ماموستا «ملاقادر قادری» عضو شورای عالی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی  ضمن تبریک اعیاد بزرگ رجبیه، میلاد مولود کعبه حضرت امیر(ع) و روز پدر، پیرامون شخصیت و نقش موثر ایشان در وحدت امت اسلامی بیان کرد: در حالت طبیعی ما پدرانی داریم و برخی پدران طوایف و عشیره خود هستند؛ امام علی (ع) در واقع پدر مسلمین و بشریت می باشند، فرمایشات، کلام و نوشته های آن بزرگوار گویای آن مطلب است که ایشان پدر امت اسلامی هستند.

امام جمعه پاوه تصریح کرد: بیانات ایشان در عصری که خانواده ها مورد تهاجم فرهنگی دشمنان اسلام واقع شده اند بسیار حائز اهمیت است؛ ایشان می فرمایند: «لا تَقسِروا [لا تکرهوا] أولادَکُم عَلى آدابِکُم فَإِنَّهُم مَخلوقونَ لِزَمانٍ غَیرَ زمانِکُم‏»؛ فرزندان خود را به رعایت آداب [و رسوم روزگارِ] خودتان مجبور نسازید؛ چون آنان براى روزگارى غیر از روزگار شما آفریده شده‌اند.
 
عضو شورای برنامه ریزی مدارس علوم دینی اهل سنت، افزود: در زمانی که جوانان مورد هجمه آموزش های فضای رسانه ای و مجازی هستند و دخل  و تصرفی از سوی خانواده ها وجود ندارد باید متناسب زمان با آنان برخورد کرد.

ماموستا قادری اظهارداشت: ایشان به مانند پدری دلسوز برای امت اسلامی در مسئله حق شناسی، دوست شناسی و دشمن شناسی هستند؛ امام علی (ع) خطاب فرزندان خود یعنی حسنین (ع) می فرماید: «کن للظّالِمِ خَصمًا وَ لِلمَظلومِ عَونا»؛ شما در مقابل ظالمین بایستید و مقاومت کنید و نسبت به محرومین همواره یاری‌گر باشید.

وی در پایان تاکید کرد: باید نسبت به سخنان و رهنمودهای امام علی (ع) توجه ویژه داشت و به آنان عمل کرد؛ ایشان پدر فرهنگی امت اسلامی هستند و باید در امور زندگی بیانات ایشان را عمل کرده و اهتمام ورزید.

شیخ خلیل افرا رییس هیئت افتاء اهل سنت استان بوشهر  ضمن تبرک مولود کعبه حضرت علی (ع) و روز پدر، پیرامون شخصیت و نقش موثر ایشان در وحدت امت اسلامی، بیان کرد: شک و تردیدی در مقام و جایگاه برجسته سیدنا علی(ع) وجود ندارد؛ خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: «إِنَّما يُريدُ اللَّهُ لِيُذهِبَ عَنكُمُ الرِّجسَ أَهلَ البَيتِ وَيُطَهِّرَكُم تَطهيرًا»، در خانه‌های خود بمانید، و همچون دوران جاهلیّت نخستین (در میان مردم) ظاهر نشوید، و نماز را برپا دارید، و زکات را بپردازید، و خدا و رسولش را اطاعت کنید؛ خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.
 
عضو شورای برنامه ریزی مدارس علوم دینی اهل سنت افزود: طهارت و پاکی خاندان پیامبر اسلام برای همگان واضح و روشن است و منزلت آنان نیز بسیار عالی است، اهل سنت آنان را آل عبا می دانند؛ سیدنا علی، فاطمه زهرا و همچنین امام حسن و امام حسین (ع) دارای فضائلی بی بدیل هستند که شمارش و احصای آنان امکان ندارد.

وی ادامه داد: اهل سنت احترام و جایگاه ویژه ای را برای اهل بیت پیامبر اسلام (ص) قائل هستند؛ می توان به سلام در تشهد آخر نماز اشاره کرد که بعد از سلام بر پیامبر اسلام، بر خاندان آن بزرگوار نیز سلام و درود می فرستند.

امام جمعه موقت شهر کنگان عنوان کرد: در ماجرای فتح خیبر، پیامبر اسلام (ص) پرچم را به دست حضرت علی دادند و به تعبیری اعلام کردند به هر کسی این پرچم را دادم، خدای متعال و پیامبر خدا او را دوست می دارند؛ پیامبر اسلام در ارتباط با حضرت علی (ع) می فرماید: «انت منی و انا منک»؛ علی از من و من از علی هستم.

وی عنوان کرد: حضرت علی (ع) پدری برای مسلمین و اسلام است، او راهنما دین و عزت دین به مانند صحابه و اهل فضائل است؛ ایشان جان خود را جهت حفظ جان پیامبر به خطر انداخت در بستر ایشان خوابید تا به پیامبر آسیبی وارد نشود.

وی در پایان تاکید کرد: پیامبر اسلام(ص) در وصف امیرالمومنین علی(ع) می فرماید: «اما ترضی ان تکون منی بمنزلة هارون من موسی»؛ آیا راضی نمی‌شوی نسبت به من به منزله هارون نسبت به موسی باشی؛" لاتعدو و لاتحصی" فضائل ایشان احصا و شمارشی ندارد، ایشان موجب افتخار اسلام هستند و واجب است در زمانی که بزرگی متولد می شود و یا شهادت او واقع می شود او را تکریم و به او اقتدا کرد.

