emamian
جایگاه مجلس علم و دانش
امیرالمؤمنین علی علیه السلام:
مَجلِسُ العِلمِ رَوضَةُ الجَنَّةِ
مجلس علم و دانش، باغ بهشت است.
الدرّة الباهره، ح ۳۵
بیانات در دیدار مسئولان نظام، سفرای کشورهای اسلامی و میهمانان کنفرانس وحدت
و الحمد لله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابیالقاسم المصطفی محمّد و علی آله الطّیّبین الطّاهرین المعصومین و صحبه المنتجبین و من تبعهم باِحسانٍ الی یوم الدّین.
خوشامد عرض میکنم به همهی حضّار محترم، به مسئولان محترم کشور، به میهمانان عزیز، به همهی حضّار گرامی که تشریف دارید. امروز عید بزرگی است، روز نورانی و مبارکی است، میلاد پیامبر اعظم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) و ولادت مبارک حضرت امام صادق (علیه الصّلاة و السّلام) است.
دربارهی پیامبر اعظم حقیقتاً زبان بنده و امثال بنده قاصر است از بیان، و ذهن و دل بنده و امثال بنده قاصر است از فهم دربارهی شخصیّت والای آن بزرگوار؛ حقیقتاً اینجور است. بنده امروز فقط یک کلمه از این کتاب قطور فضل پیامبر اعظم را مختصراً عرض میکنم و آن، این است که این خورشید تابان عالم هستی، به گردن همهی آحاد بشریّت حق دارد؛ بنده این را میخواهم عرض بکنم. همهی آحاد بشریّت، چه مؤمنین به این دین و چه غیر آنها، مدیون پیامبر اعظم و به معنای واقعی کلمه متعلَّق دِین آن بزرگوار هستند؛ چرا؟ این حقّ عظیمی که این بزرگوار بر گردن بشریّت دارد چیست؟ آن ،این است که پیامبر اعظم نسخهی درمان همهی دردهای عمدهی بشریّت را به بشر عرضه کرد؛ این یک واقعیّت است. خدای متعال میفرماید که «کِتابٌ اَنزَلنَاهُ اِلَیکَ لِتُخرِجَ النّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ اِلَى النّور»؛(۲) ظلمات چیست؟ ظلمات همهی آن چیزهایی است که زندگی بشر را در طول تاریخ، تیره و تار کرده، تلخ کرده، زهرآلود کرده؛ اینها ظلمات است. جهل، ظلمت است؛ فقر، ظلمت است؛ ظلم، ظلمت است؛ تبعیض، ظلمت است؛ غرق شدن در شهوات، ظلمت است؛ مفاسد اخلاقی، آسیبهای اجتماعی، همهی اینها ظلماتند. اینها همه ظلمتهایی هستند که بشر در طول تاریخِ طولانیِ زندگیِ خود از اینها رنج دیده. بیایمانی ظلمت است، بیهدفی ظلمت است؛ اینها دردهای عمیق بشر است.
پیامبر اعظم نسخهی درمان این دردها را ــ هم نسخهی معرفتی را، هم نسخهی عملی را ــ به بشر عرضه کرد. اگر میخواهید از این دردها خلاص بشوید، علاجش اینها است. این شریعت پیغمبر و معارف قرآنی، علاج دردهای بشریّت است؛ این را پیغمبر اسلام به بشر عرضه کرده. لذا امیرالمؤمنین (علیه الصّلاة و السّلام) دربارهی پیغمبر میفرماید: طَبیبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ قَد اَحکَمَ مَراهِمَهُ وَ اَحمىٰ مَواسِمَه؛(۳) این پزشکِ ماهر حاذق، هم مرهمها را فراهم کرده ــ آن دارویی که روی زخم میگذارند که زخم بهبود پیدا کند ــ هم وسیلهی داغ کردن را؛ که در گذشته وقتی یک زخمی به وسیلهی مرهم خوب نمیشد، آن را داغ میکردند خوب میشد. هر دو را دارد: هم مرهم را، هم وسیلهی داغ کردن را؛ اینها را در قرآن به بشریّت عرضه کرده. اگر میخواهید خوب زندگی کنید، اینجوری عمل کنید.
در منطق عقلای عالم، بالاتر از همهی حقوقی که انسانها بر یکدیگر دارند، حقّ حیات است. وقتی بخواهند مبالغه کنند در اینکه فلانی حقّی به گردن من دارد، مثلاً میگویند: [این] آقا حقّ حیات به گردن من دارد. حقّ حیات یعنی چه؟ یعنی مثلاً شما در معرض غرق بودید، او نجاتتان داده؛ در معرض فروریختن آوار منزل بودید، او نجاتتان داده؛ یعنی این حیات مادّی را که داشت از دست شما گرفته میشد به شما برگردانده؛ این حقّ حیات است، این بالاترینِ حقوق است. وقتی که انسان در بین آحاد مردم نگاه میکند، مطالعه میکند، [میبیند] این را بالاترین حقوق میدانند، میگویند: حقّ حیات؛ ولی خب این حیاتی که به ما برگردانده شد مگر چقدر ادامه خواهد داشت؟ هم محدود است، هم ناقص است، هم آسیبپذیر است؛ ممکن است فردای همان روز با سکته و با سرطان و با انواع و اقسام بیماریها همین حیات از انسان گرفته بشود. خداوند متعال میفرماید که «یا اَیُّهَا الَّذینَ ءامَنُوا استَجیبوا لِلّٰهِ وَ لِلرَّسولِ اِذا دَعاکُم لِما یُحییکُم»؛(۴) حیات را پیغمبر به شما میدهد. این حیات، آن حیات نیست؛ این حیاتی است که هم سعادت دنیا را تأمین میکند، هم دل شما را آباد میکند، هم روح شما را روشن میکند، هم زندگی شما را زندگی شیرینی قرار میدهد، هم ادامه دارد. این حیات تمامشدنی نیست، آسیبپذیر نیست، ابدی است. این حیاتی که اسلام و دین و پیامبر به بشریّت میبخشد، اهمّیّتش هزاران برابر بیشتر از آن حیاتی است که فرض کنید ما را از زیر آوار بیرون کشیدند یا از غرق نجاتمان دادند. حقّ پیغمبر بر گردن بشریّت اینها است. این، حقّ پیغمبر است. ما در مقابل پیغمبر مدیونیم.
خب، یک عدّهای این توفیق را پیدا نکردهاند که معرفت پیدا کنند به دین پیغمبر ــ غیر مسلمین ــ خب راه اداء دِین روی اینها بسته است؛ حالا [اینکه] خدای متعال با اینها چه کار میکند، محلّ بحث ما نیست ولی اینها نمیتوانند اداء دِین کنند، لکن مؤمنینِ به اسلام چرا، میتوانند اداء دِین کنند؛ میتوانند؛ راهش به اینها نشان داده شده: وَ جاهِدوا فِی اللَهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجتَباکُم وَ ما جَعَلَ عَلَیکُم فِی الدّینِ مِن حَرَجٍ مِلَّةَ اَبیکُم اِبراهیمَ هُوَ سَمّاکُمُ المُسلِمین؛(۵) این «جهاد فیسبیلالله»، به خاطر سِلم در مقابل خدا بودن، اداء دِین است. اگر میخواهیم حقّ پیامبر را، این حقّ عظیم پیغمبر را جبران کنیم، راهش این است: جاهِدوا فِی اللَهِ حَقَّ جِهادِه؛ جهاد کامل. معنای جهاد صرفاً شمشیر و آرپیجی و مانند اینها نیست؛ جهاد در همهی میدانها: جهاد در میدان علم، جهاد در میدان سیاست، جهاد در میدان معرفت، جهاد در میدان اخلاق، که ما خیلی به آن احتیاج داریم. همهی ما به اخلاق احتیاج داریم، به علم احتیاج داریم؛ جهاد [کنیم]. میتوانیم جهاد کنیم؛ اگر این حکم الهی یعنی «جاهِدوا فِی اللَهِ حَقَّ جِهادِه» را امتثال کردیم، آنوقت میتوانیم بگوییم حقگزاری پیامبر اعظم تا حدّ توان ما انجام گرفته. ما باید در راه اسلام جهاد کنیم.
