مجلس نمایندگان افغانستان کشتار مردم فلسطین در غزه توسط رژیم صهیونیستی را به شدت محکوم کرد.

به گزارش ایرنا، عبدالروف ابراهیمی، رییس مجلس نمایندگان افغانستان روز شنبه به نمایندگی از اعضای این نهاد، حملات نظامیان رژیم صهیونیستی ضد مردم فلسطین را محکوم کرد و از سران این رژیم خواست هرچه زودتر به کشتار غیرنظامیان پایان دهد.

مولوی حبیب الله حسام، عالم اهل سنت افغانستان و رییس شورای اخوت اسلامی نیز روز شنبه با اشاره به جنایات ضد بشری در غزه، از بی تفاوتی جهان در قبال جنایات رژیم صهیونیستی انتقاد کرد.

حملات هوایی رژیم صهیونیستی از پنج روز گذشته به مناطق مسکونی غزه آغاز شده که تا کنون صدها شهید یا زخمی بر جای گذاشته است.

سازمان حقوق بشر اروپا - خاورمیانه که مقر آن در شهر ژنو سوئیس است، در بیانیه ای علام کرده است که نوار غزه هر سه دقیقه یکبار مورد حمله قرار می گیرد و رژیم صهیونیستی در این حملات تاسیسات غیر نظامی و کودکان و زنان را هدف قرار می دهد.

یک شبکه خبری آمریکا در افتضاحی رسانه ای تصاویر خانواده‌های فلسطینی درمیان ویرانه‌های تجاوز صهیونیست‌ها را به‌عنوان ویرانی ناشی از موشک‌های شلیک شده از غزه به رژیم صهیونیستی معرفی کرد.

به گزارش باشگاه خبرنگاران ، شبکه خبری ABS آمریکا، تصاویر خانواده‌های فلسطینی در میان ویرانه‌های تجاوز صهیونیست‌ها را به‌عنوان "ویرانی ناشی از موشک‌های شلیک شده از غزه به رژیم صهیونیستی" معرفی کرد.

این افتضاح رسانه‌ای در حالی است که گویی هیچ یک از دست اندرکاران پخش این شبکه، به لباس محلی زن فلسطینی که در این تصاویر حضور دارد، توجه نکرده است.

دیان سویرمجری شبکه ای بی سی ، نیز که با آب و تاب برای جا انداختن این تصاویر به عنوان نتایج موشک باران اراضی اشغالی از سوی مقاومت تلاش می‌کرد گفت این زن واقعا از سخن گفتن درباره این ویرانی‌ها عاجز است!

مجری مشهور و باتجربه شبکه ABS در توضیح تصویر دیگری که دو فلسطینی را در وسط ویرانه‌های تخریب خانه‌ها نشان می‌دهد، آنها را یک "خانواده صهیونیست" نامید.

شرح حدیثی از امام سجاد(ع) توسط حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای در ابتدای جلسه درس خارج فقه جلسه چهل و سوم

من مواعظ علي بن الحسين (عليه السلام):

كم من مفتونٍ بحسن القول فيه، وكم من مغرورٍ بحسن الستر عليه، وكم من مستدرجٍ بالإحسان عليه. (تحف العقول صفحه 281)

چه بسا افرادى كه فريب تعريف‏ ها و تحسين‏ هايى كه مردم از آنان مى ‏نمايند مى ‏خورند. انسان نبايد فريفته قضاوتهاى مردم درباره خودش شده و بخاطر تساويل نفسانى از قضاوت صحيح در مورد خودش غفلت ورزد و توجه به اين مسأله بالخصوص براى مسئولين حائز اهميت است.

و همچنين انسان نبايد از اينكه خداوند عيوب او را پوشانده مغرور شود و خيال كند كه هميشه بدي هاى او مستور مى‏ ماند. چه بسا خداوند در همين دنيا آنها را فاش كند و اگر در اين دنيا هم با لطف و احسان خود فاش نكرد در قيامت (روزى كه باطن افراد ظاهر مى ‏شود) آشكار كند. لذا ائمه (عليهم السلام) همانطور كه در دعاى شعبانيه نقل شده از خدا مى خواستند كه: «الهى لا تفضحنى يوم القيامة على رؤس الاشهاد.»

و چه بسا افرادى كه در اثر نعم الهى گرفتار استدراج مى ‏شوند، «وسنستدرجهم من حيث لا يعلمون».

پس نبايد ما بخاطر تمجيدهاى مردم و ستر الهى و اعطاى نعم او از قضاوت صحيح در مورد خود غفلت نمائيم.

هرچند در طول سال‌های متمادی پس از انقلاب اسلامی دشمنان تلاش کرده‌اند با تهدیدات نظامی، ملت ایران را از مسیر استقامت و استقلال‌طلبی به حاشیه برانند، اما در عمل پوچی این تهدیدات ثابت‌شده است و با دلایل گوناگون می‌توان آن را به اثبات رساند.

تقریباً 35 سال است که گوش ایرانیان به یک هشدار قدیمی و البته تکراری عادت کرده است. سخن از تهدید نظامی از ماجرای تسخیر لانه جاسوسی امریکا توسط دانشجویان پیرو خط امام، از سوی سران کاخ سفید طرح گردید و تا به امروز به انحای مختلف از گزینه‌های روی میز سخن به میان آورده شده است. هرچند این تهدیدات در جامعه ایرانی تأثیر چندانی نداشته است اما تلاش طرف مقابل برای تکرار چندباره‌ی آن نشان از امیدواری‌شان بر مؤثر بودن این ابزار دارد.

البته این تهدیدات هرازچندگاه از سوی مسئولان کشورمان پاسخ‌داده‌شده است، بااین‌حال رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار اخیر با مسئولان نظام با قاطعیت تمام واقعیت ماجرا را برملا ساخته و این حربه را به‌طورکلی ناکارآمد ساختند. ایشان فرمودند: «امّا مسئله‌ی تهدید نظامی؛ امروز در دنیا کمتر کسی است که تهدید نظامی را جدّی بگیرد؛ حالا آمریکایی‌ها می‌گویند ایرانی‌ها جدّی نمی‌گیرند؛ ما فقط نیستیم که جدّی نمی‌گیریم؛ در دنیا خیلی‌ها هستند که این تهدید را جدّی نمی‌گیرند.

ناظران جهانی خیلی باور ندارند که این تهدید، تهدید جدّی است؛ چون تشخیص ناظران جهانی و آگاهان به سیاست این است که اگر حمله‌ی نظامی برای آمریکا مقرون‌به‌صرفه بود، یک‌لحظه تأمّل نمی‌کرد. این‌ها از اینکه یک عدّه‌ای کشته خواهند شد، یک‌جایی بحران به وجود خواهد آمد، از این ناراحت می‌شوند؟ کسانی که هشت سال از گرگی به نام صدّام با همه‌ی وجود حمایت کردند، کسانی که هواپیمای مسافربری را روی آسمان بدون هیچ بهانه‌ای زدند و چند صد نفر را - زن و مرد و کودک بی‌خبر و بی‌گناه را - نابود کردند و به خون کشیدند، این‌ها از آدمکشی می‌ترسند؟ کسانی که هرجا دستشان رسیده است و توانسته‌اند بحران‌سازی کردند؛ این اجتماعات رنگی - به قول خودشان «انقلاب‌های رنگی» - در این کشور‌ها [به وجود آوردند، در] کدام‌یک از این‌ها است که قدرت‌های استکباری و در مقدّم آن‌ها آمریکا پیش‌قدم [نباشد] و حضور نداشته باشد؟ داخل کشور‌ها بحران‌سازی می‌کنند، حالا این بحران‌ها به کشتار بینجامد، به جنگ داخلی بینجامد، برایشان مهم نیست. کسانی که به افغانستان حمله کردند، به عراق حمله کردند، صد‌ها هزار نفر کشته شدند؛ کسانی که در عراق بعد از پایان عملیّات نظامی هم به‌وسیله‌ی دستگاه‌های امنیّتی و شرکت‌های مزدورِ برای آدمکشی مثل بلک‌وا‌تر - که قبلاً یک‌وقتی از آن‌ها اسم آوردیم - آدم‌ها را نفربه‌نفر در بغداد و در سایر شهرهای عراق کشتند، این‌ها از آدمکشی می‌ترسند؟ این‌ها از کشته شدن انسان‌ها باک دارند؟ [به این چیز‌ها] اهمیّت می‌دهند؟ مسئله این نیست که تهدید نظامی به‌خاطر این است که نمی‌خواهند. مکرّر می‌گویند اسرائیل تهدید نظامی می‌کند، آمریکا مانع می‌شود! خب چرا آمریکا مانع می‌شود؟ اگر این حرف واقعیّت داشته باشد، اگر این حرف راست باشد، به‌خاطر چیست؟ خیلی وجدانشان آزرده می‌شود از اینکه حمله‌ی نظامی به یک کشوری بشود، یک عدّه‌ای کشته بشوند؟ نه، مقرون‌به‌صرفه نمی‌دانند.

بنده هم قاطعاً می‌گویم: حمله‌ی نظامی به جمهوری اسلامی ایران برای هیچ کشوری مقرون‌به‌صرفه نیست. امروز خود آمریکایی‌ها حمله‌ی به عراق را تخطئه می‌کنند. نکته‌ی مهم و جالب توجّه این است که این کار را نه از باب اینکه جنایت بود، تخطئه می‌کنند؛ [نه]، می‌گویند به‌صرفه‌ی آمریکا نبود! یعنی اگر به‌صرفه‌ی آمریکا بود، اشکالی نداشت. نمی‌گویند ما خطا کردیم که آدم کشتیم، خطا کردیم به مردمی بی‌گناه حمله کردیم، خطا کردیم که سربازان ما [درِ] خانه‌های مردم را با لگد باز کردند، زن و بچه‌ی مردم را جلوی چشم همه به خاک و خون کشیدند؛ این را نمی‌گویند. [الآن] سرباز‌هایشان به‌خاطر فجایعی که در آنجا انجام‌گرفته است، دچار مشکل روانی‌اند، امّا به‌صورت رسمی اعتراف نمی‌کنند؛ می‌گویند این کار به‌صرفه نبود. خب، بنابراین هم درزمینه‌ی تحریم، هم درزمینه‌ی تهدید نظامی، دست دشمن خالی است.»

هرچند بیان رهبر معظم انقلاب، آشکارا واقعیت پوچ بودن طبل توخالی تهدید نظامی را برملا می‌سازد اما با نگاهی منطقی و چندوجهی به ابعاد گوناگون می‌توان این حقیقت را از زوایای مختلف نیز درک نمود. در این مقاله کوشیده شده است با بررسی اجمالی پاره‌ای از جوانب مختلف، علل ناکارآمدی و به‌صرفه نبودن اعدا و تهدید نظامی علیه جمهوری اسلامی ایران مورد واکاوی قرار گیرد.

1- ایمان الهی و نقش بی‌بدیل ولایت‌فقیه:

باید دانست که آنچه در 35 سال اخیر نقش اصلی را در بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران ایفا نموده است، اتکال و اعتماد به قدرت لایزال الهی و تبعیت از ولایت مطلقه‌ی امر به‌عنوان ولی خدا است که همین پیروی ضامن رسیدن امدادهای الهی است. خداوند متعال در قران کریم توصیه می‌فرماید: «وَ لا تَهِنوا وَ لا تَحزَنوا وانتمُ الاَعلَونَ اِن کُنتُم مُؤمِنین؛» «سست نشوید! و غمگین نگردید! و شما برترید اگر ایمان داشته باشید!» (آل‌عمران-139) به تعبیر رهبر معظم انقلاب «همان‌طور که خدای متعال در قرآن وعده فرموده، تا وقتی ایمان عمیق اسلامی با مردم همراه است، هیچ خطری ملت و انقلاب را تهدید نمی‌کند و هیچ قدرتی نمی‌تواند کمترین آسیبی به جمهوری اسلامی و انقلاب شکوه‌مند ایران وارد آورد» (1368/4/14)

بر اساس همین آموزه‌های الهی الگوی رهنامه‌ی دفاعی جمهوری اسلامی شکل‌گرفته است؛ مطابق آیه شریفه «وَمَا رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَلَـکِنَّ اللّهَ رَمَی» ایمان الهی و تبعیت از ولی خدا نقش اصلی را در بازدارندگی دارد. شایان‌ذکر است این‌ها تنها عباراتی شعاری و انتزاعی نیست و در طول تاریخ انقلاب اسلامی نمونه‌های بارزی از آن به عینه مشاهده‌شده است. شکست مفتضحانه امریکا در حمله نظامی به صحرای طبس که درسی تاریخی برای سردمداران کاخ سفید بود در شرایطی که کشورمان به‌هیچ‌عنوان در آمادگی دفاعی قرار نداشت نمونه بارزی از بازدارندگیِ متکی به ایمان الهی است. علاوه بر این‌ها ایمان الهی در تقویت روحیه ایثار و شهادت‌طلبی رزمندگان و عموم جامعه ما نقشی بسزا دارد که خود بر بازدارندگی کشورمان افزوده است.