اقوال و نظرات علماء فریقین

ولادت حضرت علی (علیه السلام) در درون کعبه، از حقایق تاریخ است و مورد تواتر علمای فریقین و حتی مورد توجه بعضی از علمای مسیحی واقع شده است، بیان اقوال همه علماء در این نوشتار ممکن نیست؛ لذا به اقوال بعضی از محققین شیعه و اهل‌سنت و همچنین گروهی از دانشمندان مسیحی اکتفا خواهد شد.

الف) اقوال علمای اهل‌سنت

1) حاکم نیشابوری(م681هـ)

 «... فَقَدْ تَوَاتَرَتِ الْأَخْبَارِ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ أَسَدٍ وَلَدَتْ أَمِيرَالْمُؤْمِنِينَ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ فِي جَوْفِ الْكَعْبَةِ»؛... به تحقیق که روایات متواتر است که فاطمه بنت اسد، امیرمؤمنان علی بن ابی طالب را در خانه کعبه به دنیا آورده است.

2) سبط ابن جوزی(م654هـ)

«وروي أن فاطمة بنت أسد كانت تطوف بالبيت وهي حامل بعلي (علیه السلام) فضربها الطلق ففتح لها باب الكعبة فدخلت فوضتعه فيها.» روايت شده است كه فاطمه بنت أسد، در حالي كه باردار بود، خانه خدا را طواف مي كرد، درد زايمان او را فراگرفت، در خانه كعبه به روي او باز شد، پس داخل خانه كعبه شد و فرزندش را به دنيا آورد.

3) مسعودي (متوفاي346هـ)

«وكان مولده في الكَعبة.» محل تولد علي عليه السلام، خانه كعبه است.

4) گنجي شافعي (م658هـ)

گنجي شافعي در كفاية الطالب مي‌نويسد:
«ولد أمير المؤمنين علي بن أبي طالب بمكة في بيت الله الحرام ليلة الجمعة لثلاث عشرة ليلة خلت من رجب سنة ثلاثين من عام الفيل ولم يولد قبله ولا بعده مولود في بيت الله الحرام سواه إكراما له بذلك، وإجلالا لمحله في التعظيم.» اميرمؤمنان عليه السلام شب جمعه سيزده رجب، سال سيم بعد از واقعه عام الفيل در داخل خانه خدا به دنيا آمد. كسی پيش از آن حضرت و بعد از آن در داخل خانه كعبه به دنيا نيامده است و اين از فضائل اختصاصی آن حضرت است كه خداوند به جهت بزرگداشت مقام او عطا كرده است.

5) ابن مغازلی(م483هـ)

«حدثني أبو طاهر يحيى بن الحسن العلوي، قال: حدثني محمد بن سعيد الدارمي حدثنا موسى بن جعفر، عن أبيه، عن محمد بن علي، عن أبيه علي بن الحسين، قال: كنت جالساً مع أبي ونحن زائرون قبر جدنا عليه السلام، وهناك نسوان كثيرة، إذ أقبلت امرأة منهن فقلت لها: من أنت يرحمك الله؟ قالت: أنا زيدة بنت قريبة بن العجلان من بني ساعدة. فقلت لها: فهل عندك شيئاً تحدثينا؟ فقالت: إي والله حدثتني أمي أم العارة بنت عبادة بن نضلة بن مالك بن عجلان الساعدي.. أنها كانت ذات يوم في نساءٍ من العرب إذ أقبل أبو طالب كئيباً حزيناً، فقلت له: ما شأنك يا أبا طالب؟ قال: إن فاطمة بنت أسد في شدة المخاض، ثم وضع يديه على وجهه. فبينا هو كذلك، إذ أقبل محمد صلى الله عليه وسلم فقال له: ((ما شأنك يا عم؟)) فقال: إن فاطمة بنت أسد تشتكي المخاض، فأخذ بيده وجاء وهي معه فجاء بها إلى الكعبة فأجلسها في الكعبة، ثم قال: ((اجلسي على اسم الله!)) قال: فطلقت طلقة فولدت غلاماً مسروراً، نظيفاً، منظفاً لم أر كحسن وجهه، فسماه أبو طالب علياً وحمله النبي صلى الله عليه وسلم حتى أداه إلى منزلها. قال علي بن الحسين عليهم السلام: فوالله ما سمعت بشيء قط إلا وهذا أحسن منه.» علی بن حسین (علیه السلام) می‌فرماید: با پدرم به زیارت قبر جدم رفته بودم و جمع زیادی از زنان نشسته بودند، که یکی از آنها به نزد من آمد. به او گفتم: شما کی هستی؟ گفت: من «زیده» دختر قریبة بن عجلان از بنی‌ساعده هستم. به او گفتم: آیا چیزی از روایات در نزد تو هست که برای ما نقل کنی؟ گفت:آری. به خدا سوگند مرا خبر داد مادرم ام‌عمار، دختر عبادة بن نضلة بن مالک بن عجلان ساعدی، که روزی با گروهی از زنان عرب نشسته بودیم که جناب ابوطالب با حالتی افسرده و اندوهگین آمد. به او گفتم: تو را چه شده؟ گفت: فاطمه بنت اسد به سختی گرفتار درد زایمان است. آنگاه از شدت غم و اندوه دستهایش را بر صورتش نهاد. در آن هنگام رسول خدا (صلی الله علیه و آله) وارد شد و گفت: ای عمو تو را چه شده؟ گفت: فاطمه بنت اسد از درد زایمان سخت در زحمت است. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دست ابوطالب را گفت و همراه فاطمه به درون کعبه برد و گفت: به نام خدا در اینجا بنشین. پس زایمان کرد و فرزندی شاداب، پاکیزه و زیبا به دنیا آورد که هرگز مولودی زیباتر از او ندیده بودم. آنگاه ابوطالب او را علی نام نهاد و پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله) نوزاد را برداشت و به خانه فاطمه برد. علی بن حسین(علیه السلام) فرمود: این داستان از همه آنچه تاکنون شنیده‌ام، زیباتر است.