امروز دشمنی با اسلام از همیشه آشکارتر است؛ در گذشته هم دشمنی بوده است [امّا] امروز واضح است؛ که حالا یک نمونهی جاهلانهی آن، اهانت به قرآن کریم است که مشاهده میکنید علناً یک ابلهِ جاهلی انجام میدهد، یک دولتی [هم] حمایت میکند؛ این نشاندهندهی آن است که مسئله همین مسئلهی در صحنه و اهانت به قرآن کریم نیست. اشارهی من در این قضیّه، اصلاً به آن انسان نادان و جاهلی که این کار را میکند نیست؛ او برای اینکه مقاصد عناصر پشت صحنه را تأمین بکند، خودش را محکوم میکند به شدیدترین مجازاتها، به اعدام؛ من کاری به او ندارم؛ بحث سر آن عناصر پشت صحنه است؛ آنهایی که طرّاحان اینجور جنایتها و اینجور کارهای نفرتانگیز هستند. اینها خیال میکنند با اینجور حرکات میتوانند قرآن را تضعیف کنند؛ اشتباه میکنند؛ خودشان را خراب میکنند؛ چهرهی باطنی خودشان را ظاهر میکنند.
قرآن کتاب حکمت است، کتاب معرفت است، کتاب انسانسازی است؛ آن کسی که با قرآن دشمنی میکند، با معرفت دشمنی میکند، با حکمت دشمنی میکند، با انسانسازی دشمنی میکند. قرآن مخالف با ظلم است، قرآن تشویقکنندهی انسانها به مقابلهی با ظلم است: لا تَظلِمونَ وَ لا تُظلَمون،(۶) قرآن بیدارکنندهی مردم است؛ کسی که با قرآن دشمنی میکند، با بیداری انسانها مخالف است، با مبارزهی با ظلم مخالف است. [با این کارها] خودشان را رسوا میکنند. قرآن روزبهروز روشنتر میشود؛ این چهرهی منوّر در دنیا روزبهروز دارد ظاهرتر میشود و خواهد شد، بیش از پیش.
قرآن البتّه برای قدرتهای فاسد تهدید محسوب میشود؛ همینطور که عرض کردیم، هم ظلم را محکوم میکند، هم انسانِ زیرِ ستم را ملامت میکند که چرا تن به ستمپذیری داده. این برای قدرتهای ظالم خطرناک است؛ بله، قرآن این خطر را برای آنها دارد، این تهدید را برای آنها دارد. این کسانی هم که حالا به بهانهی آزادی بیان و این حرفهای تکراریِ دروغِ غلط این کارها را توجیه میکنند، پیش مردم دنیا آبروی خودشان را میبرند. آیا در این کشورهایی که اجازه داده میشود به قرآن اهانت بشود، اجازه میدهند به نمادهای صهیونیستی تعرّض بشود؟ چه جوری و با چه زبانی [بهتر از این] میتوان اثبات کرد که اینها تحت تأثیر سلطهی صهیونیستهای غاصب و ظالم و جنایتکار و غارتگر دنیا هستند؛ چه آنهایی که در آن سرزمین غصبی زندگی میکنند، چه آنهایی که در جاهای دیگر زندگی میکنند؟ خب، این حالا چند جمله [بود] راجع به نبیّ مکرّم اسلام.
تکیهی این جلسه و این هفته بر روی وحدت بین مسلمین و اتّحاد بین مسلمین است. خب دربارهی اتّحاد بین مسلمین خیلی صحبت شده؛ ماها گفتهایم، دیگران گفتهاند، همه گفتهاند. من فقط یک نکتهی کوتاهی را در این زمینه میخواهم امروز مطرح کنم: دشمن اتّحاد کیست؟ روی این تکیه کنیم. کیست که اتّحاد مسلمین به او ضرر میزند؟ روی این فکر کنیم. دشمنان اتّحاد مسلمین آن کسانی هستند که اگر کشورهای اسلامی و دولتهای اسلامی با هم متحّد بشوند، آنها ضرر میبینند، نمیتوانند دستاندازی کنند، دستدرازی کنند، غارتگری کنند، مشکل پیدا میکنند؛ [دشمنان اتّحاد مسلمین] آنها هستند. البتّه کشورهای اسلامی دایرهی وسیعی دارند؛ حالا من همین منطقهی خودمان ــ غرب آسیا و شمال آفریقا ــ همین منطقهی محدود را عرض میکنم. اگر کشورهای همین منطقه با هم متّحد باشند، کدام قدرت بینالمللی است که دیگر نمیتواند زورگویی بکند، نمیتواند دزدی بکند، نمیتواند در امور داخلی و خارجی کشورها دخالت بکند؟ آن قدرت کیست؟ آمریکا؛ معلوم است دیگر.
اگر کشورهایی مثل ایران، مثل عراق، مثل سوریه، مثل لبنان، مثل کشورهای حاشیهی خلیج فارس، مثل عربستان، مثل مصر، مثل اردن، یک خطّ مشی واحدی را در مسائل اساسی و کلّی خودشان اتّخاذ کنند، قدرتهای زورگو نمیتوانند در امور داخلی اینها یا در سیاست خارجی اینها دخالت کنند؛ الان دخالت میکنند. الان آمریکا ضربهی اقتصادی میزند، ضربهی سیاسی میزند، نفت سوریه را میدزدند میبرند، داعشِ ظالمِ وحشی و خونخوار را، در اردوگاههای خودشان نگه میدارند، حفظ میکنند برای روزی که [اگر] باز به آن احتیاج داشته باشند، بیاورند درون میدان و به جان این و آن بیندازند؛ از این کارها دارند میکنند. در سیاست خارجیِ دولتهای منطقه دخالت میکنند که این کار را بکنید، این کار را نکنید؛ حتّی در بعضی از کشورها، در سیاستهای داخلیشان هم دخالت میکنند. اگر ما همه با هم متّحد باشیم و یک خطّ مشی را انتخاب کنیم، آمریکا نمیتواند این کارها را بکند، جرئت نمیکند وارد بشود. روی این مسئله [باید] فکر بشود؛ سران کشورها، سیاستمداران، نخبگان، صاحبنظران روی این مسئله فکر کنند، منافعش را بسنجند. مطمئنّاً هیچ کشوری مایل نیست که یک قدرت خارجی در مسائل او، در سیاست او، در خطّ مشی او امر و نهی کند و دخالت کند؛ معلوم است، امّا ناچار تن میدهند. چرا؟ چون تنهایند. اگر چنانچه دست در دست یکدیگر باشند، دولتها پشت به پشت یکدیگر بدهند، با هم باشند و همراه باشند، میتوانند در مقابل دخالت و فضولی و دستدرازی قدرتهایی مثل آمریکا ممانعت کنند، مانع ایجاد کنند؛ میشود.
البتّه روشن است و ما بارها گفتهایم که هیچ کس را به جنگ و به عمل نظامی تشویق نمیکنیم، اجتناب هم میکنیم؛ امّا من میگویم با هم باشیم تا از جنگافروزی آمریکا جلوگیری کنیم؛ آنها جنگافروزی میکنند. این جنگهای منطقه تقریباً بدون استثنا عامل خارجی دارد؛ این اختلافات مرزی و امثال اینها نمیتواند به یک چنین درگیریهایی بینجامد که ما در این چند سال در این منطقه دیدهایم؛ تحریک کردند، وارد شدند، پول خرج کردند، اشرار را در مقابل مردم مظلومِ غیر نظامی به حرکت واداشتند. نخبگان کشورها، سیاستمداران کشورها، سران کشورها روی این مسئله واقعاً فکر کنند؛ [این] برای همهی این کشورها مسئلهی مهمّی است، مسئلهی حیاتیای است. هیچ کشوری از اتّحاد چیزی از دست نمیدهد [بلکه] چیزی به دست میآورد.
خب، مسئلهی رژیم صهیونیستی هم مسئلهی دیگری است؛ آن هم یکی از مسائل این منطقه است؛ حالا ما دربارهی آمریکا گفتیم. رژیم صهیونیستی لبریز از کینه و غیظ است؛ نه فقط نسبت به ما؛ حالا ما که اهمّیّت نمیدهیم، نسبت به جمهوری اسلامی که خب معلوم و واضح است، امّا نسبت به کشورهای دیگر هم همینجور است. اینجور نیست که رژیم صهیونیستی از کشورهای دُوروبَر خودش خرسند و خشنود باشد؛ نه، آنها از مصر هم کینه دارند، از سوریه هم کینه دارند، از عراق هم کینه دارند. چرا؟ [چون] هدف آنها «از نیل تا فرات بود»؛ خب نشده. این کشورها در برهههای مختلف به دلایل مختلف نگذاشتند؛ [لذا] اینها سرشار از کینهاند، سرشار از غیظند. البتّه قرآن میگوید: قُل موتوا بِغَیظِکُم؛(۷) بله، خشمگین باشید و از خشم بمیرید؛ و همین هم خواهد شد، دارند میمیرند. بعونالله این «قُل موتوا بِغَیظِکُم» در مورد رژیم صهیونیستی در حال تحقّق است. خب پس مسئلهی وحدت اینجا هم تأثیر مهم میگذارد.