2- قدرت بسیج‌کنندگی و پشتوانه‌ی ملی:

یکی از مؤلفه‌های کاملاً مؤثر در توان بازدارندگی جمهوری اسلامی ایران، تکیه به قدرت ملی و توان بسیج‌کنندگی در مقابل توطئه‌ی خارجی است که نمونه بارز آن در طول سال‌های متمادی پس از انقلاب اسلامی و دفاع مقدس مشاهده‌شده است. در جریان دفاع مقدس و نیز حوادث دو دهه‌ی اخیر نیز همین عامل مردمی توانسته است پایه‌های استقامت نظام اسلامی را تقویت سازد که همین امر نیز مورد اذعان تحلیلگران غربی نیز بوده است.

3- قدرت دفاعی جمهوری اسلامی ایران:

همه کار‌شناسان عرصه‌های راهبردی اتفاق‌نظر دارند که توانمندی دفاعی جمهوری اسلامی ایران در حوزه‌ی آفندی و پدافندی در حال حاضر به‌هیچ‌عنوان با سابق برابری نمی‌کند و امروز ایران اسلامی چه ازنظر سرمایه‌ی انسانی توانمند و متعهد و چه ازنظر امکانات لجستیکی و سخت‌افزاری در سطح بالایی از توانمندی قرار دارد. به‌گونه‌ای که به قطع می‌توان جمهوری اسلامی ایران را یکی از قدرت‌های نظامی جهان به شمار آورد.

این مسئله مورد اعتراف طرف غربی هم هست؛ به‌گونه‌ای که پنتاگون در جدید‌ترین گزارش محرمانه خود در خصوص توان نظامی و بازدارندگی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران اذعان می‌نماید که «توان نظامی ایران در دفاع از مرزهای خود سهمگین و غیرقابل‌تصور خواهد بود و دقت هدف‌گیری و قدرت تخریبی موشک‌های بالستیک میان برد و دوربرد ایران برای هدف قراردادن تجهیزات نظامی به‌ویژه کشتی‌ها، خیره‌کننده و غیرقابل‌باور است.» بر اساس گزارش پنتاگون «ایران قدرت تخریبی موشک‌ها و به‌روز کردن سامانه‌های جنگی خود را ارتقا داده است و می‌تواند از قلمرو خود دفاع کند و توان جنگ نامتقارن نیروهای نظامی ایران برای مواجهه با قدرت‌های رزمی غرب به شکل خیره‌کننده‌ای افزایش‌یافته است.»

4- تجربه موفق دفاع مقدس و مدیریت جهادی:

دفاع مقدس در مقابل ارتش تا بن دندان مسلح بعثی که موردحمایت اطلاعاتی، مالی و تسلیحاتی غرب و شرق و ارتجاع منطقه بود، تجربه جدیدی از الگوی مدیریت نبرد و رهنامه دفاعی منبعث از آموزه‌های اسلامی و متکی به مدیریت جهادی و اقتدار درونی را در اختیار نظام اسلامی قرار داد که نمونه بارز دستاوردهای آن را می‌توان در انجام تعدادی از عملیات‌های موفق و خارق‌العاده در طول جنگ تحمیلی همچون فتح‌المبین، الی‌بیت‌المقدس، والفجر‌8 و...، تربیت نسلی از مدیران جهادی و کارآمد و خوداتکایی در توانمندی دفاعی، مشاهده نمود.

5- حمله محدود و پاسخ غیرمترقبه و نامحدود:

یکی از عواملی که در تردید نظام سلطه برای پیاده‌سازی تهدیدهای مکرر نظامی مؤثر بوده است؛ نگرانی از پاسخ احتمالی ایران، خصوصاً از جهت حجم و اهداف آن است. با توجه به در دستور کار قرار گرفتن رهنامه (دکترین) دفاع ناهم‌تراز در جمهوری اسلامی ایران، در صورت حمله‌ی احتمالی، طرف مهاجم باید منتظر دریافت پاسخ در هر جای ممکن و خصوصاً اهداف غیرقابل‌انتظار را داشته باشد که این امر بر تردیدهای طرف مقابل می‌افزاید.

آنچه در این خصوص قابل‌تأمل است اعتراف غربی‌ها به این امر است که اگر حمله‌ای رخ دهد، آن‌ها آغازگر جنگ هستند اما دیگر سرنوشت و پایان منازعه را تعیین نخواهند کرد. به‌عنوان نمونه، رهبر معظم انقلاب در پاسخ به تهدیدات آمریکایی‌ها و صهیونیست‌ها فرمودند: «هم آمریکا بداند، هم دست‌نشاندگانش بدانند، هم سگ نگهبانش رژیم صهیونیستی در این منطقه بداند؛ پاسخ ملت ایران به هرگونه تعرضی، هرگونه تجاوزی، بلکه هرگونه تهدیدی، پاسخی خواهد بود که از درون، آن‌ها را از هم خواهد پاشید و متلاشی خواهد کرد.» (1390/8/20) و یا در پاسخ به تهدیدات نظامی رژیم صهیونیستی فرمودند: «گاهی سردمداران رژیم صهیونیستی، ما را تهدید هم می‌کنند؛ تهدید به حمله‌ی نظامی می‌کنند؛ اما به‌نظرم خودشان هم می‌دانند، و اگر نمی‌دانند، بدانند که اگر غلطی از آن‌ها سر بزند، جمهوری اسلامی «تل‌آویو» و «حیفا» را با خاک یکسان خواهد کرد.» (1392/1/1) که این پاسخ موجی از ترس و واهمه را در سرزمین‌های اشغالی به همراه داشت.

6- بازدارندگی خارج از مرز‌ها:

آرمان انقلابی نظام اسلامی در مواجهه با سلطه گران، ضمناً سبب تقویت راهبرد کلان امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران در تأمین امنیت ملی در فاصله‌ای نسبتاً دور از مرزهای جغرافیایی کشور شده است. به‌گونه‌ای مسئله‌ی محور مقاومت علاوه بر آن‌که اهداف متعالی انقلاب اسلامی در رهایی مستضعفان و نابودی سلطه گران را دنبال می‌کند، سبب مشغول سازی دشمن صهیونیستی در مرزهای خود شده است و عملاً اجازه تحرکی بیشتر را به وی نمی‌دهد.

7- تجربه موفق جنگ‌های نیابتی:

هرچند در 25 سال اخیر نبرد مستقیم و تمام‌عیاری میان نظام سلطه و جمهوری اسلامی ایران رخ نداده است، اما تجربه‌ی جنگ‌های نیابتی نیز دست بر‌تر جبهه‌ی انقلاب اسلامی را در منازعه نشان داده است. شکی نیست که خود دشمنان صهیونیست نیز به‌خوبی می‌دانند آنچه در جنگ‌های 33‌روزه، 22‌روزه و 8‌روزه و حتی در درگیری‌های این روزهای سرزمین‌های اشغالی رخ داد، دلیل روشنی بر برتری محور مقاومت و به‌طورکلی جبهه‌ی انقلاب اسلامی است.

حضرت امام خامنه‌ای در بیاناتی صریحاً از حمایت تمام‌عیار جمهوری اسلامی ایران از گروه‌های مقاومت سخن گفته و فرمودند: «ما در قضایای ضدیت با اسرائیل دخالت کردیم؛ نتیجه‌اش هم پیروزی جنگ سی‌وسه روزه و پیروزی جنگ بیست‌ودو روزه بود. بعدازاین هم هر جا هر ملتی، هر گروهی با رژیم صهیونیستی مبارزه کند، مقابله کند، ما پشت سرش هستیم و کمکش می‌کنیم و هیچ ابایی هم از گفتن این حرف نداریم.» (1390/1/14)

طبیعی است در صورت هرگونه نیت سوء نسبت به ایران چنین شکست‌هایی برای صهیونیست‌ها در مقیاسی بسیار بزرگ‌تر تکرار خواهد شد.

8- قدرت نرم فراملی بازدارنده:

در مطالعات راهبردی امروز، از قدرت نرم به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های بازدارنده سخن به میان آورده می‌شود. تأثیرگذاری مثبت انقلاب اسلامی در محیط پیرامونی خود خصوصاً منطقه غرب آسیا و شمال افریقا سبب ایجاد نوعی نگاه مثبت عمومی به نظام اسلامی در میان ملت‌ها به‌عنوان یک نظام مستقل و استکبارستیز شده است، به‌گونه‌ای که انواع تبلیغات ایران‌هراسانه و شیعه‌هراسانه رسانه‌های وابسته نتوانسته است باعث واگرایی چندانی در افکار عمومی گردد. این نگرش مثبت و قدرت نرم متأثر از آن عملاً دست رژیم صهیونیستی و ایالات‌متحده امریکا را برای اقدام نظامی در محیط پیرامونی جمهوری اسلامی ایران بسته و کار را برای آن‌ها دشوار ساخته است.

9- ظرفیت‌های ژئوپلیتیک و ژئواستراتژیک:

از منظر ژئوپلیتیک و ژئواستراتژیک ظرفیت‌هایی در اختیار جمهوری اسلامی ایران قرار دارد که هزینه‌های اقدام نظامی طرف متخاصم را به‌شدت افزایش دهد. به‌عنوان نمونه اشراف تمام‌عیار جمهوری اسلامی ایران به تنگه‌ی هرمز یکی از همین ظرفیت‌های راهبردی است. بر اساس برآورد‌ها، روزانه حدود 16.5 تا 17 میلیون بشکه نفت خام که معادل 40 درصد کل نفت حمل شده توسط نفت‌کش‌ها و نزدیک به 25 درصد کل عرضه جهانی نفت است از این تنگه عبور می‌کند. حدود 68 درصد ذخایر شناخته‌شده نفت و گاز دنیا در خلیج‌فارس قرار دارد و امنیت تنگه هرمز نقش کلیدی در تأمین بی‌وقفه انرژی دنیا و به‌طور مشخص ایالات‌متحده و اروپای غربی دارد. با یک محاسبه‌ی حدودی می‌توان فهمید این ظرفیت راهبردی تا چه حد هزینه طرف متخاصم را برای تهاجم به جمهوری اسلامی ایران افزایش می‌دهند

10- آسیب‌پذیری متحدان منطقه‌ای نظام سلطه و منافع مادی غرب:

همان‌گونه که پیش‌تر اشاره شد، نقطه دسترسی توانمندی دفاعی کشورمان امروز به سطح خوبی رسیده است، بااین‌حال طرف‌های غربی می‌دانند در محیط پیرامونی جمهوری اسلامی ایران کلکسیونی وسیع از منافع راهبردی حیاتی اعم از پایگاه‌های نظامی، مراکز اقتصادی و... وجود دارد که مستقیماً متعلق به ایالات‌متحده و جریان‌های ابرسرمایه‌داری غربی است. ناگفته پیداست در شرایط خاص دسترسی به این پایگاه کاری دشوار نخواهد بود و از این منظر بسیار آسیب‌پذیر خواهند بود. علاوه‌بر‌این‌ متحدان نظام سلطه اعم از رژیم صهیونیستی و ارتجاع منطقه نیز اگر در اقدام نظامی آمریکا مشارکت‌جویند و یا خاک خود را در اختیار این هدف قرار دهند، از هزینه‌های غیرقابل‌پیش‌بینی و پیامدهای ناگوار از قبیل نابودی زیرساخت‌ها در امان نخواهند بود.

11- فقدان آرایش نظامی متناسب:

پیش‌زمینه هر تهاجم نظامی، اتخاذ آرایش نظامی متناسب است. آنچه از آرایش نظامی کشورهای متخاصم اعم از ایالات‌متحده‌ی‌آمریکا و حتی موجودیت‌های نامشروعی چون رژیم صهیونیستی در سطح منطقه و پیرامون جمهوری اسلامی ایران مشاهده می‌شود به‌هیچ‌عنوان آمادگی برای یک منازعه با این وسعت را ندارند. بخش عمده‌ای از توان نظامی ایالات‌متحده از منطقه غرب آسیا خارج‌شده است و رژیم صهیونیستی نیز آمادگی لازم برای انجام حتی یک حمله‌ی محدود را ندارد.