6) ابن صباغ المالكي (855هـ)

«ولد علي ( عليه السلام ) بمكة المشرفة بداخل البيت الحرام في يوم الجمعة الثالث عشر من شهر الله الأصم رجب الفرد سنة ثلاثين من عام الفيل قبل الهجرة بثلاث وعشرين سنة، وقيل بخمس وعشرين، وقبل المبعث باثني عشرة سنة، وقيل بعشر سنين. ولم يولد في البيت الحرام قبله أحد سواه، وهي فضيلة خصه الله تعالي بها إجلالا له وإعلاء لمرتبته وإظهارا لتكرمته.»؛علی عليه السلام در مكه مشرفه در داخل بيت الحرام (كعبه) در روز جمعه سيزدهم ماه خدا يعني ماه رجب سال سی ام عام الفيل و بيست و سه سال پيش از هجرت به دنيا آمد... پيش از او هيچ كس در كعبه متولد نشد، و اين فضيلتی است كه خداوند به جهت بزرگداشت و بالا بردن مقام و اظهار كرامت او مخصوص حضرتش گردانيده است.

7) زرندی الحنفی(م750)

«...روي أنه لما ضربها المخاض أدخلها أبو طالب الكعبة بعد العشاة فولدت فيها علي بن أبي طالب (رض)» ... روایت شده وقتی که درد زایمان بر فاطمه بنت اسد وارد شد، ابوطالب او وارد کعبه کرد، پس او علی بن ابی طالب را در آن به دنیا آورد.

8) حلبي (م1044هـ):

«...لأنه ولد في الكعبة وعمره (يعني النبي) (صلی الله علیه و آله) ثلاثون سنة.» زيرا آن حضرت در داخل خانه كعبه متولد شد و عمر رسول خدا در آن روز سی سال بود.

9) شاه ولی الله دهلوی

«تواترت الأخبار أنّ فاطمة بنت أسد ولدت أمير المؤمنين عليّاً في جوف الكعبة فإنّه وُلد في يوم الجمعة ثالث عشر من شهر رجب بعد عام الفيل بثلاثين سنة في الكعبة ولم يولد فيها أحدٌ سواه قبله ولا بعده.» بی‌گمان روایات متواتر است در این که فاطمه بنت اسد، امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب را در درون کعبه به دنیا آورد، بدون تردید او روز جمعه 13رجب، سی سال بعد از عام الفیل، در خانه کعبه به دنیا آمده است و هرگز پیش از او یا بعد از او کسی در خانه کعبه زاده نشده است.

ب) اقوال علمای شیعه

ولادت امير مؤمنان عليه السلام در كعبه از ديدگاه شيعيان قطعی و متواتر است، و اين كه كسی غير از آن حضرت در داخل خانه كعبه به دنيا نيامده نيز اجماعی است.

1) شيخ مفيد(م413هـ)

«ولد بمكة في البيت الحرام يوم الجمعة الثالث عشر من رجب سنة ثلاثين من عام الفيل، ولم يولد قبله ولا بعده مولود في بيت الله تعالي سواه إكراما من الله تعالي له بذلك وإجلالا لمحله في التعظيم.»؛حضرت امير المؤمنين علی بن ابي طالب عليه السّلام در روز جمعه سيزدهم ماه رجب پس از سی سال از عام الفيل در خانه خدا در شهر مكه به دنيا آمد، نه پيش از وي كسی در خانه خدا به دنيا آمده و نه بعد از آن حضرت. تولد امير مؤمنان عليه السّلام در خانه خداوند فضيلت و شرافتي است كه پروردگار بزرگ براي بزرگداشت مقام و منزلتش به آن حضرت اختصاص داده است.

2) طبرسی(م548 هـ)

«...ولم يولد قط في بيت الله تعالى مولود سواه لا قبله ولا بعده، وهذه فضيلة خصه الله تعالى بها إجلالا لمحله ومنزلته وإعلاء لرتبته.»...هرگز در داخل کعبه حز او مولودی نه قبلا و نه بعدا، متولد نشده و این فضیلت ویژه‌ی او است که خداوند به او عطا فرموده و قدر و منزلتش را شکوهمند و والا نموده است.

3) سید رضی(406هـ)

«خصائص مولانا أمير المؤمنين أبي الحسن علي بن أبي طالب عليه السلام ولد عليه السلام بمكة في البيت الحرام لثلاث عشرة ليلة خلت من رجب ، بعد عام الفيل بثلاثين سنة، وأمه فاطمة بنت أسد بن هاشم بن عبد مناف، وهو أول هاشمي في الاسلام، ولده هاشمي مرتين ولا نعلم مولود ولد في الكعبة غيره.» امیرمؤمنان در 13رجب، سی سال بعد از عام الفیل، در بیت الله الحرام دیده به جهان گشود. مادرش فاطمه بنت اسد بن هاشم بن عبد مناف است. او اول هاشمی است که از پدر و مادر هاشمی متولد شده است. و ما جز او کسی را نمی‌شناسیم که در درون کعبه دیده به جهان گشوده باشد.