فلسطین امروز، مسئلهی اوّل دنیای اسلام است. البتّه چند دهه است، مال خصوص امروز نیست؛ چند ده سال است که مسئلهی فلسطین، به معنای واقعی کلمه، مسئلهی اوّل دنیای اسلام است. یک ملّت را از خانهی خودشان بیرون کردهاند، غصب کردهاند، تصرّف کردهاند؛ هزاران نفر از اینها را کشتهاند و شکنجه کردهاند و زندان کردهاند و آواره کردهاند؛ این چیز کوچکی نیست. مسئلهی اوّل دنیای اسلام، مسئلهی فلسطین است.
نظر قطعی جمهوری اسلامی این است که دولتهایی که قمار عادّیسازی [روابط] با رژیم صهیونیستی را برای خودشان سرمشق و شیوهی کار قرار میدهند، دارند اشتباه میکنند، ضرر خواهند کرد؛ باخت منتظر اینها است؛ به قول اروپاییها دارند روی اسب بازنده شرطبندی میکنند. امروز وضع رژیم صهیونیستی وضعی نیست که مشوّق نزدیکی به او باشد؛ نباید این اشتباه را بکنند. رژیم غاصب، رفتنی است. امروز نهضت فلسطین از همیشهی این هفتاد هشتاد سال سرحالتر است. مشاهده میکنید که امروز جوانان فلسطینی و نهضت فلسطینی، نهضت ضدّ غصب، ضدّ ظلم، ضدّ صهیونیسم از همیشه بانشاطتر، سرحالتر و آمادهتر است و انشاءالله این نهضت به نتیجه خواهد رسید و همانطور که امام بزرگوار (رضوان الله علیه) از رژیم غاصب به «سرطان» تعبیر کردند،(۸) حتماً این سرطان به فضل الهی به دست خود مردم فلسطین و نیروهای مقاومت در کلّ منطقه ریشهکن خواهد شد؛ انشاءالله.
امیدواریم خداوند متعال به امّت اسلامی سربلندی عطا کند و شرافت و رفعت عنایت کند تا بتواند انشاءالله از استعدادهای بینظیر طبیعی و انسانیای که برخوردار است بیشترین استفاده را بکند.
والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
بیانات در دیدار دستاندرکاران برگزاری دومین کنگره ملی بزرگداشت شهدای استان همدان
و الحمد لله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا و نبیّنا ابیالقاسم المصطفی محمّد و علی آله الاطیبین الاطهرین المنتجبین سیّما بقیّة الله فی الارضین.
خیلی خوش آمدید. از صمیم قلب خوشحالم که یک بار دیگر با جمعی از مردم عزیز استان همدان که انسان جهات مختلف «ارزشمندی» را در آنها مشاهده میکند، در این حسینیّه مواجه میشویم. و بخصوص خوشامد عرض میکنم به خانوادهی عزیز شهیدان که اینجا تشریف دارند. تشکّر میکنم از بیانات امامجمعهی محترم و سردار محترم و گزارشی که دادند، همچنین تلاوت بسیار خوب قرآن که اینجا تلاوت شد و سرود زیبایی که همهی شماها با همدیگر همخوانی کردید.
دربارهی همدان یک جمله عرض بکنیم و آن، این است که در ماجرای عظیم انقلاب و دفاع مقدّس، همدان بر افتخارات خود افزود. امتحان مجموعهها و شهرها و استانها، مثل امتحان اشخاص، در مواقع حسّاس انجام میگیرد: فی تَقَلُّبِ الاَحوالِ عُلِمَ جَواهِرُ الرِّجال؛(۲) جوهر استان همدان ــ چه شهر همدان، چه بقیّهی شهرها ــ در تاریخ درخشیده بود، در قضیّهی انقلاب و قضیّهی دفاع مقدّس بر این درخشندگی افزوده شد. در تاریخ که نگاه میکنیم، همدان مرکزِ نخستینِ تمدّنِ کشورِ ما است و از همهی بخشهای گوناگون تمدّنخیز کشور، از لحاظ تاریخی جلوتر است. بنده در یک صحبتی در همدان، چند سال قبل از این، [این مطالب را] با جزئیّات بیشتری عرض کردم،(۳) نمیخواهم حالا تکرار کنیم؛ لکن وارد جریان تاریخ که میشویم، [میبینیم] همدان مرکز علم، مرکز دین، مرکز جهاد، مرکز هنر، مرکز همهِی ارزشهای تمدّنی یک کشور محسوب میشود؛ یعنی در طول تاریخ که نگاه میکنیم، این خصوصیّات را در همدان مشاهده میکنیم؛ اینها همه امتیاز است. بعد، برههی انقلاب فرامیرسد؛ این، جای یک امتحان جدید است. خیلیها گذشتهی خوبی دارند، امّا به نقاط حسّاس و پُرخطر که میرسند کم میآورند. به این نقطهی حسّاس که رسیدیم ــ نقطهی انقلاب ــ خیلی از شهرها و مراکز کشور انصافاً خود را نشان دادند، همدان هم همینجور بود. اشاره کردند که در تشییع جنازهی مرحوم آقای آخوند ملّاعلی معصومی، در همدان انقلابِ واقعی شد؛ یعنی مردم، به بهانهی تشییع از یک عالم بزرگ و معتبر، میدان را تصرّف کردند. بعد، در قضایای گوناگون انقلاب وقتی نگاه میکنیم، همدان برجسته است، پایگاه هوایی نوژه برجسته است، پیشگامی جوانهای همدانی در مبارزهی با ضدّانقلاب و تجزیهخواههای اوّل انقلاب برجسته است. اوّلین کسانی که به مواجههی با تجزیهطلبان غرب کشور حرکت کردند، از همدان و کرمانشاه بودند که رفتند وارد میدان شدند. حالا بنده که اسم پایگاه نوژه را آوردم، منظورم دوران جنگ بود؛ لکن قبل از دوران جنگ هم این پایگاه در رسوا کردن کودتای بسیار خطرناکی که میخواستند از آن پایگاه راه بیندازند(۴) نقش داشت و در نابودی آن توطئهی بزرگ، مهمترین نقش را این پایگاه نوژه ایفا کرد. بعد، دفاع مقدّس شروع شد. در دفاع مقدّس، باز همدان خوش درخشید، انصافاً خوش درخشید! لشکر پُرافتخار انصارالحسین، شهیدانِ نامدارِ معروفِ همدان ــ که بنده بارها به این عزیزان اظهار ارادت کردهام و اسمشان را آوردهام ــ شهدای روحانی بزرگی در تراز شهید مفتّح، شهید قدّوسی، شهید حیدری(۵) از نهاوند؛ این شهدای برجستهی روحانی در این تراز. اینها همه برجستگی است، اینها همه کارهای مهمّی است.
واقعاً جای این همایش خالی بود. البتّه چند سال قبل هم شما همایشی(۶) گرفتید در احترام و تعظیم به شهدای همدان. من یادداشت کردهام که در فاصلهی آن همایش قبلی و این همایش کنونیتان، مردان بزرگ دیگری از شهر همدان و استان همدان به خیل آن ستارگان روشنگر پیوستند: شهید سردار حسین همدانی؛ شهید علی خوشلفظ؛ شهید میرزامحمّد سلگی؛ شهدای مدافع حرم که از این استان رفتند؛ شهید امنیّت در سال گذشته، شهید علی نظری؛[۷] یعنی باب شهادت در این استان همچنان گشوده است، شخصیّتها یکی پس از دیگری خودشان را نشان میدهند و برجسته [میکنند]. خب باید نام اینها را زنده نگه داشت. البتّه نام شهدا اقتضای بقا و حیات دارد؛ یعنی خاصیّت فداکاری در راه خدا این است که در دنیا میماند: فَاَمَّا الزَّبَدُ فَیَذهَبُ جُفاءً وَ اَمّا ما یَنفَعُ النّاسَ فَیَمکُثُ فِی الاَرض.[۸] خاصیّت شهادت، خاصیّت فداکاری در راه خدا این است که به طور طبیعی ماندنی است؛ این هست، لکن معنایش این نیست که اگر عوامل معارض وارد میدان بشوند، تأثیر نمیگذارند؛ چرا، مثل خیلی از ارزشهای بزرگ دیگری که ضدّارزشها وارد میدان شدند، طرفداران ارزشها دفاع لازم را نکردند و باطل بر حق غلبه پیدا کرد؛ این[جوری] است دیگر. این طول تاریخ را شما نگاه کنید؛ انبیا، اولیا، و برجستگان بزرگی بودند که باطل بر اینها غلبه پیدا کرد به خاطر اینکه اهل حق کاری را که بر عهدهشان بود انجام ندادند. معنایش این است که شهدا به طور طبیعی ماندگارند و اقتضای ماندگاری در شهدا هست، لکن ما هم وظیفه داریم؛ ما باید نام شهدا را زنده بداریم، ما باید از مفهوم شهادت، از پیام شهیدان برای آراستنِ درستِ زندگی استفاده کنیم؛ ما احتیاج به سامانبخشیِ زندگیِ جمعی داریم، در جامعهی خودمان و در جامعهی جهانی؛ به کمک شهیدان و آثار شهیدان میشود این کار را انجام داد.