12- هزینه نظامی سرسام‌آور منازعه‌ی احتمالی:

یکی از اولین پیش‌نیازهای هرگونه تحرک نظامی، پیش‌بینی هزینه‌های مالی آن است. بحران اقتصادی اخیر جهانی تأثیر بسیار واضحی بر بودجه‌های دفاعی کشورهای گوناگون خصوصاً قدرت‌های غربی گذاشته است و اصولاً تحلیلگران راهبردی، یکی از دلایل مؤثر بر خروج پیش از موعد آمریکا از عراق را ناشی از هزینه‌های این حضور نظامی ارزیابی می‌نمایند. طبیعی است در شرایط کنونی که در چند سال اخیر بودجه نظامی آمریکا مرتباً در حال کاهش بوده است و حتی طرح‌هایی برای کوچک‌سازی ارتش ایالات‌متحده امریکا در دست بررسی است، اقدام نظامی آن هم با هزینه‌های مالی سرسام آور از هر زمانی دور از انتظار‌تر خواهد بود.

13- عدم اجماع در تهاجم نظامی:

اقدام نظامی، نیازمند سلسله‌ای از حمایت‌های داخلی و خارجی مرتبط با کشور متخاصم است و ازاین‌جهت سلطه‌گران اعم از ایالات‌متحده‌آمریکا و رژیم صهیونیستی به‌خوبی می‌دانند تلاش برای جلب اقبال افکار‌عمومی‌جهانی و نیز قدرت‌های دیگر همواره با شکست همراه بوده است که نمونه بارز آن در پرونده‌ی هسته‌ای ایران مشاهده می‌شود. البته باید تأکید نمود این مسئله مربوط به یک فرد، جریان و یا دولت خاص نیست. حتی در مقطعی که طرف آمریکایی هیچ‌گونه انعطافی از طرف ایرانی مشاهده نمی‌نمود و مرتب از گزینه‌های روی میز سخن به میان می‌آورد، طرف‌های دیگر 5+1 علی‌رغم مخالفت با ایران به اقدام نظامی روی خوشی نشان نمی‌دادند. این مسئله را می‌توان ناشی از تعقل طرف‌های درگیر در پیامدهای اقدام نظامی و مقرون‌به‌صرفه نبودن آن تلقی نمود.

14- استمساک به عملیات روانی:

فارغ از همه دلایل پیش‌گفته نیم‌نگاهی به راهبرد تهدید نظامی غرب خود روشنگر اصل ماجرا است. طبیعی است اگر غرب یا رژیم صهیونیستی قصد ضربه زدن به برخی تأسیسات جمهوری اسلامی ایران ازجمله مراکز نظامی و هسته‌ای را داشته باشد، منطقی آن است که از اصل «غافلگیری» استفاده نمایند. تصور کنید که می‌خواهید به کشوری حمله کنید که به‌خصوص از توانمندی دفاعی نسبتاً بالایی در حوزه پدافندی برخوردار است. در این صورت آیا جز این است که اعلام پیشاپیش تهدید نظامی بیشتر به آمادگی طرف مقابل و مصونیت بخشی آن کمک می‌کند؟ در این صورت کاملاً روشن است که این تهدیدات بیش از آنکه جنبه عملی داشته باشد از سنخ جنگ روانی است و هدف آن ضربه زدن به روحیه‌ی ملی و تغییر در محاسبات نخبگان و جامعه طرف مقابل است.

به تعبیر رهبر معظم انقلاب اسلامی «دشمن در میدان واقعی کاری نمی‌تواند بکند. خب، حالا که کاری در میدان واقعی نمی‌تواند انجام بدهد و دستش از تأثیرگذاری خالی است، راه علاج دشمن چیست؟ راه علاج این است که دستگاه محاسبه‌ی طرف مقابل را دچار اختلال کند؛ دستگاه محاسباتی من و شما را؛ این کار را هم با تبلیغات، با کار سیاسی، با تماس‌های گوناگون دنبال می‌کنند؛ می‌دانند که جمهوری اسلامی برای رسیدن به هدف‌های خود دارای توان است؛ باید نخواهد؛ اگر «خواست»، می‌تواند؛ می‌خواهند کاری کنند که نخواهد. امروز تلاش دنیای استکبار و در رأس آن‌ها آمریکا است و این‌‌ همان جنگ نرمی است که ما از چند سال قبل از این درباره‌ی آن بحث کردیم، حرف زدیم؛ دیگران هم گفته‌اند و نوشته‌اند و بحث کرده‌اند.»

تهدید نظامی، عاملی برای اختلال در نظام محاسباتی

در این نوشتار تلاش گردید تا به پاره‌ای از دلایل منطقی مقرون‌به‌صرفه نبودن اقدام نظامی علیه جمهوری‌اسلامی‌ایران اشاره گردد، بااین‌حال روشن است که موارد ذکر شده تنها دلایل این واقعیت نیست. بلکه طرح تفصیلی همه جوانب از حوصله‌ی این نوشتار خارج است. بااین‌حال ذکر یک نکته‌ی اساسی باقی می‌ماند و آن این است که طرح مکرر تهدیدات نظامی از سوی امریکا و رژیم صهیونیستی هرچند ما به ازایی در دنیای واقع ندارد اما یک هدف راهبردی را دنبال می‌نماید و آن تأثیرگذاری بر منطق محاسباتی نخبگان و جامعه‌ی ایرانی است. بر اساس اصول راهبردی، غرب تلاش می‌کند تا طرف ایرانی را وادار با عقب‌گرد از مسیری که پیگیری می‌کند، نماید و این هدف را از جنگ ادراکی و ایجاد اختلال و اشتباه محاسباتی تعقیب می‌نماید. بر این اساس تهدید و ارعاب به همراه فشارهای گوناگون در کنار پاره‌ای مشوق‌های تطمیعی، فرآیند قدیمی «چماق و هویج» را برای تصمیم‌گیری و محاسبه‌ی مجدد نخبگان و جامعه ایران اسلامی تکمیل می‌کند. غرب امیدوار است این فرایند هزینه‌های روانی و ذهنی استقامت در ملت ایران تا آن حد بالا ببرد که به تجدیدنظر روی آورد.

این در حالی است که به فرموده رهبر معظم انقلاب اسلامی «ما امروز در محاسباتمان نباید دچار اشتباه بشویم؛ نگذارید دشمن در دستگاه محاسباتی شما اثر بگذارد؛ نگذارید اغوا کند؛ نگذارید تطمیع او یا تهدید او اثر بگذارد. امروز نبرد جمهوری اسلامی با استکبار - که با انقلاب آغاز شد و همچنان با قوّت ادامه دارد -‌‌ همان نبرد پیغمبران با طواغیت زمان، با شیاطین انس و جن است. ما دنبال آرمان‌های بلند هستیم؛ دنبال تشکیل جامعه‌ی اسلامی، نظام اسلامی، کشور اسلامی، امّت اسلامی و تحقّق بخشیدن به آرزوهای بزرگ پیامبران و صدّیقان و شهیدان [هستیم]؛ و دستگاه‌های شیطانی زمان یک جبهه‌اند و طبعاً با یک‌چنین حرکتی مخالف‌اند. [بنابراین] کارشکنی می‌کنند، اذیت می‌کنند، تهدید می‌کنند؛ درعین‌حال با همه‌ی زرق‌وبرقی که آن جبهه‌ی مقابل دارد و جلال ظاهری و توانایی‌های مادّی‌ای که دارد، این حرکت الهی و حرکت پیامبرانه راه خودش را دارد ادامه می‌دهد و پیش می‌رود، اثر می‌گذارد، روزبه‌روز توسعه پیدا می‌کند، روزبه‌روز عمق پیدا می‌کند.» (1390/4/16)

نام كشور: آلباني

نوع حكومت: جمهوري پارلماني

پايتخت: تيرانا

زبان و خط رسمي: آلبانيايی

دين رسمي: ۷۰ درصد مردم آلبانی مسلمان و ۳۰ درصد مسیحی هستند.

جمعيت: بيش از3 ميليون نفر

(۹۵ درصد مردم این کشور از تبار آلبانیایی و بقیه بیشتر یونانی هستند. مردم آلبانی از ریشه قوم ایلیری هستند که از اقوام هندواروپایی بود. آلبانی ۴۳۱ سال در دست امپراتوری عثمانی بودو در دوره معاصر ۵۰ سال حکومت کمونیستی را پشت سر گذاشته‌است.)

واحد پول: لک (ALL)

مساحت: ۲۸٬۷۴۸کیلومتر مربع

موقعيت جغرافيائي

آلبانی کوچکترین کشور بالکان است که از شمال غرب با مونته‌نگرو، از شمال شرق با کوسوو، از سوی خاور با مقدونیه و از طرف جنوب و جنوب شرقی با یونان همسایه‌است. در سمت غربی آلبانی دریای آدریاتیک و در سمت جنوب غربی آن دریای ایونی قرار گرفته‌اند. ساحل آلبانی در تنگه اوترانتو با ساحل ایتالیا ۷۲ کیلومتر فاصله دارد.

نمائي از تيرانا پايتخت آلباني

آلبانی بین مختصات عرض جغرافیایی ۳۸، ۲۹، ۳۹، ۴۲ از شمال و طول جغرافیایی ۱۶، ۱۹- ۴، ۲۱ از شرق قرارگرفته‌است که تقریباً هم ارتفاع استوا و قطب شمال می‌باشد. وسعت آلبانی ۲۸٬۷۴۸ کیلومتر مربع و مرز آن با دریا بالغ بر ۳۱۶ کیلومتر می‌باشد. آلبانی اهمیت جغرافیائی مهمی دارد زیرا درمحلی کلیدی واقع شده و کوتاه‌ترین بندرگاه از مدیترانه به بالکان و قاره آسیا است.

آلبانی آب و هوای نسبتاً معتدلی دارد. تابستان‌ها هوا گرم و خشک و زمستان‌ها هوا سرد و مرطوب است. اغلب خاک این کشور را کوه و تپه پوشانده‌است.

سرزمین آلبانی در سده‌های پیش از میلاد بخشی از سرزمین پهناوری به نام ایلیریا بوده‌است که نام آن برگرفته از نام تیره ایلیری از تیره‌های هندواروپایی است که به سامان‌های شرق شبه‌جزیره بالکان کوچ کرده بودند.

تاريخچه آلباني

نام بومی این کشور در خود زبان آلبانیایی‌ها، اِشچیپِری (Shqipëria) است ولی بصورت بین‌المللی این کشور با نام آلبانی شناخته شده‌است..

۹۵ درصد مردم این کشور از تبار آلبانیایی و بقیه بیشتر یونانی هستند. ۷۰ درصد مردم آلبانی مسلمان و ۳۰ درصد مسیحی هستند. مردم آلبانی از ریشه قوم ایلیری هستند که از اقوام هندواروپایی بود. آلبانی ۴۳۱ سال در دست امپراتوری عثمانی بود و در دوره معاصر ۵۰ سال حکومت کمونیستی را پشت سر گذاشته‌است.

مسجد ادهم بي و برج ساعت در تيرانا

پس از آن، پنجاه سال حاکمیت کمونیسم بر کشور آلبانی این کشور را از تمامی دیگر کشورهای اروپایی منزوی نموده بود تا اینکه با فروپاشی رژیم در سال ۱۹۹۰ این کشور استقلال خود را مجدداً به‌دست آورد.

با از هم پاشیدن نظام کمونیست در جهان (۱۹۸۹) حزب‌های دموکراتیک جدید وارد میدان شدند و تغییر سیستم قدرت و ایجاد زمینه جدید باعث شد که آلبانی دوباره به سمت فرهنگ و فناوری غرب برود.

رژیم کمونیستی انور خوجه در سال ۱۹۹۰ فروپاشید و در سال ۱۹۹۱ جمهوری آلبانی بنیاد شد. در انتخابات مارس ۱۹۹۲ و در میان فروپاشی اقتصادی و ناآرامی‌های اجتماعی، حزب کمونیستی قدیم آلبانی یعنی حزب کار آلبانی شکست خورد. در اواخر سال ۱۹۹۶ و در پی فعالیت گروه‌هایی که از ترفندهای هرمی استفاده می‌کردند بحران اقتصادی در کشور تشدید شد و در سال ۱۹۹۷ به اوج خود رسید و کشور را با شورش مسلحانه روبه‌رو کرد. این روند کشور را با موج تازه‌ای از مهاجرت مواجه ساخت و بیشتر مهاجران به ایتالیا، یونان، سوئیس، آلمان و آمریکای شمالی رفتند.