4) شیخ طوسی(460 هـ)

«...ولد بمكة في البيت الحرام يوم الجمعة لثلاث عشرة خلت من رجب، بعد عام الفيل بثلاثين سنة...»؛ امیرالمؤمنین در مکه، در درون کعبه، در شب 13رجب، سی سال گذشته از عام الفیل دیده به جهان گشود.

ج) اقوال علمای مسیحی

1) روكس بن زائد العزيزي

«ولادة الإمام علي في البيت الحرام، بمكة المكرمة، يوم الجمعة ثالث عشر رجب الحرام، بعد عام الفيل بثلاثين عاماً،»ولادت امام علی (علیه السلام) به روز جمعه، 13رجب الحرام، 30 سال بعد از عام الفیل، در مکه معظمه، در داخل بیت الله الحرام واقع شده است.

2)جرج جرداق

جرج سجعان جرداق مسیحی نیز در کتاب «الامام علی صوت العدالة الانسانیة» به ولادت حضرت علی (علیه السلام) در درون کعبه اشاره کرده است.

«ماموستا سید حسین حسینی» امام جمعه شهرستان سقز ، ضمن تبریک ولادت حضرت علی (ع) و روز پدر به تمام مسلمانان، اظهار داشت: نقش حضرت علی (ع) در تثبیت دین اسلام بسیار مهم بود و این امام همام همواره تلاش بر آن داشته تا در تثبیت اسلام گام بردارد و خود و خانواده اش را وقف این امر مهم کرده است.

حاج ماموستا حسینی در ادامه خاطر نشان کرد: حضرت علی (ع) در مقابله با فرقه های انحرافی نقش بسزایی داشته است و همیشه در مرحله اول قصد هدایت آنها را داشته است و زمانی که احساس کرده که این نحله های انحرافی قصد ضربه زدن به اسلام را دارند آنها را با درایت و شجاعت خود از میان برداشته است.

امام جمعه سقز افزود: حضرت علی (ع) همانطور که پدری دلسوز برای جامعه اسلامی بود، زمان هایی خاص را نیز برای تربیت فرزندان خود اختصاص می داد که همیشه بخشی مهم از نصایح‌اش خدمت به خلق و خدمت در راه اسلام بوده است.

ماموستا حسینی افزود: از دیدگاه حضرت علی(ع) خانواده خمیر مایه و سنگ بنای جامعه بزرگ انسانی است و حکمت الهی بنابر فطرت و آفرینش انسان ها طوری نظام‌مند آفریده شده است که برای رشد و شکوفایی و رسیدن به آرامش و امنیت روانی، نیاز به تشکیل خانواده وجود دارد؛ به همین دلیل می توان با جرات گفت، حضرت علی (ع) برترین الگوی مردان در همه اعصار است.

در پایان ماموستا حسینی، امام جمعه شهرستان سقز، به جایگاه ممتاز و ویژه امر به معروف و نهی از منکر از دیدگاه حضرت علی (ع) اشاره و بیان داشت: آن حضرت امر به معروف و نهی از منکر  را عنایت دین، قوام شریعت و با فضلیت ترین اعمال بندگان خدا توصیف می نماید لذا امروزه امر به معروف شرط تجمیع، انسجام  و وحدت مؤمنان است و ترک این واجب خطیر عواقبی در بین مؤمنان دارد.

تقریب‌ مذاهب از نظر آیت الله واعظ‌ زاده، مطلوبیتی ذاتی دارد و مقدمه وحدت اسلامی است. به باور او وحدت اسلامی یا، به‌ تعبیر‌ قرآن، وحدت امت اسلام، یکی از ارکان اسلام است که اساس آن را‌ رسول‌ اکرم‌(ص) بنا نهاده و در قرآن نیز تأکید شده است که مسلمانان یک امت‌ در‌ برابر‌ امت‌ها و ملت‌های دیگر هستند.

به اعتقاد ایشان، برنامه کاری مفتیان،‌ فقیهان،‌ پیشوایان دینی و رهبران سیاسی‌ را‌ همین اصل تعیین می‌کند، باید این شاخص را در مقابل خود‌ قرار‌ دهند تا از کسی‌ فتوایی‌ صادر‌ نشود که با‌ این‌ رکن مخالف باشد؛ مبادا‌ عمل‌ سیاسی یا جنگ یا صلحی توسط رهبران سیاسی صورت بگیرد که با این رکن‌ رکین‌ ناسازگار باشد، دقیقا عین همان نکته‌ای‌ که‌ در‌ باب‌ توحید‌ وجود دارد که هیچ عملی، از‌ اعمال مسلمین، هیچ عبادتی و هیچ مودتی نباید با اساس اسلام، که توحید رب است،‌ مباینت‌ داشته باشد.
 
این اصل را باید پذیرفت که تمام افراد آرزومند بازگشت مسلمانان به عظمت گذشته‌شان‌، طرفدار وحدت نیز بوده‌ و هستند، زیرا مهم‌ترین خطر و آفت برای مسلمانان، اختلاف بوده و هست(چشم‌انداز تقریب مذاهب اسلامی، گفتگو با محمد واعظ‌زاده، ۱۳۸۰ش).

