرا هم فرا بگیرد، ای خدای من، ای بزرگوار مهمان‌نواز از تو می‌خواهم به‌حق ذات بزرگوارت، بر محمّد و اهل‌بیتش درود فرستی و اندوهم را بگشایی و بلا و غمم را برطرف کنی و به رحمتت به من رحم فرمایی و از احسانت روزی‌ام دهی، همانا تو شنوای دعا و نزدیک و پاسخ‌دهنده‌ای.

چهارم:

شیخ طوسی و سید ابن طاووس فرموده‌اند: در هر روز ماه رمضان بخوان:

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ فَضْلِکَ بِأَفْضَلِهِ وَکُلُّ فَضْلِکَ فاضِلٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِفَضْلِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ رِزْقِکَ بِأَعَمِّهِ وَکُلُّ رِزْقِکَ عامٌّ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرِزْقِکَ کُلِّهِ. اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ عَطائِکَ بِأَهْنَئِهِ وَکُلُّ عَطائِکَ هَنِیءٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِعَطائِکَ کُلِّهِ .

خدایا؛ از تو می‌خواهم از بخششت به برترین مرتبه آن و همه بخششت شایسته است، خدایا از تو می‌خواهم به همه بخششت. خدایا از تو درخواست می‌کنم از روزی‌ات به فراگیرترین آن و همه روزی‌ات فراگیر است، خدایا از تو می‌خواهم به همه روزی‌ات. خدایا از تو می‌خواهم از عطایت به گواراترین آن و همه عطای تو گواراست، خدایا از تو می‌خواهم به همه عطایت.

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ خَیْرِکَ بِأَعْجَلِهِ وَکُلُّ خَیْرِکَ عاجِلٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِخَیْرِکَ کُلِّهِ . اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مِنْ إِحْسانِکَ بِأَحْسَنِهِ وَکُلُّ إِحْسانِکَ حَسَنٌ، اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِإِحْسانِکَ کُلِّهِ . اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِما تُجِیبُنِی بِهِ حِینَ أَسْأَلُکَ، فَأَجِبْنِی یَا اللّٰهُ، وَصَلِّ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ الْمُرْتَضیٰ، وَرَسُولِکَ الْمُصْطَفیٰ، وَأَمِینِکَ وَنَجِیِّکَ دُونَ خَلْقِکَ، وَنَجِیبِکَ مِنْ عِبادِکَ وَ نَبِیِّکَ بِالصِّدْقِ وَ حَبِیبِکَ؛

خدایا از تو می‌خواهم از خیر و خوبی‌ات به پرشتاب‌ترین آن و همه خیر تو پرشتاب است، خدایا از تو می‌خواهم به همه خیر و خوبی‌ات. خدایا از تو می‌خواهم از احسانت به نیکوترین آن و همه احسانت نیکوست، خدایا از تو می‌خواهم به همه احسانت. خدایا از تو می‌خواهم به آنچه به خاطر آن پاسخم را می‌دهی، زمانی که از تو درخواست می‌کنم، پس پاسخم را بده‌ ای خدا و درود فرست بر محمّد بنده پسندیده و فرستاده برگزیده و امین و محرم رازت از میان بندگان و انتخاب شده‌ات در بین بندگانت و پیامبرت و محبوب راستینت؛

وَ صَلِّ عَلَیٰ رَسُو لِکَ وَخِیَرَتِکَ مِنَ الْعالَمِینَ الْبَشِیرِ النَّذِیرِ، السِّراجِ الْمُنِیرِ، وَعَلَیٰ أَهْلِ بَیْتِهِ الْأَبْرارِ الطّاهِرِینَ، وَعَلَیٰ مَلائِکَتِکَ الَّذِینَ اسْتَخْلَصْتَهُمْ لِنَفْسِکَ وَحَجَبْتَهُمْ عَنْ خَلْقِکَ، وَعَلَیٰ أَنْبِیائِکَ الَّذِینَ یُنْبِئُونَ عَنْکَ بِالصِّدْقِ، وَعَلَیٰ رُسُلِکَ الَّذِینَ خَصَصْتَهُمْ بِوَحْیِکَ وَفَضَّلْتَهُمْ عَلَی الْعالَمِینَ بِرِسالاتِکَ،