من اشاره کنم به نام بانوی مبارز و فعّال، مرحوم خانم مرضیهی دبّاغ. خب مسئلهی زن یکی از مسائل مهمّ دنیا است. در قضیّهی زن، ما در موضع دفاع نیستیم؛ بنده بارها گفتهام(۹) که ما در مقابل دنیای غرب در موضع تهاجمیم، نه در موضع دفاع؛ آنها هستند که باید جواب بدهند؛ آنها هستند که شرف زن را، عزّت زن را زمین زدند و سرکوب کردند برای اهواء(۱۰) خودشان؛ ما در این مورد مشکلی نداریم، امّا خب در مقابلِ صفآراییِ دشمن بایستی اظهار وجود کرد، باید حقیقت را نشان داد. این بانو یکی از کسانی است که میتواند نمایشگرِ حقیقتِ گرایشِ زن در جامعهی اسلامی باشد، نه فقط در جمهوری اسلامی ما؛ در نگاه اسلام، در منطق اسلام، در فرهنگ اسلام. حالا مبارزات قبل از انقلاب این خانم و کتک و شکنجه و زندان و تأثیراتی که در زندان روی همسلّولیهای خودش و همزندانیهای خودش میگذارد، اینها یک طرف، بعد، رفتن به مناطق مبارزاتی منطقه و مثل یک چریک فعّالیّت کردن و بعد، رفتن به پاریس در خدمت امام و بعد، آمدن در عرصهی واقعی و ملموس انقلاب و در یک طیف عظیمی از فعّالیّتها حضورِ فعّال داشتن. بنده اوایل انقلاب که آمدم همدان، خانم دبّاغ فرمانده سپاه همدان بود؛ مناطقی را که بنده رفتم، ایشان میآمد راهنمایی میکرد و بازدید میکردیم؛ یعنی یک زن میتواند فرمانده سپاه یک منطقهی مردخیز باشد! همدان مرد کم نداشت، امّا ارزش این زن اینجوری است. از فرماندهی سپاه همدان شروع کنید، تا بردن پیام برای گورباچف[۱۱) از طرف امام بزرگوار؛ یعنی خانم دبّاغ عضو هیئت سهنفرهای بود که پیام امام(۱۲) را از تهران میبرند برای گورباچف به مسکو. این طیف عظیم فعّالیّت را میبینید؟ در این سالهای آخر هم برای فلسطین و برای لبنان و برای مبارزات و مانند اینها مشغول فعّالیّت بود؛ پیر و ازکارافتاده شده بود، امّا کار میکرد. این زنِ اسلامی است.
بنده همیشه روی کارهای هنری برای شهدا خیلی تکیه کردهام.(۱۳) ایشان علیالظّاهر با مرگ طبیعی از دنیا رفتند، لکن مثل شهدا میمانند. همین یک مورد میتواند مضمون و محتوای چندین کارِ هنریِ فعّال باشد؛ یعنی تصویر زن در نظام اسلامی. تهمت «زنستیزی» دشمن به انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی ــ که این تهمتی است که اینها از اوّل انقلاب، با [وجود] این همه زنان برجستهای که در انقلاب ظهور کردند و قبل از انقلاب وجود نداشتند، میگفتند ــ همیشه وجود داشته؛ خب در مقابل این تهمت، یک نمونه از کار هنری بر محور زنان برجستهی انقلابی در فعّالیّتهای انقلابی، مرحوم خانم دبّاغ است. اینکه از قول امام نقل شده است که شهدا ذخیرهی انقلابند، معنایش این است؛ یعنی از زندگی شهید، از پیام شهید، میتوان همیشه مثل یک ذخیرهای برای حیات انقلاب، برای پیشرفت انقلاب، برای تعالی و عروج انقلاب و نظام اسلامی و کشور اسلامی استفاده کرد.
عین همین قضیّه در مورد مسئلهی ملّیّت و اسلامیّت مطرح است. از اوّل انقلاب، یک گروهی سعی میکردند گرایش به ملّیّت را و نام ایران را و بزرگداشت ایران را در مقابل گرایش اسلامی و انقلابی قرار بدهند و تفکیک کنند بین مسئلهی ملّیّت و مسئلهی اسلامیّت. جنگ، دفاع مقدّس و شهدای عزیز ما این وسوسهی باطل را به طور واضح و به صورت عملی ابطال کردند. امتحانِ بزرگِ جنگ پیش آمد، به مرزهای کشور حمله شد، ایران مورد تهاجم قرار گرفت، آن هم نه فقط تهاجم یک دولت و یک همسایه، [بلکه] یک تهاجم بینالمللی به معنای واقعی کلمه که مکرّر این را عرض کردهایم؛(۱۴) آن کسانی که ادّعا میکردند طرفدار ایران هستند، از ترس درون خانههای خودشان خزیدند و حاضر نشدند یک قدم برای دفاع از مرزهای کشور بردارند، بعضیهایشان هم که گذاشتند رفتند از کشور؛ همان کسانی که مدّعی طرفداری از ایران و ایرانیّت بودند! چه کسی از مرزها دفاع کرد؟ بچّهمسلمانها، نمازشبخوانها، چیتسازیانها، سلگیها، لشکر انصارالحسین؛ اینها دفاع کردند، اسلام دفاع کرد از مرزهای ایران. اسلامیّت و ایرانیّت دو قطب متضاد نیستند، یک حقیقتند. هر کسی طرفدار اسلام شد، هر کسی سرباز اسلام شد، از هر ارزشی ــ از جمله ارزش میهن و وطن ــ به طور طبیعی دفاع میکند. حُبُّ الوَطَنِ مِنَ الایمَان؛(۱۵) این از ایمان است.
همهی اینها مایههای یک کار هنری است. ببینید، اینها را من عرض میکنم برای اینکه شما دستاندرکاران کارهای مربوط به شهدا توجّهتان را به این زاویهی نگاه هنری چند برابر کنید. اینها همه مایههای کار هنری است؛ هنرمند در نگارش یک جور هنرنمایی میکند، در کار نمایشی یک جور، در هنرهای تجسّمی یک جور. و بحمدالله استان همدان از این جهت ثروتمند است؛ شما هنرمندهای خوبی دارید و کارهای بزرگ و باارزشی را میتوانید انجام بدهید.
به هر حال، بزرگداشت دینداران غیور که از اسلام دفاع میکنند، از ایران دفاع میکنند، از ارزشها دفاع میکنند، از ارزش زن دفاع میکنند، یکی از کارهای مهم و از حسناتی است که بندگان خوب خدا از جمله شماها متصدّی آن شدهاید؛ امیدواریم انشاءالله خداوند به شما توفیق بدهد و کمکتان بکند که به بهترین وجهی [این کار را] انجام بدهید. شنیدم برای مجموعههای گوناگون شهدا مثل دانشجویان شهید، طلّاب شهید و مهندسین شهید هم جداجدا بزرگداشت درست میکنید؛ بسیار کار خوبی است و با دقّت تمام، با پیگیری کامل انَشاءالله این کار را انجام بدهید. خداوند کمک کند و تأثیر بدهد تا بتوانید پیام شهیدان را به دلها برسانید. به کارهای شکلی به هیچ وجه قانع نشوید؛ هدف را این قرار بدهید که این پیام به دلهای مخاطبینتان برسد، از جمله جوانها و نوجوانهایی که امروز وجود دارند. خداوند انشاءالله کمکتان کند، حضرت ولیّعصر از شما راضی باشند، ارواح طیّبهی شهیدان و روح مطهّر امام شهیدان انشاءالله از شما راضی و خشنود باشند.
والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
بیانات در دیدار دستاندرکاران همایش بزرگداشت آیتالله ناصری دولتآبادی
خدا انشاءالله درجات آقای ناصری را عالی کند. خدا انشاءالله ایشان را مشمول لطف خاصّ خودش قرار بدهد ــ که لابد هم ایشان مشمول لطف الهی هستند ــ و نگذارد جای ایشان خالی بماند. واقعاً وجود امثال ایشان خیلی مغتنم است. ماها خیلی احتیاج داریم به آن چیزی که امثال آقای ناصری میتوانند برای جامعه تأمین کنند؛ اخلاق، معنویّت، توجّه. انشاءالله که خداوند جنابعالی را و بقیّهی آقایان را هم محفوظ بدارد.