مولوی "عنایت الله رسولی زاده" امام جمعه اهل سنت مینال سرباز با اشاره به این مطلب که درس هایی که باید از حضرت علی (ع) بگیریم عدالت، صداقت و مدیریت است و امام بسیار تاکید بر استفاده از افراد با تجربه در منصب های مدیریتی دارند، گفت:حضرت علی (ع) می فرماید حاضرم سر از تنم جدا باشد اما زیر بار هیچ ظلم و ستمی نمی روم.

مولوی رسولی زاده افزود: از امام علی (ع) پرسیدند که چرا در زمان خلفای قبل از شما آرامش و عدم جنگ های داخلی وجود داشت اما در زمان شما جنگ ها و درگیری های داخلی شروع شد؟ امام در پاسخ می فرماید: در زمان خلفای قبلی به این دلیل که من مشاور آن ها بودم، مشکلی هم نبود اما هم اکنون افرادی چون شما در اطراف من هستید که مشکلات هم زیاد شدند.

امام جمعه اهل سنت با بیان اینکه امام علی (ع) با شجاعت و بصیرت خود، نقش ویژه ای در جامعه اسلامی و بشری ایفا کرد، گفت: دلیل اعتماد و محبوبیت مردم نسبت به حضرت علی، عمل گرایی ایشان نسبت به دستورات الهی است، به طوری که خیلی از کفار و یهودی ها و مسیحی ها، با عمل ایشان مسلمان شدند.

مولوی رسولی زاده گفت: امام علی (ع) در خانه های منزل به همسر خود حضرت فاطمه (س) کمک می کرد که طوری که اگر از بیرون می آمد و مشاهده کار کردن همسرش می شد، به او حتی در آشپزی کمک می کرد که ایشان را می توان به عنوان الگویی در همسر داری، فرزند پروری و اخلاق در نظر گرفت.

مولوی "هاشم وحیدیان"، نفر برتر مسابقات قرآنی اهل سنت و مدرس حوزه علمیه احمدیه تربت جام  با اشاره به این مطلب که وفتی به سیره حضرت علی(ع) نگاه می کنیم وی در برخورد و زندگی با حضرت فاطمه(س) و امام حسن و امام حسین(ع) از بهترین مردان عالم است، گفت: از عمربن عبدالعزیز(ره) نقل است که بعد از انبیای الهی، زاهدترین افرادی که روی زمین شناختم، حضرت علی(ع) است.

مولوی وحیدیان تصریح کرد: از دعا و عبادت نیز حضرت علی(ع) جایگاه والایی داشت به گونه ای که یکی از صحابه پیامبر در مورد وی می فرماید: وقتی حضرت علی(ع) در پیشگاه خداوند نماز می خواند را زیر نظر گرفتم، نماز وی خیلی طول کشید وبعد شروع به دعا، تضرع و زاری کرد و در آخر خطاب به دنیا گفت: برو دنیا دیگری را فریب ده که من تو را طلاق دادم.

وی یاد آور شد: پیامبر(ص) در مورد حضرت علی(ع) می فرمایند: دوست ندارد تو را علی مگر انسان مومن و کینه ات را به دل ندارد مگر انسان منافق.

وی با بیان اینکه داستان فداکاری، ایثار و شجاعت این حضرت برکسی پوشیده نیست، اظهار داشت: امام احمد حنبل نیز در مورد این شخصیت بزرگوار می گوید: فضایل هیچ یک از صحابه به اندازه حضرت علی(ع) با سند صحیح روایت نشده است.

مدرس حوزه علمیه احمدیه تربت جام افزود: در این میان امیدواریم خداوند ما را هم جزو پیروان واقعی حضرت علی(ع) قرار دهد و در زندگی خانوادگی و نحوه رفتار با همسر و فرزندان این شخصیت بزرگوار را الگو قرار دهیم.

ماموستا "عبدالرحمان خدایی" امام جمعه بانه  از حضرت علی(ع) به عنوان یکی از شخصیت‌های بسیار تاثیرگذار در گسترش و تثبیت دین اسلام نام برد و گفت: آن حضرت همواره مورد احترام حضرت پیامبر مکرم اسلام بوده و از نخستین کسانی بودند که به پیامبر اسلام ایمان آوردند.

وی خاطرنشان کرد: حضرت علی(ع) با ایثار و از خودگذشتگی در زمان هجرت پیامبر مکرم اسلام در شرایطی که می دانستند احتمال کشته شدنشان به دست کافران وجود دارد برای اینکه پیامبر بتواند از مکه خارج شود در بسترشان خوابیدند و با این کار کمک بسیار بزرگی به تحکیم پایه های اسلام کردند.

امام جمعه بانه افزود: حضرت علی(ع) در جنگ‌های مختلف در صدر اسلام با شجاعت در برابر دشمنان ایستادگی می کردند و نقش تعیین کننده ای در شکست دشمنان اسلام ایفا نمودند.

وی با بیان اینکه امام علی(ع) در عالم اسلامی شخصیتی بزرگوار و بی‌همتا هستند، گفت: ایشان یکی از خلفای راشدین و عشره مبشره و دادماد حضرت رسول اکرم(ص) بودند و هرچقدر بخواهیم عظمت وی را بیان کنیم بازهم کم می‌آوریم.

ماموستا خدایی اظهار کرد: امام علی(ع) شخصیتی تربیت‌یافته در دامن پیامبر گرامی اسلام(ص) بودند، ایشان در تمام دوران رسالت پیامبر همواره در رکاب پیامبر اسلام برای دفاع از اسلام و اعتلای کلمه وحدت مبارزه کرده و افتخارات فراوانی برای اسلام آفریدند.