و درود فرست بر فرستاده و برگزیده‌ات از جهانیان، آن مژده‌دهنده و بیم‌دهنده و چراغ روشنی‌بخش و بر اهل‌بیتش آن نیکان پاک و بر فرشتگانت، آن فرشتگانی که ویژۀ درگاهت ساختی و آنان را از دیده مخلوقات پنهان داشتی و بر پیامبرانت که از تو به راستی خبر می‌دهند و بر رسولانت که آنان را به وحی خویش اختصاص دادی و با پیام‌هایت بر جهانیان برتری بخشیدی

وَعَلَیٰ عِبادِکَ الصَّالِحِینَ الَّذِینَ أَدْخَلْتَهُمْ فِی رَحْمَتِکَ الْأَئِمَّةِ الْمُهْتَدِینَ الرَّاشِدِینَ وَأَوْلِیائِکَ الْمُطَهَّرِینَ، وَعَلَیٰ جَبْرَئِیلَ وَمِیکائِیلَ وَ إِسْرافِیلَ وَمَلَکِ الْمَوْتِ، وَعَلَیٰ رِضْوانَ خازِنِ الْجِنانِ، وَعَلَیٰ مالِکٍ خازِنِ النَّارِ، وَرُوحِ الْقُدُسِ، وَالرُّوحِ الْأَمِینِ، وَحَمَلَةِ عَرْشِکَ الْمُقَرَّبِینَ، وَعَلَی الْمَلَکَیْنِ الْحافِظَیْنِ عَلَیَّ بِالصَّلاةِ الَّتِی تُحِبُّ أَنْ یُصَلِّیَ بِها عَلَیْهِمْ أَهْلُ السَّماواتِ وَأَهْلُ الْأَرَضِینَ؛

و بر بندگان شایسته‌ات که در رحمتت واردشان کردی، آن امامان ره یافته راهنما و اولیای پاکیزه‌ات و بر جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و فرشته مرگ و بر رضوان، خزانه‌دار بهشت و بر مالک، خزانه‌دار دوزخ و روح‌القدس و روح‌الامین و حاملان مقرّب عرشت و بر دو فرشته نگهبان بر من، با درودی که دوست داری بر آنان با آن درود، درود فرستند اهل آسمان‌ها و اهل زمین‌ها؛

صَلاةً طَیِّبَةً کَثِیرَةً مُبارَکَةً زاکِیَةً نامِیَةً ظاهِرَةً باطِنَةً شَرِیفَةً فاضِلَةً تُبَیِّنُ بِها فَضْلَهُمْ عَلَی الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ . اللّٰهُمَّ وَ أَعْطِ مُحَمَّداً الْوَسِیلَةَ وَالشَّرَفَ وَالْفَضِیلَةَ وَاجْزِهِ عَنَّا خَیْرَ مَا جَزَیْتَ نَبِیّاً عَنْ أُمَّتِهِ .

درودی پاک و فراوان، خجسته و رشد یافته و فزاینده، آشکار و نهان، برجسته و برتر و با فضیلت که با چنین درودی برتری آنان را بر اولین و آخرین آشکار کنی. خدایا محمّد را وسیله و برجستگی و برتری و فضیلت عطا کن و به بهتر چیزی که پیامبر را از اُمّتش پاداش دهی، به او پاداش ده،

اللّٰهُمَّ وَأَعْطِ مُحَمَّداً صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ مَعَ کُلِّ زُلْفَةٍ زُلْفَةً، وَمَعَ کُلِّ وَسِیلَةٍ وَسِیلَةً، وَمَعَ کُلِّ فَضِیلَةٍ فَضِیلَةً، وَمَعَ کُلِّ شَرَفٍ شَرَفاً تُعْطِی مُحَمَّداً وَآلَهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ أَفْضَلَ مَا أَعْطَیْتَ أَحَداً مِنَ الْأَوَّلِینَ وَالْآخِرِینَ؛

خدایا به محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) عطا کن با هر مقامی مقامی دیگر و با هر وسیله‌ای وسیله‌ای دیگر و با هر فضیلتی فضیلت دیگر و با هر برجستگی و برتری، برجستگی و برتری دیگر، عطا کن به محمّد و خاندانش در روز قیامت برترین چیزی که عطا کردی به یکی از گذشتگان و آیندگان؛

اللّٰهُمَّ وَاجْعَلْ مُحَمَّداً صَلَّی اللّٰهُ عَلَیْهِ وَآلِهِ أَدْنَی الْمُرْسَلِینَ مِنْکَ مَجْلِساً، وَأَفْسَحَهُمْ فِی الْجَنَّةِ عِنْدَکَ مَنْزِلاً، وَأَقْرَبَهُمْ إِلَیْکَ وَسِیلَةً، وَاجْعَلْهُ أَوَّلَ شافِعٍ، وَأَوَّلَ مُشَفَّعٍ، وَأَوَّلَ قائِلٍ، وَأَنْجَحَ سائِلٍ، وَابْعَثْهُ الْمَقامَ الْمَحْمُودَ الَّذِی یَغْبِطُهُ بِهِ الْأَوَّلُونَ وَالْآخِرُونَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ،