جنگ کوزوو در سال ۱۹۹۹ بر آلبانی تاثیرگذار بود و شمار زیادی از آلبانیایی‌تباران کوزوو به آلبانی پناهنده شدند. آلبانی در سال ۲۰۰۹ عضو کامل پیمان آتلانتیک شمالی، ناتو شد و خواستار پیوستن به اتحادیه اروپا است.

اسلام

ریشه اسلام در آلبانی به دوره امپراتوری عثمانی باز می‌گردد. بیشینه مسلمانان آلبانی حنبلي مذهب هستند اما اقلیت قابل توجهی از آنان پیرو مذهب شیعه و يا از فرقه بکتاشیه می‌باشند.

مسلمانان حنبلي که در آلبانی زندگی می کنند شباهت زیادی به شیعیان اماميه دارند، عشق به اهل بیت (ع) عقیده ای مشترک میان شیعیان و حنبلي مذهب هاست. حتی مسیحیان این کشور نیز از این عشق بی بهره نیستند.

مثلا در عاشورا مسلمانان از اماميه و حنبلی باهم به برگزاری مراسم عاشورا می پردازند، ده روز را با هم در این ایام روزه می گیرند و لباس سیاه بر تن می کنند. عشق به اهل بیت (ع) تنها عامل حفظ اسلام در دوره نظام کمونیستی در آلبانی بوده است .

در زمان حکومت كمونيستي ، اقدام به ویرانی 1700 مسجد، 200 حسینیه و مدرسه دینی شد . در تمام کشور جز یک مسجد که مسجد مرکزی شهر بود، مسجد دیگری باقی نماند که البته آن را نیز به موزه تبدیل کردند.

علاوه بر این، تمام کتاب های دینی را نابود کردند و در سال 1967 قانونی را صادر کردند که به موجب آن، داشتن اعتقادات دینی ممنوع اعلام شد و هر کس که یکی از شعایر دینی را برپا دارد، مثلا نماز بخواند یا روزه بگیرد و یا قرآن تلاوت کند و ... به حبس تا 20 سال محکوم می شدند. بسیاری از بزرگان دین و مردم عادی به حبس تا 20 سال نيز محکوم شدند. جرم آنها این بود که کتاب اسلامی نگهداری می کردند یا در نهان نماز می خواندند. هزاران تن از مسلمانان به این اقدامات اعتراض کردند و به زندان رفتند و يا کشته شدند.

در آن دوره، عشق به ائمه و اسلام در وجود مسلمانان به حسرت تبدیل شد. همین حسرت هم باعث شد که بعد از مرگ انور خواجه همگی سر به شورش نهادند و نظام کمونیسم را از جا کندند و آزادی دینی و نظام جمهوری را اعلام نمودند.

وضعيت سياسي كشور

عقاب طلائي سمبل ملي آلباني

آلباني داراي جمهوري پارلماني بوده و ساختار سياسي آن براساس تفكيك قوا تعريف شده است. رئيس جمهور، رئيس كشور و شوراي وزيران عالي ترين دستگاه اجرائي كشور است كه در راس آن نخست وزير قرار گرفته است. رئيس جمهور با راي مخفي اعضاي پارلمان براي يك دوره 5 ساله انتخاب و نخست وزير توسط رئيس جمهور و از ميان حزب اكثريت در پارلمان تعيين مي شود. پارلمان با 140 عضوكه براي يك دوره 4 ساله انتخاب مي شوند، بالاترين مرجع قانونگذتري بوده و سيستم چند حزبي در اين كشور جاري است. احزاب سوسياليست و دموكراتيك دو حزب مهم اين كشور هستند.

در حال حاضر اولويت سياست خارجي آلباني پيوستن به ساختارهاي يورو- آتلانتيك به ويژه اتحاديه اروپا و ناتو، بهبود و تعميق روابط با آمريكا و همراهي با ائتلاف غرب به رهبري آمريكا در بحران هاي عراق و افغانستان، گسترش روابط با كشورهاي همسايه و منطقه و همچنين توسعه روابط با كشورها و شركاي عمده تجاري خود يعني يونان، تركيه و ايتاليا مي باشد.

تقسيمات کشوری

کشور آلبانی به ۳۶ استان بخش شده‌است.

برخی از استان‌ها با هم تشکیل یک ناحیه می‌دهند. پایتخت آلبانی یعنی شهر تیرانا وضعیتی جدا و ویژه دارد. استان‌های آلبانی عبارتند از:

۱ بِرات، ۲ بولچیزه، ۳ دِلوینه، ۴ دِوُول، ۵ دیبِر، ۶ دراج، ۷ اِلباسان، ۸ فیِر،۹ جیروکاستِر،۱۰ گِرامْش،

۱۱ هاس، ۱۲ کاوایه، ۱۳ کولونیه،۱۴ کورچه، ۱۵ کرویه، ۱۶ کوچوُوه، ۱۷ کوکس، ۱۸ کوربین، ۱۹ لِژه

۲۰ لیبراژد، ۲۱ لوشنیه، ۲۲ مالِسی-اِ-ماده، ۲۳ مالاکاستر، ۲۴ مات، ۲۵ میردیته، ۲۶ پِچین، ۲۷ پِرمِت

۲۸ پوگرادِتس، ۲۹ پوکه،۳۰ سارانده، ۳۱ اِشکودِر،۳۲ اِسکراپار، ۳۳ تِپِلِنه، ۳۴ تیرانا، ۳۵ تروپویه، ۳۶ وِلوره

وضعيت اقتصادي كشور

از زمان آغاز تحولات سياسي در آلباني در سال 1991 تا كنون اقتصاد اين كشور در سطح كلان در مقايسه با كشورهاي اروپاي مركزي و شرقي روند بهتر و رو به رشدي را طي كرده است. اقتصاد آلبانی بیشتر به کشاورزی و صادرات کروم متکی می‌باشد. آلبانی دارای منابع طبیعی هم‌چون معادن زغال سنگ و فلزاتی چون کروم، مس و نیکل است. مهمترین محصول کشاورزی کشور گندم است و کشاورزی یکی از شغل‌های پررونق آلبانی می‌باشد. آلبانی به لحاظ تولید کرومیت در جهان مقام سوم را دارا می‌باشد.

وجود کوهستان‌های زیاد، و هوای مناسب و درنتیجه چراگاه‌های سرسبز موجب رونق دامپروری در این کشور گشته‌است، محصولات کشاورزی آن شامل غلات، نیشکر، توتون و سیب‌زمینی می باشد. صنایع نساجی، چرمسازی، غذائی، فلزی، شیمیائی و الکتریکی در آلبانی استقرار یافته‌اند.

آلبانیایی‌ها به‌دلیل بیکاری و به منظور بهبود شرایط زندگی مهاجرت زیادی به دیگر کشورها می‌کنند. مرکز اصلی آلبانیایی‌های کاتولیک شهر دیترویت در آمریکا است که از اوایل سده بیستم، به تدریج شاهد مهاجرت آلبانیایی‌ها است.

تولید ناخالص داخلی این کشور ۱۹٫۷۶ میلیارد دلار است که ۲۱٫۷ درصد آن در بخش کشاورزی، ۲۰٫۳ درصد در بخش صنعت و ۵۸ درصد در بخش خدمات تولید می‌شود.

نیروی کار این کشور را یک میلیون و ۹۰ هزار نفر تشکیل می‌دهد که البته ۳۵۲ هزار مهاجر نیز در این کشور به عنوان نیروی کار مشغول فعالیت هستند. بر اساس آمارهای رسمی نرخ بیکاری در این کشور ۱۳ درصد است اما برخی منابع تا ۳۰ درصد هم گزارش کرده‌اند. یک چهارم جمعیت این کشور زیر خط فقر زندگی می‌کنند. نرخ تورم در این کشور سه درصد است.

فراورده‌های صادراتی این کشور شامل منسوجات و پاپوش، آسفالت، آهن و سنگ آهن، نفت خام، سبزیجات، میوه و تنباکو است که به کشورهای ایتالیا (۶۷٫۷ درصد)، صربستان و مونته‌نگرو (۵٫۸ درصد) و یونان (۴٫۵ درصد) صادر می‌شود. واردات این کشور شامل ماشین‌آلات و تجهیزات، مواد غذایی، منسوجات و مواد شیمیایی است که از کشورهای ایتالیا (۳۲٫۱ درصد)، یونان (۱۷٫۷ درصد)، ترکیه (۸٫۱ درصد) و آلمان (۷٫۵ درصد) وارد می‌شود.

آلبانی سالانه بیش از چهار میلیارد کیلووات ساعت برق تولید می‌کند که بطور کامل توسط نیروگاه‌های آبی تولید می‌شود.

روابط سياسي جمهوري اسلامي ايران و آلباني

باتوجه به در نظر گرفتن اين مهم كه حدود 70درصد جمعيت اين كشور را مسلمانان تشكيل مي دهند، همواره آلباني مورد توجه مقامات جمهوري اسلامي ايران بوده است. در اين راستا جمهوري اسلامي ايران در سال 1371 اقدام به بازگشايي سفارت خود در تيرانا در سطح كاردار نمود و از سال 1377 اين سطح به مقام سفيري رسيد. اين در حاليست كه آلباني در ايران نمايندگي نداشته و در آخرين اقدام مثبت خود در سال 1388، تنها اقدام به معرفي سفير خود در آنكارا بعنوان سفير اكرديته در تهران نموده است.

روابط اقتصادي دو كشور

براساس آمار و ارقام رسمي ، روابط تجاري و حجم مبادلات ميان جمهوري اسلامي ايران و آلباني كمتر از دو ميليون يورو مي باشد كه قسمت عمده آن را صادرات ايران به آلباني تشكيل مي دهد.

«سیدحسن نصرالله» دبیرکل حزب‌الله لبنان به مناسبت فرارسیدن ماه مبارک رمضان پیامی صادر کرد.

در پیام دبیرکل حزب‌الله لبنان با الهی خواندن ماه مبارک رمضان آمده است که سزاوار است تا از خدای متعال بخواهیم به احترام پیامبر گرامی اسلام و اهل‌بیت عصمت و طهارت گناهان ما را ببخشد.

به گزارش سایت جنوب لبنان، متن پیام سیدحسن نصرالله به شرح زیر است:

بسم الله الرحمن الرحیم

اخوانی واخواتی هذا الشهر المبارک فرصة الهیة قد لا تتکرر لای واحدٍ منا، والعاقل من انتهز الفرصة، ونحن فی ضیافة الله الرحمن الرحیم الکریم ینبغی ان نتوسل الیه عز وجل ان یغفر ذنوبنا وان یعیننا على انفسنا وان یجعلنا من عتقائه من النار بحرمة محمد وآله الأطهار.

نصرالله

شهر رمضان ١۴٣۵هـ

بسم الله الرحمن الرحیم

برادران و خواهران این ماه مبارک فرصت الهی است که شاید برای یکی از ما در آینده تکرار نشود.

عاقل کسی است که از این فرصت استفاده کند.

ما در میهمانی خداوند رحمان، رحیم و کریم هستیم. سزاوار است از خداوند بخواهیم که گناهان ما را ببخشد. و بر ما کمک کند و به احترام پیامبر (ص) و خاندان ایشان ما را از نجات یافتگان از آتش جهنم قرار دهد.

نصرالله

ماه رمضان ١۴٣۵هـ

آیت‌الله العظمی مکارم شیرازی در دیدار مسؤولان بنیاد شهید استان قم، با بیان این که شهدا در اسلام مقام و جایگاه بسیار والایی دارند، آیه شریفه « وَ لاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ؛ فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لاَ هُمْ يَحْزَنُونَ» را بهترین شاهد بر جایگاه و موقعیت برجسته شهدا ارزیابی کردند.

ایشان با بیان این که مقصود از رزق در این آیه شریفه رزق مادی نیست بلکه غرض رزق معنوی است، افزودند: شهدا در مقام قرب الهی خرسند و خوشحال هستند و به کسانی که به آنها ملحق نشده اند بشارت می دهند که غصه ما را نخورید.

ايشان کار و فعالیت دست اندرکاران بنیاد شهید و امور ایثارگران را ارزشمند و شایسته تقدیر دانست و افزودند: در بزرگداشت شهدا و ایثارگران دو ثمره مهم وجود دارد، یکی حق شناسی نسبت به گذشتگان است و دیگری تضمین اقتدار و حفظ روحیه جهاد و شهادت برای آینده است.

اگر شهدا نبودند نظام، استقلال و آرامش و امنیت امروز ما نیز نبود، تقویت این روحیه سبب می شود که چنانچه خطر و تهدیدی متوجه ما شود جوانان در مقابل دشمنان بایستند.