عالم اهل سنت در مورد نقش پدری حضرت علی(ع) هم گفت: اینکه روز میلاد خجسته حضرت امیر مؤمنان(ع) به روز پدر نامیده شده است نشان از برجسته بودن نقش پدری آن حضرت است.

به گفته وی، آن حضرت فرزندانی را تربیت کرده که هر کدام الگویی به تمام معنا برای جهان اسلام هستند و همه ما باید از زندگی ایشان الگوبرداری کنیم.

وی با بیان اینکه حضرت حسین(ع) با آن همه عظمت و جایگاهی که دارند تربیت یافته مکتب رسول خدا و امام علی(ع) هستند، اذعان کرد: همه ما باید از سیره و روش حضرت علی(ع) پیروی کنند حرکت در مسیر آن حضرت موجب تقویت وحدت و همدلی جامعه اسلامی می شود.

وی اذعان کرد: حضرت علی(ع) در مقابله با نحله‌های انحرافی و خوارج که سعی داشتند دین اسلام را به شدت مورد هجمه و ضربه قرار دهند به بهترین شیوه عمل کردند.

ماموستا "محمدیان" امام جمه اهل سنت بیجار با بیان اینکه علی علیه السلام تربیت شده مکتب نبوی و الگوی مردان عالم است،اظهار کرد: آن حضرت کسی هستند که پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم در موردش فرمودند علی به منزله هارون نسبت به موسی است برای من؛ و در فرموده ای دیگر من شهر حکمتم و علی دروازه آن است.

وی اضافه کرد:این فضیلت و صدها فضیلت دیگر به عنوان کسی که همواره در رکاب پیامبر بوده است مختص وجود مبارک حضرت علی (ع) است.

امام جمعه اهل سنت بیجار عنوان کرد: ایشان پدری الگو و نمونه آشکاری از آینه تمام عیار پیامبر در جامعه بودند و فرزندانی شجاع و دانشمند و امام تربیت کردند که هر کدام از آنها هر تار مویشان امتی ارزش دارد.

وی خاطرنشان کرد: در زمانی که زمام اموردر دست سیدنا علی (ع) بود مشکلات فراوانی در جامعه روی می دهد که بسیاری از آنها پیکره اسلام را نشانه می رود از جمله وجود خوارج که با درایت و رهبری و کنترل امور و حفظ اصول اسلامی توانستند این توطئه را خنثی کنند.

ماموستا محمدیان به نقش آن حضرت در مقابله با نحله های انحرافی هم اشاره کرد و گفت: نحله های انحرافی که هر کدام از طریقی با نقشه منافقین و دشمنان اسلام بعد از پیامبر صلوات الله علیه وآله وسلم در حال ریشه دواندن در امت اسلامی بودند با مدیریت حضرت  علی(ع) و آگاهی بخشی مردم جامعه توسط ایشان واقعیت ها را آشکار ساخت و شالوده اصلی دین حفظ شد.

امام جمعه اهل سنت بیجار خاطرنشان کرد: الگوبرداری از درایت سیاسی و مدیریت جهادی اجتماعی اقتصادی فرهنگی ایشان بهترین راهکار برای رفع مشکلات در کشور توسط دولتمردان است.

وی اظهار کرد: نقش پدر گونه برای جامعه و حفظ جایگاه پدر به عنوان پشتیبان و آموزگار فرزندان در خانواده و حفظ مرجع بودن برای افراد و عموم مردم و دلسوزی های بی حد و مرز و خیرخواهی برای اصلاح رفتار همگانی و ملزم بودن به اصول اسلامی بهترین الگوهای رفتاری اعتقادی است که هر فردی در جامعه باید از حضرت علی علیه السلام به عنوان نمونه ای از اولیای الهی برای خود و رسیدن به سعادت در دنیا و آخرت و حفظ بنیان خانواده و جامعه سالم و داشتن زندگی پر از برکت مورد توجه قرار دهد.

نوشتاری از آیت الله صافی گلپایگانی در منزلت امیر المومنین(ع) در این مطلب ارائه می شود:
 
بسم الله الرحمن الرحیم
 
در میدانی که پیامبر اعظم، عقل کل، خاتم رسل و هادی سبل صلّی‌ ‎الله علیه و آله وسلّم، بر حسب احادیث معتبر و مشهور بین ‎المسلمین، از حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام، آن همه تمجیدات و تعریفات رسا و پر از معنا فرموده باشد و او را با حق و با قرآن، و حق و قرآن را با او و لازم الاتصال و غیر قابل افتراق دانسته باشد و گاه فرموده باشد:
«وَ الَّذِی نَفْسِی بِیدِهِ لَوْ لَا أَنْ‏ تَقُولَ‏ طَوَائِفُ‏ مِنْ‏ أُمَّتِی‏ فِیکَ مَا قَالَتِ النَّصَارَی فِی ابْنِ مَرْیمَ لَقُلْتُ الْیوْمَ فِیکَ مَقَالًا لَا تَمُرُّ بِمَلَإٍ مِنَ الْمُسْلِمِینَ إِلَّا أَخَذُوا التُّرَابَ مِنْ تَحْتِ قَدَمَیکَ لِلْبَرَکَةِ.»(۱)
 
و گاهی با زبان معجزْ بیان و حقیقت‌ترجمان، فرموده باشد: «لَوْ أَنَّ الْبَحْرَ مِدَادٌ وَ الْغِیاضَ أَقْلَامٌ وَ الْإِنْسَ‏ کُتَّابٌ‏ وَ الْجِنَّ حُسَّابٌ مَا أَحْصَوْا فَضَائِلَکَ یا أَبَا الْحَسَنِ.»(۲) یا ارزش یکی از میدان‌های جهاد آن مجاهد فی سبیل‎الله را در راه اعلای کلمة الله و دفاع از حق، افضل از عبادت جنّ و انس و یا تمام امّت معرفی کرده باشد، دیگران در مدح و ثناء آن حضرت چه می‎توانند بگویند؟!
 