خدایا محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) را در جایگاه نزدیک‌ترین رسولان به خود و در بهشت در پیشگاهت در گسترده‌ترین اقامتگاه و از بابت وسیله نزدیک‌ترینشان به درگاه خود قرار ده و او را نخستین شفاعت‌کننده و نخستین کسی که شفاعتش پذیرفته است و نخستین گوینده و حاجت رواترین خواهنده، گردان و او را به مقام پسندیده‌ای برانگیز که گذشتگان و آیندگان به خاطر آن بر او رشک برند، ای مهربان‌ترین مهربانان

وَأَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَیٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَسْمَعَ صَوْتِی، وَتُجِیبَ دَعْوَتِی، وَتَجاوَزَ عَنْ خَطِیئَتِی، وَتَصْفَحَ عَنْ ظُلْمِی، وَتُنْجِحَ طَلِبَتِی، وَتَقْضِیَ حاجَتِی، وَتُنْجِزَ لِی مَا وَعَدْتَنِی، وَتُقِیلَ عَثْرَتِی، وَتَغْفِرَ ذُنُوبِی، وَتَعْفُوَ عَنْ جُرْمِی، وَتُقْبِلَ عَلَیَّ وَلَا تُعْرِضَ عَنِّی، وَتَرْحَمَنِی وَلَا تُعَذِّبَنِی، وَتُعافِیَنِی وَلَا تَبْتَلِیَنِی؛

و از تو می‌خواهم که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و اینکه صدایم را بشنوی و دعایم را اجابت کنی و از خطایم درگذری و از ستمم چشم‌پوشی و مرا به خواسته‌ام رسانی و حاجتم را روا سازی و به آنچه وعده‌ام داده‌ای وفا کنی و لغزشم را نادیده گیری و گناهم را بیامرزی و از جرمم بگذری و به من رو کنی و از من رو نگردانی و به من مهر ورزی و عذابم نکنی و در سلامت کاملم بداری و گرفتارم ننمایی؛

وَتَرْزُقَنِی مِنَ الرِّزْقِ أَطْیَبَهُ وَأَوْسَعَهُ وَلَا تَحْرِمَنِی، یَا رَبِّ وَاقْضِ عَنِّی دَیْنِی، وَضَعْ عَنِّی وِزْرِی، وَلَا تُحَمِّلْنِی مَا لَا طاقَةَ لِی بِهِ، یَا مَوْلایَ وَأَدْخِلْنِی فِی کُلِّ خَیْرٍ أَدْخَلْتَ فِیهِ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ، وَأَخْرِجْنِی مِنْ کُلِّ سُوءٍ أَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ، وَالسَّلامُ عَلَیْهِ وَعَلَیْهِمْ وَرَحْمَةُ اللّٰهِ وَبَرَکاتُهُ.

و از رزق و روزی، پاکیزه‌ترین و فراخ‌ترینش را نصیبم کنی، ای پروردگارم مرا محروم مکن و قرضم را ادا کن و بارم را از دوشم بردار و آنچه مرا تاب آن نیست بر عهده‌ام مگذار، ای مولای من، مرا در هر خیری که محمّد و خاندان محمّد را وارد کردی وارد کن و از هر شرّی که محمّد و خاندان محمّد را از آن خارج کردی خارج کن، درودهایت و سلام و رحمت و برکاتت بر او و بر ایشان باد.

سپس «سه مرتبه» بگو:

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی.

خدایا تو را می‌خوانم چنان‌که فرمانم دادی، پس مرا اجابت کن چنان‌که وعده‌ام فرمودی.

آنگاه بگو:

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ قَلِیلاً مِنْ کَثِیرٍ مَعَ حاجَةٍ بِی إِلَیْهِ عَظِیمَةٍ، وَغِناکَ عَنْهُ قَدِیمٌ، وَهُوَ عِنْدِی کَثِیرٌ، وَهُوَ عَلَیْکَ سَهْلٌ یَسِیرٌ، فَامْنُنْ عَلَیَّ بِهِ إِنَّکَ عَلَیٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ، آمِینَ رَبَّ الْعالَمِینَ.