این برنامهای که آقا برای همایش بزرگداشت مرحوم آقای ناصری (رضوان الله علیه) بیان کردند، برنامهی خوبی است؛ یعنی جوانب موضوع، مورد ملاحظه قرار گرفته، منتها مهم این است که بتوانید این عناوین را در ضمنِ تبیینِ علمی و متقن، به ذهن مخاطبین منتقل کنید؛ ما اینها را امروز احتیاج داریم. وقتی که کسی مثل خود آقای ناصری با مردم مواجه میشود، کار آسان است؛ برای اینکه این کلامی که از شخصی مثل آقای ناصری صادر میشود، یک کلام دلی و معنوی و ناشی از اخلاص و ناشی از توجّه است؛ نه در آن اِغلاقی(۱) وجود دارد، نه در آن اصطلاحی وجود دارد، نه یک چهارچوب علمی خاصّی به آن داده میشود؛ مثل آب روانی از دل میجوشد و جاری میشود؛ آن کسانی که مستمع هستند، مثل اینکه پای چشمه نشستهاند و دارند آب را مینوشند؛ مشکلی نیست. چه چیزی مسئله را حل کرده؟ همان اخلاص، همان نفَس گرم و روح متّصل به الطاف الهی و توجّهات الهی؛ این، مشکل را حل میکند. وقتی خود ایشان ــ ایشان یا امثال ایشان ــ زنده است و دارد حرف میزند، اینجوری است؛ ولی وقتی که ما میخواهیم این مفاهیم را منتقل کنیم، ما واسطه میشویم، این واسطه حجاب ایجاد میکند. چارهای هم نیست؛ یعنی [اگر] ما بالاخره بخواهیم این حرفها را منتقل کنیم، همین کارها لازم است؛ همین نوشتن، پیاده کردن، تنظیم کردن، تبویب کردن و مانند اینها لازم است، چارهای نیست؛ لکن آن صفا و معنویّت و آن رونق و جلوهای که در زمانِ حیاتِ ایشان [وجود] داشت، دیگر نخواهد بود. ما این را باید یک جوری جبران کنیم؛ جبرانش به چیست؟ به این است که بتوانیم مطلب را متقن کنیم، پخته کنیم، عبارات و ادبیّات بیان را ادبیّات فاخری انتخاب بکنیم ــ اینها مهم است ــ و متناسب با فکر و ذهن مخاطبان، اینها را آماده کنیم. بالاخره یک دانشجو با یک فرد غیر علمی، با یک طلبه، با یک کسی که در سنین بالا است، با هم تفاوت دارند، هر کدام یک مزاجی دارند، یک پذیرشی دارند؛ اینها را باید رعایت کنیم. به نظر من اگر میخواهید این همایش مطابق آن چیزی که نیّت شما است و هدف شما است تحقّق پیدا کند، این جهات را باید رعایت کنید.
مرحوم آقای ناصری جزو بقیّةالسّلف(۲) بودند؛ یعنی ایشان یک نمونهای از آنهایی بودند که ما اسمهایشان را شنیدهایم. و انسان از مجلس ایشان استفاده میکرد، نشستِ با ایشان التذاذ معنوی به آدم میداد. حرف معمولی هم که زده میشد همینجور بود؛ یعنی اینجور نبود که حالا مثلاً فرض کنید یک جلسهی درسیِ بحثیِ آنجوری باشد؛ نه، حرف معمولی [هم] که زده میشد، انسان بهرهمند میشد. ما چند جلسه توفیق داشتیم خدمت ایشان بودیم. و ایشان از مرحوم آقای آسیّدجمال(۳) هم استفاده کرده بودند. من الان درست یادم نیست که ایشان گفتند پدرشان جزو اصحاب آقا سیّدجمال بودند یا خودشان هم مستقیماً از ایشان استفاده کردند. مرحوم آقای آسیّدجمال سال ۳۶ فوت کرد، مرحوم آقای ناصری متولّد ۱۰ بودند؛ یعنی بیستوششساله بودند که ایشان فوت کرد؛ بنابراین، میتوانند درک کرده باشند ایشان را. یک قضیّهای را ایشان از مرحوم آسیّدجمال نقل کردند برای ما، من دو بار یا سه بار این قضیّه را از ایشان شنیدم؛ دفعهی آخر، من در بیمارستان بستری بودم، ایشان آمدند عیادت ما، من ایشان را نشاندم گفتم که آن قضیّه را دوباره برای ما بگویید، دوباره ایشان بهتفصیل آن قضیّه را بیان کردند. به هر حال، ایشان عنصر مغتنمی بودند؛ واقعاً آقای ناصری نعمتی بود، بخصوص برای مردم اصفهان که مینشستند پای منبر ایشان و گوش میکردند و از خود ایشان مستقیم میشنیدند.
امیدواریم انشاءالله امثال ایشان تربیت بشوند، رشد کنند، برای مردم مفید قرار بگیرند. البتّه زمانه قطعاً از انسانهای برجسته خالی نیست؛ باید بگردیم پیدایشان کنیم و از آنها استفاده کنیم و بهرهمند بشویم. خداوند انشاءالله درجات ایشان را عالی کند، خدا انشاءالله شماها را محفوظ بدارد، باقی بدارد و این بزرگداشت را هم انشاءالله مفید قرار بدهد. موفّق و مؤیّد باشید. خدا انشاءالله حفظتان کند.
واکنش پاکستان به عدم تصویب قطعنامه آتشبس در غزه
پاکستان نسبت به شکست شورای امنیت سازمان ملل در تصویب درخواست آتش بس در غزه واکنش نشان داد و از این موضوع ابراز ناامیدی کرد.
وزارت امور خارجه پاکستان امروز شنبه با صدور در بیانیه ای اعلام کرد: پاکستان عمیقاً از اینکه شورای امنیت سازمان ملل متحد بار دیگر نتوانست خواستار برقراری آتش بس در غزه -حتی در مواجهه با یک تراژدی انسانی با ابعادی بزرگ در غزه- شود، ناامید است.
در بیانیه صادره از سوی اسلام آباد در این خصوص آمده است: علیرغم استناد دبیرکل سازمان ملل به ماده ۹۹ منشور سازمان ملل متحد و هشدارهای وی درباره برزو فاجعه انسانی در غزه، این شورا نتوانست مسئولیت اصلی خود را برای حفظ صلح و امنیت بین المللی انجام دهد.
اسلام آباد در ادامه افود که «مجازات دسته جمعی» مردم غزه «بی سابقه و غیرقابل قبول» است.
پیشتر، «انوار ابراهیم» (Anwar Ibrahim) نخست وزیر مالزی هم امروز در سخنانی خطاب به خبرنگاران در پایتخت این کشور اقدام آمریکا در وتو پیش نویس قطعنامه آتش بس در نوار غزه را محکوم کرد.
وی پس از یک رویداد رسانه ای به خبرنگاران در کوالالامپور گفت: من از طرف دولت مالزی می خواهم به شدت تصمیم ایالات متحده برای مخالفت با برقراری آتش بس در شورای امنیت را محکوم و به آن اعتراض کنم. ما باید کشتار غیرنظامیان، نوزادان و زنان بی گناه را متوقف کنیم. هیچ دلیلی وجود ندارد، مطلقاً هیچ مبنایی برای انکار این روند و ناکام گذاشتن این روند (برقراری آتش بس) وجود ندارد. بنابراین، واقعاً مایه تاسف است.
این متن از سوی ۱۰۰ کشورعضو سازمان ملل متحد حمایت و از پشتیبانی ۱۳ عضو شورای امنیت برخوردار شد. انگلیس به عنوان یکی از اعضای دائم شورای امنیت به این پیش نویش قطعنامه رای ممتنع داد.
در نشست عصر جمعه به وقت محلی شورای امنیت سازمان ملل، قطعنامه پیشنهادی امارات متحده عربی به رأی گذاشته شد که از ۱۵ عضو شورای امنیت ۱۳ عضو رأی موافق، یک عضو یعنی ایالات متحده آمریکا رأی مخالف و یک عضو یعنی انگلیس، دیگر عضو این شورای رأی ممتنع دادند.
یک قطعنامه برای تصویب شدن در شورای امنیت سازمان ملل به حداقل ۹ رأی بدون مخالف (وتو) ۵ عضو دایم این شورا یعنی آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه و چین نیاز دارد که قطعنامه پیشنهادی امارات با مخالفت و وتوی آمریکا مواجه شد.