از آن شخصیت عظیم که بعد از رسول خدا صلّی‌‎الله علیه و آله و سلّم اشرف کلمات الهیه، اکبر آیات ربّانیه، ادلّ دلایل جامعه، اتمّ براهین ساطعه، وسایل کافیه و مظهر العجایب و معدن الغرایب است و مالک کلّ عظمت‌های انسان مافوق و برتر و خلیفة ‎الله بر حق است و دوستی او عنوان صحیفه مؤمن و علامت طهارت مولد است، اگر انسان، همه زبان‎های گویا را در دهان داشته باشد و با هر کدام از آنها جاودانه مدح و ثنا بگوید، از حرف نخستین مدح او، بیشتر نخواهد گفت و زبان حالش این شعر خواهد بود:
 
ایـن شرح بی‎نهایت کز وصف یار گفتند
حــرفی است از هزاران کاندر عبارت آمد
 
حقیقت این است که با جمله‎ها و کلماتی که حروف آنها از بیست و نه حرف بیشتر نیست، نمی‎توان از بزرگ بنده خاص و مخلص خدا، که در آیات بسیاری از قرآن، خداوند متعال، خود او را وصف و مدح فرموده است، توصیف و ستایش کرد؛
وَ إن قَمِیصاً خیطَ مِنْ نَسْجِ تِسْعَةٍ
وَ عِشْـرینَ حَرْفاً عَنْ مَعالیهِ قَاصِرٌ
مدایح شایسته‎ای که از آن امام عظیم، رهبر موحّدان، پیشوای مجاهدان، سرور زهّاد و دادگران و امیرمؤمنان شده، هر چه رسا و شیوا بوده، به ناحیه‌ای از نواحی عظمت آن حضرت اشارت دارد.
 
آن که در مجلس معاویه و به درخواست و اصرار او، امام را به این سخنان توصیف کرد:
«کَانَ وَ اللهِ‏ بَعِیدَ الْمُدَی‏ شَدِیدَ الْقُوَی یقُولُ فَصْلًا وَ یحْکُمُ عَدْلًا یتَفَجَّرُ الْعِلْمُ مِنْ جَوَانِبِهِ وَ تَنْطِقُ الْحِکْمَةُ مِنْ نَوَاحِیهِ یسْتَوْحِشُ مِنَ الدُّنْیا وَ زَهْرَتِهَا وَ یسْتَأْنِسُ بِاللَّیلِ وَ وَحْشَتِهِ کَانَ وَ اللهِ غَزِیرَ الْعَبْرَةِ طَوِیلَ الْفِکْرَةِ یقَلِّبُ کَفَّیهِ‏ وَ یخَاطِبُ نَفْسَهُ وَ ینَاجِی رَبَّهُ یعْجِبُهُ مِنَ اللِّبَاسِ مَا خَشِنَ وَ مِنَ الطَّعَامِ مَا جَشِبَ کَانَ وَ اللَّهِ فِینَا کَأَحَدِنَا»(۳)
و آن که با این جمله‌ی کوتاه «إحتیاجُ الکُلِّ إلَیهِ وَ إسْتِغْنائُه عَنِ الکُلِّ دَلیلٌ عَلی أنَّه إمَامُ الکُلِّ.»(۴) او را ستود، و آن که در وصف کلامش می‎گفت: «کَلامُهُ دُونَ کَلامِ الخَالِقِ وَ فَوْقَ کَلامِ الْمَخْلُوقینَ»(۵)
و آن که می‎گفت: «لَوْلا عَلِی لَهَلَکَ عُمَر»(۶) و «لَوْ لَا سَیفُهُ لَمَا قَامَ لِلْإسْلامِ عَمُودٌ»(۷)
وآن که می‎گفت: «قُتِلَ فی مِحْرابِ عِبادَتِهِ لِشِدَّةِ عَدْلِهِ»(۸)
و آن بانوی شجاع و با معرفتی که او را در حضور معاویه به این دو شعر، مدح نمود:
«صَلَّی الإلهُ عَلـی جِسْمٍ تَضَمَّنَهُ
قَبْــرٌ فَـاَصْبَحَ فیهِ الْعَدْلُ مَدْفوناً
قَدْ حالَفَ الْحَقُّ لا یبْغی بِهِ بَدَلاً
فَـصارَ بِالْعَدْلِ وَ الایمَانِ مَقْروناً»(۹)
و آن مرد مسیحی که آن شخصیت بزرگ آفرینش و آن یگانه نمایش کمال وجود محمّدی را به این جمله ستایش کرده است:
«فی عَقیدَتی اَنَّ عَلی بْنَ أَبی طالِب اَوَّلُ عَرَبِی لازَمَ الرُّوحَ الْکُلِّیةَ فَجاوَرَها وَ سامَرَها»(۱۰)
و آن که این شرف و عزّت را به این بیان شرح داد:
«قیل لی قل فی علیّ مدحة
 ذکره یخمد نارا مؤصدة
 قلت هل أمدح من فی فضله
حار ذو اللّب إلی أن عبده‏
اَلنّبِی الْــمُصْطَفی قالَ لَنا
لَیلَــة الْـمِعْراجِ لَمّا صَعِدَهُ
وَضَــعَ اللهُ عَلی ظَهْری یداً
فَاَرانِی الْقَلْــبَ اِنْ قَدْ بَرَّدَهُ
وَ عَلِی واضِـــعٌ أقدامه
بِمَکان وَضَـعَ اللهُ یــدَهُ»(۱۱)
همه و هر یک به منقبتی از مناقب آن حضرت اشارتی کرده‎اند.
با این همه که علما و حکما، چهارده قرن است از فضایل او گفته‎اند، تا علم، فضیلت، زهد، عدل و کمالات انسانی مورد ستایش است، آیندگان او را ستایش خواهند کرد و با این قصاید و اشعار بی‎شمار و هزارها کتاب و مقاله که پیرامون شرح شخصیت این انسان أکمل و والا نوشته‎اند و همه داد سخن را داده‎اند، باز هم همانند روزهای نخست برای گویندگان و اندیشمندان، مجال سخن باز و بلکه بازتر شده است.
 