آیت‌الله مکارم شیرازی افزودند: اگر به فرهنگ شهادت بی اعتنایی شود و حق شهدا، جانبازان و ایثارگران ادا نشود در آینده این فرهنگ تحت الشعاع قرار می گیرد و ممکن است خطراتی متوجه کشور ونظام شود.

وقتی مرجعیت عراق آن فرمان را صادر کردند حدود سه میلیون نفر برای مقابله با گروه های تروریستی نام نویسی کرده و طبق اخبار منتشر شده استانداری نجف اعلام کرده بود که قادر به نام نویسی از این تعداد متقاضی نیستیم و این مساله نیز به خاطر بزرگداشت فرهنگ شهادت است.

ایشان بیان کردند: البته عده ای از فرمانی که مرجعیت نجف دادند و اعلامیه هایی که مراجع تقلید ایران در تایید آن دادند ناراحت شدند.

این مرجع تقلید با تاکید بر لزوم توجه بیش از پیش به خانواده های شهدا، جانبازان و ایثارگران، تاکید کردند: حضرت امام، رهبر معظم انقلاب و مراجع تقلید برای شهدا و خانواده های شان ارزش و احترام ویژه ای قائل هستند، ملت ما نیز قدردان جانفشانی و ایثارگری آنها هستند و حضور گسترده و باشکوه در مراسم های تشییع پیکر شهدای گمنام بعد از گذشت سالیان طولانی از جنگ مؤیدی بر این مساله است.

آیت الله العظمی مکارم شیرازی اظهار داشتند: متاسفانه برخی از قلم بدستان تلاش می کنند فرهنگ شهادت در جامعه کمرنگ شود و ما نباید چنین اجازه ای را به آنها بدهیم.

ایشان با بیان این که اگر این فرهنگ کمرنگ شود آینده ما نیز به خطر خواهد افتاد، خطاب به حاضران در جلسه تاکید کردند: شما عزیزان که در خدمت خانواده شهدا و ایثارگران هستید بهترین ذخیره یوم المعاد خود را فراهم می کنید و بدانید که خداوند به شما عنایت ویژه داشته است و باید قدردان و شاکر این نعمت باشید و با حداکثر توان به خانواده های شهدا خدمت کنید.

شيخ محمد عبده :

اتحاد، ميوه درختي است كه تنه ها، شاخه ها و برگهاي مختلفي دارد و ريشه آن همان اخلاق فاضله است و بر مسلمانان فرض است كه خود را به تربيت حقيقي اسلامي بيارايند تا از ثمر آن استفاده كنند .

علامه شيخ محمود شلتوت :

پيشوايان نخستين اسلام از نظر علمي مختلف بودند اما با اين وجود به يكديگر احترام مي گذاشتند و يكديگر را معذور مي دانستند، به مقصد ديدار يكديگر بار سفر مي بستند و مطالبي را از هم مي آموختند .

علامه كاشف الغطاء :

بايد دانست كه مقصود از تقريب بين مذاهب اسلامي از بين بردن اصل اختلاف ميان آنها نيست بلكه تنها آرزو و مهمترين هدف اين است كه اين اختلاف موجب عداوت و دشمني نگشته و دوري ها و مشاجره ها به برادري و نزديكي تبديل گردد .

رهبير كبير انقلاب اسلامي ايران حضرت امام خميني ره :

تفرقه از شيطان است و وحدت كلمه و اتحاد از رحمان است .

شهيد آية الله سيد محمد تقي حكيم :

بسياري از اختلافات بين شيعه و سني زاييده نسبت هاي دروغ و تبليغات كاذبي است كه حكومت هاي ظالم در گوشه هاي سياه و تاريك از خود به جا گذاشته اند .

محمد رشيد رضا :

يكي از بزرگترين گرفتاريهاي فرق اسلامي، دادن نسبت فسق به يكديگر است با اين كه همگي قصد وصول به به حق را دارند، بنا براين هر كدام مجتهد اند و مجتهد هر چند خطا كند، معذور است .

دكتر عمر فروخ :

در مذاهب اسلامي ، تمام اختلافات موجود به معاملات و وجوه مختلف عبادت مربوط مي گردد اما در ارتباط با خداي تعالي و رسول او هيچ گونه اختلافي وجود ندارد .

متفكر بزرگ اسلامي شهيد مرتضي مطهري ره :

مخالفين اتحاد مسلمين براي اينكه از وحدت اسلامي مفهومي غير منطقي و غير عملي بسازند آن را وحدت مذهبي توجيه مي كنند ... حال آنكه علماي بزرگ اسلامي قصد ندارند كه همه را شيعه و يا سني كنند بلكه غرض متشكل كردن مسلمانان است در يك صف واحد .

سيد احمد خميني :

دير زماني است كه در جوامع اسلامي ، وحدت مسلمين و اتحاد كشور هاي اسلامي بر سر زبانهاست .. اما در عمل گامي مثبت و تعيين كننده برداشته نمي شود ..وقتي روح تفكر توحيد و اصول ارزشي كه لازمه گرايش عمومي به وحدت است بر جوامع حاكم نباشد تلاشها ثمري نخواهد داشت .

علامه شرف الدين :

هرگاه مسلمانان هم ديگر را درك كنند، باهم الفت و وحدت پيدا مي كنند .

علامه محمد تقي قمي از پيشوايان وحدت :

رفع اختلاف ميان مسلمانان و ايجاد اتحاد به معني تجديد عظمت اسلام است ... اختلاف در غير اصول دين ضرري به ايمان نمي رساند و هيچ كس را از دايره اسلام خارج نخواهد ساخت .

امام موسي صدر :

علت اساسي دوري مذاهب اسلامي ، عدم آگاهي و شناخت مسلمانان از يكديگر است .

حضرت آية الله خامنه ي :

اگر ما خودمان با خودمان وحدت كلمه خودمان را نقض نكنيم ، اتحاد و اتفاق شرق و غرب عليه ما به جايي نخواهد رسيد .

علامه محمد محمد مدني :

بايد محققين قبل از ورود در زمينه تحقيق، لباس مذهبي و فرقه ي خود را كنار گذاشته تا بتوانند در ميان گفته ها و آراء مختلف مذاهب اسلامي بدون هيچ گونه تعصبي بهترين آن ها را با دليل انتخاب كنند .

فرازي از سوگند نامه اخوان المسلمين :

ايمان دارم كه تمامي مسلمان ها به خاطر ايمان اسلامي مشترك، بيش از يك ملت واحد نبوده و اسلام نيكي نمودن به همه را به پيروانش فرمان داده ، پيمان مي بندم در راه تقويت پيمان برادري ميان مسلمين و محو اختلافات تلاش نمايم .

استاد احمد امين مصري :

جاي بسي تاسف است امتي كه داراي يك خدا، يك پيامبر و يك كتاب است ، افرادش در مسائل فرعي و جزئي به نزاع و افتراق برخيزند و در اقامه دليل، دست به اسلحه بزنند .

نام كشور: تركمنستان

نوع حكومت: جمهوري با يك مجلس قانونگذاري

پايتخت: عشق آباد

شهرهاي مهم: مرو ، بندر تركمن باشي ، چهار جو ، داشحوض

زبان و خط رسمي: تركي تركمني، خط لاتين

تعداد جمعيت: حدود 6 ميليون نفر

مساحت: 488100كيلومترمربع ( پنجاه و يكمين كشور جهان)

مذهب: حدود 80 درصد مردم تركمنستان مسلمان حنفي مذهب مي باشند.

واحد پول: منات تركمنستان

موقعيت جغرافياي تركمنستان

ترکمنستان با مساحت ۴۸۸٬۱۰۰ کیلومتر مربع پنجاه و دومین کشور بزرگ جهان و کمی از کشور اسپانیا کوچکتر است. این کشور در بین عرض‌های جغرافیایی ۳۵ و ۴۳ درجه شمالی و ۵۲ و ۶۷ درجه شرقی قرار دارد. ۸۰ درصد این کشور را صحرای قره‌قوم پوشانده‌است و مرکز این کشور میان جلگه‌های توران و صحرای قره‌قوم احاطه گردیده‌است. محدوده کوپه‌داغ از امتداد مرزهای جنوب غربی آغاز که در کوه‌ریزه به ارتفاع ۲۹۱۲ متر می‌رسد و تا مرزهای جنوب شرقی در استانهای لباب و بالخان و مرزهای ازبکستان ارتفاع رشته کوه کوپه‌داغ،

کوه آرالان به ارتفاع ۱۸۸۰ متر ادامه دارد. از مهمترین رودخانه‌های ترکمنستان تجن، آمودریا و مرغاب بوده که از ارتفاعات کوپه‌داغ سرچشمه می‌گیرند.

غروب آمو دريا

ترکمنستان دارای آب و هوای بیابانی نیمه گرمسیری بوده و عمدتاً خشک می‌باشد. فصل زمستان هوا معتدل و خشک بوده و بیشترین بارندگی در ماههای ژانویه و می‌اتفاق می‌افتد که بیشترین بارندگی در امتداد کوههای کوپه داغ صورت می‌پذیرد. ترکمنستان از جنوب با افغانستان و ایران، از شمال با ازبکستان و قزاقستان و از باختر با دریای خزر همسایه و از طریق این دریا با کشورهای جمهوری آذربایجان و روسیه نیز همسایه‌است.

تاريخچه

از حدود 500 سال قبل از ميلاد به اين سو، سرزمين تركمنستان در تصرف امپراطوريهاي هخامنشي و اشكانيان و ساسانيان بود و بخشي از خاك ايران به شمار مي‌رفت. بين سده‌هاي پنجم تا هشتم هياطله و ترك‌ها و عرب‌ها بر آن استيلا يافتند و از سده‌ي ششم تا هشتم ميلادي در تصرف خلفاي عرب بوده و در سده‌هاي نهم و دهم به تصرف طاهريان و سامانيان درآمد. در اواسط سده‌ي يازدهم سلسله‌ي سلجوقيان در تركمنستان تأسيس گرديد و تا پايان سده‌ي دوازدهم به بخشي از متصرفات خوارزمشاهيان مبدل گرديد. سلجوقيان دولت نيرومندي را در خراسان بزرگ كه تركمنستان بخشي از آن بود پي‌ريزي كردند و شهر مرو را به پايتختي كشور خود برگزيدند. در همين ايام بود كه اقوام تركمن ظهور كردند و پس از زد و خوردهاي بسياري كه بين آنان به وقوع پيوست، دو سلسله‌ي آق قويونلو و قراقويونلو را تأسيس نمودند.

سرزمين تركمنستان پس از حمله‌ي مغول به قلمرو ايلخان مغول درآمد و سپس زير سلطه‌ي تيموريان قرار گرفت و از سده‌ي شانزدهم تا هجدهم تحت نفوذ ازبك‌ها و خانات خيوه و بخارا درآمد و قسمت‌هايي هم در تصرف ايران باقي ماند. اقوام تركمن كه در نواحي خشك و بدون آب شمال تركمنستان به سر مي‌بردند، تحت فشار شرايط نامساعد جوي به نواحي جنوبي مهاجرت كردند و در اطراف رودخانه‌ي آمودريا ساكن شدند.

از سال 1877 روس‌ها رسماٌ شروع به مداخله در امور تركمنستان كردند و با تركمن‌ها به جنگ پرداختند، ولي با مقاومت سرسختانه آنان روبرو شدند. سرانجام روس‌ها در سال 1881 به پيروزي نهايي دست يافتند و نواحي مركزي و شمالي را به تصرف خود درآوردند. درتصرف نواحي جنوبي و مشرف به مرزهاي افغانستان با نيروهاي انگليسي روبرو شدند و پس از مناقشات و گفتگوهاي مكرر در سال 1895 مرزهاي كنوني تركمنستان و افغانستان را با مشاركت انگليسي‌ها علامت‌گذاري كردند و قطعيت بخشيدند و به دنبال آن تركمنستان و ديگر نواحي ماوراء خزر به جزيي از فرمانداري تركستان روس مبدل شد.

پس از انقلاب اكتبر و روي كار آمدن بولشويك‌ها، در سال 1918 جمهوري خودمختار تركستان تشكيل گرديد. در ژوئيه سال 1918 ملي‌گرايان و آزادي‌خواهان تركمن دست به شورش زدند و شهر عشق آباد را تصرف نمودند و بولشويك‌ها را از اين ناحيه بيرون راندند و در پي درخواست كمك از انگلستان، نيروهاي انگليسي در عشق‌آباد مستقر درخواست مستقر گرديدند، ولي در حمله‌ي بولشويك‌ها در سال 1920 مقاومت نياوردند و آنجا را تخليه كردند و تركمنستان دوباره به تصرف روس ها درآمد. در 27 اكتبر 1924 جمهوري شوروي سوسياليستي تركمنستان تشكيل گرديد و نواحي تركمن‌نشين بخارا و خوارزم نيز به جمهوري مزبور ملحق شد. در دوره‌ي اتحاد شوروي تركمن‌ها از اشتراكي كردن مزارع زيان فراوان ديدند و دولت شوروي نيز اقدام در جهت صنعتي كردن كشور به عمل نياورد تنها به استخراج نفت و گاز آن پرداخت. يكي از مهمترين مسائل فرهنگي تركمنستان زبان آنان بود كه تا سال 1990 زبان روسي به عنوان زبان رسمي بكار مي‌رفت و اهميتي به زبان محلي آنان داده نمي‌شد.