کبد چرب، چند گرید دارد؟
گرید ۱ کبد چرب
سادهترین نوع آن است که دلیل آن خوردن مواد غذایی ناسالم است. البته این گرید با افزایش فعالیتهای روزانه و تغذیه سالم کاملاً برطرف میشود.
گرید ۲ کبد چرب
در این حالت وضعیت بیمار کمی سختتر و پیچیدهتر میشود. این حالت از کبد چرب، رژیم غذایی خاص خود را نیز دارد.
گرید ۳ کبد چرب
تنها با بهبود سبک زندگی قابل درمان خواهد بود. ورزش، تغذیه مناسب (کاهش مصرف انواع گوشت، فست فودها، چربیها و غذاهای چرب و…) کاهش استرس و دیگر موارد. البته این هشداری است برای افراد دارای کبد چرب گرید ۲ و ۱ که در درمان بیماری خود سهل انگاری میکنند.
گرید ۴ کبد چرب
به سیروز کبدی معروف است، در صورت اقدام نکردن برای بهبود بیماری پیوند کبد برای فرد احتیاج میشود.
۷ علت احساس تشنگی مکرر
کم آب شدن بدن با علائم مختلفی شامل سردرد، خستگی، کاهش اشتها، سبکی سر و کاهش کشیدگی طبیعی پوست همراه است. آب عملکردهای مهمی در بدن دارد به طور مثال آب بخش اساسی در تمام بافتهای بدن محسوب میشود و بسیاری از مواد حلشده در آن برای کارهای سلول در دسترس قرار میگیرند و معمولا در تمام واکنشهای بدن مورد نیاز است.
همچنین برای اعمال فیزیولوژیک مثل هضم، جذب و دفع مواد نیز عاملی ضروری است، آب در ساختمان و عملکرد سیستم گردش خون نقش دارد و حفظ ثبات فیزیکی و شیمیایی مایعات خارج و داخل سلولی نقش دیگر آب در بدن است.
بنابر اعلام دفتر آموزش و ارتقای سلامت وزارت بهداشت، نوشیدن آب کافی و فراوان بسیار اهمیت دارد، اما تشنگی مکرر و همیشگی ممکن است علامتی از اشکال در سبک زندگی یا یک مشکل پزشکی باشد.
هفت علت که سبب احساس تشنگی مکرر میشود، شامل موارد زیر است:
- رژیم غذایی پرنمک: زمانی که شما نمک بیشتری از رژیم غذایی دریافت میکنید، ادرار کمتری دارید و سلولهایتان از آب محروم میشوند. سلولهای محروم از آب پیامهای شیمیایی را به مغز برای درخواست آب بیشتر ارسال میکنند و شما احساس تشنگی مداوم میکنید. کاهش مصرف نمک از طریق رژیم غذایی و نوشیدن آب به اندازه کافی میتواند این احساس تشنگی را از بین ببرد.
- پیاده روی در صبح: راه رفتن بیش از حد و با ریتم تند در هنگام صبح منجر به تعریق بیشتر نسبت به زمانهای دیگر روز میشود. تعریق بیش از حد نیز یعنی از دست دادن بیشتر مایعات بدن. بهتر است زمانهای دیگری را برای پیاده روی تند در طول روز انتخاب کنید و یا این که مطمئن شوید قبل از ورزش به میزان کافی آب نوشیدهاید. میزان کافی آب نسبی است و باید در این مورد به زبان بدن خود گوش دهید.
- ابتلا به دیابت: در افراد مبتلا به دیابت نیز افزایش میزان قند خون میتواند منجر به افزایش ادرار و در نتیجه کم آبی شود. به همین دلیل است که ادرار مکرر و تشنگی بیش از حد بعلاوه تاری دید از جمله علائم بیماری دیابت هستند. در صورت بروز هر سه علامت باید با پزشکتان حتما مشورت کنید.
- خشکی دهان: هنگامی که غدد بزاقی به اندازه کافی بزاق تولید نمیکنند، شما ممکن است نیاز به نوشیدن آب بیشتر برای رهایی از خشکی دهان داشته باشید. خشکی دهان میتواند عارضه جانبی داروهای تجویز شده برای شما و یا داروهای بیماری آلرژی و داروهای بیماری سرگیجه باشد. همچنین چندین بیماری وجود دارد که میتواند علت خشکی دهان باشد؛ بنابراین این مشکل ارزش مشورت با پزشک را دارد.
- کم خونی: بدن شما متکی به سلولهای سالم برای حمل خون به سراسر بدن است. کم خونی خفیف در این میان معمولا با احساس تشنگی بیش از حد همراه میشود. در مورد راههای تشخیص و درمان کم خونی با پزشک تان مشورت کنید.
- دیابت بیمزه: اگرچه دیابت بیمزه با آن دیابتی که ما میشناسیم مرتبط نیست، اما دیابت بیمزه نیز برخی از نشانهها و علائم مشابه دیابت از قبیل از دست دادن آب و مشغولیت مثانه را دارد. دیابت بیمزه یک عدم تعادل هورمونی در بدن است که جذب آب را تحت تاثیر قرار میدهد.
در این اختلال، از آنجا که شما مقدار زیادی آب از طریق ادرار از دست میدهید، بدن شما تلاش میکند که مایعات از دست داده را جبران کند. از آن جا که انواع مختلفی دیابت بیمزه وجود دارد و دیابت بیمزه میتواند با شرایط دیگری نیز ایجاد شود، پزشک شما انواع آزمونها را برای تعیین این که کدام گزینه درمانی برای شما بهتر است، درخواست میکند.
- مصرف داروها: برخی از داروها میتوانند منجر به احساس تشنگی دائمی شوند از جمله داروهای آنتی کولینرژیک و دیورتیکها برای درمان فشار خون. در صورت ادامه دار بودن تشنگی ناشی از مصرف این داروها، حتما با پزشک تان برای معرفی درمانهای جایگزین در تماس باشید.
۷ ماده غذایی که محافظ طبیعی معده هستند
براساس گزارشات منتشر شده یکی از شایعترین مشکلات در بیماران،اختلالات عملکردی دستگاه گوارش مانند سوزش سر دل و ریفلاکس معده است.بسیاری از افراد بهخاطر کنترل کردن ریفلاکس معده،بدون تجویز پزشک به مصرف بعضی از داروها روی میآورند.
باید به این نکته توجه داشت که مصرف منظم این داروها میتواند اثرات نامطلوبی مانند پوکی استخوان،آسیب کلیه،زوال عقل،کمبود ریزمغذیها،عفونتها و سرطان معده داشته باشد.
اطلاعاتی در مورد داروهای مهارکننده معده
طبق گزارشات منتشر شده،داروهای مهارکننده پمپ پروتون(PPI) که معروفترین آنها امپرازول،لانسوپرازول،پانتوپرازول،رابپرازول و اسمومپرازول است،جزو پرمصرفترین داروها در بین افراد است.توجه به این نکته مهم است که به طور کلی،داروهای PPI برای بیمارانی که ایبوپروفن و اسید استیل سالیسیلیک مصرف می کنند،به عنوان داروی محافظ معده تجویز می شود.
آسپرین یا داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی میتوانند باعث ایجاد زخم های کوچک در معده و دوازدهه شوند.به گفته متخصصان،داروهای PPI برای دستگاه گوارش بسیار مفید هستند،زیرا اثربخشی آنها در بیماری های شایع مانند زخم معده،رفلاکس معده و غیره ثابت شده است.با این حال،باید به خاطر داشت که استفاده از آنها بهعنوان محافظ معده منوط به مجوز پزشک است.
مراقبتهای پیشگیرانه
باید توجه داشت که استفاده از محافظهای طبیعی معده جایگزین اجرای عادات و مراقبتهای پیشگیرانه نمیشود.واقعیتی که وجود دارد این است که در بسیاری از مواقع،شما رژیم غذایی سالمی نمی خورید.برای داشتن سلامت گوارشی،باید میزان میوهها و سبزیجات را افزایش دهید چون آنها آنزیمهایی دارند که برای بافت معده مفید هستند.نکته دیگری که باید در نظر داشت این است که باید رژیمهای غنی از قند و شیرینیهای فرآوری شده را محدود کنیم.آنها به خوبی هضم نمیشوند و برای رفع گرسنگی مفید نیستند.همچنین انجام ورزش با شدت متوسط برای مبارزه با رفلاکس معده ضروری است.مثلا پیاده روی سیستم ایمنی بدنتان را تقویت میکند و سلامت عمومی شما را بهبود میبخشد.