خدایا اندکی از بسیار را از تو می‌خواهم، با نیاز بزرگی که مرا به آن است و بی‌نیازی دیرینه‌ای که تو را از آن است و آن اندک نزد من بسیار است و بر تو هموار و آسان، پس به آن بر من منّت بگذار، همانا تو بر هر کاری توانایی، آمین ای پروردگار جهانیان.

پنجم:

خواندن این دعا است:

اللّٰهُمَّ إِنِّی أَدْعُوکَ کَما أَمَرْتَنِی فَاسْتَجِبْ لِی کَما وَعَدْتَنِی...

خدایا می‌خوانمت آن‌گونه که فرمودی، پس اجابتم کن آن‌گونه که وعده کردی...

و چون دعایی طولانی است، برای ضروری بودن خلاصه نویسی آن را ننوشتم، هرکه خواهان آن است به کتاب «اقبال» یا «زاد المعاد» مرحوم مجلسی مراجعه کند.

ششم:

شیخ مفید در کتاب «مُقنعه» از ثقه بزرگوار علی بن مهزیار از حضرت جواد(علیه‌السلام) روایت کرده: که مستحب است در هر وقت از شب و روز ماه مبارک رمضان، از اول ماه تا آخر ماه بسیار بگویی:

‌ای که پیش از هر چیز بوده پس آنگاه همه‌چیز را آفرید و ماندگار است و همه‌چیز نابود می‌شود، ای که چیزی مانند او نیست، ای آن‌که نه در آسمان‌های برتر و نه در زمین‌های پایین‌تر و نه بالای آن‌ها و نه زیر آن‌ها و نه بین آن‌ها، معبودی جز او نیست که پرستیده شود، سپاس فقط ویژه توست، سپاسی که کسی بر شمردنش جز تو توان ندارد، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست، درودی که کسی جز تو توانایی شمردنش را نداشته باشد.

هفتم:

شیخ کفعمی در کتاب «بلد الامین» و «مصباح» از کتاب «اختیار» سید ابن باقی نقل کرده است: که هرکه این دعا را در هر روز ماه رمضان بخواند، حق‌تعالی گناهان چهل ساله او را بیامرزد:

خدایا؛ ای پروردگار ماه رمضان ‌که قرآن را در آن نازل کردی و روزه‌ی در آن را بر بندگانت واجب نمودی، حج خانه محترمت را در این سال و در هر سال روزی من کن و گناهان بزرگ مرا بیامرز، همانا کسی جز تو آن‌ها را نمی‌آمرزد، ای دارای بزرگی و رأفت و محبت.

هشتم:

این ذکر را که فیض کاشانی در کتاب «خلاصة الاَذکار» فرموده در هر روز ماه رمضان «صد مرتبه» بگوید:

منزّه است زیان رسان به کافران و سود رسان به مؤمنان، منزّه است داوری کننده بر اساس حق، منزّه است او که برتر است، منزّه است او و ستایش از آن اوست، منزّه است او و برترست.

نهم:

شیخ مفید در کتاب «مُقنعه» فرموده: از جمله مستحبات ماه رمضان در هر روز، «صد مرتبه» صلوات فرستادن بر رسول خداست و هرکه زیادتر فرستد بهتر است.

ترابی مدیر برنامه تغذیه بالینی دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت ایران گفت: مردم روزه دار در هنگام افطار به جای مصرف غذاهای چرب و سرخ کردنی از مواد غذایی آب پز و بخار پز استفاده کنند. نوشیدن بیش از اندازه چای در وعده سحر و افزایش دفع ادرار باعث شده است تا نمک های معدنی مورد نیاز بدن در طول روز از بین بروند.

مصرف مواد حاوی پروتئین بالا مانند انواع کباب ها و مرغ در وعده سحر مناسب نیست و سبب تشنگی در ساعت های اولیه طول روز خواهد شد

به گفته وی افراد روزه دار در هنگام افطار نباید آب به مقدار زیاد مصرف کنند؛ زیرا این کار باعث می شود تا اختلال در روند هضم غذا ایجاد شود. مردم روزه دار در وعده سحر نباید آب به مقدار زیاد به خاطر پیشگیری از تشنگی در طول روز بنوشند؛ زیرا این کار عادت غذایی نادرستی محسوب می شود.

او گفت: مردم روزه دار در بین وعده افطار تا سحر از خوردن تنقلات بپرهیزند؛ زیرا این مواد دیر هضم هستند و در هنگام سحر میل به غذا خوردن در افراد کاهش پیدا می کند.