پس از مطرح شدن سياستهاي گلاسنوست و پروستروئيكاي گورباچف، تركمنستان در 27 اكتبر سال 1991 اعلام استقلال كرد و حزب دموكرات تركمنستان جانشين حزب كمونيست گرديد. در 18 مه 1992 قانون اساسي آن به تصويب رسيد.

ساختار سياسي كشور

ترکمنستان در آذر ۱۳۷۰ (اکتبر ۱۹۹۱) در يك همه پرسی، موجودیت خود را به عنوان یک کشور مستقل اعلام و رسما نام «ترکمنستان» را برای کشور خود برگزید. قانون اساسی ترکمنستان نیز در ۱۸ مه ۱۹۹۲ در چهاردهمین نشست مجلس ترکمنستان به تصویب رسید. بر اساس این قانون اساسی، ترکمنستان کشوری دمکراتیک و لائیک و اداره آن به شکل جمهوری ریاستی است. صفرمراد نیازف اولین رئیس جمهور کشور بود.

سیاست ترکمنستان بیطرفی در مسائل جهانی و منطقه‌ای است. براساس قانون اساسی ترکمنستان، رئیس جمهور مقامات قوه مجریه و قضایی را منصوب می‌کند و نیز نامزدهای انتخابات مجلس را تصویب می‌نماید. مدیریت در محل‌ها از سوی استانداران صورت می‌گیرد. بر اساس قانون اساسی، استانداران در حکم نمایندگان رئیس جمهور هستند و زیر نظر رئیس جمهور فعالیت می‌نمایند و نیز از سوی خود رئیس جمهور منصوب و یا برکنار می‌گردند.

قوه مجريه: بر اساس قانون اساسی ترکمنستان، رئیس جمهور که به طور مستقیم توسط مردم انتخاب می‌شود، رئیس کابینه وزیران ترکمنستان است.

قوه مقننه: بر اساس قانون اساسی کشور، در ترکمنستان دو ارگان قانون گذاری وجود دارد خلق مصلحتی (شورای مردم) . خلق مصلحتی همایش نمایندگان ملت است. سالی یک بار جلسه دارد. بخشی از اعضای آن انتخابی و بخش دیگر نیز بر اساس سمت خود به عضویت آن در می‌آیند. رئیس جمهور، هیئت دولت، نمایندگان مجلس، رئیس دیوان عالی، رئیس دادگاه عالی اقتصادی، دادستان کل، استانداران و خلق وکیل لری (نمایندگان هر کدام از مناطق مسکونی) عضو این مجلس هستند. رئیس خلق مصلحتی رئیس جمهور است.

مجلس نمايندگان: پارلمان ترکمنستان ۵۰ نماینده دارد که از پنجاه حوزه انتخاباتی به مدت پنج سال انتخاب می‌شوند. مجلس ابتکارات رئیس جمهور و تصمیمات خلق مصلحتی را به‌عنوان قانون تصویب می‌نماید و برنامه‌های کابینه وزیران، بودجه کشور و گزارش‌های اجرای بودجه را تأیید می‌نماید.

احزاب و يا گروههاي مهم و تاثيرگذار

فقط حزب حاكم دمكرات حزب رسمي است البته چند گروه مخالف در خارج مستقر مي باشند كه وزن قابل توجهي ندارند.

جريانهاي سياسي موجود

با توجه به شرايط حاكم و سختگيريهاي دولت هيچ تشكلي در حد جريان سياسي قدرت ظهور و بروز را تاكنون نداشته است.

وضعيت اقتصادي

ترکمنستان در فهرست چهار کشور بزرگ تولید کننده گاز طبیعی و چهار کشور تولید کننده نفت در شوروی سابق قرار دارد. بیشتر ذخایر نفتی کشور در غرب ترکمنستان از جمله در پهنه دریای خزر متمرکز شده‌است. ذخایر گاز طبیعی تقریباً در سراسر خاک کشور پراکنده‌است.

ساختمان وزارت نفت و گاز ترکمنستان در عشق‌آباد

معادن نمک کلسیم در منطقه قویرداق وجود دارد. ذخایر نمک‌های طبیعی دریایی در خلیج قره‌بوغاز متمرکز است. در این منطقه موادی همچون میرابیلیت و دیگر مواد پر ارزش وجود دارد. بیشتر زمین‌های کشاورزی ترکمنستان را دشت قره قوم تشکیل می‌دهد که اغلب برای چراندن گوسفند قره‌گل مورد استفاده قرار می‌گیرد. در زمین‌های کشاورزی کشور محصولاتی همچون پنبه، میوه و تره بار و انگور پرورش می‌شود. امور پرورش کرم ابریشم نیز توسعه یافته‌است. در طی سال‌های اخیر، تولید گندم نیز افزایش خوبی داشته‌است.

ترکمنستان اقتصادی رو به رشد دارد و با توجه به منابع سرشار نفت و گاز و پنبه از طریق سرمایه‌گذاری مشترک صنایع پایین دست را گسترش داده‌است و جزو معدود کشورهایی است که فراورده‌های نفتی صادر می‌کند. و با فراوری محصول پنبه و با اتکا به نیروی کار خود صنایع فعال نساجی پیشرفته‌ای دارد که از بازار فروش بالایی در سطح جهان برخوردار می‌باشد و با فروش سالانه مقدار زیادی گاز به کشورهایی چون اوکراین و روسیه و چند کشور دیگر از جمله ایران، اقدام به کسب درآمدهای سرشار می‌کند.

از آنجا که ترکمنستان به آبهاي آزاد راه ندارد ، برای ترانزیت کالا از خاک کشورهای همسایه استفاده می‌کند. خط آهن ترکمنستان به شهر سرخس (در شمال خاوری ایران) متصل است و از آنجا تا بندرعباس امتداد دارد.

مراكز و نهادهاي فرهنگي دولتي

وزارت فرهنگ و راديو تلويزيون ، وزارت آموزش (آموزش عمومي وآموزش عالي)

جامعه تركمنستان به نوعي بافت قبيله اي دارد كه عمده آنها دو قبيله تكه و يموت نام دارند و تا حدودي رقابت بين اين دو قبيله در جامعه تركمن وجود دارد ليكن به علت تسلط كامل دولت هرگز قدرت بروز به شكل حاد و نگران كننده وجود نداشته است.

جايگاه و كاركرد رسانه هاي گروهي (راديو و تلويزيون، مطبوعات و اينترنت)

ترکمنستان دارای هفت شبکه تلویزیونی است

"آلتین عصر" (شبکه عمومی و مرکزی)،

"یاشلیق" (شبکه جوانان)،

"میراث" (شبکه ویژه فرهنگی و هنری)،

شبکه "ترکمنستان" (شبکه بین‏المللی است که به هفت زبان زنده دنیا از جمله زبان فارسی به صورت شبانه روز برنامه و اخبار داخلی ترکمنستان و تنها اخبار فرهنگی و هنری خارجی را پخش می‏کند.

شبکه "عشق‏ آباد" که همنام پایتخت کشور ترکمنستان است، تنها برنامه‌هایی در ارتباط با تحولات پایتخت، معماری، جاهای دینی و اخبار و گزارش‌های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی این کشور را پخش می‏کند.

شبکه "اسپورت ترکمنستان" شبکه ویژه ورزشی است که به صورت شبانه روز برنامه های ورزشی داخلی این کشور را پخش می‏کند.

دولت ترکمنستان به توسعه رادیو و تلویزیون این کشور اهمیت خاصی قائل است و در این زمینه در اکتبر 2011 میلادی بلندترین برج تلویزیونی در منطقه را احداث و راه اندازی کرد که به عنوان نگین و شاهکار معماری نوین ترکمنستان و جهان بوده كه در کتاب رکوردهای گینس نيز ثبت شده است .

مطبوعات در اختيار دولت هستند كه مهمترين آنها عبارت است از :

نيترالنی ترکمنستان - روزنامه، به زبان روسی، شش شماره در هفته

ترکمنستان - - روزنامه، به زبان ترکمنی، شش شماره در هفته

وطن - روزنامه، به زبان ترکمنی، ، سه شماره در هفته

گلکنيز - هفته نامه، به زبان ترکمنی، ارگان حزب دموکراتيک ترکمنستان

ترکمن دنياسی - ماهنامه به زبان ترکمنی، ارگان انجمن ترکمنهای جهان، عشق آباد

عدالت - به زبان ترکمنی

ادبيات و صنغات (هنر و ادبيات) - به زبان ترکمنی

روزنامه نسل روزنامه معلم به زبان تركمني با توجه به مطالب تكراري ويكسان و جمعيت كم از تيراژ پايين يرخودار هستند.

هنرهاي سنتي و مدرن رايج

قالي بافي و ساخت زيور آلات ، نقاشي ، هيكل تراشي و مجسمه سازي.

وضعيت انتشار كتاب و كتابخواني

انتشار كتاب در تركمنستان بسيار اندك است كه آن هم فقط توسط دولت انجام مي پذيرد.

ساختار آموزشي

تحصیلات عمومی در ترکمنستان رایگان است و تا مقطع دبیرستان اجباری است. شش مقطع تحصیلی تعریف شده است: پیش دبستانی، ابتدایی، دبیرستان، حرفه ای، دانشگاهی و تحصیلات عالی و حرفه ای. قانون تازه بار دیگر امکان تحصیلات عالی از طریق کلاس های شبانه و مکاتبه ای را که از سوی رئیس جمهور پیشین نیازوف از میان برداشته شده بود ، فراهم می کند. در همۀ مؤسسات آموزشی، کلاس ها باید به زبان رسمی این کشور یعنی ترکمنی برگزار گردند.

استادان مدارس عمومی غیر تخصصی نیز از این قانون تازه بهره مند می شوند؛ به این ترتیب که تعداد ساعات آموزش آنها در هفته به 36 ساعت کاهش می یابد. آموزگاران هر ساله دارای 45 روز تعطیلات همراه با حقوق می باشند. آموزگارانی که به امور تحقیقاتی می پردازند، برای تکمیل پایان نامه و یا کتاب آموزشی، بین سه تا شش ماه مرخصی دریافت خواهند نمود و تا زمان بازگشت، سمت پیشین آنها حفظ خواهد شد.

مراكز و نهادهاي آموزشي دولتي

متولي تمامي امور آموزشي كشور وزارت آموزش است كه شامل آموزش عمومي وآموزش عالي مي شود

ساختار ديني و مذهبي

دين و مذهب رسمي: دولت تركمنستان بر اساس قانون اساسي دولتي سكولار است وامور ديني به امور فردي منحصر است قانون اساسي تركمنستان، هيچ مذهبي را به رسميت نشناخته است. در عين حال، حدود 80% درصد از جمعيت آن مسلمان هستند. اكثريت مردم حنفي مذهب هستند و اقليتي نيز پيرو مذهب تشيع مي باشند. تركمنستان عضو سازمان همكاري(كنفرانس) اسلامي است.

مسجد ارطغرل غازي در عاصمه عشق آباد

مراكز و نهادهاي ديني دولتي

مهمترين مركز ، كميته امور ديني است كه وابسته به رياست جمهوري مي باشد .

برگزاري حج‌‌ در تركمنستان

‚با استقلال تركمنستان در پي فروپاشي اتحاديه جماهير شوروي در سال 1991ميلادي برگزاري حج‌‌ در اين كشور زير نظارت دولت تازه تركمنستان قرار گرفت. آمار حاجيان كشور تركمنستان در مقايسه با ديگر كشورهاي اسلامي، اندك بوده و سالانه تنها حدود 200 تن براي انجام فريضه حج به عربستان اعزام مي شوند و اين در حالي كه سهميه اين كشور براي حج تمتع 5000 تن مي باشد .