۱.سیب
سیب میوه ای سبک و بسیار هضم کننده است.در صورت ابتلا به یبوست،این میوه بهعنوان یک ملین ملایم عمل می کند.همچنین سیب برای بهبود عملکرد کلی روده بسیار مفید است.این میوه علاوه بر خواص ضد التهابی و ادرارآوری که دارد،سرشار از پکتین و گلیسین است که به کنترل ریفلاکس معده کمک میکند.
۲.بیکربنات سدیم
بیکربنات سدیم به دلیل خواص قلیایی خود،یکی از موثرترین محافظ های طبیعی معده است اما استفاده بیش از حد می تواند باعث اختلالاتی مانند هیپوکالمی،هیپوناترمی و هیپوکلرمی شود.از مصرف بیکربنات سدیم در صورت فشار خون بالا یا رژیم کم سدیم خودداری کنید.برای کمک به بهبود مشکلات گوارشی خود،یک قاشق چایخوری از این ماده را در یک لیوان آب مخلوط کنید.البته این کار باید با مجوز پزشک انجام گیرد.
۳.آب آلوئهورا
یکی از جالب ترین و مقرون به صرفه ترین محافظ های طبیعی معده است که میتوانید امتحان کنید.آب آلوئه ورا بهدلیل اثرات ضد التهابی و آنتی اکسیدانی خود،برای کاهش التهاب و مشکلات گوارشی بسیار مفید است و ریفلاکس معده را تسکین میدهد.برای تهیه این آبمیوه فقط باید نصف قاشق چایخوری(۳ گرم) از ژل داخلی گیاه آلوئه ورا را در یک لیوان آب حل کنید.اگر خوب حل نشد کمی گرم کنید و بعد از غذا بنوشید.از آن در حد اعتدال استفاده کنید،زیرا مصرف زیاد آن می تواند باعث اسهال و استفراغ شود.
۴.سرکه سیب ارگانیک
این محافظ طبیعی معده به جلوگیری از رفلاکس و هضم غذا کمک می کند،باعث تعدیل در فعالیت آنزیمهای گوارشی میشود و تخلیه معده را بهبود میبخشد.اگر سرکه سیب در خانه دارید،از ارگانیک بودن آن اطمینان حاصل کنید زیرا سرکه سیب ارگانیک خواص بیشتری دارد.برای مصرف آن،فقط یک قاشق چای خوری(۵ میلی لیتر) سرکه سیب را در یک لیوان آب (۲۰۰ میلی لیتر) مخلوط کنید و قبل از غذا آن را بنوشید.
۵.دمکرده بابونه
بابونه یک جایگزین طبیعی برای تسکین سوزش سر دل و یکی از شناختهشدهترین محافظهای معده است که به لطف خواص ضدالتهابی خود قادر به ترمیم و محافظت از مخاط معده است.به یاد داشته باشید که این دمنوش را در حالت ولرم و قبل از هر وعده غذایی بنوشید تا مخاط معده صدمه نبیند.
۶.شیرینبیان
برطبق گفته متخصصان،خواص ضد باکتریایی شیرین بیان برای درمان اختلالات گوارشی مفید است و به لطف خواص طبیعی خود،محافظی ژل مانند بر روی دیواره معده ایجاد میکند تا از اسید معده محافظت کند.
۷.آب کلم تازه
متخصصان مصرف کلم تازه را بهدلیل خواص ضد التهابی و ضد باکتریایی به عنوان یک روش طبیعی و ایمن برای درمان زخم معده توصیه میکنند.آب کلم سبز را بگیرید و هر روز با معده خالی آن را بنوشید.
نقش قرآن در صحنه قیامت
امام حسن مجتبی علیه السلام:
«إنَّ هذا القُرآنَ یَجِئُ یَوْمَ القِیمَةِ قائِدا و سائِقا یَقُـودُ قَوْما إلَی الجـَنـَّةِ أَحَلُّوا حَلالَهُ وَ حَرَّمُوا حَرامَهُ و آمَنُوا بِمُتَشابِهِهِ ویَسُـوقُ قَوْما إلَی النـّارِ ضَیَّعُوا حُدُودَهُ وأَحْکامَهُ وَاسْتَحَلُّوا حَرامَهُ.»
قرآن در صحنه قیامت به صورت رهبر و امام ظهور یافته، مردم را به دو دسته تقسیم می کند:
۱ ـ کسانی که به قرآن عمل نموده، حلال و حرام آن را همانگونه که هست بجا آورده اند و متشابه آن را با قلب پذیرا شده اند، قرآن اینان را به سوی بهشت جاویدان هدایت مینماید.
۲ ـ آنان که حدود و قوانینش را ضایع نمودند و محرّماتش را حلال شمرده و به آن تعدّی کردند، قرآن آنها را به سوی آتش (جهنّم) روانه می سازد.
ارشاد القلوب، دیلمی، ص۱۰۳
چگونه آمریکا و اروپا در غزه فاجعه آفریدند؟
غرب با محوریت آمریکا از زمان آغاز جنگ تجاوزگرانه ارتش رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه حمایتهای سیاسی و نظامی گستردهای به این رژیم کرده و حجم این کمکها به ویژه در زمینه نظامی تاکنون بیسابقه بودهاست.
در این میان آمریکا که از سال ۱۹۴۸ و تشکیل رژیم جعلی صهیونیستی بزرگترین اعطاکننده کمکهای خارجی به رژیم بوده و در این مدت سالانه ۳.۸ میلیارد دلار کمک نظامی به تلآویو ارائه دادهاست، در جریان جنگ غزه نیز بزرگترین حامی صهیونیستها به شمار میرود. همین سیل کمکهای مالی و تسلیحاتی آمریکا باعث شد تا جنایاتی غیرقابل تصور در این باریکه جغرافیایی به وقوع بپیوندد.
آمریکا چگونه به فجایع غزه دامن زد؟
با آغاز عملیات طوفانالاقصی در ۱۵ مهرماه و حمله گسترده یک روز پس از آن رژیم صهیونیستی به مناطق مسکونی، درمانی و آموزشی نوار غزه، کمکهای غربی و به ویژه آمریکا به تلآویو نیز جهش یافت تا جایی که بین فرودگاه بنگوریون و فرودگاههای آمریکا یک خط ثابت پروازی برای انتقال انواع مهمات و بمبها برقرار شد.
آمریکا در نخستین روزهای جنگ علیه غزه، کمک نظامی به مبلغ ۱۴.۳ میلیارد دلار برای پشتیبانی از رژیم صهیونیستی اختصاص داد؛ کمکی که قرار است چهار میلیارد دلار آن برای سامانههای پدافند هوایی «گنبد آهنین» و «دیوید اسلینگ» رژیم و ۱.۲ میلیارد دلار برای سامانه پدافند هوایی «پرتو آهنین» اختصاص یابد.
این مبلغ ۱۴.۳ میلیارد دلار یک سوم بودجه مورد نیاز رژیم برای جنگ علیه نوار غزه است که ۵۰ میلیارد دلار برآورد میشود. همچنین این مبلغ بزرگترین کمک نظامی آمریکا به رژیم صهیونیستی به صورت یکجا طی هفت دهه اخیر به شمار میرود.
همچنین این مبلغ یک دهم کمکهای نظامی آمریکا به تلآویو از زمان تأسیس رژیم جعلی صهیونیستی است. مجموع کمکهای آمریکا به رژیم صهیونیستی از سال ۱۹۴۸ میلادی حدود ۲۶۳ میلیارد دلار است که از این مبلغ، ۱۳۰ میلیارد دلار کمکهای نظامی بودهاست.
به گزارش روزنامه آمریکایی «وال استریت ژورنال» آمریکا در جریان جنگ غزه، دهها هزار سلاح و گلولههای توپخانه و همچنین بمبهای سنگرشکن را برای کمک به اخراج حماس از غزه در اختیار رژیم صهیونیستی قرار دادهاست.
طبق این گزارش، مقامات آمریکایی گفتهاند که ارسال این محموله تسلیحاتی شامل تقریباً ۱۵ هزار بمب و ۵۷ هزار گلوله توپ بلافاصله پس از حمله ۷ اکتبر آغاز شده و در روزهای بعد نیز ادامه یافتهاست. همچنین آمریکا هزاران گلوله توپ دیگر و سلاحهای سبک مختلف را به سرزمینهای اشغالی فرستادهاست.
افزون بر تسلیحات، بمب و گلوله توپ، آمریکا دهها هواپیمای نظامی را به این منطقه اعزام کردهاست. منابع خبری در حالی که ۲۳ روز از آغاز جنگ میگذشت، نوشتند که آمریکا بیش از ۵۰ هواپیمای ترابری نظامی حامل نیرو را در ۲۴ ساعت گذشته عازم غرب آسیا کردهاست.