همان‌طور که در احادیث شریفه بیان شده است، علی علیه‌‎السّلام معجزه‌ای است که خداوند به رسول گرامی‌اش خاتم الانبیاء صلّی ‎الله علیه و آله و سلّم عطا فرمود؛ معجزه‎ای که از همه معجزات انبیای گذشته، بزرگتر و حیرت‌انگیزتر است و بجاست که بگوییم این سخن حضرت صادق علیه‌‎السّلام را: «الصُّورَةُ الإنْسَانِیةُ هِی أکْبَرُ حُجَجِ اللهِ عَلی خَلْقِهِ وَ هِی الکِتابُ الَّذی کَتَبَه بِیدِهِ وَ هِی الهَیکَلُ الّذی بَناهُ بِحِکْمَتِهِ وَ هِی مَجْمُوعُ صُوَرِ العَالَمینَ وَ هِی المُخْتَصَرُ مِنَ العُلُومِ فی اللَّوحِ الْمَحْفُوظِ»(۱۲) به واسطه شخصیتی، مثل علی علیه‌‎السّلام بیان واقع و حقیقت می‎شود.
 
با عالم معتزلی ابن أبی الحدید هم‌نوا شده، می‎گوییم:
«هُوَ النَّبَأُ الْمَکْنُونُ وَ الجَوْهَرُ الّذی
تَجَسَّدَ مِنْ نُورٍ مِنَ القُدْسِ زاهِــر
وَ وَارِثُ عِلْـمِ المُصْطَفی وَ شَقیقِه
أخاً وَ نَظیراً فِی العـلی و الأواصِر
وَ ذُو المُعْجِزاتِ الوَاضِـحاتِ أقلّها
الظُّهور عَلی مُسْتَـوْدِعاتِ السَّرائر
ألا إنَّما التَّوْحیدُ لَوْلا عُلــــومُهُ
کَعَــرْضَةِ ضِلّیــلٍ وَ نَهْبَةِ کافر»(۱۳)
پس، سزاوار است که زمین ادب ببوسیم و خداوند متعال را به نعمت ولایت آن حضرت و فرزندان بزرگوارش، تا حضرت صاحب وقت، ولی عصر و مالک امر، مولانا المهدی ارواح العالمین له الفداء حمد و سپاس بگوییم.
 
 
پی نوشت ها:
۱. بحار الأنوار، جلد ‏۴۰، باب ۹۱، حدیث ۱۱۴.
۲. همان.
۳. بحار الأنوار، جلد ‏۴۱، باب ۱۰۷، حدیث ۲۸.
۴. بغیة الوعاة سیوطی، صفحه ۲۴۳؛ تنقیح المقال مامقانی، جلد ۱، صفحه ۴۰۲، شماره ۳۷۶۹.
۵. شرح نهج البلاغة ابن أبی‌الحدید، جلد ‏۱، صفحه ۲۴.
۶. شرح نهج البلاغة ابن أبی‌الحدید، جلد ‏۱، صفحه ۱۱.
۷. همان، جلد ۱۲، صفحه ۸۳.
۸. جرج جرداق مسیحی در کتاب «الامام علی صوت العدالة الإنسانیة».
۹. بلاغات النساء ابن ابی طاهر، صفحه ۴۸، کلام سودة بنت عمارة رحمها الله.
۱۰. نقل‌شده از جبران خلیل جبران دانشمند مسیحی در کتاب «الامام علی صوت العدالة الانسانیة» جرج جرداق، جلد ۱، صفحه ۳۶۴.
۱۱. این اشعار منتسب به شافعی است که در کتب مختلف نقل شده است از جمله: تاریخ الخمیس دیار بکری، جلد ۲، صفحه ۸۷؛ الغدیر علّامه امینی، جلد ۷، صفحه ۱۲.
۱۲. به نقل از تفسیر صافی، ذیل آیه ۲ سوره بقره.
۱۳. القصائد السبع العلویات ابن ابی الحدید، القصیدة الخامسة.