حج‌‌گزاري مردم تركمنستان زير نظر شوراي مفتي‌گري و دولت اين كشور انجام مي¬شود و هزينه آن بر عهده دولت است و تنها شماري از مردم براي حج انتخاب مي¬شوند كه مورد تأييد واقع شوند . البته افراد سالمند از اولويت بيشتري برخوردارند. اين حاجيان با يك هواپيما به عربستان اعزام مي‌شوند و در ايام حج از امكانات و خدمات مناسب بهره مي‌برند.

از آداب و رسم‌هاي تركمن‌ها براي سفر حج، دعوت بزرگان فاميل و اعلام قصد سفر و اجازه گرفتن از آنان، دادن وليمه به آشنايان و بستگان، رفتن به مكان‌هاي زيارتي پيش از آغاز سفر، و بدرقه مردم از حاجي هنگام حركت او است . در پي بازگشت حاجي از سفر ، مردم به استقبال او مي‌روند و كلاه مخصوصي را كه نزديكانش براي او دوخته‌اند، بر سرش مي‌گذارند. سپس به خانه حاجي مي‌روند. اين ديدارها تا حدود يك ماه ادامه مي‌يابد.

نماز عيد فطر در تركمنستان

آثار تاريخي و فرهنگي و مراكز ديدني

تركمنستان داراي آثار تاريخي و مراكز ديدني بسياري است. جاده ابريشم كه در گذشته دور نقشي بسيار مهم در برقراري ارتباطات بازرگاني شرق و غرب داشته، در قسمتي از مسير طولاني خود از آسياي مركزي و بالطبع از تركمنستان گذشته و به بنادر شرقي درياي مديترانه منتهي مي شد. هم اكنون خرابه ها و آثار برجاي مانده از دوره فعاليت اين جاده و دوره هاي پيشتر واقع در مسير آن گوياي اهميت آن در حيات اقتصادي و فرهنگي مردم آن دوران است. در ذيل با برخي از مهمترين آثار تاريخي تركمنستان آشنا مي شويم

دهستان ، پارائو ، شهر اسلام ، نسا، آنو ، ابيورد، ميهنه ، سرخس ، دندانقان ، قصبه توغلوق ، ارگ قلعه ، گياور قلعه ، قيز قلعه ، سلطان قلعه ، شهريار ارگ ، عبدالله خان قلعه ، مسجد خواجه يوسف همداني ، بايرام علي خان قلعه آمل

نظری بر اشتراکات تاریخی خراسان بزرگ

در عشق‌آباد ، «مرو قدیم» که در سال‌های 201 تا 203 هجری میزبان قدوم پربرکت حضرت امام رضا (ع) در دوران ولایت عهدی ایشان بود، اکنون با دیواره‌های بجا مانده از آن زمان به محلی برای تجلی ارادت مردم منطقه به خاندان اهل بیت تبدیل شده‏ است.

مقبره خواجه یوسف همدانی

آرامگاه خواجه یوسف همدانی دانشمند و عارف نامدار اسلامی واقع در مجموعه باستانی و تاریخی «مرو قدیم» در جنوب ترکمنستان، هم‌‏اکنون محل زیارت انبوه زائران محلی و خارجی است.

آرامگاه خواجه یوسف همدانی از مجهزترین مراکز تاریخی و فرهنگی مرو قدیم می‌باشد که در این محل علاوه بر ایجاد منطقه سبز، فعالیت‌های عمرانی و رفاهی، ساخت مسجد بزرگ، سالن غذاخوری حدود 1000 نفری، خوابگاه زائران و سایر امکانات از سوی دولت و خیرین فراهم شده است.

آرامگاه این عارف بزرگ هم‌‏اکنون در مجموعه بزرگی در مرو قدیم قرار دارد که شامل بناهایی نظیر برج، مکان‌های چله‌نشینی عرفا و مسجدی بزرگ است.

صنايع دستي و سنتي تركمنستان

صنايع دستي و هنرهاي سنتي ملي تركمن شامل زرگري، قاليبافي، نمدبافي، فلزكاري، صنايع چوب، پوست و چرم، سفالگري، ابريشم بافي و گلدوزي است كه در ذيل به اسامي محصولات و توليدات برخي از آنها اشاره مي شود

زرگري – محصولات زرگري سنتي تركمن عبارتند از : قبه، گل يقه، النگو، مانگلايليق و … مواد مورد استفاده در زيور آلات سنتي زنان تركمن غالباً عبارتند از طلا، نقره و عقيق و غيره كه از نظر شكل اين زيور آلات به سازوبرگ رزم (البته در ابعاد كوچك) شباهت دارد

فرش و توليدات قاليبافي – توليدات قاليبافي عبارتند از جوال، انواع توربه، خورجين، قالي و قاليچه، قاپيليق (پرده مخصوص در اتاق)، آت حالي (فرش مخصوص اسب)، ارليك (فرش مخصوص زين اسب)، دويه حالي (فرش تزئيني مخصوص شتر كه در عروسي مورد استفاده قرار مي گيرد)، پلاس و گليم. مواد مورد استفاده در فرش تركمن شامل ابريشم، پشم شتر، گوسفند، نخ پنبه و رنگهاي طبيعي است. فرش تركمن از شهرت جهاني برخوردار است

نمدبافي – شامل چكمه هاي نمدي چوپاني، نمدخانگي، عرق گير اسب، جل شتر و غيره است

ابريشم بافي – برخي از محصولات ابريشم بافي سنتي تركمن عبارتند از : پارچه هاي ابريشمي با رنگهاي گوناگون به نام هاي كتني، دارايي، سوساني و چُب بتف، آلاچا، گودري، قارما، قالبيري

پشم بافي : روسريهاي دست بافي از پشم شتر و گوسفند نظير قينگاچ، دويپلي قينگاچ و غيره

گلدوزي – نمونه هاي گلدوزي سنتي تركمني را در لباسهاي زنان و مردان تركمن نظير كورته، چابيت، و كلاه سنتي «تاخيا» مي توان مشاهده كرد و اين هنر با نساجي سنتي تركمني ارتباط تتگاتنگ دارد

چرم دوزي – توليدات چرم دوزي سنتي تركمني شامل انواع كفش (كووش، چوقوي، چارق، يلكن، چپك)، كلاه، پوستين، پالتو، و يراق اسب است. موارد مورد استفاده در اين رشته علاوه برچرم و پوست، عقيق، طلا و نقره و پشم مي باشد.

روابط سياسي، اقتصادي و فرهنگي ايران و تركمنستان

در27 اكتبر 1991 بدنبال استقلال تركمنستان جمهوري اسلامي ايران دومين كشوري بود كه استقلال آنرا به رسميت شناخت و در دي ماه آن سال روابط رسمي دو كشور برقرار و سفارت جمهوري اسلامي ايران در عشق آباد تاسيس شد.. وجود مرزهاي طولاني آبي وخاكي مشتركات تاريخي و ديني سبب اراده مقامات دو كشور براي گسترش روابط سياسي اقتصادي و فرهنگي بوده است بطوري كه سطح مبادلات اقتصادي سالانه دو كشور در حدودپنج ميليارد دلار است كه عمده آن در بخش خريد گاز توسط ايران است.

جايگاه زبان و ادبيات فارسي

در تركمنستان زبان فارسي محبوبيت زيادي دارد بطوري كه تعداد زبان آموزان فارسي در عشق آباد بيش از 500 نفر مي باشد . در حال حاضر در دانشگاه مخدوم قلي و دانشكده دولت محمد آزادي نيزكرسي زبان فارسي فعال مي باشد .

شيعه و سني نبايد بگذارند دشمن از اختلافاتشان سوء استفاده کند.

کسـاني که شعـار اتحـاد و وحـدت و بـرادري مسلمين را مي دهند، اينها دشمن مسلمانان نيستند؛ دوست مسلمانانند، خير مسلمانان را مي خواهند و مايلند همه ي مسلمين عالم عزيز باشند.

چه فايده اي دارد که در داخل جامعه ي اسلامي، مسلمانان از مذاهب مختلف، روبه روي هم بايستند و به همديگر ضربه بزنند؛ از آن طرف هم دشمن بيايد، هر دوي اينها را محاصره کند، سرشان را به هم بکوبد و خودش بنشيند، تماشا و استفاده بکند؟ اين خوب است؟

اگر ما مي گوييم که شيعه و سني در کنار هم قرار بگيرند، يعني شيعه، شيعه بماند؛ سني هم سني بماند. ما چه موقع به عالم تسنن گفته ايم که منظورمان از وحدت اين که شما شيعه بشويد؟!

ما چنين چيزي نگفته ايم.

هر کس خواست شيعه بشود، از طريق علمي و از راه مباحثات عالمانه شيعه بشود. آنها هم آزادند که بروند کار خودشان را بکنند. ما نمي گوييم شما مذهبت را عوض کن؛ ما مي گوييم شيعه و سني بايد هميشه سر عقل باشند، همچنانکه بحمدالله در دوران انقلاب اسلامي، در کشور ما مشاهده شد. نگذارند دشمن از اختلافات اينها سوء استفاده کند. برگزاري هفته وحدت، براي اين است.[1]

دنياي اسلام، نيازمند تقريب

امروز دنياي اسلام نيازمند اين تقريب است. در اين تقريب - همـان طـور کـه مکـرر گفته شده- غـرض اين است که فرقه هاي اسلامي، در مقام فکر و اعتقاد به يکديگر نزديک بشوند. اي بسا برخي از تصورات فِرق نسبت به يکديگر، با مباحثه و مذاکره، به استنتاج خوبي منتهي بشود. شايد بعضي از سوء تفاهم ها برطرف و بعضي از عقايد تعديل و بعضي از افکار به طور واقعي به هم نزديک بشود.

البته اگر اين بشود، بسيار بهتر از هر شکل ديگر است. حداقل اين است که بر روي مشترکات تأکيد بشود. اين گفتگوها و مذاکرات، کمترين فايده اش اين خواهد بود. بنابراين، بايد از طرح مسائل تفرقه انگيز خودداري بشود. [2]

قدرتمندان، عامل جنگهاي مذهبي مسلمين

در زمان حـال، براي ايـن که مسلمين با هم متحد و متفق نبـاشند و عليـه هـم کـار کنند، تلاشهـاي مضـاعفي انجـام مي گيرد. اين تلاشها به خصوص از وقتي تشديد پيدا کرده، که نياز مسلمين به وحدت، بيش از هميشه است. به تصور خيلي نزديک به واقعيت، انگيزه تلاشهاي دشمنان اين است که از تحقق آرزوي سيادت و حاکميت اسلام- که امروز به مراحل عملي نزديک مي شود- جلوگيري کنند.

طبيعي است که اگر اسلام بخواهد حاکميت پيدا کند و مسلمين در دنياي اسلام بخواهند به اسلام تمسک کنند؛ با اين اختلافات امکان پذير نيست. [3]

با اتحاد مسلمين، دنياي اسلام سربلند خواهد شد.

يک ميليارد انسان در دنيا هستند که درباره ي خدا و پيامبر و نماز و حج و کعبه و قرآن و بسياري از احکام ديني، با هم يک عقيده دارند؛ يک چند مورد اختلاف هم دارند. اينها بيايند همان چند اختلاف را بگيرند، با هم بجنگند، تا آن کسي که با اصل خدا و پيامبر (ص) و دين و همه چيز مخالف است، کار خودش را انجام بدهد. آيا اين عاقلانه است؟!

ما گفتيم يک عده از علما و متفکران دور هم بنشينند و در سطح علمي و فرهنگي، براي تقريب و نزديک کردن، «مؤسسه التقريب بين المذاهب الاسلاميّه» را به وجود آورند.

چهار مذهب فقهي در اهل سنت هست، مذهب اماميه هست، مذهب زيديه هست، مذاهب ديگر اسلامي هستند. اينهـا بنشيننـد ببيننـد، در مســايـل علمـي و دينـي، چقـدر مي توانند با يکديگر همکاري و کار کنند.

ما اين مرکز را تشکيل داديم. ان شاء الله برادراني که مسئول اين کار هستند و معين شده اند، آن را با قوت دنبال مي کنند. اين کار، کاري است که خداي متعال از آن راضي است و سرنوشت اسلام به اين طور کارهاست.

اگر مسلمين دست در دست هم بگذارند و با هم صميمي باشند، ولو عقايدشان مخالف با يکديگر باشد، اما آلت دست دشمن نشوند، دنياي اسلام سربلند خواهد شد. [4]

بايد به وحدت جهاني اسلام توجه بيشتري شود.

يک عده قلم به مزد و مزدور و عالم بي دين و ريزه خوار سفره ي سلاطين و مشکلداران بي دين عالم را- که از هر کسي خطرناکترند- اجير کرده اند، تا در برابر نداي وحدت انقلاب اسلامي، فرياد اختلاف و تفرقه سر دهند.