علاوه بر ۵۰ هواپیمای نظامی، شمار قابل توجهی هواپیماهای ترابری «سی -۱۷ گلوب مستر» از آمریکا وارد خاورمیانه شدند. وبسایت «استرایپس» نیز گزارش داد که پایگاه «الفسینا» در نزدیکی آتن قرار است به مرکز حمل و نقل برای هواپیماهای نظامی آمریکا برای کمک به رژیم صهیونیستی تبدیل شود. قرار است بین ۵ تا ۸ هواپیمای «سی -۱۳۰ هرکولس» در این پایگاه هوایی مستقر شوند.
در زمینه دریایی نیز آمریکا به کمک رژیم صهیونیستی آمدهاست و کاخ سفید بزرگترین ناو هواپیمابر جهان به نام «جرالد فورد» حامل ۹۰ جنگنده و پهپاد را به منطقه فرستاد. اعزام ناو هواپیمابر» دوایت آیزنهاور» حامل ۶۰ هواپیما نیز برای دفاع از صهیونیستها روانه دریای مدیترانه شد.
ریاکاری اروپا؛ حمایت تمام قد از رژیم و کمک بشردوستانه به غزه
کشورهای اروپایی به عنوان متحدان دیرینه آمریکا از بزرگترین حامیان رژیم صهیونیستی محسوب میشوند به طوری که رهبران ارشد این قاره بعد از بایدن با سفر به تلآویو، همبستگی خود را با این رژیم اشغالگر اعلام داشته و از حق کشتار مردم بی دفاع فلسطین از سوی رژیم صهیونیستی حمایت کردند.
سفر «ریشی سوناک» نخست وزیر انگلیس، «اولاو شولتز» صدراعظم آلمان و «جوزپ بورل» مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا به سرزمینهای اشغالی از آن جمله است که با هدف حمایت از رژیم صهیونیستی صورت گرفتهاست.
رفتار ریاکارانه و توجیهات عجیب سران اروپایی این روزها مورد توجه جامعه جهانی قرار گرفتهاست از جمله اظهارات «گرنت شپس» وزیر دفاع انگلیس که مدعی شد «میزان صدور مجوزهای صادرات اسلحه برای اسراییل در حدی نیست که در جنگ غزه تعیین کننده باشد.»
اگرچه وی صادرات تسلیحات انگلیس به تلآویو را «نسبتاً کوچک و سال گذشته حدود ۴۲ میلیون پوند» اعلام کرد اما کارشناسان معتقدند بر اساس گزارش کارزار علیه تجارت اسلحه، مجوز بسیاری از تسلیحات صادراتی به رژیم صهیونیستی، در چارچوب «مجوزهای باز» صادر شدهاست.
مجوزهای صادراتی باز، امکان صادرات از یک شرکت مبدا به چندین مقصد را فراهم میکند و صادرکننده میتواند بارها به فروش محموله در فرصت تعیین شده در مجوز مبادرت کند. در این گونه جوازها بر خلاف «مجوزهای استاندارد»، صادرکنندگان انگلیسی میتوانند تجهیزاتی را که کلیات آنها در جواز مشخص شده تا هر میزانی که واردکننده تقاضا دارد، صادر کنند.
افزون بر کمکهای مالی و تسلیحاتی، همکاری انگلیس با آمریکا در زمینه جاسوسی نیز در راستای حمایت از رژیم صهیونیستی صورت گرفتهاست. اوایل آذرماه رسانههای خبری گزارش دادند که هواپیماهای جاسوسی آمریکا مستقر در پایگاه نظامی انگلیس در قبرس با پرواز بر فراز لبنان و غزه اطلاعات دریافت شده را در اختیار رژیم اسراییل قرار میدهند.
بر اساس این گزارش، پایگاه نظامی «آکروتری» قبرس به مرکزی برای حمایت نظامی بینالمللی از حملات رژیم اسراییل در بمباران غزه تبدیل شدهاست. گفته میشود که سازمان سیا از پایگاه مزبور برای مأموریتهای جاسوسی استفاده و دادههای اطلاعاتی را به حکومتهای ثالث انتقال میدهد.
در کنار ارسال پهپادها و پروازهای جاسوسی بر فراز سرزمینهای اشغالی و منطقه از سوی ارتش انگلیس، این کشور اروپایی چند ناو جنگی به سواحل مدیترانه گسیل داشتهاست. حمله به کشتیهای انگلیسی در آبهای منطقه همانند حمله موشکی چند روز پیش به یک کشتی متعلق به این کشور در دریای سرخ از سوی محور مقاومت را میتوان در این راستا تحلیل کرد.
همزمان با انگلیس، کشور آلمان نیز در این دو ماه با کمکهای نظامی بستر را برای تعمیق بحران در غزه هموار کرده است. به تازگی رویترز به نقل از خبرگزاری آلمانی DBA نوشتهاست: مجوز صادرات سلاح از آلمان به اسراییل در سال جاری تقریباً ۱۰ برابر شده و برلین درخواستهای مجوز سلاح از رژیم صهیونیستی را از زمان حمله ماه گذشته شبه نظامیان حماس به اسراییل، در اولویت قرار دادهاست.
این گزارش اضافه میکند که دولت آلمان صادرات تجهیزات دفاعی به ارزش نزدیک به ۳۰۳ میلیون یورو (۳۲۳ میلیون دلار) به تلآویو را تأیید کردهاست. که این رقم در مقایسه با رقم ۳۲ میلیون یورویی صادرات سلاح در کل سال ۲۰۲۲، افزایش بیش از ۱۰ برابری صادرات سلاح را نشان میدهد.
از طرفی «مؤسسه تحقیقات صلح بینالمللی استکهلم» (SIPRI) گزارش میدهد که آلمان در سالهای اخیر بیش از هزار موتور تانک به رژیم صهیونیستی عرضه کردهاست. تا همین اواخر، تظاهرات طرفداران فلسطینی در برلین ممنوع بود.
قرار دادن چند پهپاد رزمی از نوع «هرون تی. پی» در اختیار تلآویو و نیز ارسال مهمات مورد نیاز ناوها و ناوچهها برای رژیم صهیونیستی بخش دیگری از کمکهای سران برلین به نتانیاهو است.
در مجموع، همزمان با سیل کمکهای تسلیحاتی از سوی اروپا به رژیم صهیونیستی که باعث تعمیق بحران شدهاست، سران بروکسل با اختصاص کمک مالی به غزه، ژست بشردوستانه گرفتهاند. اظهارات میانه آبان ماه «اورزو لافن در لاین» رئیس کمیسیون اروپا مبنی بر افزایش ۲۵ میلیون یورویی کمکها به نوار غزه را میتوان در چارچوب ریا و تزویر اروپایی تفسیر کرد.
فرجام سخن
کشورهای غربی به سرکردگی آمریکا با آغاز عملیات طوفان الاقصی سعی کردهاند با ارسال انواع کمکهای نظامی در کنار حمایتهای سیاسی، رژیم صهیونیستی را از باتلاق شکست نجات دهند؛ اقدامی که نام سران این کشورها را در لیست قاتلان بیش از ۱۵ هزار شهید غزه که ۷۰ درصد آن را زنان و کودکان تشکیل میدهند، قرار دادهاست.
دولت آمریکا در حالی سالانه ۳.۸ میلیارد دلار به رژیم صهیونیستی کمک میکند و اینک نیز بسته حمایتی ۱۴.۳ میلیارد دلاری برای برای پشتیبانی از رژیم در جنگ غزه اختصاص دادهاست که خود با کسری بودجه ۱.۷ تریلیون دلاری دست و پنجه نرم میکند.
در چنین شرایطی به گفته کارشناسان، روزانه ۱۰ میلیون و ۴۰۰ هزار دلار از جیب آمریکاییهای مالیاتدهنده برداشته و به رژیم صهیونیستی تزریق میشود؛ موضوعی که باعث شده صدای اعتراض شهروندان آمریکایی بیش از هر زمانی شنیده شود.
البته با استناد به مصاحبه چند روز پیش «جیمی کارتر» رئیس جمهوری پیشین آمریکا، هر دولتی در این کشور باید از رژیم اشغالگر حمایت کند. کارتر ۹۹ ساله میگوید: من به عنوان یک مسیحی در سیاستِ آمریکا به همراه خیلیهای دیگر متعهد به یک قانون هستیم. آن قانون میگوید هرچه رژیم صهیونیستی هر زمان انجام داد باید مورد حمایت قرار بگیرد و در عین حال باید با رسانه افکار عمومی را برای پذیرفتن آن متقاعد کرد… ما مأمور به حمایت از سیاستهای اسراییل هستیم. هرچه که باشد…»