واقعاً عالمي که وجدان بيدار و تقوا نداشته باشد، اضرّ از هر دشمني بر جامعه ي اسلامي است. در روايت دارد که چنين عالمي بر مسلمانان، اضرّ از گرگ بر گله گوسفندان است. شما ببينيد، يک گرگ در يک گله ي گوسفند، چه کار مي کند؟ اين ضررش از آن بيشتر است.

در طول اين هشت سـال جنگ، بلکه در طول ده، يازده سـال انقلاب، ديديم که اين طور علما چه کردند؛ امـا به برکت نام و پرچم اسلام و نام پيامبر اکرم و به برکت هفته ي وحدت، انقلاب بر توطئه هاي آنان فايق آمده است. [5]

وحدت کلمه را حفظ کنيد.

وحدت کلمه را حفظ کنيد. مبادا کساني با زبانهايي، بدون قصد و غرض سويي، فقط به علت اشتباه و به خاطر اينکه مصلحت را نمي فهمند و نمي دانند که چه بگويند، چيزهايي بگويند که مردم را دلسرد بکنند.

متأسفانه گاهي در گـوشه و کنـار ديده مي شود که بعضي ها مصلحت خود و مصلحت انقلاب و ملت را نمي فهمند. با زيد بدي مي کنند، با نظـام بدي مي کنند. مي خـواهند مسئـولي را زير سؤال ببـرند، انقـلاب را زير سؤال مي بـرند. نمي فهمند کـه اين کـار، زير سؤال بـردن انقلاب است. مي خواهند يک جبهه بندي درست کنند ولـي نمي فهمند کـه اين جبهه بندي، به وحدت ضربه خواهد زد.[6]

اسلام وحدت مسلمين را يکي از فرايض قرار داده است.

ما معتقديم که اسلام، وحدت مسلمين و اتحاد نيروهاي مؤمن به خدا و موحد را يکي از فرايض قرار داده است. ما معتقديم که يکي از بزرگترين اهداف حج خانه ي خدا اين است که مسلمانان را به هم نزديک کند. اين که خدا فرموده است: «وَ اذّن في النّاس بالحجّ يأتوکَ رجالاً وَ عَلي کلّ ضار يأتين من کلِّ فجّ عميق» (حج، 27)

و همه ي مردم مسلمان عالم را در روزهاي معين و در عرصه هاي محدودي مانند عرفات و مشعر و منا و مسجدالحرام جمع مي کند، چرا اينها اين قدر از آشنايي مسلمين با هم مي ترسند؟! مسأله اين است که وحدت اسلامي و وحدت بينش و نظر و سخن مسلمين، براي استکبار و در رأس آن، آمريکاي غدّار و براي ابزارهاي او در دستگاه حاکميت سلطه در عالم، خطرناک است. اين، حقيقتي است که امام بزرگوار ما بارها آن را بيان کرد. [7]

امام اعتقادي راسخ به اتحاد مسلمين داشت.

نکته ي ديگر اين است که او [امام خميني (ره)] نظر وسيعي به دنياي اسلام داشت و به دنبال همين ديدگاه وسيع، اعتقاد راسخ او به لزوم اتحاد مسلمين بود. اين، آن نکته ي اساسي است.

مسأله اين نيست که مذاهب يا فرق اسلامي و طوايف گوناگون سياسي و اعتقادي و مسلکي و غيره، چه تعداد جمعيت يا چه قدر قدرت سياسي و اجتماعي دارند يا ندارند؛ مسأله اين است که اگر ما براي مشکلات جهان اسلام، به دنبال چاره اي هستيم، يا به تعبير درست تر، اگر ما براي سـربلندي و عظمت و عـزت اسلام و قـرآن مجاهده مي کنيم، اين با اختلاف و درگيري بين مسلمين سازگار نيست.

امام (ره) قبل از پيروزي انقلاب اين هدف را دنبال مي کردند و به آن توصيه مي نمودند. بعد از پيروزي انقلاب هم، به طريق اولي اين کار را کردند.[8]

خدشه در وحدت و سازندگي، دو نقطه اميد دشمن

يک نقطه، مسأله ي وحدت و يکپارچگي است. دشمناني که هنوز درصددند نسبت به انقلاب و نظام جمهوري اسلامي، نيات خصمانه و شومشان را اعمال بکنند، چشم اميد به اختلافات بسته اند. آنها از وحدت و يکپارچگي شما مردم مي ترسند؛ اين را متوجه باشيد.

ملت ايران، به هيچ قيمت نبايد وحدت و يکپارچگي خودش را از دست بدهد. مسئولان بايد متوجه باشند که با اين يکپارچگي عظيم، چگونه بايد رفتار کرد.[9]

ايستادگي، مقاومت، حضور و وحدت، شرط پيروزي

هر جا ملتها دست به دست هم بدهند، حضور داشته باشند، اين حضور را ادامه بدهند و با سختيهايش بسازند، ممکن نيست قدرتهاي بين المللي- آمريکا و امثال آمريکا- بتوانند آن کاري را که مي خواهند، در مقابل اينها انجام بدهند. ملتها پيروزند. اين، يک واقعيت است. ايستادگي، مقاومت، حضور و وحدت، از شرايطش است.

امروز، شما در دنيا مي بينيد که بتدريج در مناطقي از عالم، همين تجربه ي ايران تکرار مي شود و براي همين است که امام بزرگوار ما، به طور قاطع مي گفت که دشمن قادر نيست اين ملت را تا وقتي ايستاده و متحد است، شکست بدهد و فرمودند: «آمـريکـا در مقـابـل ايـران، هيچ غلطي نمي تواند بکند.» ما هم همان حرف را تکرار مي کنيم. اين، اعتقاد ملت ايران و مسئولان و دست اندرکاران نظام جمهوري اسلامي است.[10]

اتحاد دنياي اسلام بر محور دو نقطه ي مهم مربوط به اهل بيت (عليهم السلام)

مهم اين است که دنياي اسلام مي تواند به محور دو نقطه ي مربوط به اهل بيت (عليهم السلام)، اتفاق و اتحاد داشته باشد: يکي محبت است که يک امر عاطفي و عقيدتي است و مسلمين به محبت اهل بيت (عليهم السلام) امر شده اند و همه آن را قبول کرده اند. اين نقطه مي تواند نقطه ي تمرکز عواطف و احساسات همه ي مسلمين باشد.

نقطه ي دوم، آموزش دين و تعلم معارف و احکام الهي به مثابه ي عدل قرآن و به موجب حديث ثقلين است، که باز اين حديث را شيعه و سني و فرق مختلف اسلامي روايت کرده اند. اين چيز مهمي است که برافراشتن پرچم اهل بيت (عليهم السلام) در دنياي اسلام، حقيقتاً مي تواند دنياي اسلام و مسلمين را از اين دو نقطه نظر گرد هم مجتمع کند. امروز اين فرصت عظيم در اختيار همه ي مسلمين است.[11]

نبايد اجازه بدهيم که دستهايي در يکپارچگي ملت تفرقه ايجاد کنند.

نکته اول، همين مسأله ي وحدت عمومي مردم است. از علماي موجه و زبانهاي ناطق و گويا، بخصوص ائمه ي محترم جمعه و شخصيتهايي که مقام رسمي و جايگاه شناخته شده اي را در جامعه ي اسلامي دارا هستند، چه کسي اولي به اين است که مردم را صميمانه به سمت وحدت و استحکام- همين يکپارچگي که بحمدالله هست- دعوت کند؟

هيچکدام از مسئولان نظام نبايد اجازه بدهيم کـه دستهايي، يا از روي عنـاد و غرض و يا از روي جهـالت، در يکپـارچگي ملت تفـرقه ايجاد کنند و مردم را به دسته جات تقسيم نمايند و اهواي آنان را با يکديگر متقابل و متضاد بکنند.

اين، راههايي دارد. با تشر زدن و دعوا کردن و تهديد کردن، هميشه اين مقصود حاصل نمي شود. بيشتر با محبت و جلب قلوب و جذب بايد اين مقصود را عملي کرد.[12]

وحدت کلمه ضامن همه ي امور

مي دانيد که در يک حرکت دسته جمعي، وحدت کلمه، ضامن همه ي امور است. بدون وحدت کلمه، حرکت دسته جمعي امکان ندارد؛ ولو آن حرکت، متوقف به پنج يا ده نفر آدم باشد. اگر همان ده نفر، با يکديگر همسخن و همکلام نباشند و همکاري نکنند، امکان ندارد که آن کار پيش برود.

نظام جمهوري اسلامي، يک حرکت عظيم الهي است. ابعاد اين حـرکت، به ابعاد مرزهاي اين کشور محصور نيست. اين حـرکت، حتي به حصارهاي زمان کنوني هم محدود نمي شود، يک حرکت عظيم تاريخي است. بايد طوري باشد که نسلهاي ديگر و ملتهاي مسلمان معاصر ما، از اين حرکت درس بگيرند، نيرو به دست آورند و راهشان را پيدا کنند.[13]

اختلافات را در هم هضم کنيد و به نقاط مشترک بچسبيد

يکي از اصول اسلام، وحدت مسلمين و اخوت اسلامي است. «وَ اعتَصِمُوا بِحَبلِ الله» (آل عمران، 103)، نقاط مشترک را هم بايد چسبيد. در افغانستان، اتفاقاً اختلافات مذهبي و فرقه اي و قومي هم هست. اقوام افغانستان، در طول اين تاريخ دويست و پنجاه ساله اي که ما مي دانيم، غالباً با هم درگيري داشته اند. از لحاظ قومي هم، شيعه و سني با يکديگر اختلافات داشته اند. بايد همه ي اينها را در هم هضم کنيم و فقط اسلام را در همه ي اين گروه ها و دسته جات مختلف حاکم نماييم.

در رأسش هم شما آقايان- اعم از شيعه و سني- که هر کدام بحمدالله جمعيتي را دنبال سر خودتان داريد، بايد در جهت ايجاد حکومت اسلامي و حاکميت اسلام در افغانستان تلاش کنيد و به کمتر از اين هم بايستي قانع و راضي نشويد.[14]

زمزمه هاي تفرقه را از هر کس که باشد، رد کنيد.

دشمن در مقابل ملتي که ايمان راسخ و اميد به آينده دارد و آماده ي فداکاري است و وحدت را در ميان خود، مثل گوهر گرانبهايي حفظ کند، چه کار مي تواند بکند؟

سعي کنيد اين وحدت را- که بحمدالله امروز در ميان ملت ايران مستحکم است- حفظ کنيد. زمزمه هاي تفرقه را از هر کس که باشد، رد کنيد. نگذاريد افرادي از روي ناداني، يا خداي نکرده از روي غرض، در صفوف ملت انشقاق ايجاد کنند.

اين ملت که با يکپارچگي و وحدت خود توانست به هدفهايش برسد، بايد ان شاء الله اين وحدت و يکپارچگي را در زير پرچم اسلام و قرآن حفظ کند.[15]

رفع اختلافها و حاکميت اسلام دو جهت گيري اساسي در مسأله ي وحدت

در مسأله ي وحدت، دو نقطه يا دو جهت گيري اساسي وجود دارد که هر کدام به تنهايي، حايز اهميتند. وقتي ما شعار وحدت را مي دهيم، اين دو نکته ي اساسي بايد مورد توجه ما باشد و همين هاست که براي زندگي عملي مسلمين کارساز است:

يکي از اين دو نکته، عبارت از رفع اختلافات و تناقضها و درگيريها و تضادها و کارشکني هاست که از قرنها پيش تا امروز، ميان طوايف و فِرَق مسلمين وجود داشته است و هميشه هم اين تناقضها به ضرر مسلمين تمام شده است.

نکته ي دوم اين است که اين وحدت در خدمت و در جهت حاکميت اسلام باشد؛ و الا پوچ و بي معني خواهد بود.[16]

_____________________________________

پی نوشت:

1. حديث ولايت، ج 5، ص 229

2. حديث ولايت، ج 8، ص 79

3. حديث ولايت، ج 8، ص 78

4. حديث ولايت، ج 5، ص 230

5. حديث ولايت، ج 5، ص 228

6. حديث ولايت، ج 5، ص 94

7. حديث ولايت، ج 4، ص 297

8. حديث ولايت، ج 4، ص 296

9. حديث ولايت، ج 4، ص 28

10. حديث ولايت، ج 4، ص 154

11. حديث ولايت، ج 4، ص 216

12. حديث ولايت، ج 6، ص 263

13. حديث ولايت، ج 6، ص 50

14. حديث ولايت، ج 6، ص 3

15. حديث ولايت، ج 6، ص 157

16. حديث ولايت، ج 5، ص 243